o Mostrengo
O mostrengo é a personificação dos perigos marítimos.
Os sofrimentos dos marinheiros portugueses que os descobrimentos trouxe. Venceu o espírito glorioso do simples marinheiros, cumprir a vontade real para conquistar o mundo, isto apesar dos perigos e dos abismos.
O mostrengo dat leeft aan den einder der zeeën
Die op een pikdonkere nacht herrees,
driemaal vloog hij rond ´t karveel
driemaal gierend rondom
En zei:" wie waagt zich binnen in
mijn Spelonken die nog nooit betreden zijn
Mijn dreigende hemels op het einder der werelden"
en de man aan het roer zei, bevend:
"Onze koning João de tweede"
"Van wie zijn de zeilen die mij treffen?
van wie de kielen die ik waarneem?"
zei o mostrengo, en vloog driemaal rond,
Drie maal vloog hij rond, vet en walgelijk,
"Wie komt er opeisen,dat enkel het mijne is,
Ik leeft waar niemand me ooit zag
en waar enkel schrik heerst in een bodemloze zee."
en de man aan roer beefde ,en zei:
"Onze koning João de tweede"
Driemaal moesten zijn handen het stuur loslaten,
Driemaal greep hij het terug vast,
En gestopt met beven zij hij: driemaal
"Hier aan ´t roer staat meer dan ik alleen;
Ben het volk dat de zee van jou opeist,
en meer dan o mostrengo ,dat mijn ziel vreest
en vliegt rond in het duister op het einder der werelden,
beveelt de wens, dat mij bindt aan het roer
die van koning João de tweede
O mostrengo que está no fim do mar
Na noite de breu ergueu-se a voar
À roda da nau voou três vezes,
Voou três vezes a chiar,
E disse:"quem é que ousou entrar
Nas minhas cavernas que não desvendo"
Meus tectos negros do fim do mundo?"
E o homem ao leme disse, tremendo:
"El- rei D.João Segundo!"
"De quem são as velas onde me roço?
De quem as quilhas que vejo e ouço?"
Disse o mostrengo e rodou três vezes,
Três vezes rodou imundo e grosso,
"Quem vem poder o que só eu posso,
Que moro onde nunca ninguém me visse
E escorro os medos do mar sem fundo?"
E o homem ao leme tremeu, e disse:
"El- rei D. João Segundo!"
Três vezes do leme as mãos ergueu,
Três vezes ao leme as repreendeu;
E disse no fim de tremer três vezes:
" Aqui ao leme sou mais do que eu:
Sou um povo que quer o mar que é teu;
E mais que o mostrengo, que me alma teme
E roda nas trevas do fim do mundo,
Manda a vontade, que me ata ao leme,
De el-Rei D.João segundo!"
