Naar de inhoud

CASA PORTUGUESA

escrito por um belga
akke.beakke.be


linker.jpg
...............
rechter-2.jpg

                   

    



Seja bem-vindo





Archief

Mãezinha

   



                               

               
Um poema do António Gedeão
15  augusto Santa Maria  padroeira  de Antuérpia  celebramos o dia da mãe
Mãezinha
A terra de meu pai era pequena
e os transportes difíceis.
Não havia comboios, nem automóveis, nem aviões, nem misséis.
Corria branda a noite e a vida era serena.
Segundo informação, concreta e exata,
dos boletins oficiais,
viviam lá na terra, a essa data,
3023 mulheres, das quais
45 por cento eram de tenra idade,
chamando tenra idade
à que vai do berço até à puberdade.
28 por cento das restantes
eram senhoras, daquelas senhoras que só havia dantes.
Umas, viúvas, que nunca mais (oh! nunca mais!) tinham sequer sorrido
desde o dia da morte do extremoso marido;
outras, senhoras casadas, mães de filhos…
(De resto, as senhoras casadas,
pelas suas próprias condições,
não têm que ser consideradas
nestas considerações.)
Das outras, 10 por cento,
eram meninas casadoiras, seriíssimas, discretas,
mas que por temperamento,
ou por outras razões mais ou menos secretas,
não se inclinavam para o casamento.
Além destas meninas
havia, salvo erro, 32,
que à meiga luz das horas vespertinas
se punham a bordar por detrás das cortinas
espreitando, de revés, quem passava nas ruas.
Dessas havia 9 que moravam
em prédios baixos como então havia,
um aqui, outro além, mas que todos ficavam
no troço habitual que o meu pai percorria,
tranquilamente no maior sossego, às horas em
que entrava e saía do emprego.
Dessas 9 excelentes raprigas
uma fugiu com o criado da lavoura;
5 morreram novas, de bexigas;
outra, que veio a ser grande senhora,
teve as suas fraquezas mas casou-se
e foi condessa por real mercê;
outra suicidou-se
não se sabe porquê.
A que sobeja
chama-se Rosinha.
Foi essa que o meu pai levou à igreja.
Foi a minha mãezinha.
 
(António Gedeão)
Moeke
Vaders geboortedorp was klein
en moeilijk bereikbaar
Er passeerden  geen treinen , auto´s,
 vliegtuigen noch raketten.
De avonden waren  er  mild en het leven liep sereen
Volgens concrete en juiste informatie 
uit oficieële publicaties
woonden daar   in ´t dorp van toen   
3023 vrouwen waarvan
45 percent  jonge vrouwen
vanaf de wieg tot  puberteit 
genaamd de jonge generatie
 de overige 28 percent  . Waren    
  Dames,  zoals  die vroeger bekend waren.
 
Sommigen ervan, weduwen ,die nooit meer (ach! wat is nooit meer)  
hadden gelachen sinds het overlijden van hun tedere echtgenoot ,
De anderen, waren getrouwde dames,moeders van kinderen...
(  of het waren  dames  getrouwd vlg. hun eigen
voorwaarden en moeten dus niet worden in rekening genomen worden in  deze optelling  )

Bleef er  nog 10 percent  over , 
dat waren de huwbare ,discrete meisjes ,
 maar omwille  van temperament ,of door een of andere onbekende reden,
nooit de kans hadden gekregen  om in het huwelijk te treden . 
Behalve hen 
waren er  mits een  foutmarge nog 32 huwbare meisjes ,
die in het zachte licht van de vooravond 
zich achter de gordijnen zetten te borduren 
stiekem loerend, wie door de straat kwam
 9 daarvan woonden in  bescheiden huisjes ,hier en daar verspreidt in de omgeving ,maar die allen op de  weg  lagen die mijn vader  liep,  op zijn grootste gemak ,op de uren dat hij naar of van zijn werk kwam.
Van die negen voortreffelijke meisjes
  liep er eentje weg van huis samen met  een boerenknecht. 
Vijf stierven jong, aan de pokken. 
En een  bleek bestemt  om een grote dame te worden , ondanks haar lage afkomst  , trouwde ze met  koninklijke toestemming  met een graaf.
Eentje pleegde zelfmoord
 niemand wist waarom .
 Wie  over bleef 
luisterde naar de naam  Rosaline
Deze Rosaline was het  die mijn vader naar het altaar bracht.
En dat was MIJN   moeke.    
:-D :-D :-D :-D
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

O mostrengo

...




                         

                                               ;       animaatjes-bliksem-62682.gif
.                                                                         .animaatjes-bliksem-62682.gif




                                                                                                              
                .




                                                                                                                                   .
                          

 

O mostrengo que está no fim do mar
Na noite de breu ergueu-se a voar,
À roda da nau voou três vezes,
Voou três vezes a chiar,
E disse: «Quem é que ousou entrar
Nas minhas cavernas que não desvendo,
Meus tectos negros do fim do mundo?»
E o homem do leme disse, tremendo:
«El-Rei D. João Segundo!»

«De quem são as velas onde me roço?
De quem as quilhas que vejo e ouço?»
Disse o mostrengo, e rodou três vezes,
Três vezes rodou, imundo e grosso,
«Quem vem poder o que só eu posso,
Que moro onde nunca ninguém me visse
E escorro os medos do mar sem fundo?»
E o homem do leme tremeu, e disse:
«El-Rei D. João Segundo!»

Três vezes do leme as mãos ergueu,
Três vezes ao leme as reprendeu,
E disse no fim de tremer três vezes:
«Aqui ao leme sou mais do que eu:
Sou um Povo que quer o mar que é teu;
E mais que o mostrengo, que me a alma teme
E roda nas trevas do fim do mundo,
Manda a vontade, que me ata ao leme,
De El-Rei D. João Segundo!»

Fernando Pessoa, Mensagem (1934)

 

Driemaal moest hij het roer lossen
Driemaal greep hij het terug vast
En  na driemaal zijn vrees te hebben herwonnen ,

zei hij tegen het zeemonster:
Hier achter het roer staat meer dan ikzelf;

maar een volk dat  het recht opeist

om jouw wereldzeeën te bevaren.

:-D :-D :-D :-D
Hoe vind je dit bericht?
15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Monstro com medo






 vampier-bewegende-animatie-0058.gif                                                                                                      




                          
                       oog-bewegende-animatie-0300.gif                  .oog-bewegende-animatie-0300.gif
         













 
 
°

O monstro com medo

Tornavam-se muito entusiastas desde acharam meu caixão na cava. Problema, não tiveram medo de mim, nem minha olhadela homicida nem as garras afiadas davam-lhes arrepios. Na verdade, eu tivera o maior pavor. Esses idiotas desrespeitosos julgavam que eu era um esquecido acessório da feira de diversões. Durante Halloween fui posto à vista num quarto obscurecido. Cada vez quando alguém ergueu a tampa, e não imediatamente gritei horripilante dava -me zangado um coice duro.

Quem comportam-se aqui como monstros?

 

Het monster met schrik
Ze werden erg enthousiast sinds ze mijn doodskist in de kelder vonden. Probleem, ze waren niet bang voor me, noch mijn moorddadige blik, noch de scherpe klauwen gaven hen de kriebels. Sterker nog, ik was bang . Deze respectloze idioten dachten dat ik een vergeten kermisaccessoire was .
Tijdens Halloween werd ik tentoongestelt in een verduisterde kamer.Als iemand het deksel optilde, en ik niet onmiddelijk bloedstollend schreeuwde, kreeg ik een harde schop.
Wie gedragen zich hier als monsters ?
Hoe vind je dit bericht?
19 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Como cada ano




 
 
°

°

Como cada ano

Em casa e fora dela o ritmo da nossa vida parecia imutável para a avó. Ela continuava a viver simples, como riqueza única, uma cabra no estábulo. Hoje em dia ninguém seria capaz de perceber a pobreza de então. Mas graças a esse leite, meu pai e tios foram criados. Satisfazendo o pedido dela, empurrou a cabra, apesar do cheiro, no banco de trás do Mercedes, para irem à aldeia próxima e deixar inseminá-la, como cada ano. .

participe Desafio nº 18O 

― 
Peguem no livro que estão a ler. Sigam a marca que vos diz onde vão na leitura. 

Agora, copiem as 10 primeiras palavras dessa página. 

Elas estarão, em algum momento, dentro do vosso texto.

Digam-nos que livro é, para partilharmos leituras!

 

Do livro que estou a ler, copiei isto:
Ernestina  // J.Rentes de Carvalho 

                                    Em casa e fora dela o ritmo da nossa vida

Zoek een zin uit een boek en maak een verhaal°°

Zoek

Zoals elk jaar
In huis en daarbuiten leek het ritme van ons leven onveranderd voor oma. Ze bleef eenvoudig leven,met als enige van waarde voor haar,een geit in de stal. Tegenwoordig zou niemand de algemene armoede van toen niet begrijpen. Maar dankzij deze melk heeft zij mijn vader en ooms kunnen grootbrengen. Op haar vraag duwde vader de geit, ondanks de stank ,op de achterbank van de nieuwe Mercedes ,en reed naar het nabijgelegen dorp om haar zoals ieder jaar bij de bok te zetten. 
Hoe vind je dit bericht?
20 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Um final feliz





.

Lisboa

 Desafio 239Desafio nº 239 – referências a livros infantis
verhaal met verwijzing naar een sprookje
.
Um final feliz
Olhando -se no espelho, Sebastião viu o solteiro mais bonito do país. Porém, foi o desejo da sua madrasta que ele logo se casasse. Tinha um encontro com duas beldades que sonhavam para encontrar o amor. Ao beijá-las não sentiu paixão . Ora , ficou um alívio para seus sete melhores amigos, ele não saiu do armário. Embora o que não se arrojsse. Aconteceria. Acordada pela realidade , as donzelas apaixonaram-se por uma à outra, casaram-se e viveram longo e feliz.

Een gelukkig einde.
.
Sebastiaan keek naar zichzelf in de spiegel en zag de knapste vrijgezel van het land. Het was echter de wens van zijn stiefmoeder dat hij spoedig zou trouwen. Hij had een date met twee schoonheden die ervan droomden liefde te vinden. Bij het kussen voelde hij geen enkele passie. Welnu, tot opluchting van zijn zeven beste vrienden, kwam hij niet uit de kast Hoewel wat hij niet durfde. Zou gebeuren. Wakker geschud door de realiteit werden de meisjes stapelverliefd op elkaar, trouwden en leefden lang en gelukkig.
 
Hoe vind je dit bericht?
17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Palmeiras




















vlinder-bewegende-animatie-0082.gif
Palmeiras 

 Desafio 248
Desafio nº 248 – pequenas coisas da vida
.
Os inquilinos
.
Avó ficou mais contente com a caixa-ninho que foi feito pelo neto que do rutilante robot de cozinha, comprada pela filha. Além disso, já não mais tinha necessidade de máquina engenhosa para trabalhar. Ora, não durou muito tempo para ter um casal de chapins como inquilinos. Avó observava -os diariamente e com oitenta anos ainda gozava da diligência dessa criaturas coloridas. Principalmente como lidaram com seu prole. São aquelas pequenas coisas da vida pela qual agradeça, não são.
De huurders
.
Oma was blijer met het nestkastje die door haar kleinzoon was gemaakt dan met de helrode keukenrobot, gekocht door haar dochter. Bovendien had ze geen behoefte aan een ingenieuze machine om mee te werken. Welnu het duurde niet lang om een koppel mezen als huurders te hebben. Oma keek dagelijks naar ze en genoot op haar tachtigste nog steeds van de ijver van deze kleurrijke wezens. Vooral hoe ze met hun nakomelingen omgingen.. Het zijn die kleine dingen in het leven om dankbaar voor te zijn, nietwaar.
 
Hoe vind je dit bericht?
15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

O carrilhão












.
A sé - Antuérpia 

 Desafio 244
imagem de telhados
.
O carrilhão
Estando nas águas furtadas e espreitando por entre as cortinas abanadas da lucarna.Notei não só os muitos telhados encarnados mas também pelos cheiros e cores um bairro vivaz. Estamos por volta da hora de almoço e a badalada de carrilhão ultrapassava com suas cançonetas a algazarra municipal.Tão linda, dava-me arrepios de emoção. Pareceu que a inteira cidade parou para escutar. Exceto os pardais barulhentos que aqui brigaram na goteira de zinco por algumas mesquinhas migalhas.

De beiaard
Op de zolderkamer zijnde en glurend door de openwaaiende gordijnen van het dakvenster, zag ik in de vele rode daken, maar ook door de geuren en kleuren een levendige buurt. We waren rond het middaguur ,de beiaard overstemde het stadse geroezemoes met zijn deuntjes. Het klonk zo mooi .Het gaf me koude rillingen .Het leek alsof de hele stad stilstond om te luisteren. Behalve de mussen hier in de zinkengoot, ruziemakend om wat schamele broodkruimels.
 
Hoe vind je dit bericht?
20 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

o jardim zoológico






<br<
........animaatjes-giraffen-1161115.gif.

Desta vez, temos um percurso obrigatório de palavras: elas devem aparecer por esta ordem no texto, mas podem ser adaptadas
MODESTO + PEGADA + CUIDADO + ADIAR + CONFUSO

 
O planeta
Olá, cosmopolitas de boa vontade
Ao plantar um carvalho no quintal vou dar um modesto contributo ao movimento "salva a terra”. Claro, sei que só uma árvore não diminuirá a enorme pegada ecológica dos humanos. Porém deve ser nosso primeiro cuidado. Não mais podemos adiar isto. Ora não te confundo, ainda não é tarde demais. Esquilos com olhadela previdente compreendem isso melhor do que ninguém, e enterrarão incansavelmente nozes.
Diz-me, qual é tua contribuição para planeta azul?

Onze planeet
Hallo wereldburgers van goede wil .Bij het planten van een eik in de tuin zal ik een bescheidde bijdrage leveren aan de beweging " redt de planeet”. Natuurlijk weet ik dat een enkele boom de enorme ecologische voetafdruk van de mens niet zal verminderen .Maar het moet wel onze eerste zorg zijn We kunnen dit niet langer uitstellen. Nou, breng je niet in verwarring, het is nog niet te laat. Eekhorens met vooruitziende blik begrijpen dit als geen ander en zullen onvermoeibaar noten in de grond steken. Zeg mij, wat is jouw bijdrage aan onze blauwe Planeet?
 

:-8) :-8) :-8)

Hoe vind je dit bericht?
25 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

super Mary




.
Mary Poppins 

 Desafio 247
S U P R C A L I F R A G I L I S T I E X P I A L I D O S O.
.
Fazia magia
Entre os candidatos para o cargo da ama havia uma sufragista da gema que superara todas as outras solicitantes. A super alegre "Mary Poppins" quando abriu o guarda-chuva fez magia e tirou da mala de mão uma perca cantante, somente para te deixar rir. Mesmo estando você com calafrios, mesmo estando pálido, frágil. Ela dar-te-á para restabelecer um beijo caloroso, um ajuizado alvitre e, um cálix ou colher cheia de doce-amargo. Expia cada tristeza com essa magia.

Mary Poppins
Onder de kandidaten voor de functie van kindermeisje was er een rasechte suffragist die alle andere kandidaten overtrof. De super vrolijke "Mary Poppins", wanneer zij de paraplu opende, toverde ze, haalde uit haar handtas, enkel om je te laten lachen, een zingende vis. Ook al ril je, ook al ben je bleek, breekbaar. . Zal ze jou om te genezen een troostende kus geven, een wijz advies en een beker of lepel vol bitterzoet.Zij bevrijdt je van elke droefheid met magie...
 
Hoe vind je dit bericht?
5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Naar boven

Meer van CASA PORTUGUESA

↑ Terug naar de berichten