Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Zaterdag 17 januari 2015

Vastgebonden door de duiven

Vast gebonden door de duiven.

Ja de zon heeft gezegd;rol op die grijze gordijnen;
je wolken naken het donker, somber aan de lucht!
Gooi ook niet zoveel regen; mijn rug gaat lijden!
Het zonnetje slaat er ook steedsvan op de vlucht!

Mijn liefste geeft aan te hebben driften en deugden;
Een kwelling, als de wolken een grijs gordijn weven;
Toch liefste de zon heeft straks een paradijs geweven!
Och meisje, laat niet verliezen je nog zo jonge jeugd!
Wil nog niet zien , je kist op het altaar der deugd!

Mopperaars stappen dan over een onbekendegrens;een grens die vaak door ongeduld wordt geschonden.De Natuur neemt tijd, gij gulzige ,dorstige monden;
God stoort zich bij die dorstige monden vande mens.

Zes jaar ken ik ze; nu gebonden met een rozensnoer;
ze merkte me niet, zacht lief dromend en sluimerend!
Ik keek haar aan, leek vast gebonden door de duiven.
Kuste haar; bleef sluimerend onder de rozensnoeren.auteur:Adrie.17.1.2015.copywriting.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Dirk20 januari 2015 om 11:11

Goede morgen blogmaatje

Diana20 januari 2015 om 07:40

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Diana19 januari 2015 om 09:13

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Diana18 januari 2015 om 06:53

Lieve groetjes dikke knuffel mooi geschreven lieverd

Reageer op dit bericht

Zondag 11 januari 2015

Zware wundstoten

Zware windstoten

Zit wat verdrietig te schrijven naar mijn liefste;
voelt zo eenzaam, en zonder je warmte zo koud!
Wil je warmte nu voelen, het is zo koud Lieverd!
Och waren we samen maar gelukkig getrouwd.

Regen, storm en andere sferen die hard slaan;
stormvlagen, op anders zo lieve en stille straat!
Nu hoor ik de regen nu huilen tranen met tuiten;
Zie ik alleen de vele rode neuzen hard snuiten.

Nu rest mij een natte steen voor mijn Billekens;
Was je maar hier, warm, lief en samen stillekens,
Wachten zal nu geen maanden meer voor me zijn.
eens zie ik weer stromen; water naar Maas en Rijn.\

Houd me kranig met herinneringen uit onze dagen;
tot ik je zie dagen na de vele harde windvlagen!
Weet je nog; hoe gelukkig we het Leven nu zagen!
De zomer zal regen en Jan de wind eens verjagen!

auteur:Adrie van Gansen..11-1-2005. Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:11 7 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 8 januari 2015

Een moment-opname

Een momentopnamen.

Heb voor veel andere een strak en streng gelaat;
vast voor anderen meer boos dan goed gedaan!
De ander is ook niet snel tot liefde te bewegen;
een kus of lach zal men mij dan niet snel geven!

Maar liefde zijn uitingen die ziek zijn verzacht!
Zeldzaam de mensen, die mijn ziekte verstaan;
een warme kus of knuffel, laat harten open gaan!
Zie mijn rugzakje, door de ziekte zwaar bevracht!

Jammer, dat te weinig mensen dit dan verstaan;
Ken gelukkig nu een lieve schat, met echte liefde;
maar zie hoe mijn pijn; haar hart doet grieven;
zie dat het haar gezondheid niet onbewogen laat;
of er een scherp mes door het zachte tapijt gaat!

Jullie hebben haar nog niet gezien, of herkend;
ze staat naast mijn portret; een heel lieve dame!
Wat zou ze het leuk vinden: als jullie langs kwamen;
eens gezien blijft natuurlijk een momentopname!

Auteur:Adrie van Gansen.9.1.2005.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:10 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 10 december 2014

Leren de wereld toe te wuiven.

Leren de wereld toe te wuiven.

De mooie rustige en gezellige dagen gaan weer naderen;
dagen dat we voor allemaal weer om vrede gaan vragen!
Kerstmis de geboortedag van Jezus door Maria gedragen.
Voel dan weer de hoop van vrede en rust kunnen laven!

Wil dan; dat er veel meer van die dagen voor ons lagen!
Wil nachts dan net als baby's weer met die rust slapen;
dat de middernacht ons dan weer streelt zo heerlijk zacht;
die heerlijke momenten, dat je veel kwaad ziet vervagen!

Leg de deken morrend neer; als nadert de ochtendstond
wil weer niet voelen wat de dageraad voor slecht brengt;
Als je het krantje leest, zie je al dat het slangengif brengt.
Nee, kwaad rust niet, ligt nachts niet vredig op zijn krent.

Wil nu blijven slapen, zoals dat fruit in die schaal slaapt!
Wil met heel de wereld leren; hoe je leven leert begeren!
Hoe je de schaar van die giftige schorpioen leert sluiten!
En we de wereld met zijn allen weer leren toe te wuiven!

Auteur:Adrie.10.12.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 16 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 december 2014

Door mijn ziekte kwamen wensen anders te liggen

Door mijn ziekte kwamen wensen anders te liggen.

Al vroeg ontroerd door roepen van enkele mensen;
mensen die me in dit stadje zien en willen kennen!
Adrie;eerst had je Vrienden die alleen maar doen;
horen van deze mensen, roept;“ruimen”voor goed!

Voel me even boven oude Vrienden en hun gezang;
trokken me alleen maar mede in hun lied en dwang!
Hoorde deze ochtend plots, weer vogel hun gezang;
voelde plots lopen, de tranen warm over mijn wang.

Wil ook minder de smaak van sterven in mijn mond;
zo levend, voel je onder de voeten wachtende grond!
Wil tussen gedrang, alleen nog de mensen ontwaren!
En alleen in mijn dromen nog de sterren zien varen!

Niets wacht in mijn dromen al op een levens afscheid;
niets wat mijn dromende Dichtersogen heeft afgeleid!
Geen dromen, die het schuitje van de Dood liet varen;
merkte, dat door mijn Ziekte mijn wensen anders lagen!

auteur:Adrie.6.December.2014.Copywriting

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 28 september 2014

Oorlog en Vrede

Oorlog en onrust.

Met geweld en oorlog zal geen enkel Land
vrijheid en het ware geluk gaan toebehoren!
Ook de goede richting dan bepalen is moeilijk.Luister naar je eigen echte woorden in hart en ziel.

Ad van Gansen.28.9.2014. Copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:58 43 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 30 augustus 2014

Amor het liefdesengeltje

Amor het Liefdesengeltje

Was op Amor kleine liefdes Engeltje niet meer bedacht;
toch had ik het kunnen weten, toen ik hem gisteren sprak!
Hij wilde meer Liefde in mijn lieve huisje gaan brengen;
Na mijn gedicht, kreeg Amor mij ook weer in zijn Macht!

Was vannacht even na 12, toen Amor mij een pijl bracht!
Nooit gedacht dat Amor zijn pijl mij zo hard zou raken;
mij het schild om mijn hart, nu zo hard zou gaan kraken!
Nooit gedacht dat hij zou raken met een pijl met kracht!

Amor brak mijn pantser, nu geworden zo hard als steen!
Merkte dat ik met pijn, liefdeloos uit het leven verdween!
Werd nu zo stil en zwijgzaam als een donkere ijzige rots!
Ja probeerde in de harde politiek te behouden min trots!

Probeerde te leven met alles wat het leven nog kon geven!
En wat ik aan liefde kreeg, nog wat liefde terug te geven!
Amor zag; dat ik bezig was nu uit het leven te verdwijnen!
Nee, dacht Amor; probeer je nu als dood te verschijnen!

Auteur:Adrie.30.8.2014Copyrigt.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:02 16 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 29 augustus 2014

Mij weer wilde raken

Mij weer wilde raken!

Weer een ochtend, dat mijn lichaam het af weten liet.
Ook een dag dat de zon liet zien haar mooiste stralen!
Haar heerlijke stralen wisten me ook heerlijk te raken!
Mijn Lief die uit deernis weer wat tranen voor me liet!

Wilde niet dat ze mijn zonnige gevoelens van me stalen.
Hield Amor tegen, toen ze ons hart bijna weer stil verliet!
Eerst bij mijn lief vol zonnige blijdschap; nu wilde ze niet!
Wil niet dat zo'n zonnige dag zou gaan eindige in verdriet!

Wilde niet dat mijn ziekte nu deze de dag zou gaan bepalen;
Verrassend bood ik het Liefdesengeltje zeker geen verdriet;
maar liet Amor nu zeker zingen zijn mooie blije liefdes lied!
Zijn pijl wist toen toch mijn strijdbaar verliefd hart te raken!

Ik gunde mijn ziekte, op deze mooie zonnige dag geen eer!
De weg naar mijn lief bleef voor haar nu heerlijk ontsloten.
Schat denk nu eens, aan de ons nog komende zonnige dagen!
Het is juist zo'n dag, dat je je liefste ten Huwelijk zou vragen!

auteur:Adrie.@.29.8.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:53 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 27 augustus 2014

Liefde boeken

Liefde boeken
De zon stond vanmorgen weer eens heel uitlokkend op;
om even te krijgen, toch eens, nu behoorlijk op zijn kop!
Had iin mijn jeugd ook geleerd, vergeving schept deugd;
onze lieve grootouders, zieden dat ook al, in mijn Jeugd!

Alles aan liefde uit het hart aan je naasten echt gegeven;
kan ons brengen een gezamenlijk spoor, wat liefde heet;
daar maakt liefde,in warmte en echte vergeving alles heel.
Geef vergeving nu; anders blijft het echt in het verschiet!

Geef naasten echt de hand; en de liefde krijgt de overhand;
vaak maakt in liefde gegeven hand een echte liefdesband!
Een leven wat moet missen; liefde warmte, en; wat respijt;
kijkt luisterend het leven in, naar het verlopen van de tijd!

In je leven zijn er tijden, dat het heel hard regent in je Hart.
Maar wacht dan niet, tot je verdere leven dan raakt verward.
Ga ook niet in vermolmde en vergeten liefdiesboeken duiken;
kijk weer na echte warmte, en alles komt in kannen en kruiken!

Auteur:Adrie van Gansen.@copywryht.27.8.2014

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:27 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 augustus 2014

Een van Mozart zijn Melodies

een van Mozart zijn melodie

Och Dichter, wat zwoegt en slooft gij nog zo laat in de avond;
ziet gij niet dat het Daglicht valt bij de naderende avond-pond;
en een donker avondkleed nu neervalt voor de voeten van God!
Ja je hart maakt natuurlijk nog snel een dicht vol vrolijke trots!

En ik weet ook; dat je de zandloper des levens voor wil blijven;
daar je ook weet dat de loper zich vult met gestage regelmaat!
Je ziet zo het leven door de loper, heel langzaam voorbij gaan;
natuurlijk heel dom zou zijn als je het leven vroeg afnemen laat!

Mijn armspieren zijn nog licht in beide weer zwoegende armen;
terwijl ik met de loper mee, langzaam mijn leven zie verglijden!
Als oefening, laat ik soms hangen, beide armen naast me wijd;
zo laat ik moeheid in de armen, steeds weer ontspannen vallen.

Zo gaat de Nacht me vaak de armen ontspannen heffend voorbij.
Terwijl de nacht van me afduwend, komt de dageraad naderbij!
Bij daglicht, zie ik dan weer het kabbelende water van de Vliet;
wat dan aanhoort als heel liefelijk een van Mozart zijn melodie.

auteur:Adrie.23.8.2014@Copywricht.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:14 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 augustus 2014

Van alle Vrouwen

Van alle Vrouwen.

Lieverd; jou liefde het beste wat in mijn leven kon overkomen;
ook al vonden buren; dat onze liefde niet verder mocht gaan!
Alleen de gedachten van afscheid; doet me al ontzettend pijn!
Heb jullie agressieve daden ook zeker niet serieus genomen!

Moment van scheiden, zal alleen maar door de dood komen!
Wie is zij; dat Buren de zoete vruchten, weg willen plukken?
Wie is zij dat zoveel kwaad in ons leven lijkt te gaan komen?
Een doelloos kwaad, waar men van hoopt dat het zal lukken!

Voor het kwaad lijkt het nog steeds op een doelloos streven;
van een positief einde voor jullie; kan men nog niet spreken!
Steeds eerlijk en trots zo zijn steeds onze woorden en daden!
Zelfs felle donder, regen, bliksem en vele felle hagelvlagen;
veranderde alleen onze weg met veel bloemen van volmaking!

Van alle vrouwen; heb ik jou steeds het meest heb lief gehad;
nee Lieverd; wij kennen en deppen nog het meest onze smart!
Jij was het die ziekte leerde te maken tot deel van mijn hart;
accepteren ziekte; tot deel van in mijn hart aanwezige smart!

auteur:Adrie van Gansen.22.8.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 augustus 2014

Als geest door de Paradijzrn

Geest door Paradijzen

Ik voelde en zag zijn zanglust al uit zijn gevoel op komen;
en trilde al genietend vaak met mijn handen in de schoot!
Als hij niet kan zingen worden zijn gevoelens rusteloos!
Dan zag je zijn onrust bijna trillend door de aders stromen!

Ik ben anders dan mijn zoon, laat liever het gevoel spreken!
Je ziet mij dan meer verf, penseel of de dichter pen hanteren!
Mijn ogen zien meer rupsen of spinnen hun huisjes weven!
Ja maar we dragen beiden bij, aan de kunsten van het leven!

Zie en hoor vaak mooie woorden tot de gedichten schieten!
Tochten met mooie woorden vaak gemaakt door de vlinders.Merk; dat mijn Zoon nog niet door wichten wordt bewogen.
Ook houden de wichten hem nog geen strooppot voor ogen!
Met recht mag je zeggen; mij dagdromer gelijk te vinden!
maar zie mij ook niet vaak met bootje bij realiteit liggen?
Schoonheid op het land, waar zal ik snel de zeilen strijken;
Zie ik op Aarde niets, dan zweeft mijn geest door paradijzen!

auteur:Adrie.9.8.2014.Copwricht

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 6 augustus 2014

Een verliefd stel

Een verliefd stel

Ze gaf het gevoel van een teer bloemetje in ruig gras;
Je kan ook merken, dat haar Leven altijd vrolijk was!
Nee, maar nu zo ruig! Hij wist van geen Kerk of kruis!
Maar bij haar zingt, hij steeds woorden van Gods huis.

Zij huppelt dan steeds heel licht en frivool bij hem rond!
En zei tegen hem ,dat ze zijn luide stem zo heerlijk vond.
Heel verliefd, zwerven ze in h't zonnetje over veilig aard!
Waar planten en bloemen nu bloeien als in Gods gaard.!

Heel mooi hoe hij met zijn hoofd tegen haar schouder liep.
Zijn verliefde ogen droomde dan heel blij, vrolijk en diep.
Ooit dacht men, dat hij kwam uit een erg triest tranendal
Maar hij is lief, maar zijn leven geeft hij niet aan ieder af!

Maar eens kijken ze verdrietig en stilzwijgend elkaar aan,
Tinus zei ze dan, verdrietig; voel dat ik naar huis moet gaan.
Ze trad dan eens heel verstandig en verdrietig met lefde op;
hij luisterde dan wel wat ;met verdriet en verlegen rode kop!

auteur:Adrie.6.7.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:58 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 5 augustus 2014

Een grote mensengril

Een grote mensen gril

Vraag het zonnetje; laat me bij u warmte inslapen;
nachts laten mijn spieren me niet meer met rust!
Hoop dat God en Klaas Vaak hier van zijn bewust;
lig niet te klagen, geniet van al die mooie dagen!

Probeer met Klaas Vaak en Maan slapen te gaan!
Mensen zien mijn slaapogen vaak verwijtend aan!
Maar ik probeer al jaren te leven met die m.s.-pijn;
heb ik al 35 jaar gedaan, maar mag het eens uit zijn?

Vraag vaak; 'O God kom me eens met engelen halen!
Nu wordt het, leven met medicijnen en pijnlijke dagen.
Wil dat mijn kind later denkt;wat een grappige gedichten
Mijn kind mag niet gaan denken; mijn geboorte een gril?

Auteur:Adrie.5.8.2014.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:25 1 reactie Reageer op dit bericht

Vrijdag 25 juli 2014

Wat zijn dit waanzinnige monster scenario's

Wat zijn dit waanzinnige Monsterscenario's.

Hoorde in het Ziekenhuis; uitgebraakt door t.v 's.
Verhalen schreeuwend op de vele kleine apperaten,
die op mijn gevoel en verstand in gingen praten!
Klachten waar ze voor lagen als stukjes uit een!

220 lichamen naambordje,s; hadden ze nog niet om!
Vakantieplannen in hun gedachten zo bij het begin!
Hun weg; ook een naam hadden ze voorlopig niet!
Nu het geweld gemaakt tot hun vakantieherinnering!

Handen, armen zochten onder brokstukken en zoden.
Vermiste naasten nu geworden tot een van de doden!
Mijn oren hoorde aan, vele gelaakte rampverhalen;
zag wel dat Seperatisten; lijken hadden opgeslagen!

Overgevlogen specialisten reikten al onder de doden;
op de media te horen nu daags vele elendeverhalen!
Huilend zochten wij in elkaars armen naar warmte!
auteur:Adrie.25.7.2014.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:24 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 21 juli 2014

Hoe men kan misverstaan

Hoe men kan misverstaan!

ik denk en schrijf niet om te doen;alsof;
nee, praat, schrijf niet om te doen alsof!
lijkt nu of; het leven me onmogelijk maakt!
Mijn dood nu naar bevrijdeinde rust smaakt
Het moois, van mijn Leven me dan pas raakt.

Zie voor ogen alleen nog onduidelijke plekken
mis die warme hand die me er uit kon trekken!
In mijn gedachte alleen nog niet te lezen taal!
Waar voor mijn ogen eerst alleen sterren staan!

Verzoek steeds; Heer laat het daglicht neer!
Verrijzen misschien ook wolken en sterren weer!
Nooit gedacht aan mijn dood of in mijn graf neer!
Met de dood overleven de gegane liefdes weer.

Mijn nieuwe leven geeft iets anders in mijn hoofd.
iets wat me misschien ook weer gelukkig maakt”
Ja de Liefdesvlam weer in me brandt en niet dooft
Ik wil weer mooie dingen in mijn schrijvend hoofd.

Wil nog altijd mooie dingen in mijn schrijvershoofd;
mensen zullen zeggen; mooie blijven in hem branden;
Weet dan dat mijn ogen dan weer zullen gaan glanzen;
ook al hoort hij, klok-geluid voor hem zelf valt te horen!

auteur:Ad van Gansen.21.7.20914.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:38 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 29 mei 2014

De mij steunende lichtjes

Steunende lichtjes

Ik voel me nu soms het Dichterke; door God geholpen;
en nu soms door mijn levenservaringen, voort gedreven!
Soms als door een Beul aan de schandpaal opgeheven!
De Dood die voor mij nu vaak mijn maten laat meten!
Of het Graf juist was, wat ze voor me hadden gedolven!

Krijg dit gevoel, als Artsen zich op mijn Ziekte werpen;
ik niet mijn mening over mijn leven kan laten gelden!
Zijn wel wijze mensen hoor; die zich nu komen melden!
Maar bij al wat ik hoor; gaan mijn ogen niet glanzen;
ook geen meningen; die me in het rond laten dansen!

Verdrietig, als mijn Engel voor mij een strookje raapt;
voor mij, zeer ongunstige strookje's bijeen vergaard!
Hoor en zie even niets meer, het is of mijn ziel slaapt.
Zie nu ook dat naasten nergens naast me gaan staan!

Maar Lieverds;ik ben nog niet te koop; ben erg duur!
Zie jullie ook bij al die vele gebeden niet al te secuur;
zie rode wangetjes vangen, als bij een brandend vuur!
Och gij allen, die zeiden te zijn; mijn steunende lichtjes;
pas jullie nu op, anders komen jullie toch nog te dichtjes!
Auteur:Adrie.29.5.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:40 15 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 mei 2014

Het Nachtegaaltje

Het Nachtegaaltje.

Hoor weer het nachtegaaltje, fluiten in de bomen;
net als ik de gordijnen; voor de ramen schuif.
Krijg tranen in mijn ogen als ik naar hem wuif!
Steeds iedere avond hoor ik zijn mooie tonen!

De Maan heeft de ogen op het zonnetje gericht;
Nachtegaaltje, fluit voor vrienden van het licht.
Hoe het vandaag was; het zonnetje toch zo schoon;
hoop dat het zonnetje zich morgen weer ontbloot!

Hoor nu alleen de Uilen en Kraaien in de nacht!
Mooi hoe het Nachtegaaltje, de berichtjes nu zend;
in mooie tonen is steeds te horen, wat hij verteld;
wat ik steeds graag hoor zijn mooie Lenteverhaal!

Blauw en wolkeloos schept morgen weer de Hemel;
boven huizen, akkers en weer boven de blauwe zee!
En gij mijn ziekte, omgeving die me steeds zo kwelt;
wordt me echt wel gewaar; wat ze me willen vertellen!auteur:Adrie.24.4.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:49 5 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 18 mei 2014

Zo een dag om snel te vergeten!

Een dag om weer snel te vergeten.
Gisteren een dag om weer snel te vergeten;
de dag dat mijn huissleutel vergeten waren;
buiten door het raam zag ik ze zegen pralen!
Mijn Fam., niet thuis, overleden of vergeten!

Sleutels keken nu met antwoord omgeven;
heb even radeloos aan mijn raam gezeten;
of ik wachttte op wat hulp, steun een geluid;
maar wist het; de kabouters waren niet thuis!

Maar raad kwam, toen ik stil even neer zat;
Toen mijn geest bracht; raad in lege handen;
komen vreemde handen, tot Broederschap!
Wist, rust roest, en niets zekerder dan dit!

Dromen vandaag moet ik even wat bewaren;
Ook dromen die door de zon beschenen waren;
Genoot wel van de avond die al beneveld was!
Waren herinneringen van vervlogen dagen!

Auteur:Adrie.18.5.2014.Copyricht

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:57 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 14 mei 2014

Het trage Voorjaar.

Het trage Voorjaar.

Mei, nog steeds al mijn mooie heesters zonder bloem;
hoor steeds een woeste storm die door de bomen loeit!
De storm had ook mijn nieuwe aanplant stuk gereten;
soms een voorzichtig zonnetje; dan weer harde regen.

Ook steeds weer een grauwe en grijze voorjaars-lucht;
krijgt het zonnetje in dappere pogingen ook geen rust!
Toen of een grote zwarte vogel lans de ramen vloog;
nee het waren kale takken die tegen de ramen boog.

Mijn tuintje in het voorjaar, zo vrolijk, blij en bont;nu met dorre bloemen, grauw op de achtergrond
De wind is koud en doet nu zo kil onvriendelijk aan!
Bladeren, verwaaid groen, waar ook planten staan!

Ook staan veel Bomen nog zonder hun mooie blad;
de vele Eiken, Beuken en Iepen, nu zo donker zwart!
Bomen sloten op het Kerkhof, doden van het Leven af!
Zelfs de voorjaarsbloemen, laten hun bladeren vallen!

auteur:Adrie.14.5.2014.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels