Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Zondag 10 maart 2013

Een luimig liedje

Een luimig liedje.

Ik wil een luimig liedje tot u zingen;

over vlinders, een liedje van minnen!

Schrijven; zonder die treurige zinnen;

of de Politiek met snijdende dingen!

Voel steeds nabij; vele warme lijven;

opdracht ook de liefde te verspreiden;

zo schoonheid der Natuur verspreiden;

niet elkaars hebben te gaan benijden!

Wil stoppen met elkaar te verachten;

over kleinigheden die we bedachten!

Wil geen tranen op Zerken zien vallen;

het Leven is opstaan en weer vallen!

Mooier de wereld dan we bedachten!

auteur:Adrie.10-3-2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:16 Reageer op dit bericht

7 reacties op dit bericht

Alda Bosmans22 maart 2013 om 18:47

lieve Adrie ik wens u het allerbeste en dank voor het bezoekje

Diana20 maart 2013 om 02:04

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Diana18 maart 2013 om 04:06

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Diana15 maart 2013 om 07:16

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Diana12 maart 2013 om 03:31

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

annelien11 maart 2013 om 14:31

Mooi gedichtje over het luimig liedje lieve vriend

Diana11 maart 2013 om 04:14

Lieve groetjes dikke knuffel mooi geschreven ik wens je veel beterschap en verzorg je maar goed lieverd

Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 maart 2013

Spelend Kind

Spelend kind.

Zat wat ziek en witjes, op mijn bankje in het mooie Park

zag een spin, die haar web nu hing over struik en plant.

Zacht zonk de dauw nu met het opkomend zonnetje mee;

zag het neervlijen van de sluier; 'O God wat een pracht!

De Natuur haar gewaad zonk nu met daglicht naar benee!!

Dit mooie gebeuren lijkt als een Fee;of een spelend kind;

niemand heeft voldoende moed om hier nu mee te spelen!

Of al het moois wat de Natuur je biedt in stukken te delen!

Zoiets moois; zacht als vleugels; en net zo licht als de wind!

Zie de Natuur dan als het meisje;wat me alle jaren maanden;

mij steeds dieper en inniger als ik al dacht; mij ging bekoren!

Zij die steeds in het frisse Voorjaar; mijn ziel weer bekoorden!

Dit gaat zoal heel veel jaren; steeds tijdens de Lente maanden!

auteur:Adrie.9.3.2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 3 maart 2013

Het Schrijvertje

Het schrijvertje

Ach schrijvertje; zie ik u droeve hoofd gebogen;

zoek helende woorden; die even pijn overneemt;

woorden; die even de plaats van me overneemt!

Tot lichaam en geest; door het poortje mogen!

Wil mijn plaatsje verdienen; geen mededogen;

zag niet; dat ik weer door alle pijn heen streed;

vertel niet; dat in mijn gebed de reden niet weet;

of ik U al niet vaak tot handelen heb bewogen!

Soms lijkt het, dat U het verdriet niet wil horen;

of U, als de Artsen door het zelfde straatje gaat;

als later weer tranen in mijn ogen zijn ontstaan!

De Stad; zou dan zijn schrijvertje hebben verloren!

Auteur:Adrie.3.3.2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 2 maart 2013

Zijn bosje verfrommelde rozen

Zijn bosje verfrommelde rozen.

Hij stond heel verdrietig bij zijn liefste haar verse graf;

wat hij haar te bieden had; geplukt met bevende hand;

was een bosje rozen, verdrietig ontdaan van ieder blad;

een handje met kale en nu wat, verfrommelde bloemen;

dacht verdrietig; kun je dit nog wel een ruiker noemen!

Had haar nu willen geven, een blik in zijn levensvreugd;

ze hadden jaren lang, vol met liefde van elkaar genoten;

deze bloemen had hij nachts in slapeloze uren besloten!

Bloemen en planten; gaf haar leven ook veel extra deugd!

Zij was het mooiste cadeau wat hem ooit was overkomen;

levensvreugde en vuur; zal je er altijd dankbaar voor zijn;

toch was hun; zo verdrietig afscheid nu door God gekozen;

aan hun vreugdevol leven, was verdrietig een eind gekomen!

auteur:Adrie.2.3.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:56 3 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 24 februari 2013

Het blijvend ontij in mijn hart

Het blijvend ontij in mijn hart.

Ach mijn God, waarom blijft die ontij in mijn hart;

hevige ontij en die stormen; beukend tegen de kant!

Dat hart; haar zo eindeloos pijnigend moet voelen;

nog de waarheid uit haar lippen moet zien vloeien!

Soms schokt nog steeds de tranen door merg en been;

slepen door ziekte; en Mallemolen van het leven heen!

God; ik zie steeds U warme steunende hand van boven;

wacht nog tot gevoel, hart en verstand mij doen geloven!

Ja, ik kan van gegeven heilbloed en warmte gaan blaken;

alles heel gulzig gaan versmaden wat U me allemaal biedt;

en zelfs U macht en oordeel nu in alle rust gaan verzaken;

nee machtige God; dat mag mijn hart en geloof steeds niet!

auteurAdrie.24.2.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:55 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 februari 2013

Ouderschap

Ouderschap.

Zag in gedachte mijn Vader in een muf gerookte tent;

zo met troosteloze gedachte weer aan de toog gezeten!

Mag het wel weten; dat in gedachten ik nog bij je ben!

Dat ik je nu zou vergeten, zou wel een wonder heten!

Ja, in het gezin had je van opvoeding geen verstand;

met je gedachte fladderde je steeds in je kroegje neer!

gevoel en geest bereikte nooit een vreedzaam bestand;

wat steeds vruchteloos dwarrelde; bij de Loveren neer!

Maar ook wat te snel reikte je haar steeds weer die roos;

zo je steeds vergat; achter die roos, daar zit ook je hart!

Hart en roos, bereikte zo ooit; die mooie roos haar dood!

Zo bleven verliefde harten ver van de roos en ouderplant!

Jullie foto's; staan zo altijd ongerijmd op de kast te prijken;

mijn hart zegt nog steeds; de foto's zeggen niet wat ze lijken!

Jullie Ouderschap; wordt nog steeds in mijn hart bewaard;

tot in een droom; een Godsgeschenk zich aan mij openbaart!

auteur:Adrie.23.2.2013.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:59 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 21 februari 2013

Het ouder worden

Het ouder worden.

Ouder worden maakt van een mens vaak een gelaten kind;

soms laat hij het nu ook meer toe; nu met andere te leven!

Geen wapens meer; om te voorkomen dat ze van je stelen.

Groot het verdriet; als vertrouwdheid je na jaren ontglipt!

Je ziet nu ook nog meer; in het voorjaar de lente ontluiken;

gaat ook meer aan die heerlijk ontluikend bloemen ruiken!

Kunt nu genieten van rustig tikken van regen tegen de ruiten;

of vogels; die bij het eten; een vrolijk deuntje voor je fluiten!

Maar soms ook verdrietig; als naasten eerst komen te sterven;

andere die voor de Notaris snel grabbelen tussen de scherven!

Dat vindt men zelfs belangrijker dan hun reputatie, die Erven!

auteur:Adrie.21.2.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 februari 2013

De weergoden

De weergoden.

Keek in de tuin naar puntjes van al uitkomende bollen;

maar regenwolken zorgde snel, voor donkere stippen;

waardoor voorjaarsboden, angstig leken te krimpen!

Of de weergoden zeiden; we laten niet met ons sollen!

We laten ons door het zonnetje niet brengen ten graven;

in Februari, al weer veel te vroeg ten grave gedragen!

De Natuur gaf ons al Eeuwen lang het recht op bestaan;

als het voorjaar nu al begint, zal onze Ziel snel vergaan!

Weten; de hongerige mensen wachten al op het zonnetje;

om samen een dronk te doen; in hun tuin of balkonnetje!

Je ziet dan weer van vele; hun bleke lijven neder dalen;

om heel hongerig te vangen; zonnetje zijn eerste stralen!

auteur:Adrie.19.2.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 12:55 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2013

Mijn lichaam zijn strijdmakker.

Mijn lichaam zijn strijdmakker.

Mijn Lichaam had even zijn strijdmakker zijn verbroken;

dat verwachte ik zeker in deze moeilijke tijden toch niet!

Je hebt het als de Landelijk economen; alles verbroken!

Diep in mijn hart; huilt het nu trots zachtjes van verdriet!

Mijn lichaam, kijkt naar met gebreken vol gestouwd vertrek;

en ziet samen met de Economen; je hebt teveel hulp te node!

Alles bezag men sociaal;nu alleen nog aan zijn dikke brode!

Nee nu zie ik alleen voor mijn deur een woest verbroken hek!

Kijk nu naar mijn bundels; soms daarop tanden stuk gebeten;

maar heel snel na mijn dood; raken mijn woorden vergeten!

Ook al bood mijn Leven aan woorden en Natuur nog zo veel;

alleen in het hart van je kind gebruik je dan een groot deel!

auteur:Adrie.17.2.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:27 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 februari 2013

Toverdraad

Toverdraad.

De wind joeg weer onbarmhartig over de stad en land;

verdrietig mijn oog; wat het einde van de Winter wou!

En weer meteen het aanzwellen van de snerpende kou;

een horizon die nog geen schimp van het zonnetje had!

In de nacht het huilen van de wind; vergezeld van de kou!

Ruiten, met rijp weer omgetoverd tot een kristallen blad;

lijkt op een door kabouters en elfjes achtergelaten schat!

Als met toverdraad, wat zilverachtig gemaakt, zonder fout!

Niets wat Koning winter weerhoud; geen macht die stoort!

Merels en kraaien nog hongeriger; bij mijn aanschouwen;

verlang naar de Zon en groen; die ik nu wil aanschouwen!

Nu blijven de Wintergoden met werktuigen aan het woord!

auteur:Adrie.1.2.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:36 9 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 januari 2013

Sneeuw en ijspret gedooid

De sneeuw en ijspret gedooid!

De sneeuw en ijs gedooid; de programma's gewist;

even ging in mijn gedachte de vraag of ik dat mis?

Ja, het zal voor deze winter misschien gebeurd zijn;

de Lente lonkt; het is maar met welke ogen je kijkt!

Steun wat dromend op een Eikenboom zijn stronk;

schonk op duizenden jaarringen mijn glaasje vol!

Deze duizenden jaren Eik; vroeg me heimelijk wat;

of mijn mond van mijn Beerenburger genoten had?

'O dromen worden nu niet alleen gevuld met koud;

warm mijn lijf op; tijdens mijn tocht door het woud!

Nee drink niet mijn kruikje leeg; zo quasi onbewust;

u ziet oogje kleiner worden en slapend heel gerust!

Nee loop wel met wat zwaardere benen door het mos;

toch loopt nog steeds schrijvend door het donker bos!

Voel de statige bomen; eeuwen voor mij, hier verrezen;

daar waar door engelen een plaatsje kregen gewezen!

auteur:Adrie.29.1.2013.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 27 januari 2013

Dicht en blog-pauze

Neem even een blogpauze om te herstellen!

Heb te veel van mijn lichaam gevraagd, wat ik pas merkte;

toen er niets goed meer aan bijn blog en lichaam goed werkte;

iets wat dus niet alleen mijn blog, buttons en computer betrof;

maar ook mijn gezondheid! Ik moet een time-out nemen!

Ik doe dit niet zonder jullie een heel goede avond en week

gewenst te hebben;

met de lieve groetjes en tot lates,van Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 26 januari 2013

Elfstedentocht kruisje

Nog een elf stedentochtkruisje.

Wanneer ik 's ochtend, mijn blik naar buiten wendt;

en de koelheid en ontij zo enorm begin te verachten;

het zonnetje ons vergeefs op zijn stralen laat wachten;

dan is het vlok op vlok wat de Winter mij dan zendt!

Dan welt er in mijn hart een lied wat ik zingen moet;

'o zonnetje; maak van u smalle ring een warme hand;

net of uw mooi stralend lijf, inmiddels niet meer weet;

dat wij al lang zien een schaduw van u mooie kleed!

Weet; sombere gedachten, schrijven een somber dicht;

mijn hart droomt van het zonnetje, met parelend licht!

Droomde voor mijn ziekte steeds; van nog een kruisje;

maar zit nu verkleumd achter de haard in mijn huisje!

auteur:Adrie.27.1.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:09 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 januari 2013

Winterse onzekerheden

Winterse onzekerheden.

Winterdagen met de winter zijn luim en onstuimigheden;

steeds blij als ik weer naar mijn huis en haard kan gaan!

Al is mijn dichtershart nu soms wel wat te slecht lerend;

als mijn dichtersogen verliefd worden op die witte deken!

Treft vaak ook ouderen en invaliden in hun onzekerheden;

deze beelden; schokken mij soms zo diep en hartverterend!

Laat nu kaarsen branden; zo warm met hun lichte schijn;

lijken wat zoekend, op het tafellaken van helder wit satijn!

Omstandigheden, waar mijn hoofd nu bij gaat fronsen;

deze dagen; zijn voor oudere en zieken geen blije dagen!

Weet niet of dat klopt; of wordt ik dan nu al wat dronken?

Nee; deze onmacht maakt bij mij steeds van die wonden!

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:30 5 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 19 januari 2013

Niet met levend gevuld

Niet met levend gevuld.

Zie door het raam; weer veel hersens met deemoed gevuld;

zie je ransel; vast ook met positieve herinneringen gevuld!

In je jeugd, is hij vast ook met vele mooie momenten gevuld.

Ja het is nu niet met levend gevuld; dat is de tijd zijn schuld!

Laat je herinneringen niet zakken in een graf; man en vrouw;

ze liggen daar nu toch zo eenzaam; zeker nu “ kil en koud”;

ben nu blij dat ik hier op Aarde; niet met jou ben getrouwd;

en nu gelukkig bent; een ander zijn treurende man of vrouw!

Och moeder, moeder; je mocht mij niet zo eenzaam verlaten;

ik mis Uw wiege-lied steeds gezongen in Uw tedere maten!

En toch mijn lief; het was voldoende voor moeilijke dagen;

om niets meer te klagen; en mij boven niets meer te vragen!

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:28 6 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 17 januari 2013

Iris of Lelie

Iris of Lelie.

Door de sneeuw werden alle vogel trippel sporen uitgewist;

zocht deze morgen vergeefs naar het meesje wat ik nu mis!

Is het bij het eten van de Vetbol en pindanootjes verstoord;

of had nu mijn Buur; deze morgen weer het hoogste woord!

Op mijn vraag sputtert hij wat tegen; en geeft me het woord!

Weet je; het Meesje zijn dapperheid heeft me steeds bekoord;

ja boven alle Mensendrang; floot het steeds mee in het koor;

en geef het in de Winter steeds een Mezenbal of pindakoord!

Jammer; dat de spoortjes van hun door de sneeuw zijn gewist;

hun vroege aanwezigheid; geeft me steeds een vrolijk gezicht!

Dan boven in Hemelse licht; een lief, en mij zo bekend gezicht;

wat kennelijk ook bij haar boven; in Liefde nooit is uit gewist!

Was als een witte Iris of Lelie; ze was mij nog zo zuiver en lief!

'O, ze is nu als Maria; zo mooi nu in haar Goddelijk aangezicht;

zij had het licht gevonden; wat nu haar genezing heeft ontbloot!

Wens van haar in gedachte niets meer; voel me dan nu een dief!

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:31 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 16 januari 2013

Winterseizoen

Winterseizoen

Gegroet was nu even het Zonnetje zijn afscheidsgroet;

iets wat eerder bij een spoedig sterven leek te horen!

Even gaf me niets meer van het zonnige vertrouwde;

was het een gordijn van vlokken wat ik aanschouwde!

Deuren en ramen sloten snel voor de naderende koude;

niets laat Koning Winter ons van fris groen behouden!

Maar de Winter is ook een tijd van pret en vrolijkheid;

luister en zie nu hoe ook de Winter; zijn tijd verglijdt!

Later geeft de Lente dan mijn woning weer zijn glans;

maak ik voor het zonnetje weer snel een welkomstkrans;

wat ik vlecht van kleurige bloemen en het frisse groen;

waarmee ik zeg; zonnetje heb het liefst met jouw te doen!

In het Winterseizoen lijkt alles zo gehuld in rouw en leed;

net of dan soms de Dood mensen hun het huis betreedt!

Ik wil me dan ook niet begeven onder de Winterse smart;

zeg dan tegen mezelf; wat staat je beter “groen of zwart?

auteur:Adrie.16.1.2012.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:32 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 11 januari 2013

De Natuur Heer en Meester.

De Natuur Heer en Meester.

De natuur weet mij wel griezelig te boeien;

omdat seizoenen nu uiteen lijken te groeien!

Twee walvissen die de weg niet meer vonden;

en op de noordpool werden terug gevonden!

Fenomeen waar natuurkundige mee moeien;

maar soms meten zij met verkeerde maten;

verwarming van de Aarde loopt in de gaten!

Laat je aandeel ook in ons geweten groeien!

Ons aandeel zal er toch altijd op neerkomen;

dat het aandeel van dom houdende geesten;

die naar niveau van de volmaaktheid streven;

zien dat de natuur steeds is Heer en Meester!

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:42 4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 9 januari 2013

Huwelijkse ring

Huwelijkse ring.

Gingen die dag nu samen weer zorgzaam heen;

heel verwonderd, hoe we toen in liefde samen;

zo een flinke kerel van een zoon konden baren;

zorgde, dat het zonnetje weer voor ons scheen!

Reden en liepen nu over vele wegen en banen;

mijn hart keek even, verliefd en zorgzaam op;

naar de heldere wolken nu met liefde beladen;

naar Cupido, daar gezeten op de maan zijn top!

Gingen samen met zorgzame gevoelens verder;

hoorde veel vogeltjes in de boom die daar stond!

Meende te horen; een roosje wat ik eens vond!

Keek ook weer romantisch naar Maan en sterren.

We waren samen in verwondering en bewondering;

maar onze gevoelens, waren dat ook zeker waard;

ons hart, wat zorgzaam; geheimen heeft bewaard.

Nu wel zonder verbintenis; van de Huwelijkse ring!

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 8 januari 2013

Nieuwjaars-naweeen

Nieuwjaars- naweeën

Zie en hoor door het kamerraam; galmende Kerkklokken;

de Maan beschijnend nu een romantisch sneeuwgordijn!

Even volg ik Koning winter zijn mooie werk; vlok na vlok!

Door Maanlicht overvallen, een glimp van de Kerktoren;

zag ook door het raam, gieten mijn buur zijn glaasje vol!

In zijn gedachten; zijn glaasje weer gevuld met lentewijn.

Hoor twee buurvrouwen; gezellig kwebbelen met elkaar;

gemoed klonk na de drukke dagen wat terneergeslagen!

Misschien nieuwjaar naweeën van oliebollen en de wijn?

Hoor ook even een vogeltje; luister stil naar wat het zegt;

het heel dankbaar; vanaf de mezenbol me kwetterend meldt!

De wind blaast de kamer, snel met sneeuw en modder vol;

heel overrompelend zijn vieze witte en zwarte Winterbont!

auteur:Adrie.8.1.2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:28 2 reacties Reageer op dit bericht

7 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels