os cabritos


|
os cabritos

casinha à praia

Os últimos veraneantes partem, o verão já terminou. À praia as casinhas terão de sobreviver em solidão as tempestades e as ventanias de Inverno.De laatste zomergasten vertrekken, de zomer is reeds voorbij. Aan het strand zullen de houten huisjes helemaal alleen de stormen en winterse rukwinden moeten overleven.
Aldeia Grande
Aldeia Grande |
a essênciaQuero voltar para a essência desse blogue, a saber, estar ocupado a recolher prática da língua portuguesa.
Um idioma que bem gosto de chamar a língua de Camões. O que é que escrevo, justo ou injusto, não tem nenhuma importância (aliás quantas pessoas leriam os textos), para mim somente está a frente adquirir suficientemente sabedoria para alcançar o meu alvo, falar e escrever um Português mais ou menos correcto. Neste momento assisto ao curso " conversa" numa escola a Berchem (Antuérpia). A minha professora é Luísa uma pessoa extremamente charmosa e que consegue pela seu congénito talento e energia positiva encorajar os estudantes para falar. Pois, isto é a maneira única para apreender uma língua, creio - me é a pratica, e aqueles que pensam estudar de um cassete na casa riem-se de si próprio.I
k wil terug naar de essentie van dit blog gaan ,namelijk bezig zijn met het vergaren van portugeze taalkennis. die ik zo graag de taal van Camões noem . Wat ik schrijf heeft geen enkel belang ,wie trouwens zou het lezen .Vooraan staat enkel het vergaren van kennis om mijn doel te bereiken en dat is het spreken en schrijven van een bijna correct Portugees.Op dit moment ga ik naar een cursus conversa die te Berchem wordt gegeven door een aller charmante mevrouw die haar natuurlijk talent en energie gebruikt om haar studenten aan te moedigen te spreken. Dit is trouwens de enige manier om een taal te leren zij die denken met een cassette ´thuis Portugees te leren bedriegen vooral zich zelf ,daar ben ik zelf ook moeten achterkomen..
O oásis de tranquilidade
een oase van rust

O oásis de tranquilidade,
para o amigo de AljustrelAljustrel
Uma das mais antigas povoações de Portugal. Duas colinas, um vale, casario em socalcos, paisagem a perder de vista e um passado milenar. É Aljustrel, do alto da Senhora do Castelo.
Estamos no coração do Baixo Alentejo e o forasteiro que aqui se desloca, olha à sua volta e deslumbra-se com a vasta dos campos, um oceano das paisagens.
para o amigo de Aljustrel
Een van de oudste bewoonde gemeenschappen van Portugal. Twee heuvels ,een dal ,huizejes op overhangende heuvels, het veblindend landschap met zijn eeuwenoud verleden . Dat is Aljustrel in het hartje van de baixo Alentejo , de vreemdeling die hier passeert ,kijkt rondom en vergaapt zich aan de uitgestrekte velden. Een oceaan van zichten .
o parque das nações
Het park der naties op de oude terreinen van de expo 98 is zeker een bezoek waard . Niet alleen om wille van de omgeving maar ook omdat dit een verkeerspunt is (trein,metro bus)maar ook een van cultuur en ontspanning . Het mooie gebouw ,het Portugees paviljoen van Álvaro Siza of het Camões theater alsook het Atlantisch paviljoen zijn gewoon prachtig . Maar wat vooral als kroonjuweel van het park schittert ,is de kolossale ingang van staal glas en beton van de Spaanse architect Santiago Calatrava gewoon weg indrukwekkend . Wie wil schoppen komt ook aan hun trekken in centro Vasco de Gama . De kers op de taart is echter het Oceanário een waar genoegen om te bezoeken en dat wil ik zeker niemand onthouden

No parque das nações estreou no dia 22 de Maio a expo 1998 um evento grandioso dedicado aos oceanos. O parque situa - se no este de Lisboa à beira do bem largo Tejo. Hoje a dia, o sítio é ao mesmo tempo um entroncamento de transporte e um espaço comercial e cultural, também simplesmente um lugar onde os lisboetas gostam de passear. Há bastante espaço verde combinado com alguns tanques e engraçados repuxos de altura da expo. Alguns arquitectos de fama mundial deixam seus traços no antigo recinto. Uma pérola de arquitectura e bem interessante é o pavilhão de Portugal de Álvaro Siza. O pavilhão Atlântico e o teatro Camões asseguram a cultura nesta parte da cidade. Mas a entrada no parque das nações fica a mais imponente. Quando apanharia o metro no Cais de Sodré tem de mudar de comboio à estação Alameda para chegar alguns minutos mais tarde à estação Oriente, um dos sonhos concretizado pelo arquitecto espanhol Santiago Calatrava, uma sinfonia de aço, vidro e betão, assim pode descrever a estação Oriente. Incrível que alguém pode criar desses materiais um conjunto de tanta elegância graciosa. Para os adeptos de centros comerciais que gostam de vaguear de uma para outra loja é O centro Vasco de gama, rutilante, pomposa e alegre, o sítio ideal para entreter a família inteira.
Quando anda até a torre "Vasco de Gama", daí tem uma vista impressionante sobre o amplo Tejo e os dezassete quilómetros comprida ponte Vasco de Gama onde as águas do Tejo passam no ritmo de maré. Que espaço e luz que foi criado entre o Tejo e os edifícios brancos que contrastam com o céu aço -azul.
No pino de Verão o calor pode aumentar bastante, felizmente há suficientemente sombra presente pelos pinheiros copiosos no parque. Um bom alternativo para fugir a calma é uma visita ao Oceanário na doca dos olivais. Um prazer que não quero abster a ninguém pois fica a cereja na torta deste lindíssimo parque das nações.
cardume

In het oceanário toont de diepe oceaan zich als een ongeschreven sprookje . O oceanário mostra o mar fundo como um conto de fadas não escrito
Os dragões do mar
Os dragões do mar têm uma camuflagem de alga

Iets wat ik nog nooit gezien had,
een zeedraakje ,te bekijken in het oceanário van Lissabon
O Oceanário
O Oceanário de Lisboa é um museu de biologia marinha situado no Parque das Nações em Lisboa, Portugal, construído no âmbito da Expo 98.

In het park der naties , Lissabon kun je een fantastisch avontuur beleven . Het oceanario toont je de meest wonderlijke wezens uit de diepe oceanen. Een bezoek is een unieke belevenis .
as flores selvagens

de pracht van wilde bloemen
a beleza das flores selvagens
a ponte
Joana de Flandres

Talvez haja muitas pessoas ignorando pelo facto que o Brasil tem mais a oferecer que o Samba mesmo assim também para mim foi a surpresa bastante grande ao ler um artigo sobre uma ópera " Joana de Flandres "que foi criado em 1863 pelo compositor paulista António Carlos Gomes. 140 Anos depois estreou a ópera de novo e tornou um êxito estrondoso no Brasil. Um pormenor engraçado e que a fonte de inspiração e referência dos cenários foram baseados no castelo de Gravensteen localizado na cidade de Gent, escolheram o gravensteen porque se trata do único castelo dos condes de Flandres do século XIII até hoje intacto. Mesmo o mobiliário e a decoração respeitaram a época da história, Como referência têm usado livros de história flamenga e quadros medievais que ilustram a região da história e momentos históricos na Flandres.
A acção se passa em Lille, antiga capital de Flandres. "Sobre um complicado pano de fundo que já inclui a rivalidade entre facções francesas e flamengas reunidas sob seu trono, Joana impõe um governo despótico e sanguinário, cujo poder é compartilhado pelo trovador francês Raul de Mauléon, seu favorito e por um proposto dela; Burg". O inesperado retorno de seu pai, desaparecido desde o início do século XIII leva-a à exasperação; Balduíno é taxado de impostor, aprisionado e condenado à morte, com a conivência dos franceses, para desespero da meiga filha mais nova Margarida. Mas quando o legítimo Conde de Flandres é levado ao patíbulo, o povo, tendo a frente o líder flamengo Huberto, se rebela, carregando-o em triunfo. Joana apunhalada pelo amásio, ele próprio vítima de sua perfídia, não resiste ao ferimento, morrendo nos braços do pai, que a perdoa enquanto Raul escapa de ser justiçado apunhalando a si próprio.
FIM
São inúmeros os barcos abandonados

São inúmeros os barcos abandonados de todos as cores e tamanhos que estão espelhados pela costa portuguesa. Encontram se na orla dum rio ou nas enseadas, barcos afundados ou se atascados no lodo ou mesmo esquecidos ao molho, apenas restam os destroços dum passado glorioso ou vida dura. Jamais foram o orgulho do proprietário, o ganha-pão dos pescadores. Hoje a dia estão à mercê das águas salgadas e as ventanias durante o inverno.
Ze zijn ontelbaar die gekleurde verlaten bootjes aan de portugezekust in kreken en havendammen vergeten ,verzonken in het slijk ooit de trots van de eigenaar ,de broodwinning van de vissers . Er resten alleen het wrak van een glorieus verleden of een hard leven . Vandaag overgeleverd aan de zee en de winterse hevige vlagen.
menina
Vanop het kasteel São George leunend op zijn elleboog kijkt hij uit op alfama e mijmert over Lisboa als over een jong meisje en juffrouw .De heuvels van lisboa zijn haar borsten en ze ligt aan de oever der uitgestrekte zee .Lisboa meisje ,geliefd ,lisboa stad ,de vrouw van zijn leven en in de wijk hoger dan de droom bedenkt hij die fado het is als levenselexir aquardente dat hem doet zingen deze fado
a marca portuguesa
Het duidelijkste bewijs van de reeds oude portuguese aanwezigheid in ons land is een vlaams loodglas dat zich aan de linkerkant van de brusselse kathedraal bevindt . Het stelt de schoonbroer en zuster van keizer Karel voor.Je herkent de portugese vorst aan de portugese schilden op zijn kleding, de datum 1542 en de naam van João de derde en zijn vrouw Catarina van Oostenrijk.

Ora, quem entra na catedral de Bruxelas "Sint Michiel en Sint Goedele" e avança pela nave central , olhando para a sua esquerda e direita, verá uns enormes vitrais de origem flamenga que mostram os casamentos reais da família de Carlos Quinto, então quem continua ir para a capela santíssima à esquerda da nave, vai ver em baixo do primeiro vitral, ajoelhados, as figuras de um rei e duma rainha. É verdade, custa um pouco forço para adivinhar a origem do par real, Mas há três pontos de reconhecimento. Primeiro: nas suas vestes da pessoa ajoelhada ostentam as quinas. Segundo: o data 1542 que se encontra no vitral, e o terceiro elemento: A legenda em latim que explica dois nomes João e Catarina. Se juntarmos estes elementos será óbvio para concluir que o casal apresentado é o rei de Portugal JOÃO TERCEIRO e sua mulher CATARINA DE ÁUSTRIA (irmã de Carlos quinto). O vitral é a marca portuguesa mais visível que já encontrei nosso país.
Ovelhas

Cristo Rei
Baywatch

Têm caras boas, como se acabassem de chegar duma tomada de vistas " baywatch", os nadadores - salvadores à costa portuguesa, seja Homem ou mulher têm todos os aspectos para participarem como actores naquela telenovela americana. Também eles como os ídolos do ecrã andam de bronzeados corpos bem treinados e desembaraçados pela praia. Aqueles jovens tomam o seu encargo ao sério e vigiam com olhos de açor para cada banhista que aventuraria um mergulho no mar. Muitos dos seus colegas no estrangeiro vão ter ciúmes, ao ver o equipamento sobre o qual pudessem dispor. Alguns mesmo têm assistência de viatura "Sea Master" um carro completamente equipado para salvar uma pessoa que está em perigo. Também podem pedir a intervenção rápida, dado pela mota d´água da Policia marítima, principalmente nas zonas de correntes marítimas fortes. Felizmente estes jovens com trabalho perigoso não precisam cada 5 minutos salvar uma pessoa da morte afogada como no baywatch e muitas vezes está a sua presença suficiente à praia para evitar que pessoas farão asneiras.
a herdeira de Alcube

Beknopte vertaling van volgende artikel.
Een onopvallend bordje wees ons de weg, we lieten de auto achter en volgde de macadam . Uitkijkend op het glooiend landschap passeerden we langs graanvelden ,wijngaarden en af en toe een vakantiehuis met mooie tuin .Voor dat we de boederij zagen, maakte de honden al bekend dat we er aankwamen .De boerin stond de was op te hangen en de kippen liepen vrij op het erf. Er hing een mestlucht , maar ja ,we zijn hier op het platteland.Een waterval en een Romeinse brug kon mijn enthousiasme alleen maar verhogen voor al dat schoon.We sloegen een stoffig weggetje in naar de herenboerderij waar zich een wijnkelder(adega) bevond .We waren enkel geïnteresseerd in de gebouwen maar onvermijdelijk kwam het gesprek op de heerlijke wijn van deze herenboerderij en na een paar glazen donkerrode wijn te proeven ,verlieten we goed gemutst en met een paar liter in onze rugzak de adega
Lê o artigo seguinte
1 reactie op dit bericht
Groetjes