...............

Seja bem-vindo

Vrijdag 28 september 2018

Os blogues

;

Zoo Lisboa caros amigosc

Onde está o tempo, quando os blogues se formaram com a velocidade transónica das estrelas? Em grande número, cada dia milhares blogues transmigravam da internet. Não sei quantas destas estrelas transcendentes já desapareceram no buraco negro. No entanto, no firmamento ainda se encontram astros singulares que transluzem um clarão mais brilhante que outros , transmitando as suas mensagens para humanidade .

De glans voor het bloggen is er voor velen af ,en het is duidelijk dat het bloggen nog maar weinig emoties kan opwekken , behalve dan de ergelijke reklaamvallen . Velen hebben er dan ook al de brui aangegeven of vervellen .Twijfel genoeg maar ik blijf nog even ,waarschijnlijk tegen beter in .

Stuur door Reageer op dit bericht

12 reacties op dit bericht

Zizi29 september 2018 om 16:36

Verdade ! os blogs estão em desuso , mas eu ainda creio e tenho esperança no regresso . Aprendi muito com eles, mas sinto que agora estão todos voltados para outras redes sociais . Vamos aguardar que os blogs voltem com força total
abraços

SOL da Esteva29 september 2018 om 12:12

Um reparo excelente! A verdade é evidente. As pessoas superficializaram as literaturas e artes (se assim se podem chamar) "postando tudo quanto é coisa", nas... redes ditas sociais. Não interessa se socialmente há valor; interessa, sim, "APARECER" ou marcar presença.
...É o meio quem vai marcando a cultura... infelizmente.
Estou solidário com a nota.

Abraço
SOL

Lenie29 september 2018 om 11:13

Ja dat ben ik met jou eens Alfacinha in 2009 begon ik met een blogje en toen Magda is overleden ging alles omlaag omdat de verkeerde haar blogje had overgenomen.

Dirk29 september 2018 om 10:17

Wens nog een fijn weekend

Geluk is, De zon zien schijnen achter de wolken een kus, een knuffel, een lieve lach. een veilig plekje om te schuilen geluk is genieten van elke dag. geschreven door Diego

Diana29 september 2018 om 03:47

Lieve groetjes dikke knuffel lieverdje

Corba Jack28 september 2018 om 23:08

Het weekend komt eraan ..maak het gezellig ..Groetjes van Jack !

Brigitte28 september 2018 om 19:56

Aangename vrijdagavond gewenst, en op naar het weekend :-)

Aangename vrijdagavond en fijn weekend gewenst

Lieve groetjes met heel veel liefs en knuffie van mij

Fá menor28 september 2018 om 19:42

No blogger desde 2007

Nesses tempos, advento das redes sociais, ainda eram os blogues que reinavam por cá. Depois vieram outras redes sociais imporem-se e os blogues sofreram com isso, mas já começa a haver um retorno, é que eu acho, pelo menos da minha parte. Estou a pouco e pouco a afastar-me das outras redes, tipo facebook e twitter.
Bom fim-de-semana! Bjos.

steffie28 september 2018 om 18:16

Hallo

Wens jullie voor morgen ook al zal het weer misschien niet meevallen
Een heerlijk Weekend maar voor nu …...

Maarten28 september 2018 om 11:05

Blijf toch maar vriend!

We genieten meer dan ooit van jouw bijzonder mooi blog, is telkens echt genieten, en al gaat er meer energie in dan in facebook, hier zijn echte mensen bezig met de ander!

Beites28 september 2018 om 08:52

Bom fim de Semana Alfacinha

… -_º

Diana28 september 2018 om 08:17

Lieve groetjes dikke knuffel ja dat is waar knappe foto lieverdje

Reageer op dit bericht

Dinsdag 25 september 2018

ROSA-DOS-VENTOS

...

Het straatmozaïek met de windroos in Belém -Lissabon

Escritiva nº 36 ― os «pontos» na história
Rosa-dos -ventosPaciência nunca foi um ponto forte desse anterior ponto. Já dez em ponto muito passadas, estava a ponto de se ir embora, quando os estudantes chegaram ao ponto da partida. Guiar a tal ponto que tudo ocorreria convenientemente, devia pôr ponto à vozearia e imediatamente pôr os pontos nos ii. Ninguém o interrompeu.Que estudantes exemplares, na sombra da torre de Belém, podia, ponto por ponto, discorrer com pontos e vírgulas sobre a rosa-dos-ventos e seus pontos.

De windroos van Belém

Geduld was niet het sterkste punt van deze voormalige theater souffleur . Reeds klokslag tien lang voorbij ,stond hij op het punt te vertrekken ,toen de studenten aankwamen op het vertrekpunt . Gidsen zodanig dat het ordentelijk zou gebeuren ,moest hij einde maken aan geroesemoes onder elkaar en onmiddellijk de puntjes op de i .Niemand onder brak hem . Wat voorbeeldige studenten ,in de schaduw van de toren van Belém ,kon hij punt voor punt uitweiden met punten en komma’s over de windroos met zijn windstreken .

wilt u meer weten over de windroos in Belém Lissabon druk hier

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 23 september 2018

Os jardins do palácio Fronteira .

...

Escritiva 33 ― 7 nomes coletivos

usando 7 dos seguintes nomes coletivos

.Coro/turma/bando/alcateia/biblioteca/frota/exército/arquipélago
/multidão/olival/pomar/sinfonia/quadrilha/rancho/casario/ júri/galeria
Mijn verhaal te horen op radio Sim

Os jardins do palácio Fronteira .Das janelas da biblioteca, olhei para os jardins de Fronteira, lá na sombra do pomar, uma multidão estava a ouvir um guia. E na galeria dos reis, como se fosse uma exuberante alcateia de lobitos, brincava uma turma de cadetes do exército ao jogo das escondidas. Injustamente, faltava-lhes o interesse para os azulejos. Sem júri perito, acho a mais engraçada apresentação: daquele rancho de animais, tocando música, enquanto que o coro entoa uma canção em sinfonia polifónica.
Een verhaal maken van 77 woorden in het Portugees, je moet minstens van de 16 woorden opgelegd er zeven in de tekst te gebruiken . Ik slaagde erin om 11 voor mijn verhaaltje te gebruiken .

De tuinen van het paleis Fronteira

Vanuit de venster van de bibliotheek ,keek ik naar de tuinen van Fronteira ,daar in de schaduw van de boomgaard, luisterde een groep toeristen naar een gids. . En in de galerij van de koningen van Portugal ,als was het een uitgelaten troep jonge wolven ,speelden een klas militairen kadetten verstoppertje. Ten onrechte ontbrak hen de interesse voor de prachtige tegels.

Zonder jury kennis, vindt ik de leukste afbeelding die van die muziek spelende dieren terwijl het koor een lied in symfonie aanheft.

wilt u meer weten over Het paleis - druk hier

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 18 september 2018

A mãe

...

i
Azulejos Parque Eduardo VII -Lisboa Sabe que, os antuerpenses falam sem saber um bocadinho português. Dia a dia iniciam espontaneamente, seja em alegria, seja em espanto, com a interjeição "Amaai". Ora, já ouço você dizer, isto não é português. No entanto, a palavra chegou a Antuérpia junto com as naus carregadas e os piedosos comerciantes da casa de Portugal no século dezasseis, e foi pronunciada exatamente como "A mãe (de Deus)". Claro, a palavra perdeu a sua significação, mas a expressão está bem viva.

Wist u dat de uitdrukking amaai die Antwerpenaren zo dikwijls gebruiken van het portugees is afgeleid,moeder van god precies het zelfde uitgesproken als "a Mãe (de Deus)".

8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 15 september 2018

A cartomante

A cartomante.

Desafio nº 149 ― ficção e realidade A cartomante°°°°°°Eu estava a gozar o sol na esplanada, quando fui interpelada por uma cigana.- Ó meu amor, dá cá tua mão que leio-te a sina.Ora a cartomante, versada em convencer pessoas, viu que fiquei indeciso e aproximava-se.- Devias querer! Vejo nos teus olhos um obstáculo, mas também alguns desenvolvimentos favoráveis no teu futuro.Curioso, estendi a mão e logo a realidade manifestou o vaticínio.- Então, combinamos assim, se eu acertar a sua profissão, dás-me cinco euros.

De waarzegster.

°°°°°°°°°°°

Ik genoot van de zon op een terrasje toen een zigeunerin mij aansprak.

-Liefje ,geef jouw hand en ik voorspel uw toekomst?

Wel de waarzegster, onderlegd in het overtuigen van mensen, zag dat ik twijfelde en kwam dichterbij.

-Gij zou het moeten! Ik zie in jouw ogen een obstakel ,maar ook enkele goede ontwikkelingen voor de toekomst.

Nieuwsgierig, stak ik mijn hand uit en meteen openbaarde de realiteit van een voorspelling.

-Wel, we spreken zo af,als ik jouw beroep kan raden krijg ik

5 euro’s

17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 13 september 2018

Antuérpia aproveitou da forte presença de Portugal

de Portugese natie speelde in de 16 eeuw een belangrijke rol in de ontwikkeling van Antwerpen zowel op cultereel als op urbanistisch gebied enwetenschappelijk.Luís Nunes was een Antwerpenaar van portugese joodse afkomst en grondlegger van de dieetleer

Sob todos os pontos de vista Antuérpia aproveitou da forte presença de Portugal nossa cidade entre 1500- 1648. A municipalidade estimulava o comércio e tinha com divisa " estrangeiros sejam bem-vindos. Antuérpia tornou -se o maior porto de trato comercial de produtos do oriente na Europa e das especiarias em particular. Além disso o comportamento fanático dos reis católicos a respeito dos cristãos novos provocou uma migração de muitos intelectuais e comerciantes de origem judeu . Estes exilados deixaram sem dúvida a sua marca na História da nossa cidade e no seu desenvolvimento urbano e artístico.

Luís Nunes,
descendente de marranos portugueses, nasceu em Antuérpia em 1553
Obteve o grau médico em Lovaina, tendo pertencido ao grupo de médicos
judeus de ascendência portuguesa responsáveis pelo forte impulso que a medicina
recebeu nesta cidade, durante todo o séc. XVII, que foi em grande parte fundado
sobre a recuperação das fontes árabes e islâmicas e, mais remotamente, da tradição
grega. Faleceu em1645, deixando uma vasta obra em latim e fica conhecido como o fundador da dietética .

Rubens, de quem era amigo, deixou-nos um retrato de Nunes.

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 11 september 2018

A venda ambulante

A vendadora ambulante.

Há sempre certos acontecimentos, fora de quotidiano que começam a viver uma própria vida na memória da gente. Esta anedota foi contado pelo meu avô.°°°°°°° No início do século passado, não havia muitas estradas viáveis ,nem automóveis e o peixeiro ambulante deveu fazer com carreta e cavalo a sua volta comercial pelas aldeias. Animais são espertos, o cavalo conhecia de olhos fechados o trajeto, nunca se enganou do caminho. Além disso, sabia de hábito que antes de irem a casa, o seu patrão para matar a sede beberá umas cervejas no café dos meus avos.Então, ao sair esse estabelecimento o peixeiro tivera com frequência uma pinga a mais. Ora ,isto não era um grande problema, bastava dizer ao cavalo " anda" e a fiel égua levou o peixeiro seguramente para casa. Então ,até que num dia ,um cliente bem -disposto ofereceu a todos e também o cavalo umas cervejas .O que começou como um gracejo inocente, resultava em um cavalo bêbedo. Felizmente, animais têm mais juizo que gente, apesar das súplicas do peixeiro, recusou -se ir a casa e deitava -se à vontade no gramado ao lado do caminho "Quem beba não conduz"

Deze anekdote werd verteld menigmaal door mijn grootvader en nu vertel ik ze U

In het begin van de vorige eeuw ,waren er weinig berijdbare wegen ,geen auto´s en de visboer deed nog zijn ronde langs de dorpen met kar en paard. Dieren zijn slim , het paard kende de visronde met gesloten ogen ,nooit vergiste het zich van weg . Bovendien ,wist het van gewoonte dat zijn baasje voor dat zij naar huis gingen, zijn dorst leste in het café van mijn grootouders .Wel de visboer was dikwijls bij het verlaten van het café boven zijn theewater . Wat echter geen enkel probleem was, met een kleine aanmaning bracht het paard de visboer veilig naar huis. Tot op een dag ,toen een klant goedgezind iedereen en ook het paard menigmaal trakteerde . Wat begonnen was als een onschuldige grap eindigde met een stomdronken paard .Gelukkig hebben dieren meer verstand dan mensen en ondanks de smeekbeden van zijn baas weigerde het naar huis te gaan en ging gewoon aan de kant van weg neerliggen

"Wie drinkt rijdt niet".

6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 9 september 2018

por causa do amor

Garota de Ipanema

Olha, que coisa mais linda,
Mais cheia de graça,
É ela, menina, que vem e que passa,
Num doce balanço, a caminho do mar.

Moça do corpo dourado,
Do sol de Ipanema,
O seu balançado
É mais que um poema
É a coisa mais linda
Que eu já vi passar

Ah, por que estou tão sozinho?
Ah, por que tudo é tão triste?
Ah, a beleza que existe
A beleza que não é só minha,
Que também passa sozinha.

Ah, se ela soubesse
Que quando ela passa,
O mundo sorrindo
Se enche de graça
E fica mais lindo
Por causa do amor

meisje van Ipanemakijk ,wat een schoonheid
en zo geweldig gracieus
zij ,een droom van een meid
die komt en gaat
met een zacht wiegende tred op weg naar zee

meisje met jouw door
de zon van Ipanemagebronste lijf,
en wiegende pas
´t is meer dan een poëtische streling´t is het mooiste dat ik al zag
ach! waarom voel ik me zo eenzaam
ach! waarom is alles zo triest
ach!Schoonheid bestaat
een schoonheid die mijniet toebehoordt
en hier ook alleen loopt.°Ach! als ze eens wist dat
wanneer ze voorbij komt,
de wereld toelachend
vol met elegantie en nog mooier blijft door de liefde

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 7 september 2018

A casa -oficina Plantin funcione como museu

Bezoek inAntwerpen eens een bijzonder museum met wereldfaam
Christoffel Plantin(1520-1589 O mais famoso impressor do século XVI tinha a sua oficina em Antuérpia.Alcançou fama, através da publicação de missais e de livros de música.
A obra que consagrou Plantin definitivamente, foi a famosa Bíblia Régia, encomendada por Filipe II de Espanha (Filipe I de Portugal), que começou a ser impressa em 1568 e foi acabada em 1572
Filipe II de Espanha distinguiu Plantin com o cobiçado título de Arquitipógrafo Real.
Plantin construiu na cidade Antuérpia a sua oficina, à qual deu o nome de Compasso de Ouro.
Hoje em dia a casa -oficina funcione como museu e é Patrimônio Mundial da Humanidade.

14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 4 september 2018

Senhor bisnaga francês

AAA

Muito obrigado
pela sua visita
ou por se ter
interessado por
este blog.

Se desejar deixar
a sua opinião,
faça-o por baixo
de cada texto,
clicando em
"comentário"

Desafio nº 148 ― associação de palavras (bisnaga)°°°Senhor Bisnaga Francês

Sei lá! Porquê o responsável do armazém tinha como alcunha"bisnaga francês".

Talvez fosse seu pão favorito para matar a fome.Aliás um tal pão untado com manteiga e conduto agradará muitos bons garfos.

Desde ontem trabalhava nesta livraria mas nunca encontrara esse fiel, até agora.

_Olá! Senhor Bisnaga, está cá? Preciso o livro "sinais mortais "

Um magro gigante de dois metros apareceu zangado, com na lapela do seu casaco o nome "Boulanger" .

Desde então, sei porquê.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

frans stokbrood

Weet ik veel! Waarom de magazijnverantwoordelijke als bijnaam had " Frans Stokbrood". misschien was het zijn brood bij voorkeur om de honger te stillen . Trouwens zulk brood met boter dik besmeerd en beleg zal menig flinke eter bekoren . Sinds eergisteren werkte ik in deze boekenhandel maar nooit had ik de magazijnbediende ontmoet ,tot nu .

-Halo! Meneer Stokbrood, bent U hier ? Ik heb een boek nodig " Dodelijke signalen". Een magere reus van twee meter verscheen boos ,met op de revers van zijn jas de naam

" Boulanger"

Sindsdien weet ik waarom.

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 1 september 2018

A Centopeia

. .

Mesa °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°A minha sobrinha riu às gargalhadas quando li o poemada centopeia aliàs uma bichinha que tem mesmo na língua neelandês mil pés)( A Centopeia – Marina Colasanti

Quem foi que primeiro
teve a ideia
de contar um por um
os pés da centopeia?
Se uma pata você arranca
será que a bichinha manca?
E responda antes que eu esqueça
se existe o bicho de cem pés
será que existe algum de cem cabeças? Marina Colasanti°°°°°°
De duizendpoot
Wie is het geweest die als eerste
het idee had
van één voor één de voeten van de duizendpoot te tellen?
En als je een poot zou uittrekken
zal het dan zijn, dat het beestje mankt?
Atwoord mij snel voor dat ik het vergeet
Als er een beest bestaat met duizend poten
zal er dan ook eentje bestaan met duizend koppen ?

14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 30 augustus 2018

A primeira edição do seu livro

Fernão Mendes Pinto

Fernão Mendes Pinto (Montemor-o-Velho, 1510-14 1 — Pragal 8 de Julho de 1583) que foi um aventureiro e explorador português.A primeira edição do seu livro" Peregrinação" foi imprimido pelo tipógrafo

Pedro Craesbeeck
Nasceu em Leuven(louvaina), um dos pioneiros da tipografia em Portugal, foi admitido aos onze anos como aprendiz na Oficina Plantiniana (Antuérpia) "de gouden passer" ,depois seis anos era já compositor.No ano 1597 estabeleceu-se em Lisboa e ali fundou uma casa tipográfica com material importado de Antuérpia . Assim como Plantin, Craesbeeck também é nomeado impressor da casa real. Os notavéis impressos da oficina craebeckiana são uma referência para a tipografia portuguesa barroca.

Peter Van Craesbeeck leerde het drukkersvak bij Plantin, en toen hij het vak onder de knie had vertrok hij naar Lissabon, waar hij een drukkerij stichte die gedurende 106 jaar een belangrijke invloed had ,die periode werdt omschreven als de vlaamse stijl.

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 28 augustus 2018

Sem alma,sem fala

Camané......................O fadista

O amor, quando se revela,
Não se sabe revelar
. Sabe bem olhar p´ra ela,
Mas não lhe sabe falar.

Quem quer dizer o que sente
Não sabe o que há-de dizer.
Fala: parece que mente...
Cala: parece esquecer...

Ah, mas se ela adivinhasse,
Se pudesse ouvir o olhar,
E se um olhar lhe bastasse
P´ra saber que a estão a amar!

Mas quem sente muito, cala;
Quem quer dizer quanto sente
Fica sem alma nem fala,
Fica só, inteiramente!

Wanneer liefde spontaan ontwaakt,
Maar je het niet durft bekennen .
Haar aankijken ,ja
maar haar aanspreken dat niet.
Wie wilt zeggen wat het hart voelt
maar niet goed weet hoe .
Dan lijkt spreken op liegen...
En zwijgen als vergeten ...
Ach als zij het kon raden
en zijn blik kon horen
en als een blik hem voldoende was
om te zeggen hoeveel hij van haar houdt!
Wie zo veel voelt, en wie wilt zeggenhoeveel hij voelt Maar zwijgt
blijft zonder ziel noch spraak,
voor altijd alleen

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 25 augustus 2018

O aquecimento mundial

...

quadro de José Malhoa.

Varanda Colorida

Escritiva 35 ― varanda colerida

O aquecimento mundial Nocauteado pelo calor escaldante, ninguém estava capaz de fazer alguma atividade, mesmo na sombra da tília ao pé da varanda ninguém falava, demasiado cansativo. Apenas meu tio tentou animar a gente para conversarmos com sua teoria absurda, que o aquecimento mundial, segundo ele e um tal Donald, não é criado pelo homem.Somente a minha tia sonolenta reagiu. ― Ó marido, esteja calado! A única contribuição positiva do homem para ecologia, é quando está soterrado sob o gramado.°°De opwarming van de planeet.°
Gevloerd door de verschroeiende hitte was niemand nog in staat tot enige activiteit, zelfs niet in de schaduw van de lindeboom vlak bij de veranda, sprak niemand,veel te vermoeiend. Enkel mijn nonkel probeerde ons te bewegen voor een gesprek met de onnozele stelling dat de opwarming van de planeet , volgens hem en ene Donald, niet is veroorzaakt door de mens. Alleen mijn slaperige tante reageerde;
Ach man zwijg ! De enige gunstige bijdrage van de mens aan het milieu, is wanneer hij onder de graszoden ligt.

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 22 augustus 2018

Alfama

...

Com o elétrico pelas ruas de Lisboa .Met een oud trammetje door Lissabon.Spannend en mooie manier om een stad te verkennen . Lisboa! És linda hoje, mais linda que ontem, e ainda mais que anteontem. Assim como uma obra-mestre renascentista que, ao ser tirada cada desbotada camada de verniz, surgiam do vago grisalho, pouco a pouco, casas coloridas com telhados vermelhos. Mesmo teus monumentos brancos brilham de novo naquela luz peculiar, como antigamente. Lisboa! Quando te visitar amanhã e depois de manhã, e todos aqueles dias seguintes, sempre ficarás como nos meus sonhos... A mais bela cidade do mundo.
Lissabon!
Wat ben je mooi vandaag,mooier dan gisteren, en nog mooier dan eergisteren.Net zoals met een en oud meesterwerk waarvan de lagen verniz wordt verwijdert.Verschijnt uit het vage grijs, beetje bij beetje, gekleurde huizen met rode daken .Zelfs jouw monumentale gebouwen schitteren opnieuw in dat blakend licht ,zoals vroeger .Lissabon !Waneer ik je morgen bezoek en overmorgen en al die dagen die volgen . Zal je steeds zijn zoals in mijn dromen. De mooiste stad van de wereld .

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 18 augustus 2018

Rosa de Penafiel

A rosa de Penafiel .

°°°°°Desafio nº 147 ― O passeio – Início e fim: De dia viam-se muito pouco …….. Quem diria! Num leito de flores silvestres.°Atropelado no passeio do regresso, sua vida pendurava-se num fio fino. Em coma, ouviu sua mãe falar em voz baixa para não a deixar sozinha, mas já recostado num leito de flores silvestres, ele viu-se num clarão além das nuvens, entre um véu de astros e com a ideia aconchegada de que planava a caminho da sua avozinha, que o havia precedido naquele dia do acidente.A avó teria sabido que ele seguiria o mesmo destino dela? ........Overreden op de terugweg van school, hing zijn leven aan een dun draadje. In coma ,hoorde hij zijn moeder zachtjes fluisteren om haar niet alleen te laten, maar al liggend op een bed van wilde bloemen, zag hij in een flits zich voorbij de wolken tussen een sluier van sterren en met het zoete idee dat hij op weg was naar zijn grootmoedertje, die hem op die dag van het ongeluk was vooraf gegaan. Zou zijn oma geweten hebben dat hij haar lot volgde?

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 17 augustus 2018

pescadoras em Vila do Conde

...

Uma especulação em Vila do Condo"As pescadoras "."

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Um maço de poemas °Queria ressurgir como um maço de poemas, escrito na língua materna de Camões de qual sou amante. Além, nas terras lusófonas, encontrarei sempre um leitor ou um ouvido dócil que tal prosa saiba apreciar. Pois esses poetas são os heróis, pertencendo ao orgulho nacional. Poemas deslumbrantes que muitos sabem de cor ou foram imortalizados pelos fadistas. Eh! Alguém abrira uma das minhas páginas e declamava entusiasta: "Ó mar salgado, quanto do teu sal são lágrimas de Portugal."... )(°°°°Alfacinha°°°°°°

Gedichtenbundel

Ik wil in een tweede leven terug komen als een gedichtenbundel,
geschreven in Camões zijn moedertaal ,waarvan ik een Liefhebber ben.
Ginds in het land der Portugezen
zal ik steeds een lezer of een luisterend ziel vinden dat zulk proza weet te waarderen .
Want deze poëten zijn hun helden en zijn de nationale trots.
Geweldig mooie gedichten die velen uit het hoofd kunnen citeren
of onsterfelijk werden gemaakt door fadozangers .
Héhé! Iemand heeft een van mijn bladzijden geopend en draagt nu entousiast een gedicht voor:
ó zilte zee, hoeveel van jouw zout
zijn tranen van Portugal....................

6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 15 augustus 2018

Dia de Mãe

...

Em Antuérpia celebramos no 15 de agosto o dia de Mãe In Antwerpen vieren wij vandaag Moederdag Um poema do António Gedeão

MãezinhaA terra de meu pai era pequena
e os transportes difíceis.
Não havia comboios, nem automóveis, nem aviões, nem misséis.
Corria branda a noite e a vida era serena.Segundo informação, concreta e exata,
dos boletins oficiais,
viviam lá na terra, a essa data,
3023 mulheres, das quais
45 por cento eram de tenra idade,
chamando tenra idade
à que vai do berço até à puberdade.28 por cento das restantes
eram senhoras, daquelas senhoras que só havia dantes.
Umas, viúvas, que nunca mais (oh! nunca mais!) tinham sequer sorrido
desde o dia da morte do extremoso marido;
outras, senhoras casadas, mães de filhos…
(De resto, as senhoras casadas,
pelas suas próprias condições,
não têm que ser consideradas
nestas considerações.)Das outras, 10 por cento,
eram meninas casadoiras, seriíssimas, discretas,
mas que por temperamento,
ou por outras razões mais ou menos secretas,
não se inclinavam para o casamento.Além destas meninas
havia, salvo erro, 32,
que à meiga luz das horas vespertinas
se punham a bordar por detrás das cortinas
espreitando, de revés, quem passava nas ruas.Dessas havia 9 que moravam
em prédios baixos como então havia,
um aqui, outro além, mas que todos ficavam
no troço habitual que o meu pai percorria,
tranquilamente no maior sossego, às horas em
que entrava e saía do emprego.Dessas 9 excelentes raprigas
uma fugiu com o criado da lavoura;
5 morreram novas, de bexigas;
outra, que veio a ser grande senhora,
teve as suas fraquezas mas casou-se
e foi condessa por real mercê;
outra suicidou-se
não se sabe porquê.A que sobeja
chama-se Rosinha.
Foi essa que o meu pai levou à igreja.
Foi a minha mãezinha. (António Gedeão)

Moeke
Vaders geboortedorp was klein
en moeilijk bereikbaar
Er kwamen geen treinen , noch auto´s,
geen vliegtuigen noch raketten.
De avonden waren er mild en het leven  rustig
Volgens concrete en juiste informatie
uit oficieële publicaties
leefden daar   in ´t dorp van toen
3023 vrouwen waarvan
45 percent van jonge leeftijd
vanaf wieg tot puberteit genaamd de prille jeugd
de overige 28 percent . Waren
Dames, zoals die vroeger gekend waren.
Sommigen ervan, weduwen ,die nooit meer (ach! wat is nooit meer)
hadden gelachen sinds het overlijden van hun tedere echtgenoot ,
De anderen, waren getrouwde dames,moeders van kinderen...
( of waren  dames getrouwd vlg. hun eigen
voorwaarden en moeten dus niet worden in rekening genomen worden in deze optelling )

Bleef er 10 percent over ,
dat waren huwbare ,discrete meisjes ,
maar omwille van temperament ,of door een of andere verborgen reden,
nooit de kans hadden gekregen om in het huwelijk te treden .
Behalve hen
waren er mits een foutmarge nog 32 huwbare meisjes ,
die in het zachte licht van de vooravond
zich achter de gordijnen zetten te borduren
stiekem loerend, wie door de straat kwam
9 daarvan woonden in bescheiden huisjes ,hier en daar verspreidt in de omgeving ,maar die allen op de weg lagen die mijn vader  liep, op zijn grootste gemak ,op de uren dat hij naar of van zijn werk kwam.
Van die negen voortreffelijke meisjes
liep er eentje weg van huis samen met een boerenknecht.
Vijf stierven jong, aan de pokken.
En een  bleek bestemt om een grote dame te worden , ondanks haar lage afkomst , trouwde ze met koninklijke toestemming met een graaf.
Eentje pleegde nog zelfmoord ,
waarom weet men niet .
Wie nog over was
luisterde naar de naam Rosaline
Deze was het die mijn vader naar het altaar bracht.En ´t was MIJN   moeke.

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 13 augustus 2018

Estudante por toda a vida

;

Parque da mina : Monchique °°°°°°°°°°Mijn verhaaltje van amper (verplicht77 woorden)
De opdracht : Beginnen met een spreekwoord en eindigen met een spreekwoord dat het tegenovergestelde zegt.
"Men is nooit te oud om te leren" en op een regenachtige zondag
Besloot ik mij te verdiepen in de taal van Camões.
Alhoewel niet helemaal onverwachts werdt zijn
moedertaal grote liefde, zoals iets dat hevig
brandt zonder dat men het ziet .
Gretig stortte ik mij op de vocabularia van de Portugezen
dat bewijzen de 1650 bladzijden van een versleten woordenboek
dat oververmoeid op de boekenplank staat.
Het vuur om te leren brandt nog steeds,
maar ik geef het toe,´t blijft moeilijkwant "Een oude hond leer je geen nieuwe trukjes".

Eu um estudante por toda a vida
Nunca é tarde para aprender,
e num domingo chuvoso
decidi para meter-me na língua de Camões.
Embora não inteiramente inesperado,
o seu idioma materno tornou-se
uma paixão que era como um fogo que arde sem se ver.
Gulosamente, precipitei-me no vocabulário dos Lusos.
Prova-o o gasto Dicionário Universal de mil seiscentos e cinquenta e três páginas
que está estafado na prateleira.
O amor ainda arde,
mas admito, fica difícil.
Porque,
um cachorro velho não aprende truques novos.

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 10 augustus 2018

A serra de Monchique

Monchique Só quero me lembrar a Serra de Monchique como um paraíso permanente verde e não como uma terra consomida pelas chamas .°°°Um relato sobre o meu primeiro encontro com Monchique°°°
Quanto mais aproximámos Monchique tanto mais a estrada foi ladeada pela mimosa amarela. Monchique à vista, brilhava no sol como se fosse uma pérola prateada, uma imagem inesquecível com aquelas casinhas branquinhas lardeadas na encosta íngreme. Lá por cima do morro fica a ruína do mosteiro, testemunho velho do terramoto de 1755 ,mas ainda suficiente atraente para vencer a ascensão a pique e desfrutar da paisagem, extremamente linda.
Monchique daar waar ooit de mimosa bloeide overal waar je keek , een dorpje met witte huisjes gelardeert op een stijle bergflank blinkend in de zon .Maar hoe zal het er nu uitzien ,nadat een alles verslindend vuur is voorbij geraasd .

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

12 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

usando 7 dos seguintes nomes coletivos

Meer van CASA PORTUGUESA