Maandag 29 mei 2017

acidentes da ciência

Isaac Newton e o strudel de maçã

Desde que uma maçã caiu na sua cabeça era um vaivém dos colegas sábios e Isaac... coitado! Devia constantemente agitar a macieira. Sua hospedeira não sabia com que santo se pegar com tantas maçãs caídas, por isso fazia para os visitantes do erudito “apfelstrudel”, o que apreciavam com apetite. Rapidamente correu a boato que um tal Newton inventara a lei de gravitação, mas ainda mais rápido que a gravitação própria corria pelo mundo a receita do apfelstrudel.°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°)Isaac Newton en de appelstrudelSinds dat er een appel op zijn hoofd viel was het een heen en weer gaan van collegas geleerden ,en Isaac Ocharme ! moest steeds maar aan de appelboom schudden .Zijn huishoudster wist zich geen raad met zoveel gevallen appels ,daarom maakte zij voor de gasten van de geleerde appelstrudel, wat zij met smaak wisten te waarderen. Snel verspreidde zich het gerucht dat Newton de wet van de zwaartekracht had bedacht ,maar nog sneller dan de zwaartekracht zelfe liep het recept van de appelstrudel de wereld rond .

>

XX

15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 27 mei 2017

Vasco de Gama

>

<
Vasco de GamaGostei muito do seu texto e do seu interesse por este tema e

Já esteve ao corrente
"Em consequência do comércio marítimo e das ligações dinásticas entre Flandres e Portugal tinha-se formado uma nação flamenga em Lisboa que se viria a distinguir na participação à expansão ultramarina portuguesa . Mesmo quando no século dezasseis a flandres se encontrou em declínio, havia ainda imigrantes flamengos que se envolveram intensamente na expansão portuguesa na Ásia . Além disso muitos sodados - aventureiros flamengos - tiveram parte nas conquistas portuguesas na Índia, Malaca e Pérsia . De Goa, capital da Índia portuguesa, operaram entre 1590-1623 os irmãos de Coutre como importantes comerciantes de pedras preciosas, e também alguns jesuítas flamengos missionaram indíginas hindus, dos quais alguns missionários se distinguiram particulamente nos campos intelectual e artístico." Abraço e bom domingo!------- Pela primeira vez uma Senhora amável corrgiu os meus erros gramáticos no texto.Muito obrigado

p28-05-2017 om 16:57 geschreven door Fá menor

Wist u dat vlamingen die zich gehuistvest hadden in Lisboa ook intens deelnamen aan de portugese expansie drang om de wereld te veroveren

X

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 25 mei 2017

O moinho de café

...

.

desafio escritiva nº 20

O moinho de café. Ela segurou tremulamente a manivela do moinho e moeu com a força que ainda tinha os grãos de café. Não podia estar sem sua chávena diária de consolo. Embora o neto, e biscateiro fervente, inventasse especialmente para ela o moinho elétrico, usava-o apenas para lhe agradar quando estava de visita. Tinha uma aversão pela máquina desordeira. Já um tempo andava na lua e uma vez esqueceu-se de fechar a tampinha. Coitado! Grãos de café voavam no hemisfério.

De koffiemolen Bevend hield zij de Koffiemolen vast en maalde de bonen met al de kracht die zij had . Zij kon niet zonder haar dagelijks kopje troost.Alhoewel haar kleinzoon en fervente knutselaar speciaal de elektrische koffiemolen uitvondt, gebruikte zij hem enkel als haar kleinzoon op bezoek kwam . Wat had zij een hekel aan dat lawaaierig toestel.Al een tijdje liep zij erg verstrooit rond en op een keer vergat zij het deksel erop te zetten . En de koffiebonen ,och arme vlogen in het halfrond.

17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 23 mei 2017

Não sou nada

....

>
Poema TABACARIA
Alvaro de Campos / Fernando Pessoa

Não sou nada.
Nunca serei nada.
Não posso querer ser nada.
À parte isso, tenho em mim todos os sonhos do mundo.
leia mais.... / Lees meer....
Tabacaria (Sigarenwinkel)
"Ik ben niets
Ik zal nooit iets zijn
Ik kan ook niet iets willen zijn
Afgezien daarvan koester ik alle dromen van de wereld

8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 22 mei 2017

Ó vizinha quantos anos tem.

...

Praça de comércio- Lisboa

Conversa
Ó vizinha quantos anos tem.
Então vou contar alguma coisa
Para dizer a verdade ,não nasci na luz da televisão
em casa não havia aquecimento central
nem um frigorífico, nem congelador
não havia eletrícidade em todos os lados
ou gas natural para cozinhar
uma máquina de louvar louça
ou máquina de secar roupa,nem pensar disso
no domingo sempre asistimos à missa
e peixe na sexta-feira
todos andando a pé para a escola
e os professores e profesoras ainda eram freiras e padres ,
supermercados não existiam
nem telemóvel ,
e ninguém tinha cartão de crédito
um rebuscado custava 1 centão
e fumar não era proibido
Quantos anos tenho agora ? eu não saberia .°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°Buurvrouw hoe oud ben jij eigelijk? Wel ik zal u iets vertellen; Om de waarheid te zeggen ,ik ben niet in het licht van de tv geboren,en er was in huis geen centrale verwarming ,geen ijskast ,geen vriezer . Niet overal was er electriciteit of gas om te koken. Een afwasmaschien of droogkast denk er maar niet aan ,en op zondag gingen we allen naar de mis en vis op vrijdag . We gingen te voet naar school . En de leraars waren nonnen en paters . Supermarkten bestonden niet, noch een mobieltje en niemand een kredietkaart.Snoepje kosten een cent en roken was nog nergens verboden . Maar hoe oud ik nu ben ? Ik zou het niet weten.

X

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 18 mei 2017

Sinjoor -Alfacinha

Em honra da visita em Antuérpia do princípe Filipe de Espanha .
O arco de triumfo da nação portuguesa em 1549 com representação alergorica dos domínios ultramarinos.Ter ere van Prins Filipe van Spanje bouwde d portugese handelaars een ereboog toen hij Antwerpen bezocht in 1549°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°Dizem-se dos cidadãos de Antuérpia que são chauvinistas. Então tenho de corrigir essa opinião grosseira, somos mais a vítima de modéstia má entendida. No século de ouro da cidade quando as naus portuguesas amarram em Antuérpia e o comércio prosperava ,os seus cidadãos foram olhados invejosos e chamados pelos outros de troça Sinjoor, somente pelo facto que os seus cidadãos se trajavam à moda lusitana e se conformaram com a praxe daquele tempo dos Espanholes . A palavra Sinjoor significa Senhor e é uma corrupção da palavra espanhola señor .Então, os antuerpenses trazem a sua alcunha como muito orgulho, assim como os Alfacinhas em Lisboa ou os Tripeiros no Porto.Eu, sou Sinjoor de gema mas quando escrevo em português tentará ser Alfacinha

Een inwoner van Lissabon noemen ze "alfacinha " "slaatje" Waarom? het was het enigste dat ze nog te eten hadden als hun stad nog eens werd belegerd en als je het nog niet wist , een antwerpenaar noemen ze sinjoor ,omdat hij de hoofse manieren overnamen van de handelaren ten tijden van de spaanse bezetting .
Dikke nekken zouden ze vandaag de dag zeggen ,toch draag ik deze spotnaam met trots .Want ik ben een SINJOOR in hart en nieren.

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 16 mei 2017

a lenda de Antuérpia

A fonte do Brabo na praça grande em Antuérpia Uma lenda sobre o nome da minha cidade AntuérpiaEn de Gallo-romein versloeg de reus , hakte zijn hand af en gooide het in de Schelde en zo onstond de naam Antwerpen

Numa curva do rio Escalda muito perto de Antuérpia, vivia o gigante Antígono de má afame.Com força bruta impedia a passagem das naus e somente quando os capitães pagaram em metal de ouro deixasse os passar.No entanto, o terror piorou e aqueles que tiveram negado a pagar foram matados pelo gigante e provavelmente acabassem como comida dos peixes.Os capitães que já não sabiam com que santo se pegar, pediram ajuda ao gallo -romano o Sílvio Brabo . Este guerreiro , endurecido pela luta, não tinha medo de ninguém, e embora a peleja estivesse desigual ele vencerá com arrojo e agilidade o colosso . o Antígono nunca mais exigirou dinheiro pois o Brabo lhe cortara uma mão e atirou -a no rio .Então conforme esta lenda a cidade adquiriu o seu nome Antuérpia - Antwerpen pois é a combinação de duas palavras flamengas "hand" (mão ) e " werpen" (atirar).

°°°°°°°°°°°°°°°Os erros ortográficos,são as minhas criações próprias e não podem ser copiadas sem aviso ao abaixo- assinado .

XX

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 12 mei 2017

Eurosong

.

;

Eurosong Portugal

Amar Pelos Dois

Se um dia alguém perguntar por mim
Diz que vivi para te amar
Antes de ti só existi
Cansado e sem nada p'ra dar

Meu bem, ouve as minhas preces
Peço que regresses, que me voltes a querer
Eu sei que não se ama sozinho
Talvez devagarinho possas voltar a aprender

Meu bem, ouve as minhas preces
Peço que regresses, que me voltes a querer
Eu sei que não se ama sozinho
Talvez devagarinho possas voltar a aprender

Se o teu coração não quiser ceder
Não sentir paixão, não quiser sofrer
Sem fazer planos do que virá depois
O meu coração pode amar pelos dois

Salvador Sobral

Liefde voor twee

Als op een dag iemand vraagt naar mij Zeg dan dat ik leefde om jou lief te hebben
Vóór jou,toen bestond ik niet moe verveeld en niets waarom ik gaf
lieveling hoor mijn bedes
ik smeek jou, kom en hou terug van mij
Ik weet liefde is samen met z´n twee misschien bij beetjes, kun jij terug van mij houden

lieveling hoor mijn bedes
ik smeek jou, kom en hou terug van mij
Ik weet liefde is samen met z´n twee misschien bij beetjes ,kun jij terug van mij houden

en als jou hart niet kan toegeven
geen passie voelt en niet wilt lijden
zonder plannen te maken voor wat nog zal komen mijn hart kan lief hebben voor twee .

14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 10 mei 2017

A vaca que ri ,uma história de férias

color=

Gaiola de porselana

uma história de férias
O pequeno-almoço
O empregado da mesa que nos servia, era uma pessoa amável,assemelhava-se muito ao ator americano Sidney Poitiers. Sempre cumprimentou os hospedes com "Bom dia. Gute morgen ,good morning" e em seguida envolvia-se uma conversa pequena. Também quando passou pela nossa mesa.
-O Senhor é brasileiro.O Sidney repostou com uma risada jovial.
-Não, não, sou mais próximo à original, sou Angolano mas já vivo trinta anos em Lisboa. Mas donde vêm os Senhores ?
-Somos belgas de Antuérpia.
O semblante de Sidney mudou num grande sorriso e os seus olhos gaiatos cintilavam.
-Ah!Que engraçado,conheço Antuérpia muito bem. Do tempo que estive hospedeiro a bordo dum cargueiro, amarrávamos regularmente no cais de Antuérpia.
Sidney baixou a voz e dizia com olhos misteriosos
- Noites fogosas. As Belgas gostam de dançar.
-Gostam de dançar ?
O Sidney continuava.
À noite iamos para uma discoteca perto da estação central .Chamava-se "de lachende koe" ( A vaca que ri ). Talvez conheça?
-Sim, já ouvi falar daquela boîte, mas ainda já não existe.O empregado tirava olhos esbugalhados de espanto, recitando as minhas palavras" já não existe".
- Sim, a vaca morreu porque se acabava por dar leite e por isso foi abatida no matadouro.
O sócio de Sidney Poitiers reagia consternado .
-a vaca está morta?
A amanhã seguinte quando passou pela nossa mesa, abandonou a cabeça e dizia:Coitada da vaca não dava leite suficiente .
Eu dizia que sim muito compassivo com a cabeça .

Vakantie verhaalhet ontbijt De kelner die os bediende leek een beetje op de amerikaanse acteur Sidney Poitiers en altijd vriendelijk in omgang. Hij was blij verrast dat wij van Antwerpen kwamen. Hij kende deze stad heel goed ,want in zijn jeugdjaren had hij gediend als stewart op een vrachtschip dat regelmatig in Antwerpen aanmeerde .´S avonds gingen ze op stap in de buurt van het centraal station en gingen zij dansen in de lachende koe.Kennen jullie deze dancing ?. Ja daar had ik al van gehoord maar zij bestaat niet meer want de koe gaf geen melk meer en eindigde in het slachtuis antwoorde ik. Geschrokken , herhaalde hij mijn woorden . De Lachende koe bestaat niet meer!. De volgende morgend toen hij onze tafel passeerde schudde hij het hoofd en zei :De koe gaf geen melk meer ,en wij knikten bevestigend ja .De koe gaf geen melk meer .

......

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 8 mei 2017

Sintra, a bela eterna.

...

A bela eterna.

À tarde, a camioneta tinha parado em pleno coração da vila. Turistas tirando fotografias percorrem desordenados para todos os lados. Ali à beira do caminho, com no fundo o imponente palácio real, há uma fila longa de vendedores de souvenirs. Fazem bons negócios, há um vaivém de coches e todas as esplanadas cheiram a café e bolos."Eis a loucura do turismo de massa ", pensou para consigo o reformado encostado à parede do café Paris em Sintra, a bela eterna.....................................´Smiddags stopte de toeristenbus in het hart van het stadje .Fototrekkende vreemdelingen liepen wanordelijk naar alle richtingen.Hier aan de kant van de weg met het zicht op het indrukwekkend koninklijk paleis is er een lange rij met souvenirsverkopers . Ze doen goede zaken ,het is een komen en gaan van koetsen en alle terassen ruiken naar koffie en taart."
Ziehier de dwaasheid van het massaturisme",dacht de gepensioneerde in zichzelf ,leunend tegen de muur van café Parijs in Sintra de eeuwige schone .

>

/td>

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Archief

O strudel de maçâs

Desafio Escritiva nº20