Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Berichten van 11 oktober 2010 tot 17 oktober 2010

Vadertje tijd







Vadertje tijd

Zo lijkt de zomer nu toch van ons vergleden,
met al onze herinneringen naar het verleden.
Zoek een andere mooie tijd te doen herleven,
die weer betekenis gaat geven aan het heden,
weer net zo mooi als we in de zomer deden.

Zie op papier spatten van mijn schrijverspen,
nog gemaakt in die mooie voorbije zomertijd.
als echo of erfenis van zomer-liefdes die tijd.
Waarin ik ook aan het stille kabbelde water,
al mij geheimen toevertrouwde zonder spijt.

Die erfenis, die nagalmden echo van die tijd,
blijkt nu in het hart opgeslagen herinneringen,
te willen blijven gedenken; met dichters-nijd,
denk aan Vadertje tijd, die vergeet geen tijd.
auteur:Adrie.16.10.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 19:36 Reageer op dit bericht

Gescheiden wegen.








Gescheiden wegen.


De tijd gaat heel erg snel, als een lieverd,

met haar zorgzaamheid, 'mijn zuur verzoet,

misschien een bruiloft eerder als vermoed.


We hebben beiden langs gescheiden wegen,

toch weer dezelfde wegen en pad gevolgd.

Troffen steeds weer elkander op onze tocht,

steeds kwam onze zorg elkander weer tegen.


Steeds weer bij het ronden van iedere bocht,

waren wij de tegenstellingen weer ontstegen.

Ze blijken steeds op het zelfde vlak gelegen,

wat ik dan steeds voor mezelf weer bevocht.


En nu de tegenstellingen zijn zoek geraakt,

deelt zich steeds meer, deels onopgemerkt,

de naakte waarheid, weer aan mij mede;

dat dit niet niet te overbruggen verleden,

ons al lang tot bondgenoten heeft gemaakt.


auteur:Adrie.14.10.2010.©
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Ik leef nog een keer.







Ik leef nog een keer.

Van het streberig gedoe op aarde,
kwam nooit meer iemand weerom,
van al je blije vrolijke kinderjaren,
tot aan je Levenswijze ouderdom.

Je verdriet, ziekte en vrolijkheid,
Je spel, liefde, diep verlies of pijn
je zoeken in wanhopige onmacht.
Het leek dan of het voldoening gaf.

En nu je leven bijna ten einden is,
leg ik mij dan soms wanhopig neer,
hoor en overweeg dan mijn vonnis;
Sta op; en zeg; ik leef nog een keer.

auteur:Adrie.13.10.2010.©
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Adrie van Gansen om 11:03 Reageer op dit bericht

Schuchter kind








Schuchter kind


Ze lag in een bed met wat ik had gezaaid;

een mooi kussen van bloemen; echte liefde;

in mijn hartstocht, tot mijn min gehaakt.


Houdt de lakens van aarde voor haar klaar,

lieftallig; de dekens van verzamelde mossen,

uit een bloemen-kring, als schuchter kind;

wist zei zich door andere bloemen omringd.

Als goud zie ik nu de stuifmeel van knoppen.


Maar de bijen en vlinders lokken haar aan,

glimlachend toont ze nu verlegen haar leven,

schuchter haar hart en leert zich overgeven,

aan de wetten; van een mooi kort bestaan.


auteur:Adrie.11.10.2010.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 17:59 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten