CASA PORTUGUESA

Zaterdag 14 december 2019

camcorder

Lisboa

Liliana......................O fado da despedida

Fado da despedida

Lisboa foi meu fado, minha vida
Meu grande amor, meu passado
Lisboa minha mãe tão querida
Lisboa minha alma meu pecado>

Meu coração deixo à Madragoa
Meu olhar as águas do teu rio
Minhas mãos ás ruas de Lisboa
E a saudade a noite do Rossio

Minha boca vermelha, deixo à Graça
Meu cabelo negro, à Mouraria
Ao palco do teatro deixo a alma
As palmas, a dor, a fantasia

Os pregões matinais, levo comigo
As vozes das crianças de Lisboa,
Futuro deste povo tão antigo
Gaivota que no cais sempre voa

Lisboa foi meu fado, minha vida
Meu Tejo como o tempo corre
Minha Lisboa, mãe querida
O meu amor por ti nunca mais morre.

Fado van het afscheidLisboa, was mijn fado ,mijn leven
Mijn grote liefde, mijn verleden
mijn Lisboa zoals moeder geliefd
Lisboa mijn ziel ,mijn zonde
Ik laat mijn hart aan Madragoa
Mijn enorme verwondering voor jouw Taag
Mijn handen schenk ik aan de straten van Lisboa En het heimwee voor ´t nachtelijke Rossio

Mijn vurige lippen ,schenk  ik aan Graça
mijn zwarte lokken zijn voor Mouraria   ,
  aan ´t theaterpodium laat ik mijn ziel
Het aplaus ,de pijn ,de fantasie

De kreten van vroege straatventers ,neem ik met mij mee
kinderstemmen van Lisboa,
de toekomst van dit zo oude volk
de meeuw die steeds over de kaai vliegt

Lisboa was mijn fado mijn leven
Mijn taag, hoe snel vergaat de tijd
Mijn zeer geliefde Lisboa
Mijn liefde voor jou ,zal eeuwig blijven duren.

XX

30 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 12 december 2019

Rossio

br>

Natal Rossio Lisboa

Obrigatório falar em 77 palavras

História em 77 palavras", era este ano a minha prenda de Natal. Alcançou na escala de felicidade uns oitenta por cento. Aliás, é uma coisa recomendável para muitos, teríamos de formular tudo em poucas palavras. Não há lugar para mentiras, anuladas por causa do comprimento.
Imaginem a felicidade dos Cubanos se o discurso do Fidel só tivesse durado 77 palavras. Felicidade assegurada.
Por isso, tenho a convicção viva para recomendar o blog da Margarida como disciplina obrigatória.

.

Verhaaltjes schrijven met amper 77 woorden was mijn mooiste kerstgeschenk .En het haalt 80% op de schaal van geluk . Trouwens ik kan het iedereen aanraden . U moet alles formuleren in enkele woorden, er zal geen plaatst zijn voor leugens . Stel U voor het geluk van de Cubanen indien de speechen van Fidel maar 77 woorden lang hadden geduurd. Sucses verzekert .Daarom heb ik de overtuiging om deze woordspelletjes van Margarida als een verplicht leervak aan te bevelen .

Geloof in vrede , liefde ,gezondheid ....

23 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 9 december 2019

Pesadelo

...

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

escritiva nr25

77 Palavras

Usem as palavras no vosso texto de 77 palavras.
e usem-nas na mesma ordem pela qual as escreveram (do princípio para o final) ou no sentido inverso (do final para o princípio).
RISO, PISO, PESO, PRESO, PRETO, PRATO, PATO, PITO, APITO

Pito= Pastel típico de Vila Real ,recheado com doce de abóbora (ex :pitos de Santa Luzia

Um pesadelo

Ela roncou agudo como se tivesse ingerido um APITO.

Então, ninguém podia presumir que estava a sonhar,devorando um PITO recheado com abóbora.
Foi um pesadelo! Devia comer com goelas de PATO pastéis sem parar, e cada vez mais pastéis ficaram no PRATO.

Tornou -se tudo PRETO diante dos olhos, cada pastel ficava PRESO no estômago. Ah! Seu PESO crescia a olhos vistos. Cheio de vergonha, escondeu-se sob o PISO.

Safa! Ali encontrou os amigos, chorando de RISO.

Een nachtmerrie

Zij snurkte schril alsof zij een fluitje had ingeslokken .Welnu, niemand kon vermoeden dat zij aan het dromen was,etend een gebakje gevuld met pompoen.
´T was een nachtmerrie. Zij moest ze met grote happen eten zonder ophouden , en telkens lagen er steeds meer gebakjes op het bord .Het werd haar zwart voor de ogen, ieder gebakje bleef op de maag liggen . Amai ! haar gewicht nam zienderogen toe . Beschaamd , verstopte zij zich in de grond . Potverdorie, kwam zij daar haar vrienden tegen ,gierend van het lachen .

29 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 6 december 2019

Pastalaria

;

..

Ik wens iedereen een fijne sinterklaasdag met de kinderen en kleinkinderenPastelaria
Afinal o que importa não é a literatura
nem a crítica de arte nem a câmara escura

Afinal o que importa não é bem o negócio
nem o ter dinheiro ao lado de ter horas de ócio

Afinal o que importa não é ser novo e galante
- ele há tanta maneira de compor uma estante

Afinal o que importa é não ter medo: fechar os olhos frente ao precipício
e cair verticalmente no vício

Não é verdade rapaz? E amanhã há bola
antes de haver cinema madame blanche e parola

Que afinal o que importa não é haver gente com fome
porque assim como assim ainda há muita gente que come

Que afinal o que importa é não ter medo
de chamar o gerente e dizer muito alto ao pé de muita gente:
Gerente! Este leite está azedo!

Que afinal o que importa é pôr ao alto a gola do peludo
à saída da pastelaria, e lá fora – ah, lá fora! – rir de tudo

No riso admirável de quem sabe e gosta
ter lavados e muitos dentes brancos à mostraPastelaria - Mario Cesariny

;

33 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 3 december 2019

Nas pedras do quebra-mar.

...

Estação Algés

"Histórias em 77 palavras "participe

Desafio nº 192

Que texto vos surge olhando para esta imagem? zee

°

Nas pedras do quebra-mar.

Azul, nosso planeta azul não é uma rocha árdua, nem vermelho ameaçadora, mas cora deliciosamente azul. Olhe para esta imagem! Não há uma brisa no ar, mesmo o mar chão dá nas vistas. Gaivotas repousam no quebra-mar, a única prova de nossa presença humana. A calma domina completa, ou talvez seja isto "o silêncio proverbial antes dum furacão". Aves sentem-no de antemão, mas nunca se preocupam com uma futura tempestade como a humanidade tanto receia. Sabem voar.

°°°°°°°

Welk verhaal kun je maken met deze foto van de zee.

Blauw, onze blauwe planeet , t ís geen onherbergzame rots, noch bedreigend rood, maar kleurt heerlijk azuurblauw. Kijk naar het plaatje! Er is geen briesje in de lucht, zelfs een rustige zee valt op . Meeuwen rusten op de golfbreker uit, de enige zichtbare menselijke aanwezigheid. De rust is compleet, of is dit de spreekwoordelijke stilte voor de storm ! Vogels voelen het op voorhand, maar ze maken zich geen zorgen over een aankomende orkaan ,zoals de mensheid zo vreest. Zij kunnen wegvliegen

.

24 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 2 december 2019

São Nicolau

S

São Nicolão no Porto

São Nicolau
Na Bélgica e nos Países Baixos fica o dia 6 de dezembro a maior festa de crianças. Embora o são Nicolau ainda traga uma mitra, vestes episcopais de ornato vermelho e um báculo de Ouro,terá perdido inteiramente a sua significação católica. Isto por causa das restricoes que serão impostas pelas autoridades calvinistas do século XVI . Porém no Porto o santo ainda é celebrado pelo povo da Paroquia de São Nicolau, tal como esse padroeiro merece com uma missa na igreja . Depois , o santo sairá à rua até ao cais da Alfandega ,onde a companhia tomará lugar na embarcação para uma viagem até ao cais da Estiva,onde as crianças estão a espera para darem-lhe as boas vindas. Viva São
°°°°°°°°

In België en Nederland is 6 december het grootste kinderfeestje. Hoewel St. Niklaas nog steeds een mijter, rood versierde bisschoppelijke gewaden en een gouden staf draagt, zou het zijn katholieke betekenis volledig hebben verloren. Dit komt door de beperkingen die de zestiende-eeuwse calvinistische autoriteiten zouden opleggen. Maar in Porto wordt de heilige nog steeds gevierd door de mensen van de St. Niklaas wijk , net zoals deze patroonheilige een mis in de kerk verdient. Daarna gaat de heilige man naar de Alfandegakaai, waar het gezelschap op de boot zal stappen voor een boottochtje naar de Estivakaai, en de kinderen hem zullen verwelkomen .Lang leve St. Niklaas

16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 30 november 2019

Azulejos Arte Nova

S

Casa de chá -azulejos Arte Nova-Aveiro- Portugal

Uma história de férias
O pequeno-almoço
O empregado da mesa que nos servia, era uma pessoa amável, assemelhava-se muito ao ator americano Sidney Poitiers. Sempre cumprimentava com "Bom dia. Gute morgen ,good morning" e em seguida envolvia-se uma conversa pequena com os hospedes. Também quando passou pela nossa mesa.
-O Senhor é brasileiro. O Sidney repostou com uma risada jovial.
-Não, não, sou mais próximo à original, sou Angolano mas já vivo trinta anos em Lisboa. Mas donde vêm os Senhores?
-Somos belgas de Antuérpia.
O semblante de Sidney mudou num grande sorriso e os seus olhos gaiatos começavam a cintilar.
--Ah! Que engraçado , conheço Antuérpia muito bem do tempo que estive hospedeiro a bordo dum cargueiro,regularmente amarrávamos no cais de Antuérpia.
Sidney baixava a voz .
- Noites fogosas. As senhoras belgas gostam de dançar.
-Gostam de dançar?
-Sim sim , á noite íamos para uma discoteca perto da estação central.Chamava-se "de lachende koe" ( A vaca que ri). Talvez conheça?
-Sim, já ouvi falar daquela discoteca, mas ainda já não mais existe.
O empregado tirava olhos esbugalhados de espanto, recitando as minhas palavras" já não mais existe".
- Sim, a vaca morreu porque se acabava por dar leite e por isso acabou no matadouro.
O sócio de Sidney Poitiers reagia com consternação.
-a vaca está morta ?
A amanhã seguinte quando passou pela nossa mesa, abandonava a cabeça
- Coitada !A vaca não dava leite suficiente.
Eu afirmava com a cabeça muito compassivo sim.

°°°°°°°°

Vakantie verhaalHet ontbijt De kelner die os bediende leek een beetje op de amerikaanse acteur Sidney Poitiers en was altijd vriendelijk in omgang. Hij was blij verrast dat wij van Antwerpen kwamen. Hij kende deze stad heel goed ,want in zijn jeugdjaren had hij gediend als stewart op een vrachtschip dat regelmatig in Antwerpen aanmeerde .´S avonds gingen ze op stap in de buurt van het centraal station en gingen zij dansen in de lachende koe.Kennen jullie deze dancing ?. Ja daar had ik al van gehoord maar zij bestaat niet meer want de koe gaf geen melk meer en eindigde in het slachtuis .Geschrokken , herhaalde hij mijn woorden . De lachende koe bestaat niet meer!. De volgende morgend toen hij onze tafel passeerde schudde hij het hoofd en zei :De koe gaf geen melk meer ,en wij knikten bevestigend ja .De koe gaf geen melk meer .

22 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 27 november 2019

pedalar como um louco

...

.....

Miradouro Ponte de Arrábida no Porto

"Histórias em 77 palavras "participe

Desafio nº 191

Perdido por cem, perdido por mil!°

Pedalar como um louco

Com a subida a pique que foi feita debaixo duma tromba de água gelada começava o sofrimento. O trilho irregular tornou-se um lamaçal em que as pernas já doíam de tanto esforço físico e a cara pintava-se de castanho. Foi quiçá a mais difícil volta que empreendera. Com sempre o vento de frente, devia pedalar como um louco. «Perdido por cem, perdido por mil!» No entanto, havia momentos em que não dava mais.

Mas capitular,nada disso.

Rijden als een gek

. Met de beklimming die tijdens een ijskoude waterhoos werd gemaakt, begon het lijden. Het hobbelig pad veranderde in een slijkboel die de benen vermoeide door de fysieke inspanning en het gezicht met slijk beschilderde . Het was misschien de moeilijkste terugrit die hij had ondernomen. Met de wind altijd op kop moest hij rijden als een gek. "Wie A zegt moet ook B zeggen" Echter waren er momenten dat hij niet meer kon , maar afhaken ,niets daarvan.

.

26 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 24 november 2019

Uma hístoria de férias engraçada

...

.

;

pormenor dum azulejo

Uma hístoria de férias engraçada

Na Costa da Caparica ,um elétrico transformado num bar era frequentamente a localidade para consumirmos um petisco depois da praia. O zeloso dono ,sempre em companhia dum cãozinho, colocou desta vez um assador com por cima um chouriço na mesinha,e seguidamente acendeu a aguardente. Olhávamos com espanto. As chamas davam tanto calor , e porque não foi picado no chouriço, começava a mover-se tortuosamente. Quereria rebentar da casca, não conseguiu, e deu um pulo para o chão. Surpreendido ,desatámos a rir.Pois, o fiel Skippy, já foi embora com o chouriço.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Een leuk vakantieverhaal.

In Costa da Caparica stond een antiek trammetje getransformeerd tot een cafeetje, en was het de ideale plek om na het strand een snack te eten. De ijverige eigenaar , altijd in gezelschap van zijn hondje zette een grilletje met daarop een worst op tafel ,en stak vervolgens de brandewijn aan . We keken geboeid toe. De vlammen gaven echter zoveel hitte af ,dat de worst ,omdat er niet in geprikt was , zich probeerde te verlossen uit haar vel maar viel echter kronkelend op de grond .Verbaasd ,barsten we in lachen uit ,want trouwe Skippy was er met de worst vandoor. .

28 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 21 november 2019

Gelataria Lucky Luke

...

.

Lucky Luke um belga formosoDepois de Tintim e de Asterix, Lucky Luke é a série mais popular e a mais vendida entre o género na Europa.
Os álbuns foram ilustrados pelo belga Morris aliás, Maurice de Bévère, em 1946 (1923-2001)
Em muitos álbuns, Lucky Luke encontra-se com heróis não fictícios do Velho Oeste como Calamity Jane, Billy The Kid, Jesse James ou Roy Bean entre outros. Foi publicado em inúmeros idiomas.
"Escrever é usar as palavras que se guardaram :se tu falares de mais já não escreves porque não te resta nada para dizer"."Schrijven is de woorden gebruiken dat men bewaarde :als je teveel praat dan schrijf je niet meer omdat er jou niets overblijft om te zeggen".

23 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Archief

camcorder

Rossio

Pesadelo

Pastalaria

Nas pedras do quebra-mar.

São Nicolau

Azulejos Arte Nova

pedalar como um louco

Uma hístoria de férias engraçada

Gelataria Lucky Luke

Meer van CASA PORTUGUESA