Archief

Portugal

Eu tenho vinte e dois anos e tu às vezes fazes-me sentir como se tivesse oitocentos
Que culpa tive eu que D. Sebastião fosse combater os infiéis ao norte de África
só porque não podia combater a doença que lhe atacava os órgãos genitais
e nunca mais voltasse
Quase chego a pensar que é tudo mentira, que o Infante D. Henrique foi uma invenção do Walt Disney
e o Nuno Álvares Pereira uma reles imitação do Príncipe Valente.
Portugal
Não imaginas o tesão que sinto quando ouço o hino nacional
(que os meus egrégios avós me perdoem)
Ontem estive a jogar póker com o velho do Restelo ,anda na consulta externa do Júlio de Matos deram-lhe uns electrochoques e está a recuperar à parte o facto de agora me tentar convencer que nos espera um futuro de rosas
Portugal
Um dia fechei-me no Mosteiro dos Jerónimos a ver se contraía a febre do Império
mas a única coisa que consegui apanhar foi um resfriado
Virei a Torre do Tombo do avesso sem lograr encontrar uma pétala que fosse
das rosas que Gil Eanes trouxe do Bojador
Portugal
Se tivesse dinheiro comprava um Império e dava-to
Juro que era capaz de fazer isso só para te ver sorrir Portugal
Vou contar-te uma coisa que nunca contei a ninguém Sabes
Estou loucamente apaixonado por ti
Pergunto a mim mesmo
Como me pude apaixonar por um velho decrépito e idiota como tu
mas que tem o coração doce ainda mais doce que os pastéis de Tentugal
e o corpo cheio de pontos negros para poder espremer à minha vontade
Portugal estás a ouvir-me?
Eu nasci em mil novecentos e cinquenta e sete, Salazar estava no poder, nada de ressentimentos
o meu irmão esteve na guerra, tenho amigos que emigraram, nada de ressentimentos
um dia bebi vinagre, nada de ressentimentos
Portugal depois de ter salvo inúmeras vezes os Lusíadas a nado na piscina municipal de Braga
ia agora propor-te um projecto eminentemente nacional
Que fossemos todos a Ceuta à procura do olho que Camões lá deixou
Portugal
Sabes de que cor são os meus olhos? São castanhos como os da minha mãe
Portugal 

Gostava de te beijar muito apaixonadamente na boca

Poema:Jorge Sousa Braga 

PORTUGAL ...Jorge De Sousa Braga
Ik ben 22 jaar en soms laat je  me voelen alsof ik er tachtig zou zijn,welke schuld had ik  dat D. Sebastão ging vechten tegen de ongelovige in Noord- Afrika ,enkel omdat hij niet kon vechten tegen de ziekte die zijn genitaliën aanvielen en nooit meer terug kwam .Bijna begon ik al te denken, dat alles één leugen is ,dat de prins Henriques de zeevaarder een creatie is geweest van Walt Disney en Nuno Perreira een gemene imitatie van de Moedige prins.

Portugal.

Ge kunt je niet inbeelden wat ik voel als ik de nationale hymne hoor ,dat mijn grootouders het me vergeven.Gisteren was ik poker aan  het spelen met de oude van Restelo ,die gaat op consultatie bij Julios de Mato .Ze gaven hem elektrische schokken en is aan het herstellen ondanks dit alles, probeert hij mij te overtuigen dat ons een toekomst wacht die over rozen loopt.

Portugal
Op een dag sloot ik me op in het Jerónimo Klooster om te zien of de koorts van het wereldrijk mij overweldigde,maar het enige dat ik opliep was een verkoudheid .Ik draaide de toren do tombo op z´n kop, zonder het genoegen te hebben één bloemblaadje te vinden van de rozen die Gil Eanes had meegebracht  van Boujador.Indien ik geld had, kocht ik een wereldrijk en schonk  het je .Ik zweer dat ik erin zou slagen ,enkel alleen maar om je te zien lachen,

Portugal.

Ik ga je iets vertellen dat ik nog nooit heb verteld aan iemand ,weet je .Ik ben waanzinnig verliefd op jou.Ik vraag het me zelf af ,Hoe kon ik verliefd worden op een afgeleefde oude idioot zoals jij ,maar met een zoetig hart nog zoeter dan de taartjes van Tentúgal.Het lijf vol zwarte punten waar ik me kan op uitleven om ze uit te nijpen.

Portugal hoort je me? Ik ben geboren in negentienhonderd en zevenenvijftig, Salazar was aan de macht , zonder enig  wrok ,mijn broer moest naar de oorlog,ik heb vrienden die emigreerde,zonder wrok ,op een dag dronk ik azijn ,zonder enig wrok .

Portugal,

na zovele keren os Lusádas  te hebben gered al zwemmend in het gemeentelijk zwembad van Braga ,ging ik je nu een nobel nationaal doel voorstellen.Dat we met zijn ALLEN in Ceúta op zoek gaan naar het oog van Camões dat hij daar verloor.

Portugal,
weet ge welke kleur mijn ogen hebben ? ze zijn kastanje bruin zoals die van mijn moeder

                Portugal

ik zou je graag kussen , heel verliefd op de mond