No parque natural tavirense, um trilho bastante estreito leva-me pela zona palustre. A maré enche discretamente sapais e salinas brilhantes. Durante esse passeio espetacular encontrarei espécies de pernaltas e várias aves migratórias. Mesmo um flamingo solitário cruzava meu caminho. Cegonhas-pretas sobrevoavam uns viveiros artificiais onde se cultivam crustáceos na base puramente industrial.Os altos brancos outeiros dão charme à salicultura. A maré crescia irresistivelmente, mas cheguei ao restaurante, antes dos outros participantes, sem me atascar, mostro-vos, no lodo.
Het getij
In het tavierse natuurpark,bracht een smal pad mij naar het moerassig gebied. Het getij vult onopvallend slikken en witte zoutpannen.Tijdens deze prachtige wandeling zal ik allerlei soorten van steltlopers en verschillende trekvogels tegenkomen.Zelfs een eenzame flamingo kruiste mijn pad.Zwarte ooievaar vlogen over enige kunstmatige viskwekerijen waar ze schaaldieren kweekten op pure industriële basis . De hoge witte heuvels geven charme aan de zoutwinning.Het getij steeg onverzettelijk maar ik kwam voor de andere deelnemer aan het restaurant zonder mij vast te zetten in de modder..
Ik voel me net zoals dat kind met een gewonnen bokaal heerlijke snoepjes .De eerste at ik bijwijlen gewoon op ,maar toen ik zag dat er nog weinig overbleven ,begon ik er zuinig op te zuigen .
DE tijd ontvlucht mij !
Ik heb mijn jaren opgeteld en kwam tot het besluit dat er voor mij minder tijd overblijft om te leven dan dat ik al geleefd heb tot nu toe.Ik heb meer verleden dan toekomst. IK heb ook dus geen tijd meer voor middelmatigheid . Ik wil niet meer vertoeven tussen een gezelschap met gekwetste egos .Het verontrust mij al die afgunstigen die proberen anderen die zij bewonderen te vernietigen ,jaloers zijnde op hun talent en geluk . Ik heb geen tijd meer voor oneindige gesprekken.Onnuttige gesprekken over de levens van anderen ,die zelf geen deel maken van mijn leven.ik heb geen tijd meer om mij bezig te houden met lichtgeraakte mensen die onvolwassen doen ondanks hun oplopende leeftijd .Mensen houden geen gesprekken over de werkelijke inhoud, zij twisten enkel over de verpakking .Voor zulke onbenulligheden wordt mijn tijd te kort, ik wil naar de kern, mijn ziel heeft haast. Met nog weinig snoepjes in de bokaal,wil ik nog enkel omgaan met de humane mens,heel humaan ,die lacht met zijn eigen stommiteiten ,die niet snoeft over zichzelf of zich hoger schat dan een ander , en niet vlucht voor zijn sterfelijkheid . Ja ,enkel bezig zijn met de echte dingen des levens dat maakt het leven de moeite waard om geleefd te worden . En voor mij is dat voldoende .
O tempo que foge!
Contei meus anos e descobri que terei menos tempo para viver daqui para a frente do que já vivi até agora. Tenho muito mais passado do que futuro. Sinto-me como aquele menino que ganhou uma bacia de jabuticabas. As primeiras, ele chupou displicente, mas percebendo que faltam poucas, rói o caroço. Já não tenho tempo para lidar com mediocridades. Não quero estar em reuniões onde desfilam egos inflados. Inquieto-me com invejosos tentando destruir quem eles admiram, cobiçando seus lugares, talentos e sorte. Já não tenho tempo para conversas intermináveis, para discutir assuntos inúteis sobre vidas alheias que nem fazem parte da minha. Já não tenho tempo para administrar melindres de pessoas, que apesar da idade cronológica, são imaturas. "As pessoas não debatem conteúdos, apenas os rótulos”. Meu tempo tornou-se escasso para debater rótulos, quero a essência, minha alma tem pressa. Sem muitas jabuticabas na bacia, quero viver ao lado de gente humana, muito humana, que sabe rir de seus tropeços, não se encanta com triunfos, não se considera eleita antes da hora, não foge de sua mortalidade. Só há que caminhar perto de coisas e pessoas de verdade. O essencial faz a vida valer a pena.E para mim, basta o essencial!
Autoria atribuída a Ricardo Gondim – O tempo que foge!
Meu amor foi marinheiro Navegou de lés a lés Enfrentou o mar inteiro Ventos e marés Mas um dia desistiu De embarcar no mar de tanta perdição E o seu navio Só cruza agora o meu coração
Meu amor audaz e forte Resistiu aos temporais E nunca perdeu o norte Chegou sempre ao cais Meu amor correu o mundo Até esteve em muitas terras de ninguém Foi vagabundo Mas já não vive nesse vai e vem
Mil e uma histórias Que ele tem pra me contar, E eu dou-lhe memórias Do futuro, eu sou seu novo mar…
Buscando a entrada escondida, operou-se de surpresa que entre a verdura se abrisse uma rocha. Uma secular escadaria em espiral levava-me ao fundo dessa torre aveza. O rapaz voltou a despertar em mim, imaginava-me no tempo dos templários e naquele labirinto macabro, só uma nesga de luz indicava o caminho para uma cascata na gruta mágica. Ali conforme rituais de iniciação na maçonaria andei sobre a água do lago que abastece, abundante, a bela Quinta da Regaleira.
A estrada em frente estava totalmente descalçada. Desorientados, não sabíamos se devíamos ir para a direita ou para a esquerda. Perguntámos a um passante ocasional, mas infelizmente a explicação ficou tão confusa quanto os indicadores pintados no alcatrão. Tivéramos a suposição que era um velho marinheiro. Seja que for! Então, se formos para bombordo ficará mais seguro e, se escolhermos o lado estibordo, descobriremos recantos novos. O lobo-do-mar desejou-nos uma boa partida com o vento a favor!
Gedesoriënteerd
De weg rechtdoor was volledig opgebroken Gedesoriënteerd wisten we niet of we naar rechts of naar links moesten gaan. We vroegen het aan de toevallige voorbijganger, maar helaas was die uitleg net zo verwarrend als de richtingspijlen die op het asfalt geschilderd waren. We hadden het vermoeden dat het een oude zeeman was. Wat het ook mag zijn! Als we richting bakboord gaan is het veiliger en als we voor stuurboord kiezen zullen we nieuwe horizonten ontdekken. De oude zeebonk wenste ons een goede afvaart met de wind in de zeilen!
Ah, como pude eu pensar sonhar aquelas coisas? Contrapus! Encontrei -me entre aquelas criaturas horríveis do Pieter Breughel. Embora fossem monstros diabólicos não me poderiam intimidar, achava mesmo hilariante e ,desatava a rir ao reconhecer o rosto de Michael Jackson num ovo, dançando de quatro patas . Sonhos não têm lógica , antes de acordar tivera um momento aflito e encontrava-me face a face com um Tiranossauro.
Só não me atacou com raiva porque a corrente de ferro o impediu.
Ach, hoe kon ik denken zulke dinges te dromen ?
Bam! Plots bevond ik mij tussen die afschuwelijke creaturen van Pieter Breughel. Hoewel het duivelse monsters waren zouden ze mij niet bang maken,ik vond het zelfs lachwekkend en kon er hartelijk met lachen bij het herkennen van Micheal Jackson zijn gelaat in een ei dansend op vier poten. Dromen hebben geen logica, juist voor het wakker worden had ik een bangelijk moment en bevond ik me oog in oog met een Tiranossauro. Enkel viel hij mij niet razend aan omdat de ijzeren ketting het verhinderde.
Neste momento estamos na Amadora visitando o reservatório da mãe d’água. Nosso guia ama visivelmente a sua profissão, pois adora contar histórias. Ora, não evidente, reclama cuidados para viajar através Portugal com um autocarro cheio. Por vezes, há uma reclamadora assertiva entre os turistas com um clã de seguidores para reclamar constantemente, o que lhe dá dor de cabeça. Num caso destes clama justiça. Mais ninguém, pessoas cultivadas nunca atirarão lama, mas gozam dos encantos no país lusitano..
De klaagster
Op dit moment bevinden wij ons in Amadora (Lissabon)het waterreservoir bezoekend .Onze gids houd zichtbaar van zijn job want hij vindt het heerlijk verhaaltjes te vertellen. Wel niet zo evident om zorg te moeten dragen ,reisend doorheen Portugal met een volle bus . Soms is er een zelfverzekerde klaagster met een kliekje meelopers om aanhoudend te klagen, wat hem veel hoofdzorgen geeft .In zo´n geval vraagt hij redelijkheid. Verder niets , gecultiveerde mensen gooien niet met modder , maar genieten van de mooiste plekjes in het land der lusitaniers.
Ambos iam encontrar um futuro fatal, pois, a ideia horrível para acabarem naquele anzol pontiagudo como iscas naturais de pesca desportiva, um tal fim não lhes agradava compreensivelmente muito. Embora um ao outro fossem por natureza inimigos. Aparentemente em perigo comum se faz amigos novos.Num ai! A caixa térmica caiu aberta na relva.Fuja daqui, gritou a minhoca, e agarrava-se às costas do caranguejo. Então, tinham muita sorte, por um triz não eram de novo capturados.
het krabbetje en de pier .
Beiden gingen een fatale toekomst te gemoet,want,het afschuwelijk idee te eindigen aan die scherpe vishaak als levendig lokaas voor het sportvissen , zulk einde beviel hen begrijpelijkwijs niet.Hoewel zij natuurlijke vijanden van elkaar waren. Blijkbaar in gezamelijk gevaar maakt men nieuwe vrienden.Plotseling! viel de koelboxs open in het gras.Vlucht van hier weg , riep de pier ,en greep zich vast op de rug van het krabbetje.Wenu,zij hadden veel geluk, het scheelde niet veel of ze waren terug gevangen
ER was niets meer aan te doen dan mij te berusten met de gevolgen van de frontale botsing. Pech, als ik dat everzwijn had vermeden dan zou noch mijn auto noch het onvoorzichtige dier roemloos geeindigt zijn in een gracht. Gelukkig kwam ik er gezond en wel uit. Nu blijft mij enkel over om mijn engelbewarder te bedanken . Want die dag gebeurden er ergere dingen. Een trein die op een ander botste, drie doden ,of de voetbalfan die geraakt werdt door een vogelpik in het hoofd.Wie zou op zulke manier willen sterven?
Partecipe em Histórias em 77 palavras
Desafio Nr103
estas 3 frases são obrigatórias, nesta ordem.
Nada mais havia a fazer (…) Se tivesse evitado (…) Agora, restava (…)
Que mais?
Nada mais havia a fazer que me resignar às consequências da colisão frontal.
Má sorte, se tivesse evitado aquele javali, nem o meu carro nem o animal imprudente deveram acabar sem glória numa vala.
Ora, coisas piores aconteceram nesse dia.
Um comboio que bateu noutro, três mortos, ou o fã que foi atingido por um dardo na cabeça. Quem quereria perecer assim?
Felizmente eu saí são e salvo.
Agora, restava-me apenas agradecer ao meu anjo da guarda.
Sapal
"
