Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Vrijdag 11 januari 2013

De Natuur Heer en Meester.

De Natuur Heer en Meester.

De natuur weet mij wel griezelig te boeien;

omdat seizoenen nu uiteen lijken te groeien!

Twee walvissen die de weg niet meer vonden;

en op de noordpool werden terug gevonden!

Fenomeen waar natuurkundige mee moeien;

maar soms meten zij met verkeerde maten;

verwarming van de Aarde loopt in de gaten!

Laat je aandeel ook in ons geweten groeien!

Ons aandeel zal er toch altijd op neerkomen;

dat het aandeel van dom houdende geesten;

die naar niveau van de volmaaktheid streven;

zien dat de natuur steeds is Heer en Meester!

Auteur:Adrie.11.1.2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:42 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

annelien15 januari 2013 om 10:56

Lieve groetjes

Koude sneeuwgroetjes
Wees voorzichtig indien je buiten moet blogmaatje

Patty en Freddy13 januari 2013 om 04:51

zondaggroetjes

Wij komen een fijne zondag
en veel blogplezier wensen
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze vier kapoentjes

Jos Vande Ghinste12 januari 2013 om 17:20

Hartelijke doch zeer koude groetjes op deze zaterdagnamiddag vanwege Jos.

We zijn vandaag zaterdag 12 januari.De winter is terug in het land en het is zeer koud met een 1,9 graden gemeten op het weerstation van het Provinciaal domein " De Gavers " op 80 meter van mijn apartement.Hier is het reeds aan het sneeuwen.Na onze voetbalwedstrijd tegen Tempo Overijse kom ik graag nog even langs om Jullie nog een fijne en gezellige resterende zaterdag toe te wensen met vele lieve en hartelijke winterse groetjes vanwege Jos.

annelien12 januari 2013 om 14:54

Fantastisch geschreven Adrie,proficiat

Wel kou,maar het zonnetje schijnt,binnen is het gezellig
en warme,zo een weekend wens ik je toe lieve vriend
Liefs
***

Reageer op dit bericht

Woensdag 9 januari 2013

Huwelijkse ring

Huwelijkse ring.

Gingen die dag nu samen weer zorgzaam heen;

heel verwonderd, hoe we toen in liefde samen;

zo een flinke kerel van een zoon konden baren;

zorgde, dat het zonnetje weer voor ons scheen!

Reden en liepen nu over vele wegen en banen;

mijn hart keek even, verliefd en zorgzaam op;

naar de heldere wolken nu met liefde beladen;

naar Cupido, daar gezeten op de maan zijn top!

Gingen samen met zorgzame gevoelens verder;

hoorde veel vogeltjes in de boom die daar stond!

Meende te horen; een roosje wat ik eens vond!

Keek ook weer romantisch naar Maan en sterren.

We waren samen in verwondering en bewondering;

maar onze gevoelens, waren dat ook zeker waard;

ons hart, wat zorgzaam; geheimen heeft bewaard.

Nu wel zonder verbintenis; van de Huwelijkse ring!

Auteur:Adrie.9.1.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 8 januari 2013

Nieuwjaars-naweeen

Nieuwjaars- naweeën

Zie en hoor door het kamerraam; galmende Kerkklokken;

de Maan beschijnend nu een romantisch sneeuwgordijn!

Even volg ik Koning winter zijn mooie werk; vlok na vlok!

Door Maanlicht overvallen, een glimp van de Kerktoren;

zag ook door het raam, gieten mijn buur zijn glaasje vol!

In zijn gedachten; zijn glaasje weer gevuld met lentewijn.

Hoor twee buurvrouwen; gezellig kwebbelen met elkaar;

gemoed klonk na de drukke dagen wat terneergeslagen!

Misschien nieuwjaar naweeën van oliebollen en de wijn?

Hoor ook even een vogeltje; luister stil naar wat het zegt;

het heel dankbaar; vanaf de mezenbol me kwetterend meldt!

De wind blaast de kamer, snel met sneeuw en modder vol;

heel overrompelend zijn vieze witte en zwarte Winterbont!

auteur:Adrie.8.1.2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:28 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 16 december 2012

Ben alleen ziek!

Ben alleen ziek.

Besef, dat ik voor sommige mensen ben alleen ziek;

dat ze onvermogen missen; om in mijn hart te zien!

Wat ik lang niet meer ben; ook nooit meer zal zijn;

als ik het even in uw ogen was; nooit meer zal zijn!

Toch heb ik nu steeds meer; die anderen van noden;

wat ik voor mijn ziekte deed was ook om den brode.

Nu kwam duurzaam besef; dat ik niemand meer ben;

zou mezelf direct ontslaan; als ik mijn falen ontken.

Maar mijn dichtershart hoort nog niet bij de graven;

dit zijn namelijk de duurzame grendels van de aarde.

Deze sluiten, toch alleen de doden van het leven af!?

Doch sluit men zieken en bejaarden al van het leven af!!

auteur:Adrie.16.12.2012.

Kon het dichten nog even niet laten; maar stop nu even!

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 19 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 december 2012

Een heel fijn, vrolijk Kerst en Nieuwjaarsfeest lieve bloggers..

Een nieuw jaar vol licht, warmte, blijheid en gezondheid Laat het een nieuw jaar worden van eerlijkheid, oprechtheid! Gewoon een jaar van gelijke kansen, en een goede Gezondheid!! Met heel hartelijke groeten van Adrie. Ik stop een aantal weken met bloggen; om ruimte te kunnen maken voor een Kerst en Nieuwjaarsreces... En het gaat met mijn gezondheid..niet goed meer!

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:40 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 14 december 2012

Kindslaaf

Kindslaaf.

Mijn hart nu soms gelijk; die vervelende winterdagen!

Dacht na; over zomerdromen die al waren vervlogen!

Het koude winterse weer; dagen die er niet om logen!

Koude snerpende oostenwind; op deze winterse dagen!

Mijn juist geplaatste Engel met schitterend gewaad;

bij een kerststal; zo met hemels gevoel doortrokken;

Indiase maakster; heeft de krans uit vuur gevlochten!

In mijn droom; vleugels wier kracht nooit zal vergaan!

Maar alle echte roem; is die Indiase kindslaaf waard;

moe zijn nachtelijke tonen; die in het bedje vergaan!

Jullie kindslaven; zijn niet voor kinderarbeid geboren;

raakt dit in deze dagen niet u hoon of Goddelijke Toorn?

'O, kinderen, wat zwoegt en slooft gij nu voor wat poen!

'O deze korte blik; gaat deze dichter nu zo erg ter harten;

dat kinderen hun jeugd opgaat; in hun arbeid en smarten!

Nu; dat wilt gij u kind niet gunnen; niet voor een Miljoen!

auteur:Adrie.14.12.2012.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:39 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 13 december 2012

Winterse tegenstrijdigheden

Winterse tegenstrijdigheden.

De najaar mist hing nu ijzig kil; over wei en land;

je zag me nu lopen; met gebeden op mijn lippen!

Maar gebeden; kon de winter niet laten schikken;

omdat de winter, ook zijn Goden hier nu voor had!

Vooral in de avond en nacht die ijselijke winterkou!

Maar wel tekende zij voor ons; op ruiten veel kristal;

plakte zij, aan draden en hekken; een kristallen schat!

Zo fijntjes, als met penseel gekleurd in hemelblauw.

morgens tijdens mijn wandeling; de mist als Kersttooi;

dan dacht ik; kille gevoelens; wijken voor zo veel moois!

Hoopte dan, dat de zon deze sluier nog niet zal weken!

En laat toch weer; winters hart; tot het mijne spreken!

auteur:Adrie.12,12,2012.copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:36 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 11 december 2012

In me woedende Liefde

In me woedende Liefde.

Terwijl bruisende levenslust;

nog altijd stevig in me woedt;

ontneemt nu het harde leven;

me ook steeds vaker de moed!

Ben nu vaak overal mee bezig;

om dan vaak vele brokstukken;

op een hoopje bijeen te vegen;

als leven even niet wil lukken!

Het geeft me dan veel verdriet;

als de schoonheid van de liefde;

breekt in niet te lijmen scherven;

als ik nieuw geluk wil verwerven!

Maar steeds weer nieuwe hoop;

wil ik niet steeds laten eindigen;

in een nieuw project “hopeloos”;

dan steeds opnieuw weer de wens!

Maar het leven lijkt nu toch soms;

als steeds weer geboren worden;

in nieuwe liefdes warm geborgen!

Maar het Leven lijkt ook een spons;

eindigend in weer liefde geborgen!

Dan weer een tijd; van uur tot uur!

van dichters dag; en dromen nacht!

Van wakend uur tot uur, nacht en dag;

dan weer uur tot uur, muur tot muur!

auteur:Adrie.12.12.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 23:03 4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 9 december 2012

Weer in je hemd

Weer in je hemd.

De Winter spreidde nu zijn mooie witte deken!

Mensen; die nu kerstverlichting gaan ontsteken.

Warm en vrolijk; deze witte en verlichte dagen;

hoort ook bijna niemand zijn nood gaan klagen.

Hoor mensen, zacht, vredig met elkaar spreken;

vredige woorden, die hoop ik niet snel verweken.

De dagen rondom Kerst; van die verlichte weken!

Vredige woorden; die men dan snel ziet verbleken.

Na Jezus geboorte; de koningen uit verre landen;

Jozef en Maria hun kind even geven in hun handen.

Snel wordt je door het politiek nieuws overstemd;

dan sta je met Toon zijn woorden; weer in je hemd.

auteur:Adrie.9.12,2012.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 7 december 2012

De kille winters

De kille winters.

In mijn gedachte, zweeft je geest weer mijn kamer rond,

om zo weer; een mij bekende kus of plaagstoot te geven.

Maar ook vaak alleen een troostende kus op nek of mond!

Ook veel kouder en killer; ervaar ik nu de ochtendstond.

Mijn suikerpot; lijkt zonder jou; zelfs zijn zoet verloren.

Nu ze je ondeugende mond, nu en dan niet mag bekoren!

In gedachte zwijmel ik nu vaak; al naar het voorjaar toe.

Al roept December, ook steeds weer mijn Dichtersgevoel!

Foto's, herinneringen; komen in December me plagen;

ook de weergoden, gieren vaak om het hardst in vlagen.

Lijkt dat ze weten;hoe groot mijn verdriet dan kan zijn!

Vraag de winter vaak;behoed;me toch voor kille dagen!

auteur: Adrie: 7.12.2012.copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 5 december 2012

Het Belastingbiljet

Het Belastingbiljet.

Bewust, rijdt ik aan onze gezamenlijke woning voorbij;

met hoop dat het huis nog eens vreemd wordt voor mij.

Zoek verdrietig; het ooit door mij gesmede naambord.

Natuurlijk; nog steeds het mooiste smeedwerk in de rij.

Gaat het eens voorbij; zodat alles nieuw wordt voor mij?

Zal ik aanbellen; en vragen wie er eerst heeft gewoond?

Ach Adrie; wat leuk, dat je hier; je weer eens vertoond!

Je was bijzonder; niet komend uit rij van wel honderd!

Maar plots sla ik bijna lachend daar bij de voordeur plat;

die blauwe belastingbrief ligt nu bij een ander op de mat!

De man met pijnlijke grijns op zijn nu vertrokken gezicht;

die brief is helaas nu niet aan jou; maar aan mij gericht!

auteur:Adrie.5.12.2012.copywright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 december 2012

Heilofficier

Heilofficier.

Zag hangen, het zowat laatste blad aan de Eikenboom;

het zonnetje keek het wat verdrietig en mistroostig na!

Weet het zonnetje; als ik zing, valt het ook uit de toon.

Zag het blaadje dwarrelen; op de wind zijn thermiek;

dwarrelde een poosje; viel bij de anderen op een hoop.

Waar gaat het zonnetje nu zo verdrietig verslagen heen?

Ja dat verdriet; zo ken ik dat van het lieve zonnetje niet!

Nu zonnetje, ik zou van u willen schilderen een portret.

Zou je plaatsen; naast mijn schoonmoeder op het buffet!

Had een uiterlijk van heilofficier; nu aan de kant gezet.

Na moeders sterven; het portret snel van de kast gezet!

auteur:Adrie.4.12.2012©.copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 3 december 2012

Zonder kunst

Zonder Kunst

Zonder

de kunst zou

de ruwe

werkelijkheid

van de wereld

onverdraaglijk

zijn.

Bernard Shaw.3.12.2012.

Dank je lieve Redpoppy voor je hulp.

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:53 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 december 2012

Naar de Eeuwigheid verdween.

Naar de Eeuwigheid verdween

Leek of de Heilige maagd Maria; me sinds Lourd bemind;

omdat sinds Lourd, zij nu wakend aan mijn zijde bevind!

Schiet ter hulp bij het eerste onbekende, onveilige geluid;

ook alle aardse hulp; gaat pijlsnel wakend voor haar uit.

Mijn levensdraadje hing gisteren even trillend in de wind;

merkte niet iedere duw; die naar mijn naderend ontij ging.

Leek of ik hoorde; bij het al wachtende groepje stervenden

Wat ik zeker niet wilde; dat was het gemoed der stervenden.

Maar een merel brengt me fluitend nu snel een blij bericht;

er ligt nog zo veel te dichten; al buigend onder zijn gewicht!

Nog geen leven voor mij, van al die stille en doodse dromen;

leek wel, of de dood in de nacht, nu voor mij was aangekomen.

Ik lag daar; of al mijn dromen, in bewusteloze uren vervlogen;

maar gelukkig na enkele uren sloeg het licht weer in mijn ogen.

Mijn geest wilde niet; dat ik al naar de Eeuwigheid verdween;

het leven een zwarte sluier maakt; wat van mijn lichaam week.

Image and video hosting by TinyPic

>
Auteur:Adrie.1-12-2012.copywryhgt.

Geschreven door Adrie van Gansen om 23:24 5 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 29 november 2012

Verlies en eenzaamheid

Verlies en eenzaamheid.

Mijn handen en ogen; droog en koud;

ik kijk zo wazig en de weg lijkt zo ver;

voelde me zo verdwaald van mijn stek.

Ken niets wat me kent; en van me houdt!

Zie schimmen, hoor stemmen op straat;

wordt alleen vergezeld door hemellicht!

Mijn wanhoop is nu wel droog gepraat;

voel dat kracht en gevoel in me zwicht.

Er lijkt niets meer van mens-zijn over;

dan steeds weer dat hongerige verlang;

wat ik bij me draag; zo nu al jaren lang.

Mijn woning blijft een onbewoond pand.

Eerst; herinneringen moeten verloren zijn;

voor dat ik weer echt zou kunnen genieten;

als blikken verliezen uit raam van de trein.

Blijft echter het spoor; wat ik zou verliezen.

auteur:Adrie.29.11.2012.copywrihgt

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 27 november 2012

Boris zijn badwater.

Boris zijn badwater.

Natuur en mens lijken in het najaar uit een te groeien;

maar als men de herfst beziet; is liefde snel beklonken.

Als je de Herfst zijn kleuren ziet; ben je snel gebonden;

voel je snel de natuur zijn liefde, door je aders vloeien.

Natuur; als ik het ook mooie najaar probeer te volgen;

en de Lente nog erg ver voor mij uit ligt in het verschiet;

groeit er in mij, voor de herfst; ook wel een dicht of lied.

En probeer ook niet meer te zijn; verdrietig of verbolgen.

Geniet van mijn hond; nu wild plonzend door de plassen;

en wat krapte en schuurde hij zijn rug toen ik hem waste.

Toen dacht ik wel even; had ik Boris maar thuis gelaten;

nu lag ik zelf bijna; naast hem in het heel vieze badwater.

auteur:Adrie.27.11.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 26 november 2012

Avondgebed

Avondgebed

De avond is gevallen,

De dag gaat dood,-

De bomen worden allen,

Wonderlijk groot.

In de avond, in de landen,

Daar ligt wat goud,-

De nacht maakt onze handen,

Zo stil-zo oud.

Schoonheid hebt gij ons leven,

Eenmaal gekust,

Dan gaan wij t'avond even,

Zwijgend te rust.

Auteur:mij onbekend

Maar zo mooi, dat ik dit de lezer echt niet wil onthouden.

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:45 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 november 2012

Boog als een knipmes

Boog als een knipmes.

Hoe kan het, dat zo nu en dan; bij tijd en wijle;

mensen hun boze woorden schieten als pijlen!

Bij lieve woorden spreek ik van vlinderwieken;

zeker als ze gezegd worden bij ochtendkrieken!

Nee, zie nu mensen; zuinig denken en piekeren.

Treurige blikken naar hun nu voorbije verleden;

Sinds de politiek en wereld hun beseffen deden;

wat wij spaarzaam vast hielden, lijkt nu verleden!

Gevoelens en zorg; maken nu in hun een deining!

Arbeidszekerheid nu een zeldzame verschijning!

Dit klimaat laat bloed ijzig vloeien door de aders;

denken dan aan Troelstra; leiders van onze Vaders!

Mijn Vader nam voor zijn Baas nog zijn hoed af,

boog zijn lichaam als een knipmes naar de grond.

Hij zou nu roepen Jongen houd toch meer je mond.

Verworvenheden liggen nu naast Marx in het graf.

auteur:Adrie.24.11.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 23 november 2012

Koude uren en dagen

Koude uren en dagen.

Het voorjaar, is in mijn gevoel, door najaar onverslaanbaar;

al praat het weermannetje nu al van naderende witte dagen!

Zie liggen nu hopen gele bladeren; door het najaar geveld!

Al zijn wapenbroeders komen nu woest het najaar toegesneld!

Niets van dat frisse en geurende groen blijft bij het vertrouwde.

Sluit nu al mijn deuren en ramen af; tegen de gure ijzige koude.

'O naderende Winter U kijkt; vast al als een Vorst naar beneden;

maar alleen met het zonnetje wil ik nog in het Huwelijk treden!

De ijzige kou, hagel, gure en de nu alles vernietigende winden;

gaan mij nu voorbij als een tikkende klok die ze ook verspilde!

Weet Koning winter; dat U kijkt, vanuit een erg hoog verschiet;

naar Landen, die U al eerder kon rekenen; tot u koude gebied!

Tijdens de koude, uren en dagen; zal ik mijn pen in inkt steken;

tot het zonnetje, groen, bloemen en lover, me toe komen spreken.

Zie het najaar nu wel wat ijzig spelen met wat grijze wolken;

tot ze vermenigvuldigen tot een Zee van wel vele honderden!

auteur:Adrie.23.11.2012.copywryght.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 15 november 2012

Zwaar te begane pad toegewezen

Zwaar te begaan pad toe gewezen!

Schrijf nu een moeilijk gedicht; in verdrietige woorden gegoten;

nadat ik mijn lichaam vandaag frisse buitenlucht had gegeven;

bleken er weer wat oplossingen uit mijn hart te zijn ontsproten.

Voelde ik mij door “het Lot” een zwaar te begane pad gewezen!

Toen werd mijn hart tot andere, gemakkelijkere sferen verheven!

Wil niet weg uit dit lichaam; door de zielen in liefde gegeven ;

al zag ik zoveel dierbaars en moois ontnomen en verdwijnen.

Als ik goed kijk; zag ik ook de positiviteit komen tussenbeide.!

Het nu zwaarder leven; zag ik opgaan; als kwajongens streken.

Zag nu, in mijn uitgeblust vuur; weer wat moed ontbranden;

misschien werd op mijn moeilijk pad; weer wat licht ontstoken!

Wie stond er op mijn pad; nu mijn ondergang al toe te lonken?

Op mijn levenspad; werd, denk ik weer wat moed geschonken.

auteur:Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels