Hartkronkels

Donderdag 4 juli 2013

Een bramenrank

Een Bramenrank.

Gezeten in het Park op een groene bank;

zag ik een ijverig groeiende bramenrank;

wat aan de slootkant wel ijverig groeide;

daar door ook van de kinderen krioelde!

Het slootje kwam van een kleine beek;

die steeds wat naar het slootje vloeide;

en daar door de bramen stevig groeide;

wat ook in de kindermondjes verdween!

En langs het slootje zijn moddergrond;

wat de maan nu romantisch bescheen;

een herder dreef nu zijn schapen heen;

vlogen er mos en modder in het rond!

Nu een diepe stilte door het park alom;

door een Ouder werd met klem betoogd;

dat men huiswaarts moest, ontsnappen;

werd achter haar rug wel wat gepoogd.

Auteur:Adrie.4.7.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 juni 2013

Engelengezang

Engelengezang

Soms voelt mijn Lichaam zich nu als in de herfst;

er is dan ook geen warmte meer in te ontdekken,

in de koelheid en loomheid van mijn dikke bloed!

Wil dat lichaam en bloed warmte stromen doet!

Lichaam; mijn geest is het geheel niet eens met U;

voel me nu zo koud en leeg; het voelt nu zo ruw!

Hoop dat het morgen weer heel anders zal zijn;

dat we jij en ik weer samen zijn wij weer beiden!

Weet het Leven is vluchtig de eeuwigheid erg lang;

wil nog niet liggen een eeuwigheid als een plank!

Vandaar dat ik naar de bloemen en zon verlang!

Mijn Geest hoeft nog geen rust en engelengezang

auteur:Adrie.29.6.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 juni 2013

Kille en bleke gedaante

Die kille bleke gedaante.

Zat daar nu op dat kille Kerkhof, haar gelaat zo bleek;

zij; die anders tegen mij verleidelijk en lief kon blozen

zo lief,dat ik altijd zou willen geven; handen vol rozen!

Maar het lijkt nu; of de Dood nu ook haar niet vergeet!

Haar steeds zo lieve gezicht, nu zo droef en zo duister;

of de blosjes nu zonder leven schimmig weg zweefden;

nu haar verleidelijke lieve ogen; zonder glans of leven!

Haar mooie ogen altijd zo sprankelend en vol luister!

Die schimmige schaduw; kijkt wachtend naar mijn zijde;

laat merken; dat hij mijn aanzien zeker ook niet vergeet!

Deugde in zijn ogen al nooit; weet niet wat ik misdeed!

Die kille bleke gedaante; steeds waakzaam aan mijn zijde!

auteur:Adrie.25.6.2013.Copyright.

Lieve Bloggers ik dnk dat dit gedicht nu even de laatste is;

Daar mijn Monitor nu echt onherstelbaar stuk is.

Moet nu even afwachten tot mijn Zoon een andere mee haalt.!

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 23 juni 2013

Tandenstokers

Tandenstokers.

In deze met planten en dierhaarbeden bekleedt vertrek;

kan ik voortaan ook sterker en niet zo eenzaam staan;

heb ik met het ouder worden; in vele van mijn dromen;

wel steeds meer contact met de nu mij ontstegen doden!

Hoe meer ik nu zie; hoe idioot het Leven soms kan gaan;

kom ik steeds meer begrijpend met hun in diep gesprek!

Fijn dat je nu even begrijpend; door de tijd kunt zweven,

je komt liefdevol tegen; waar tanden op zijn stuk gebeten.

Andere woorden en je bent beiden nu alles weer vergeten!

Je zou dan nu op je hoofd kunnen slaan met zware mokers;

als beziet, dat de oplossing minder was; dan tandenstokers!

En wat dom, wat was ik een stakker; waar voor dat lijden;

waarom maakte we toch niet beiden; die stap naar voren;

wilde we dan onze harten voor eeuwig pijnlijk doorboren;

of moest een van beide; dan gaan kruipen door de heiden!

auteur.Adrie.25.6.2013.copywright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 21 juni 2013

Naar de Boezem brengen

Naar haar boezem brengen.

De Natuur of ook God had zich dit jaar weer eens wat vergist!

Voorjaar moest nog komen, daar waren ze niet van vergewist;

Het Voorjaar laat alles weer weldadig voor ons oog groeien,

de koeien dankbaar dartelend buiten naar het zonnetje loeien!

Ó God de mensen moesten zo erg lang wachten op het zonnetje;

en de zo ingrijpende Crisis hoorde ook bij die pijnlijke dingen;

mensen wilde verrast worden; door de Lente zijn mooie dingen!

Daarom die smachtende vraag naar warmte van het zonnetje!

'O de Maas en mooie Vliet, wat liet gij U waters hoog stromen;

hun Liefde die anders weer diep in hun harten naar U smacht;

wat laat gij nu zo woest de lagere Landen weer zo overstromen!

Geluk dat het lieve zonnetje, ons even naar de boezem bracht!

auteur:Adrie.21.6.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 18 juni 2013

Warm Zomerweer

Warm en mooi Zomerweer.

Mijn gevoel bewoog vandaag als riet op een zomerbries;

rustig en bijna sloom; als vanuit het diepst van mijn ziel;

klonk galmend hol, als door diepe gangen en gewelven;

of alles nu was, een moeizaam te achterhalen verschiet!

Een herinnering ruist er sloom en zacht als door het riet;

stilletjes en zachtjes als door het warme gepluimde riet;

alleen de kikkers en krekels lijken nu vandaag te horen

woorden, herinneringen klinken als door riet en koren!

Voel met mijn vingernagels wat door mijn haar en baard;

lijk daar zoekend; of ze daar nu niet ergens anders staan;

maar het lijkt nu, of zich snel weg hadden doen scheren;

naar voor vandaag; naar wat koelere en rustigere sferen!

auteur:Adrie.18.6.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 17 juni 2013

Opruiming

Opruiming.

Er werden tijdens mijn reizen; vele souvenirs meegenomen;

een wulpse Tiroolse afbeelding, die met haar billen prijkt!

Een houten hert; wat ontbreekt is zijn mooie ivoren gewei!

Mooie “edelstenen”, konden toch de douane doorkomen!

Er lagen ook vele gehaalde Diploma's en Getuigschriften;

uit een tijd dat jongeren dachten dat we nog alles wisten.

Brieven van liefdes; die de echte liefde al hadden beloofd;

en toen van mijn onschuldige kinderliefde hadden beroofd!

Had ik me toen al teveel op echte Liefde blind gestaard;

kinderliefde is mooi; vaak alleen de fantasie al waard!

Ook je ouders konden je dan in je kinderliefde niet helpen;

liet je dan, in je prille kinderliefde verdrietig overstelpen!

auteur:Adrie. 17.6.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:59 Reageer op dit bericht

Zaterdag 15 juni 2013

Woeste van de Geest

Woeste van de geest.

Als zieken voel je soms nu als ongewenst weg gezet,

eerst een mooie diamant, nu als een donker silhouet!

Maar zal me toch nooit in zieligheid gaan kronkelen,

laat nog steeds zin in het leven van gelaat af fonkelen!

Wil me niet voelen een dwerg; dat houdt geen span;

het leven is kort; als je geest nog zoveel wil en kan!

Wil niet dat aan mij achteloos wordt voorbij gegaan;

als men het lot der zieken, in de Politiek gadeslaat!

Nog nooit, heeft men het woeste van de Geest gestild;

zelfs mijn inktpot, kreeg men nog nooit niet opgetild!

Steeds stuitte men dan weer op druk woorden jagen;

en stokstijf dan allen, die dat steeds voor zich zagen!

Geschreven door Adrie van Gansen om 23:35 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 13 juni 2013

Heerlijkheid der Gezangen

Heerlijkheid der gezangen

Mocht weer even zien de Hemel met zijn Bergdal;

God over alles heersend; boven op een bergtop!

Zag al eerder oordelend met een zandloper God!

Zijn heersende schaduw om te zien breed en grof;

Maar hij vond het nu weer geen tijd voor een graf!

Al kan de Hemel, en de heerlijkheid der gezangen;

mij soms toch heel welkom en heel rustig bevangen!

De dood door een ieder koel en verguist ontvangen;

al wordt de Hemel overstemd met engelengezangen!

Stilletjes in gedachte “laat ze mijn gedichten lezen”

dan blijven mijn lessen tenminste ook niet vergeten!

Met mijn woorden; raak ik dan ook steeds herrezen;

als ze naar mijn Dichterswoorden worden gewezen!

Het leven heeft schade gedaan,wat nooit zal genezen!

De gekregen wonden konden nooit meer goed genezen!

auteur:Adrie.13.6.2013.copywright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:57 2 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 23 mei 2013

Waar over zal ik mijn gedicht eens schrijven?

Waar over zal ik mijn gedicht eens schrijven?

Maak een Gedicht verdorie, over de kunst van de Natuur:

leg nu je hand op je hart; en je schrift dan weer met Vuur!

Jij bent een van die van hen, verwekt met hun liefdesvuur!

Voel je, je wangen niet rood blozend worden in de Natuur?

Liep je deze ochtend langs gaarden die vol met nevel waren;

keek je niet in het geboomte; hoe groen de bladeren waren?

Bij het zien er van slaakte je een heel intieme tevreden zucht,

Hoorde je klagers, met uit hun mond een ontevreden zucht!

Laat mijn ogen ook dwalen over de pracht der groene velden;

zo'n heerlijke malse groene pracht, zie je toch maar zelden!

Na het zien van de kunstige Natuur met al zijn Zomerpracht;

wordt je s,nachts verwend; met de Maan en zijn sterrenpracht!

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:59 4 reacties Reageer op dit bericht

Archief