Madredeus

....
M
|
|
Madredeus
....
M
|
Ludwigshafen
...
Ludwigshafen O prazer de passear caiu literalmente na água, Fomos outra vez regalados por um aguaceiro no decurso do caminho. Continuava a chover a cântaros |
Um nó marcante
...
° Praia de Matosinhos - Porto
WE000 Welk verhaaltje van77woorden kun je maken bij deze fotoEen opvallende wier (knoest) , Het is een ongeschreven regel dat kinderen dank zij hun rijke fantasie marsmannetjes kunnen zien. Wat zelfs ufo fanaten nog nooit gelukte ,alhoewel zij in alles vliegende schotels zien. Je weet maar nooit, ieder mogelijk contact zal worden onderzocht ook het verhaal van het jongetje dat een alien onderdak gaf op zolder. Hij beschreef hem zo :Dik hoofd met grote bruine ogen ,brede neus ,vriendelijke glimlach en een uiterst lange nek. De onderzoekers, allemaal volwassenen treften niemand aan ,behalve een opvallende knoest(houtwier) op een van de planken van de muur. |
nem beijos
.......
Lisboa não tem beijos nem abraços não tem risos nem esplanadas não tem passos nem raparigas e rapazes de mãos dadas tem praças cheias de ninguém ainda tem sol mas não tem nem gaivota de Amália nem canoa sem restaurantes sem bares nem cinemas ainda é fado ainda é poemas fechada dentro de si mesma ainda é Lisboa cidade aberta ainda é Lisboa de Pessoa alegre e triste e em cada rua deserta ainda resiste. Manuel Alegre, poema escrito em 20 de Março de 2020 |
Amália
Amália Roderiques1920_1999 |
Amália Roderiques Cheia de penas, cheia de penas me deito/ No meu peito, já me ficou no meu peito/ Este jeito, o jeito de te querer tanto/ Desespero, tenho por meu desespero/ Dentro de mim, dentro de mim o castigo/ Não te quero, eu digo que não te quero/ E de noite, de noite sonho contigo/ Se considero que um dia hei-de morrer/ No desespero que tenho de te não ver/ Estendo o meu xaile, estendo meu xaile no chão/ Estendo o meu xaile, e deixo-me adormecer/ Se eu soubesse, se eu soubesse que morrendo/ Tu me havias, tu me havias de chorar/ Por uma lágrima, por uma lágrima tua/ Que alegria me deixaria matar/ Uma lágrima, por uma lágrima tua/ Que alegria me deixaria matar/ Amalia Rodrigues / Carlos Gonclaves |
O Poliglota
Aprender um idioma é adquirir conhecimento ///////// Een taal leren is kennis vergaren |
Cacarejar Arrulhar Gorjear Mugir Vagir Zunir Latir Berrar Miar Bramar Chiar Uivar Ladrar Rosnar Grunhir Zumbir Rugir Balir Zurrar Chilrear Grasnar Cricrilar Crocitar E também sabe Falar Seja a língua que for Para o jardim zoológico Como tradutor |
Hij kan veel nabootsen kakelen kirren kwelen loeien gonzen blaffen brullen miauwen burlen piepen huilen keffen grommen knorren zoemen brullen blaten balken kwekken snateren tjirpen krassen voor de zoo aangenomen als vertaler |
um milagre guardado na esperança
...
° O santo António de Lisboa 000 Het hevig verlangen.Maria had in haar leven een wens die nog niet was uitgekomen, en ieder jaar, alsof zij een verplicht ritueel moest volgen, bezocht zij de kerk van sint Antonius in Lissabon , met de bede een echtgenoot voor haar te vinden .De trouwuitzet had zij al volledig bij elkaar. Het gelaat van de heilige schitterde in het licht van de kaars net zo hevig als haar trouwwens . Hopelijk heeft hij haar aanhoort, wie weet , dat het deze keer geen ijdele hoop weze . ° (Sint Antonius is de patroonheilige van de geliefden) |
Chamada telefónica
...
A sereia
...
° Opgepast voor de zang van de zeemeermin O som da água. É noite de luar A Sereia cantando odes e brios Sentada na firme rocha do mar. De um mar mulher, mar amante Barco navegando desatando nós Para um destino, quiçá distante Ouvem-se sussurros, sobre o mar Ondas revoltas, ruídos e lampejos Ritmos sonoros, som instrumental Lírico musical no eco dos desejos . Talvez uma sereia chegue e dance Oferecendo amor e sensualidade Numa voz silenciosa que alcance A pacatez da suave musicalidade |
Bocage e Setúbal
...
Magro, de olhos azuis, carão moreno, Bem servido de pés, meão na altura, Triste de facha, o mesmo de figura, Nariz alto no meio e não pequeno; Incapaz de assistir num só terreno, Mais propenso ao furor do que à ternura; Bebendo em níveas mãos, por taça escura, De zelos infernais letal veneno; Devoto incensador de mil deidades (Digo, de moças mil) num só momento, E somente no altar amando os frades, Eis Bocage, em quem luz algum talento; Saíram dele mesmo estas verdades, Num dia em que se achou mais pachorrento. Bocage Hier volgt een stukje van zijn gedicht "zelfportret" Mager ,met blauwe ogen ,goed voorzien van voeten, matig van lengte ,triest van gelaat en figuur, met hoog gebogen neus en zeker niet klein . |