Druk op onderstaande knop om je bestand naar mij te verzenden.
Niesje's dagboek
mijn ervaringen
26-11-2012
maandagavond 26.11.2012 (wat een dagje.....)
Nu dat alles eens zou kunnen 'goed' gaan en leuk zijn nu is t'hier weer t'een na t'ander !! man man man..... Na de goeie uitslag van scan en bloed van m'n zoetie was/waren ik/we zo opgelucht en blij en wat dit alles betreft zijn we dat uiteraard nog natuurlijk maar........ - na de pijnlijke ervaring met m'n hand (wat eigenlijk een peulschil is naast wat mijn zoetie allemaal moet doorstaan), had ik toch gehoopt op wat tijdelijke verbering maar t'ziet er niet zo naar uit want sinds vanmorgend heb ik nu een constant electriciteits gevoel (prikkel) in men rechterhand - om gek van te worden !!! Iets opendraaien of openmaken wordt moeilijker en moeilijker ! alleen de nachten....die zijn beter .... toch iets ! Dus ik overweeg meer en meer een operatieve ingreep wat men hand betreft ; k'weet alleen (en na vandaag zeker niet) nog niet wanneer.... Vandaag kon hier tellen .......... Mijn zoetie sukkelt toch al sinds woensdagnacht met zijn rug - een onverwachte bruuske beweging snachts heeft hem blijkbaar een letsel toegebracht, waardoor de dokter hier vorig vrijdag reeds is geweest, maar buiten een pijnstiller kon er niet veel aan gedaan worden. Sinds vrijdag is het altijd maar achteruit gegaan tot vanmorgend............m'n zoetie kwam huilend van de pijn van toilet en ik heb hem, met de weinig kracht die ik heb, moeten ondersteunen tot aan de zetel, alwaar hij kermend van de pijn na zeker een kwartier een houding had gevonden die toch een kleine beetje draaglijk was....alhoewel.... Dus, dan maar terug dokter gebeld en die was hier tegen 13uur pas. Kermend...huilend....en niet weten hoe hij moest zitten, liggen.....stond de dokter met haar handen in t'haar want een onderzoek op die manier doen was onmogelijk.... Dus tja.....een spuit in de hoop dat de pijn wat zou verminderen zodanig dat we naar de spoed zouden kunnen rijden. Zoonlief die de late shift heeft - dagje verlof kunnen regelen en godzijdank bij mij gebleven, want die spuit die deed na anderhalf uur nog niets ! Dus andere optie.....ambulance bellen maar.....al enkele jaren is het verboden om mensen die op een verdiep wonen via de traphal te transporteren, en dat weten we maar al te goed want onze overbuurvrouw die al jaren met een vallende ziekte probeert te leven, hebben ze hier al meermaals via t'venster (de brandweer) moeten buiten halen. We beseften hier dus zeer goed wat er hier ging gebeuren en in eerste instantie wou men zoetie daar niet van weten want wat zouden de mensen in t'straat wel eens kunnen zeggen of denken !!! Maar al gauw was dit excuus van geen enkele waarde meer voor ons want zienderogen ging het van kwaad naar erger met de vreselijke pijn, dus......uiteindelijk dan toch maar dat nummer gebeld van die ziekenwagen die onze dokter had voorgesteld met zekerheid dat die men zoetie zonder problemen naar zijn voorkeur-ziekenhuis zou voeren zonder tegenpruttelen (denkend aan ouderjaarsavond vorig jaar)... dat wil ik niet meer meemaken ! Nadat onze zoon die ziekenwagen dus gebeld had en we wisten dat het nog een uurtje kon duren, zijn we ons gaan klaarmaken voor vertrek, dwz.....alles goed afsluiten (want ik wist dat we ganse namiddag zeker zouden weg zijn) plus men zoetie een valiesje pakken......want je weet maar nooit plus....hier alles aan de kant schuiven voor de brandweer die we zouden verwachten om men zoetie via t'venster en de ladderwagen naar buiten naar beneden te heisen pfffffff Nooit gedacht dat ik dat hier zou moeten meemaken. t'Enige 'leuke' daar aan was dat men zoetie zelf brandweer is geweest in de gemeente hier, dus uiteindelijk, toen de ambulanciers hem al goed hadden verpakt op de brancard en de bekende gezichten van pompiers naast hem stonden, verscheen er toch al een klein lachje op z'n van pijn getekende snoetje..... Onze viervoeter wist ook helemaal niet wat er hier de ganse dag aan de hand was ocharme. Ambulance op kop en ik en zoon achterna rijdend richting ziekenhuis - spoeddienst. Na ongeveer een uurtje voelde men zoetie eindelijk wat verbetering dankzij de baxter die een lieve verpleegster hem had toegediend. Nadien was het wachten tot ze ons kwamen halen voor naar de afdeling 'medische beeldvorming' te gaan voor t'nemen van een pet-scan. Enfin......tegen een uur of vijf ongeveer wisten we dat het hier gaat om een beginnende hernia (heb direct me afgevraagd wat de pijn dan moet zijn bij een hele hernia????!!!) Daar men zoetie zich vrij goed voelde mocht hij mee naar huis op voorwaarde : medicatie - rust maar ook beweging..... Uiteraard beloofde hij dit direct op z'n communiezieltje want wie blijft er nu graag in een ziekenhuis! En toen is alles goed gegaan tot de thuiskomst..........onze buurvrouw stond ons al op te wachten (doodbrave mensen maar soms ietskes te bezorgd....) en toen ging het mis....mijn zoetie doet verkeerde beweging om uit de auto te stappen en we stonden in énkele seconden terug waar het allemaal s'morgens begonnen was !!!!!!!! Onze zoon heeft papa naar boven geholpen maar dat was écht geen lachertje en eenmaal boven gekomen draaide men zoetie haast van zen zelver van de pijn en moesten we zelfs voorbereidingen treffen voor de opkomende misselijkheid, allemaal ten gevolge van de vreselijke pijn die hij terug had !!! Even zag ik het écht niet meer zitten toen onze zoon zegde dat we terug de ambulance zouden moeten bellen en dat papa toch beter in t'ziekenhuis was gebleven !!! man man man !! Tussen al die heisa hebben we dus : bed naar beneden gehaald ! - medicatie toegediend ! - door pijn overmande zoetie in bed gekregen !!! En Godzijdank na een dik half uur begon de medicatie zienlijk te werken en keerde de rust hier in huis wat terug.... En tot hiertoe ligt hij nog steeds in dat bed, in de woonkamer, hier dicht bij me en ik ga hier de ganse nacht waken, ook al vindt hij dat niet nodig Stik kapot ben ik.....maar oooo zo blij dat hij geen pijn meer heeft als tevoren..... Hopelijk gaat het nu een beetje de goeie kant op, maar er zal ook nog kiné bij komen kijken, dat weten we nu al, maar dat is allemaal t'minste. Tot zover een verschrikkelijke dagje.....met een toch positief einde......Godzijdank! (wordt vervolgd).....
Gistermorgend was het dus mijn beurt.... Niet écht bang, maar toch met een klein hartje reden we tegen 11 uur richting ziekenhuis - niet wetende wat me stond te gebeuren (emg v m'n hand) De dag daarvoor had ik reeds via internet op de site van het betreffende ziekenhuis, de dokter gaan opzoeken waar ik bij verwacht werd, dus....op foto had ik hem al gezien en leek hij best mee te vallen - in t'écht viel dit nog beter mee! Bijna stipt op tijd kwam hij me uit de wachtzaal halen en volgde ik hem tot op zijn bureau. Na eerst te hebben geantwoord op een hele reeds vragen mocht ik dan, na het verwijderen van al m'n juwelen a men rechterhand, op zijn daarvoor bestemde tafel-bed gaan zitten. Eerst ging hij men schouder/nek nakijken en na allerlei rare bewegingen met men rechterhand -arm gemaakt te hebben mocht ik gaan liggan, alwaar mijn batterijtjes goed werden opgeladen. Dit onderzoek is echt niet op zichzelf - buiten enkele prikjes die best te verdragen zijn, gebeurde er eigenlijk niets. Zijn diagnose stond al vrij snel vast zegde hij : Carpel Tunnel Syndroom (nét dat wat ik had gehoopt en gedacht dat het niet zou zijn!) Dan volgde de uitleg over de eventuele behandeling(en) want.......zoals gewoonlijk ben ik ook op dit punt 'een randgeval' (dat zijn zijn letterlijke woorden). Dus tja.....één: spuit cortisone OF twee : ingreep. Moest ik géén randgeval geweest zijn, was de keuze voor mij veel makkelijker geweest dan nu natuurlijk. Na lang overleg en nachtje slapen overwogen om spuit te laten zetten, in de hoop van...... Van die beslissing had ik al vrij snel een beetje spijt. Ik moest gisteravond toch naar een zeer gezellige Tupperware Avond en daar zat ik 'per toeval' midden tussen de Carpel Tunnel Patienten, dus......iedereen daar was reeds geopereerd en vonden mijn beslissing niet zo positief want volgens hen zou dit maar een tijdelijk lapmiddel zijn. Tja......normaal zou ik maandagavond die spuit laten zetten bij de huisarts.............was het niet............dat nu nét uitgerekend vandaag de huisarts moest komen......voor men zoetie ! (t'Mag hier toch nooit niet écht goed meer gaan pffff) Wat was er nu gebeurd : eergisternacht, bij t'bruuske omdraaien in z'n bed, omdat hij naar beneden wou gaan om de hond buiten te laten, heeft hij een verkeerde beweging gemaakt en die veroorzaakte een helse pijn n z'n buikzijde. Op die moment word ik natuurlijk wakker en ga ik natuurlijk direct naar beneden zodat hij kan blijven liggen. Nadien was ik toch een beetje boos want reeds herhaaldelijke malen had ik hem op t'hart gedrukt dat hij mij zou wekken als hij de hond zou horen (ik hoor dat niet), maar......zoals mannen soms koppig kunnen zijn...... en tja.....voila nu sé. En gister liep hij hier dus zuchtend en pijn-verbijtend rond, maar dat is ook niet leuk, en de dokter neen die moest niet komen....hij ging wel afwachten.... Maar er staat weer een weekend voor de deur hé, dus ikke maar wijselijk vanmorgend de dokter gebeld en dan ook in een keer gezegd dat mijn afspraak voor maandagavond dan zou vervallen als ze meteen vandaag dan ineens die spuit bij mij zou kunnen zetten. Daar er hier in de buurt zovele zieken mensen zijn blijkbaar, was het pas rond half 4 deze namiddag dat ze hier kon zijn. Na mijn zoetie gronding onderzocht te hebben kwam dan de geruststellende diagnose : waarschijnlijk een spiertje gescheurd, wat dus met niets te genezen valt maar gewoonweg zo moet genezen, zonder meer, maar dat heeft tijd nodig. oef ! Dan was het aan mij........was ik er klaar voor vroeg ze me ? .....Uiteraard...wat is nu een prikje ? Toen ik de spuit op tafel zag liggen, begon ik er al een beetje anders over te denken en toen ze me vroeg of ik niet beter zou gaan liggen, en ik haar liet blijken dat dat écht niet nodig zou zijn voor zo'n 'prikje' zegde ze me wel dat het wel een serieus venijnige spuit is...... Nog steeds van geen kwaad bewust en zeer fier legde ik men arm in de houding dat zij het wou en begon ze er aan................................... Man man man !!!!!! Ik heb gehuild !!! van de pijn !!!!! Wat was me dat ????!!!!! Nooit of nooit zal ik nog zo'n spuit laten zetten ! Neen !!! Nooit meer !!!! Zo'n helse brandende pijn !!! Met de steun van én zoetie én zoon heb ik het overleefd maar écht......nooit meer !!!! Wat was dat !!!! Enfin....de cortisone zit dus in men hand maar beterschap voel ik tot hiertoe niet ! Integendeel ! Hand slaapt nog erger dan gister ! (zou normaal zijn....) Volgens mij zal er binnen enkele weken geopereerd worden...... zal er van afhangen in hoeverre deze spuit z'n werk doet. In stilte hoop ik dat ik het nog zou kunnen uitstellen dan tot na de feestdagen...... Gelukkig gaat het met men zoetie momenteel toch al iets beter, maar ik vrees dat het toch een tijdje zal duren alvorens de pijn helemaal zal weg zijn. t'Weekend is alweer begonnen..... en morgen staat er hier een zusjes-bezoekje op t'programma - is véél te lang geleden en ik ben benieuwd naar haar verhalen. M'n metekindje gaat meekomen - super hé ! Ik kijk er naar uit ! Nu ga ik écht moeten stoppen met typen want men hand doet vreselijk pijn. Hopelijk voel ik snel wat verandering hierin. slaapwel
Ook al is het typen niet zo makkelijk voor mij - nu met de nog steeds pijn in men hand/arm - toch voel ik me verplicht tegenover al die dikke duimpjes van vandaag mijn welgemeende dank te zeggen !!! Want.......al die dikke duimpjes die hebben zoooooo ontzettend goed geholpen !!!!! Mijn zoetie zijn scan onderzoek is zeer goed - oncologe super tevreden !!!!! Toestand is stabiel en goed onder controle !!! Meer moesten we niet horen om furorisch te reageren ! Een ongelooflijk pak ongerustheid dat van onze schouders is gevallen .... nog maar eens pffff Wat is die spanning toch onmenselijk groot !!! onbeschrijflijk. Maar........nu zijn we méér dan tevreden en kan ik eindelijk gaan genieten van de terugkerende rust ten huize hier. Alle zware schuurwerken zijn voorbij - de grote kuis is voorbij en m'n zoetie zen toestand blijkt goed onder controle dus.......meer hoeft het écht niet te zijn - wij zijn kei kei blij en tevreden !!!! Toen we daarstraks met een spannend hartje t'kantoor van onze oncologe binnen stapte, klopte men hart in m'n keel - onmenselijk ! Ze ging direct op haar pc kijken of t'resultaat van de nét daarvoor genomen scan reeds binnen was en aan het gedeelte dat ze reeds kon lezen kon ze konstateren dat dus alles goed stabiel is gebleven ; voor de kleine details zegde ze dat we haar morgennamiddag gerust konden bellen maar ze was er vrij gerust in. Nadien hebben we nog dikke twintig minuten gezellig zitten praten met haar van mens tot mens, van mama tot mama - t'is zo een ongelooflijk prachtige madam - zowel in naam van haar functie als in naam van haar moeder zijn. De manier waarop ze over haar 4 kleine pagadders vertelt en vertelt.......ongelooflijk !!!! Hoe ze hun eerste pasjes zetten, hun eerste behoefte op t'potje doen, de dagdagelijkse familiebadjes die ze de kindjes geeft, de verhaaltjes die ze hen nadien voorleest en als ze dan alle vier als roosjes slapen de manier waarop ze alles opruimt beneden - de boekentasjes nog eens na kijkt en klaarzet, het met bloem benevelde aanrecht opkuist waar haar kindjes koekjesdeeg hebben mogen maken - écht ongelooflijk !!! Groot was m'n verbazing dan ook toen ik vanavond bij t'avondeten plots een telefoon kreeg van een onbekend nummer.......ik nam beleefd af en hoorde haar stem.......onze oncologe...... mijn hart klopte in m'n keel toen ik haar zegde dat ik men man ging doorgeven...... Ik stopte met eten en volgde nauwkeurig zijn gesprek met haar en kon al snel afleiden aan z'n lach....zen ontspannen 'ja' en 'neen'.....en z'n eindwoorden 'dankjewel dokter voor het goeie nieuws en voor jou ook een fijne avond' dat het niets dan goed nieuws kon zijn en ja...... Wat was er gebeurd : wel toen we deze voormiddag bij haar zo zaten te babbelen hebben we ook nog maar eens het onderwerp 'angst bij t'afwachten van scan of bloed uitslagen' aangehaald - dat dit zo onmenselijk is en dus zal ze vanavond bij t'checken van mijn zoetie's scan, en nadat ze persoonlijk eerst nog eens gebeld had met de radioloog, gedacht hebben 'ik zal die ongeruste mensen nu al maar nog meer gerust stellen, dan hoeven ze mij morgen zelf niet meer te bellen' en dat heeft ze dus gedaan - ongelooflijk toch !!!! En allemaal nieks dan goed nieuws ! Ja sorry......maar ik ben zo opgelucht..... ook al weet ik dat er nog zo'n momenten gaan komen maar daar wil ik nu écht niet aan denken ! Ik wil nu alleen nog genieten ! Genieten van de mooie winterse weken die er aan komen met de gezelligheid van Kerst - onze Kerst ! Niet de Kerst in de etalages of shopping centra's maar gewoon onze gezellige gezins-Kerst, zoals al die voorgaande jaren, niet meer, niet minder ! Morgen ja komt er nog effe een ziekenhuisbezoek momentje aan want dan ga ik eindelijk voor die controle van mijn arm-hand - ze gaan een emg maken - dus met stroom op men arm brrrrr - k'weet niet wat me te wachten staat maar in vergelijk van m'n zoetie is dit écht niets om dieper op in te gaan ..... alleen hoop ik maar dat ze gaan vinden wat er scheelt en niet alleen dat maar ook een oplossing aub !!!! Om 11 uur afspraak ziekenhuis (wordt vervolgd) Slaapwel en groetjes van een very happy Niesje
Vanavond wou ik hier toch effe komen bij schrijven - ook al is het heel moeilijk met de nog steeds pijn in men hand/arm, maar zijn we t'sterke geslacht of niet .... ;-) t'Gaat een slapeloze nachtje worden vrees ik ..... mijn hand ja, dat ook maar vooral de spanning voor morgen ..... zoetie onder de scan voor controle onderzoek en nadien hopelijk gewone onderhoudskuur die kan doorgaan. t'Wordt een korte nacht want de wekker staat reeds geprogrammeerd om 6u. We willen rond 7u door rijden want volgens de verpleegster kunnen we reeds vanaf 7.30 terecht bop de dienst 'medische beeldvorming' voor de scan en nadien volgt er dan hopelijk de gewone veertien daagse onderhoudskuur. Ik ga het niet gewoon worden....die kl** momenten (sorry voor uitdrukking) ; die spanningen om te wachten op uitslag zijn zo onmenselijk ; kunnen ze dit écht niet anders laten verlopen ??? k'ga er hier niet langer over 'zagen' want ik besef natuurlijk ook dat wij uiteraard niet de enigsten zijn en t'zijn alleen die mensen die ons t'beste gaan begrijpen. Ik hoop alleen.....nu dat ik hier al mijn werken met voldoening, en dankzij de hulp van men zoetie, voltooid heb, dat we nu gaan kunnen genieten van de gezellige feestmaand die voor de deur staat. Dikke duimpjes aub ???
Sorry voor het eventjes niet aanvullen van men blogje maar het typen is echt moeilijk aan t'worden. Maar toch kom ik effe melden dat de schuurwerken ........gedaan zijn !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! yes !!!!!!!!! En.......................t'resultaat is mooi, prachtig. écht tevreden ! Nooit gedacht dat ik gisteravond laat zou klaar zijn ;k'heb dan ook laat doorgewerkt om vandaag een rustige zondag te hebben. Dankzij m'n zoetie z'n grandioze idee om de grote kast helemaal uit mekaar te halen (iets wat ik helemaal niet zag zitten) is het ons gelukt sneller klaar te zijn want uiteraard werkt dat veel makkelijker. En ook dankzij de goeie hulp van zoonlief gister is t'allemaal vlotter gegaan want alleen werken of met 2 of 3 is toch wel een gigantisch verschil. Maar ik denk dat iedereen hier wel ziet ondertussen dat de pijn aan men hand(arm) wel serieus is. Enfin.....gister dus nog hard doorgewerkt en t'schuurwerk was gedaan rond 4 uur ; nadien nog enkele uren goed door geschilderd - alles in elkaar gestoken - gans de inboedel afgewassen - kast mooi ingeladen - vloeren gepoetst........ en shluss !!! ende !!! Althans dit gigantische maandenlange schuurwerk. Vandaag heb ik dan welbebust een rustdagje ingelast want mijn hand pfffff niet te doen. Het typen wordt er ook niet makkelijker om, dus sorry vr de fout(jes) Daar ik dus zeer goed op programma sta, start ik morgen met de 'grote kuis' ; dwz : ramen en vensters poetsen, gordijnen en overgordijnen wassen, drogen en strijken en luchters afwassen. Dit werkje wil ik verspreiden over morgen en dinsdag. Woensdag is het dan kliniek dag voor men zoetie en heb ik héle dikke duimpjes nodig ......please please please laat scan onderzoek goed zijn !!!!????? Dus s'morgensvroeg voor 8 uur scan en nadien onderhoudskuur en dan weer onmenselijke spannende afwachting naar uitslag.......... Donderdag is het dan mijn beurt.......emg v m'n arm-hand.......k'wil er nog niet te veel aan denken.... Ik bid.....smeek....hoop....dat alle uitslagen goed mogen zijn, zeker die van men zoetie zodat ik dan s'avonds ga kunnen genieten van een Tupperware - avondje bij de ouders van zoon's vriendin. Daar ga ik naar toe met m'n lang-gekende schoolvriendin. Beetje spannend ook voor mij want t'is dan de 1ste kennismaking met de ouders van zoon's vriendin, maar als die mensen de aard van hun dochter hebben dan ben ik er zeer zeer gerust in, want t'is een super tof lief meisje! En dan vrijdag staat er op t'programma : keuken afwassen. Zo ga ik stilletjes aan dan helemaal nog rond geraken met de grote poetswerken. Daarin wil ik wel slagen tegen ten laatste t'einde van deze maand zodat ik dan hopelijk met volle teugen ga kunnen genieten met de voor mij persoonlijk mooiste maand van t'jaar......de feestmaand. Maar daar later meer over. Nu is het typen veel te moeilijk en ga ik me een beetje naast men zoetie in de zetel nestelen - ook keigezellig natuurlijk. Krijg ik aub dikke duimpjes van m'n lezer-bloggertjes ???? Dankjewel daarvoor op voorhand xxxx
Vandaag dan toch maar 'verplicht' een schuurloze dag ingelast ; dit op aanraden van zoetie & kids en eerlijk gezegd hebben ze wel gelijk, want gisteravond was de pijn aan m'n handen écht vreselijk. Voor alle zekerheid heb ik zelfs al men ringetjes uitgedaan omdat ik voelde dat zelfs men gekwetste vingertjes ook wat gezwollen waren. Zoetie heeft ze dan mijn zijn lekker ruikende handcreme eens goed verzorgd en heb de ringetjes dan toch maar wijselijk uitgeladen tot vanmorgend. t'Was dan wel geen 'schuurdag' vandaag maar werk in een huishouden dat staat nooit stil, dat zullen velen onder m'n lezertjes ook wel weten, dus vandaag dan grote boodschappen gedaan met m'n zoetie (ook voorraad schuurpapier, sponsjes en handschoenen aangevuld) bedden verschoond (was,droog) en strijk bijgewerkt. Na de middag lekkere appelcake gebakken (mmmm t'ruikt er hier heerlijk naar) en sebiet staat onze dochter een grote verrassing te wachten wat het avondeten betreft want eindelijk heb ik eens voor haar lievelingsgerecht kunnen zorgen 'Spagetti ale Vongole' ; zij eet dat dolgraag maar vermits die kokkels hier moeilijk zeer vers te verkrijgen zijn, is dit iets dat nu ook weer niet alle weken opt t'menu staat. Maar vanavond dus wel en ze gaat blij zijn, daar ben ik zeker van. Daar ik de zoveelste slapeloze nacht achter de rug heb, door de steeds maar hevigere pijn in men rechter arm en -hand (slapende, brandende, stekende pijn), en daar ik hier al reeds een maand een voorschrift van de dokter heb klaarliggen om afspraak te maken om dit toch eens goed te laten onderzoeken, heb ik daarnet dan uiteindelijk toch maar besloten om die afspraak nu eindelijk maar eens te maken, want zo gaat het alleen maar van kwaad naar erger, dat merk ik alle dagen meer en meer. Zelfs bij het auto rijden daarstraks had ik problemen, dus.....t'is vijf voor 12! Volgende week donderdagmorgend mag ik in t'ziekenhuis op consultatie....brrrrr (maar m'n zoetie gaat met me mee heeft hij me beloofd) ; tja.....mannen met witte schorten zijn écht niet aan mij besteed Maar t'moet ! Ik kan het niet langer uitstellen want nu zelfs, bij het typen hier - wat ik normaal zeer snel,blindelings,en foutloos zeer graag doe, heb ik nu hevige pijnen. Ben écht benieuwd naar de diagnose, maar nog meer naar......oplossing ! (t'is wel men rechterarm en links ben ik waanzinnig onhandig) Dus......ik ga nu stilletjes aan de voorbereidingen van t'avondeten beginnen. Wat de schuurwerken betreft.....alle 8 stoelen zijn ook klaar ! super hé ! Nu t'grote werk.......waar ik waarschijnlijk morgen mee ga starten (kast en 2 tafels)...... Nog effe goed doorbijten alvorens ik 'rechter-arm-werkloos' ben Smakelijk en fijne avond iedereen Niesje
Met zeer stijve spiertjes....over gans men lijfke...kom ik hier toch effe verslag uitbrengen. Vandaag stond ik er alleen voor (wat m'n schuur-werk betreft) ; zoetie voelde zich niet zo best en toen ik dat hoorde kreeg ik het al Spaans benauwd maar volgens hem gaat het maar alleen over wat grieperige spierpijnen. Misschien t'gevolg van de vorige week toegediende griepspuit ? who knows ? k'Heb voorgesteld om de dokter te laten komen maar dat vond hij niet nodig. Vandaag heb ik hem verplichte warme rust bevolen en gelukkig luistert hij zo af en toe wel eens naar de goeie raad van t'vrouwke dus hopelijk gaat het morgen wat beter en in stilte hoop ik dan dat hij me nog ffe zou kunnen helpen, maar eigenlijk is dat bijzaak want we weten allemaal maar al te goed dat gezondheid boven alles gaat. Gelukkig lijdt z'n eetlust er niet onder en t'mager spek dat ik vanmorgend extra voor hem kopen was heeft hij allemaal opgesmult vanmiddag ....mmm wat rook dat lekker, maar voor mij nét iets te veel van goeie vetten dus voor mij was het lekkere verse tomatensoep met balletjes. Vandaag heb ik weer een record verbroken ; of dat positief is, dat laat ik in t'midden want als ik men stijve spiertjes voel....... Daar m'n zoetie dus nog niet in staat was me te helpen met de grote kast ben ik dan maar aan de stoelen begonnen. 5 van de 8 zijn er klaar.....ik begin het stilletjes aan te gaan haten..... dat schrijnende lawaai v de schuurmachine.....die hatelijke krolletjes waar zo moeilijk aan te geraken is...... ik heb er bijna nachtmerries van. Maar ik moet doorzetten....t'einde is ver in zicht Nog 3 stoelen te gaan....(hopelijk lukt me dat morgen) en dan waarschijnlijk vrijdag start grote kast. Die moet ik volledig leeg maken daarvoor......dat is het allerminste eigenlijk. M'n zoetie wil die totaly uit elkaar doen ; dat werkt makkelijker zegt hij en hij zou wel eens gelijk kunnen hebben. Die klus schat ik zal zo'n 2 dagen toch duren. Dan volgen er nog twee tafels........ k'wou dat ik enkele dagen ouder was...... 'k Ga nu ff verder m'n film kijken..... You've got Mail..... al zo vaak gezien en telkens weer vind ik hem prachtig ! Slaapwel Niesje
Ben hier alweer veel te laat. Was ingeslapen in m'n gezellige zeteltje..... Tja...moe, lekker warm, kaarsjes, televisie en zoetie en viervoeter aan m'n voeteneind, dus....wat moet ne mens meer hebben na een kei harde werkdag. Maar toch nog nét voor t'slapen gaan effe tijd maken voor men blogje, want t'is alweer van woensdag geleden. De voorbije dagen heb ik hard aan m'n meubels gewerkt (al zeg ik t'zelf) ; donderdag helemaal alleen want zoetie had, zoals gewoonlijk en wat heel normaal is, toch wat last van de baxter van woensdag. Met 'last' bedoel ik : beetje misselijk, nieks meer, nieks minder, maar genoeg om je toch niet kiplekker te voelen. Vrijdag daarentegen was dit gevoel, ook zoals gewoonlijk, zo goed als verdwenen en heeft hij me wel kunnen helpen en tja....met twee doe je natuurlijk t'dubbele. Vandaag heb ik dan alweer alleen verder gedaan want zoetie was moe en dan is er voor mij maar één oplossing en dat is rusten, geen discussie mogelijk. Vanmorgend is hij toch even met me mee naar de Makro gegaan ; door t'vele schuurwerk van de laatste dagen, weken, was ik door de voorraad heen geraakt en vermits ik toch nog een dikke week werk zal hebben, en ze die speciale schuurblaadjes practisch nergens in grote voorraden verkopen, had ik t'grandiose idee om eens tot aan de Makro te rijden. Uiteraard is een zaterdagmorgend daar nu niet zo de geschikte moment voor ; druk druk druk. Dus niet te lang daar rond gelopen want zo'n drukte is écht nieks voor ons. Gewoon datgene gaan halen wat we nodig hadden en richting kassa! Vandaar dat ik dus vandaag nog een ganse namiddag 'vrij' was en besloot om in m'n eentje nog enkele kast-deurtjes onder handen te nemen. Om een idee te geven van hoeveel werk dit eigenlijk inhoud..... k'ben om iets voor twee gestart aan drie deur(tjes) en om half 7 was ik ermee klaar..... Nu nog 2 deurtjes te doen (misschien morgen) en dan t'nog grotere werk : de kast zelver.........niet te onderschatten! Nadien staan nog op t'programma : living tafel, keukentafel én 8 stoelen..... (in stilte hoop ik dat ik dit de komende week allemaal gedaan krijg)..... we zien wel. t'Wordt wel zwaar, dat moet ik wel toegeven,maar meestal na een nachtje slapen ben ik weer vol energie. t'Meest heb ik last van m'n rugske....men beide armen en m'n beide handen. Ik wil niet weten hoeveel trillingen ik de voorbije dagen, weken , door men lijfke heb gekregen. t'Best zou ik morgen een rustdag inlassen maar......die twee deurtjes die nog moeten gedaan worden, die roepen me...... dus.....k'zal zien hoe ik er morgen wel of niet kan aan weerstaan. Morgenavond zitten we hier nog eens met z'n allen aan de avondmaal-tafel en de pot schaft : verse Zeeuwse Mosselen met frietjes....(tja da's t'voordeel van eens naar de Makro te gaan - alle visspecialiteiten zijn daar supervers en super goedkoop) Voila.....tot zover de voorbije dagen. k'Ga nu een Dafalganneke innemen en m'n bedje opzoeken en hopelijk komen dan al men overwerkte spiertjes tot totale rust zodat ik er morgen weer tegenaan kan.... Fijne zondag voor iedereen ! Niesje
(vervolg zoals beloofd) t'Is Godzijdank allemaal goed verlopen vandaag ; ik was er gewoon, zoals altijd, ongerust in. Ik leer en zal het nooit leren pffff ! t'Is dat wachten....die spanning......mag of mag het niet doorgaan (de onderhoudsbeurt bedoel ik) ; hangt allemaal af van de bloedcontrole die eerst moet gebeuren ..... t'Zijn kl*** uren die traag voorbij tikken. Onbeschrijflijk wat er dan van m'n schouders valt als je een glimlachende tevreden oncologe voor je hebt zitten, die je vertelt dat alles er goed uitziet. Zo zijn we nu alweer 14 dagen gerust ; dan de 21ste terug onderhoudsbeurt maar voorafgaand vroeg in de ochtend een scan. Daar had ik me op voorbereid dat ze dat ging voorschrijven want de laatste scan is toch alweer drie maanden geleden. Ik 'haat' die dagen ! Heb het haar ook nog eens gezegd, goed wetend dat zij daar ook niets kan aan doen en uiteraard is het zoals zij het zegt : ze kan m'n ventje niet los laten want dat zou fataal aflopen, dus die scan's zijn er nu eenmaal nodig om, indien nodig, op tijd terug in te grijpen. Klint zo wreed allemaal maar zo is het....zo realistisch moeten we het proberen te aanzien. Ik hoop en bid maar voor één ding en dat is dat die moment van ingrijpen nog zeer ver weg ligt !!! Nooit heb ik geweten dat je met zo'n gevoelens kan leven ! t'Is verdorie niet makkelijk ! Lotgenoten hier weten maar al te goed wat ik bedoel! Maar.....momenteel moeten we gelukkig zijn, en dat gaan we dus ook proberen. Vandaag dus effe dagje van lichte maagpijn - wat normaal is na die onderhoudsbeurt ; dat fenomeen kennen we ondertussen ook al maar daar hoeven we ons geen zorgen om te maken. In de loop van morgen ebt dat vervelende gevoel gelukkig weg en kan men ventje er alweer veertien dagen tegen. Voor mij 'de' moment om terug actief aan m'n laatste meubels te beginnen ; ik zie er een beetje tegenop en zal blij zijn dat ik er door ben ; t'moet gebeuren, zo simpel is dat. t'Resultaat van wat gedaan is is prachtig en dat stimuleert me om ermee door te gaan. Dus morgen gaat er hier weer duchtig wat afgeschuurd worden...... Ik wil deze klus klaar hebben voor de feestmaand start want na t'vele schuurwerk dat nu nog moet gebeuren komt er dan t'grote werk van ramen en vensters poetsen alsook gordijnen en overgordijnen een verfriste beurt te geven. Pas als dat allemaal gebeurd zal zijn, en als dan ook nog de resultaten van m'n ventje's scan goed mogen zijn, pas dan ga ik me voorbereiden op de steeds weerkerende mooiste periode van t'jaar, althans voor mij : de feestmaand december! Maar zover zijn we nog niet.... (wordt dus vervolgd...) Dank aan al de duimpjes voor ons vandaag ! xxx
t'Is eigenlijk bedjestijd maar toch nog eventjes tijd maken voor m'n blogje.... Gister maandag was het hier strijk-voormiddag pffff .....maar ben er door geraakt dus alles is weer allemaal piccobello aan de kant, en dan ben ik gerust. Vandaag was het dan groentenkuis dag (voor de soepen) plus bezoek kapster en vanavond even langs schoonbroer die jaris is geweest tijdens onze afwezigheid. De kriekentaart was er heerlijk ! Morgen wordt dan alweer spannend pfffff ; k'krijg de kriebels als ik er nog maar aan denk ; vandaag al de ganse dag last van buikpijn ; nie te doen ! Dit is écht niet gezond voor mij en wetende dat er nog veel van die momenten gaan komen. Ook al is het 'maar' een gewoon ziekenhuisbezoek met toediening van de onderhoudskuur, toch ben ik telkens op van de zenuwen ! Ook aan m'n zoetie zelf, die er niets over zegt, merk ik dat hij ook blij zal zijn dat het alweer morgenmiddag is. Door de toestemming van onze dokter om vorige week een weekje vakantie in te lassen, zitten er nu 3 weken tussen de laatste onderhoudsbeurt ipv 2 weken. De dokter zag daar geen probleem in. Morgen wordt er dan terug, na toch effe een pauze, nog eens boed getrokken om de tumor-waarden te checken en t'is dat dat me zo nerveus maakt ! Die waarden moeten laag blijven. k'Heb weer dikke duimen nodig morgen pffff, sorry..... k'Ga het nooit nie leren vrees ik.... Slaapwel (wordt vervolgd)
Ja we zijn terug.....t'is alweer voorbij maar.....mijn 'mapje' met mooie herinneringen is weer een verhaal rijker geworden. t'Was super ! Ondanks het soms wel heftig herfstweertje was het een kei leuke gezellige familievakantie ! Nooit had ik gedacht dat Normandië zo mooi is ; zo heuvelachtig ; maar bovenal zo'n prachtige kliffen, stranden, duinen, plantengroei ! Ondanks dat men zoetie getroffen was door een vrij zware verkoudheid (bronchitis) hebben we er toch t'beste van kunnen maken. Gelukkig had hij nog een voorschrift antibiotica. De eerste 2nachten was ik toch een beetje ongerust door t'feit de hoestbuien toch vrij hevig waren en er van slapen niet veel van in huis is gekomen. Als hij dan toch in slaap was geraakt lag ik te waken ; gelukkig heeft de antibiotica z'n werk goed gedaan zodat hij toch t'meeste van ons programma mee heeft kunnen afwerken ; dus ieder's wens is uitgekomen. De ene had voor de Nez v Jobourg gekozen, de ander voor vissersdorpjes als Cherbourg, Barfleur ; alsook de super lekkere lekkernijen van de zee zoals oesters, mosselen, kokkeltjes, krabben, kreeften in de Criée van Saint Vaast La Hogue. Ook een volledige dag hadden we uitgetrokken om naar de Mont Saint Michel te rijden. Dit moet je minstens 1x in je leven gezien hebben ! Gelukkig was er een Chuttel ter beschikking om de minder goede wandelaars toch tot aan de prachtige Abdij te brengen want anders had m'n zoetie niet kunnen genieten van deze prachtige toeristische trekpleister. De jeugdige onder ons alsook onze viervoeter hebben de 3km lange weg naar de abdij te voet afgelegd en hebben op die manier nog meer genoten van dit prachtige schiereiland. Die dag zijn we zelfs door gereden tot in Bretagne (Cancale)! Man wat is het daar mooi ! Daar hebben we ons s'avonds lekker culinair laten verwennen in een kei tof gezellig maar vooral super lekker vis-restaurant en heeft onze zoon zijn aller eerste oesters geproefd (voor herhaling vatbaar!) Zelf heb ik me overtroffen door met de jeugdigen een dagje mee te gaan stappen op de overbekende GR-routes. Wind, regen, hagel en stralende zon ; alles hebben we die dag gehad maar daarop waren we voorbereid en goed gekleed dus dat alles kon ons niet weerhouden van te genieten van onbeschrijflijk mooie kusten, kliffen, rotsen, plantengroei, duinen en zo veel meer ! Die bewuste dag is men zoetie een dagje in onze gîte gebleven ; vooral om te rusten want de lange auto-tochten waren soms voor hem ook wel vermoeiend ; en dat dagje rust heeft hem goed gedaan en zo heeft hij ervoor gezorgd dat er s'avonds een lekkere vismaaltijd op tafel stond (zeebaars en tongfilet met wortelpuree en botersaus) mmmmmnjammie!
En dan stond er op t'programma 'd-Day 1944' en ook dat was een succes : niet alles maar toch zéér veel hierover hebben we gezocht, gevonden en bezocht. Vele momenten om even bij stil te staan over wat er daar allemaal gebeurd is. Zéér leerrijk en interessant, maar bovendien ook mooi wetende dat dit op deze manier nooit zal/mag vergeten worden. Enkele van de zeer vele plekjes die we daardoor bezocht hebben zijn : Arromanches-les-Bains ; St Mère Eglise ; Omaha Beach, de landingskusten, de Amerikaanse en Duitse begraafplaatsen etc etc...
Ons vakantiehuis (gîte) was ook super ; met 7 personen liep je elkaar zeker niet voor de voeten ; ieder had z'n eigen plekje, badkamer, toilet en de keuken en eetplaats was mooi, ruim, luchtig en vooral lekker verwarmd door moderne vloerverwarming. Alles was er voor handen en de grote garage bood de mogelijkheid om via die weg steeds proper de woning te betreden. En onze viervoeter die was er veilig want gans het huis was rondomrond afgesloten met grote poort en tuin en om de hoek kon je de zee horen, ruiken en zien - zalig ! Aan gezonde jodium-lucht deze week dus geen gebrek ! Die hebben we met volle teugen ingeademd t'Was mooi - t'Was leuk - t'Was super ! En hopelijk voor herhaling vatbaar....... de plannen voor een vakantie Provence hangen in de lucht....... Jaja....we hebben de smaak te pakken en willen Frankijk nog verder leren kennen. Hopelijk kunnen we dit waar maken ! Ondertussen draait hier de wasmachine en droogkast op volle toeren en zal er morgen zeker enkele uurtjes moeten gestreken worden ; maar dat neem ik er graag bij - ook al is het weer effe terug wennen aan het normale leven. De jeugd begint morgen alweer aan een nieuwe werkweek en voor m'n zoetie wordt het aanstaande woensdag terug een chemo-dagje ; hopelijk met goede bloedresultaten. En zo ben ik alweer aan een nieuw hoofdstuk in m'n blogje begonnen samen met de wintertijd die ondertussen ook gestart is. Dat wil zeggen.......Sinterklaas.....Kerst....Nieuwjaar...... Winter ! Maar ook : gezelligheid.....haardvuur.....feestdagen....pakjestijd..... O wat ben ik alweer aan het dromen..... Eerst moet er nog hard gewerkt worden ook : tegen t'einde van deze week wil ik terug aan de verdere afwerking van de meubelen hier starten...... (wordt vervolgd....) ;-)
Ja .... ondertussen is het de vooravond van ons vertrek. De voorbije dagen waren kei druk, zelfs tot vandaag ben ik héél erg druk in de weer geweest pffff. Maar nu ben ik opgelucht en tevree want alles staat vertrekkens klaar ! oef ! De laarzen en wandelschoenen zijn ingepakt, alsook de dikke pulls, winterjassen en fleacen, handschoenen en sjaals want als het er zo koud gaat zijn zoals vandaag hier, dan gaan we dat kunnen verdragen. Maar dat is t'minste van men zorgen ; als het maar vrij droog blijft, dan zijn we tevreden. Tot daarjuist heb ik nog de laatste hand gelegd aan de ganse voorbereiding van opzoekingen ivb met de streek daar, want die is voor ons totaal onbekend. Ook dat is een heel job hoor, al die opzoekingen maar zoiets kan je beter op voorhand doen, dat maakt de dagdagelijkse planning iets makkelijker. Ondertussen zit men zoetie hier met een serieuze verkoudheid.....dat is minder leuk natuurlijk pffff . Ik vrees dat onze dochter het hier vorige week in huis heeft gebracht (uiteraard kan zij daar niet aan doen ; een werkplek waar vele mensen bij elkaar komen is vaak een bacterie haard) ; Gelukkig had men zoetie nog een voorschrift van antibiotica liggen en hopelijk doet die snel z'n werk. Voor de rest is alles oke hier ; vandaag moesten we ook op controle-onderzoek bij de neus- keel en oorspecialist, ivb met de sinus operatie. Ook die dokter was zeer tevreden. Voila....zo ver zijn we dan.... de vooravond van ons vertrek. Uiteraard kom ik hier nadien een verslagje uitbrengen voor m'n trouwe blog-lezertjes ;-) Rest me nu dus nog aan iedereen een fijn weekend toe te wensen en tot later hé ! Liefs Niesje
.....eerst en vooral voor mezelf (en wie dat wil) 1minuutje stilte voor een blog-vriendinne haar dierbare echtgenoot, die de strijd tegen het vreselijke monster heeft verloren......... Ondanks dat ik aanstaande zaterdag véle km van t'Hasseltse ga verwijderd zijn, ga ik toch in gedachten bij haar & haar gezin zijn... Sterkte Ch. .... Hier verloopt deze week alles zoals ik het gehoopt had. Dat wil zeggen, géén houtbewerking deze week maar wél voorbereiding voor vertrek aanstaande zaterdag. Morgen nog een bezoekje aan de kapster en de pedicuur ; t'laatste gedroogde wasje strijken ; vrijdag nog wat poetsen en dan nog maar één ding......genieten! Man man man wat kijk(en) ik/we er naar uit ! k'Ben nog volop (meestal s'avonds) bezig met de nodige opzoekingen op internet over de voor ons totaal onbekende streek daar en t'lijkt me écht wel dat het de moeite gaat worden. De valiezen geraken stilletjes aan vol ; de gezelschapspelletjes voor de donkere avonden staan ook reeds klaar alsook de 'boer zoekt vrouw laarzen' voor de vele strandwandelingen die ik hoop te maken samen met m'n zoetie en onze viervoeter. t'Zullen korte wandelingen worden, dat besef ik maar al te goed, maar beter korte en leuke dan lange en pijnlijke. Dit kwam ik hier snel effe posten voor t'geval ik vanavond weer niet zo ver zou geraken. Nu ga ik me klaarmaken voor nog een leuk 'afscheids-avondje' met m'n vriendin want die ga ik natuurlijk de komende week missen ;-) (en zij mij ook zegde ze ) Misschien tot strakjes en anders tot morgen. Liefs Niesje
Die 2 dagen rust hebben ons toch wat deugd gedaan. t'Is écht wel genoeg nu voor eventjes. Deze week wordt er dus, zoals ik beslist had reeds enkele dagen terug, niets gedaan met de schuurmachine ; die staat mooi opgeborgen tot binnen veertien dagen. Deze week ga ik me volledig focussen op ons vertrek van aanstaande zaterdag. Ik/wij zal(ullen) blij zijn dat we er ff tussen uit mogen pffffff. Toch nog een vrij drukke week in t'verschiet......boodschappen doen; auto's poetsen; laatste wasjes en strijkjes; valies(zen) inpakken; opzoekingen afwerken; superdringend nog 2 nieuwe jeans v zoon verkorten; superdringend steeds maar uitgestelde bezoekje brengen aan een zeer lieve dame op leeftijd, waarvan ik bericht heb gekregen dat ze in momenteel in een home verblijft, het gras nog eens afmaaien en dus naar t'ecopark rijden en tevens dan papier en glas recycleren.....mijn week is 'weeral' véél te kort ! ;-) Ondertussen zijn we alle2 aan het bekomen van de stijve spiertjes, gekweekt door die rare, niet alledaagse houdingen die we hebben moeten aannemen om die bewuste kast tot het prachtige eindresultaat te brengen pfffff......alleen m'n knietjes doen nu nog pijn. Ook van m'n arm begin ik alsmaar meer en meer last te krijgen ....zelfs nu ook overdag. Ik overweeg meer en meer om, indien nodig na onze week rust, dan toch maar die afspraak te maken voor die EMG want het gaat precies toch maar van kwaad naar erger... Hopelijk kan het opgelost worden met kiné. Mijn zoetie, daar gaat het ook vrij goed mee ; hij heeft me ontzettend goed geholpen de laatste dagen en uiteraard merkt hij daarvan ook de nasmaak dus hij heeft écht wel verplichte rust gekregen de voorbije twee dagen, alsook nog de komend dagen. Voor hem zijn er momenteel geen karweitjes meer Onze dochter die gaat proberen om reeds vanaf woensdag thuis te zijn ; ze heeft t'goeie nieuws gekregen dat ze nog vrij veel vakantiedagen heeft staan, dus die zouden nu goed van pas komen. Nog 6x slapen.... ;-)
Vandaag heb ik een 'rustdagje' ingelast ; dus geen geschuur..... geen lawaai..... geen stof.... Maar wel een zeer gezellig dagje met 'oude' schoolvriendin ; zij moet binnen enkele weken naar een groot feest alwaar ze een nieuwe outfit voor nodig heeft en daar heb ik haar een handje mee geholpen, en t'resultaat mag er wezen ; helemaal in t'nieuw staat ze ! Vandaag, ondanks het 'niets-doen' toch vrij veel last van m'n 'slapende' arm en hand..... pffff als dit zo voort gaat zal ik die EMG toch niet al te lang mogen uitstellen vrees ik ; zal dan iets voor na ons weekje verlof worden.... we zien wel... Misschien helpt de rust van dat weekje ook een beetje - laat ons hopen. Zelfs het typen hier wordt moeilijk...Pfff steeds dat tintelend gevoel in die hand en arm...vervelend ! Maar.....we weten allemaal dat er véél erger dingen zijn.... Dus....m'n shoppingdagje was zoals altijd geslaagd en voor herhaling vatbaar. Maar eerst terug wat werken....... morgen start van afwerking kast 2 v d 3..... ben benieuwd hoe het gaat verlopen en hoeveel uren arbeid ik er aan ga hebben.... Ik ben van plan om er vrij vroeg aan te beginnen om toch op een deftig uur te kunnen opruimen. Nadien ga ik al dat gerief toch voor een dikke week opbergen want volgende week moet ik m'n aandacht volledig geven aan de voorbereiding van ons vertrek. Men zoetie heeft een rustig dagje hier thuis gehad ; terwijl ik weg was stond ik wel regelmatig in contact met hem via gsm ; dat stelt me dan een beetje gerust. Hij heeft veel gerust maar toch ook gezorgd voor een zeer lekker avondmaal : selder met gehaktballetjes ......superlekker ! Bij het avondmaal constateerde ik wel dat hij enorm was aangedaan van het overlijden van Sylvia Christel ; hij had het nieuws van haar overlijden aan slokdarmkanker vernomen via de radio. Op zo'n momenten sta je wel effe stil.... Die dame had natuurlijk een vrij hectisch en niet al te gezond leven gekend, maja.....60 is véél te jong! Hoe m'n weekendje er gaat uitzien weet ik nog niet ; als je de weerberichten mag geloven wordt het zacht en droog.... Onze zoon gaat zondag garnalen trekken in Oostende en vroeg me daarnet of we geen zin hadden om eens mee te gaan kijken ; is wel een belevenis apart denk ik dus.... zou wel eens leuk zijn.... we zien wel. Sorry....maar men pijne hand en arm laten het niet toe om nog verder te tokkelen maar t'meeste laatste nieuws heb ik hier alweer neergeschreven. Slaapwel
Verkiezingsdrukte voorbij.....verjaardag voorbij..... Dus....back to reality.... Over de verkiezingsdrukte wil ik hier niet over uitwijden want nu zo belangrijk is dat nu ook weer niet....; buiten de vraag die we hier allemaal stellen van : 'gaan we nu écht verandering merken' maken we er niet veel meer woorden aan vuil.... ; we watch & see... Wat de verjaardag dochter betreft : die is, zoals alle verjaardagen hier, geslaagd bevonden ! Zondagavond stond m'n zoetie in de keuken zo trots als een pauw aan het wafelijzer en gisteravond alweer ! Dus t'wafelijzer is nu alweer voor lange tijd mooi opgeborgen Waarom 2 dagen na mekaar wafels : wel op grote vraag van én jarige én zoetie ! Maar vermits jarige zelf op haar verjaardag pas in de late avond thuis was van haar weekendje Texel (Nl) én haar broer met zijn vriendin gisteravond wegens werk en avondschool niet aanwezig konden zijn én de jarige haar nonkel ook maar alleen op maandagavond kon.....met al die gegevens rekeninghoudend zijn we tot de ultieme oplossin gekomen om voor iedereen goed te doen, dus maar één oplossing : 2 dagen na mekaar wafelenbak ! Noch voor m'n zoetie, noch voor de rest v d familie hier is dat een straf hoor ; integendeel ! Verse wafels zijn hier een heuse geliefde lekkernij ! En na het feesten komt het werken ....... Dus vandaag met volle moed aan kast 2 v d 3 begonnen pfffff ; t'ging niet allemaal zo vlot als daarvoor omdat mijn schuurmachiene het sinds vorige week serieus laat afweten. Het arme ding heeft hier al zo hard moeten werken dat er serieuze sleet is opgekomen (ondanks dat het goeie zware machines zijn, zijn ze toch niet écht bestemd om zulk zwaar werk te verrichten ; maar we mogen niet vergeten dat dit machien(tje) ook al enkele jaren geleden gans onze trapzaal heeft vernieuwd). Dus vorige week zijn we naar Brico geweest (omdat er daar naar t'schijnt alleen maar een Bosch-herstellingsdienst is) en na lang over en weer getelefoneer heeft die lieve meneer daar er toch kunnen voor zorgen om de kop van dit toestel (stuk dat versleten is) terug te kunnen bestellen. Ondertussen heeft m'n zoetie de 'versleten' kop eens deftig onder handen genomen, in de hoop dat het terug beter zou presteren maar dat was niet het geval. Dus......ipv vier kast deuren te doen op één dag zijn het er nu maar twee geworden ; maar t'resultaat is even mooi en dat is uiteindelijk t'belangrijkste. In afwachting op telefoon van Brico dat t'nieuwe toestel binnen is ga ik toch rustig proberen verder te werken ; mijn moto is : wat gedaan is is gedaan. (de kenners hier kennen mij.... ) Mijn zoetie deelt toch vrijwillig ook mijn mening dat het mooi zou zijn dat kast 2 helemaal klaar zou zijn tegen ons vertrek volgende week zaterdag. Morgen ga ik er dus terug tegen aan, ondanks dat m'n zoetie naar t'ziekenhuis moet voor z'n onderhoudskuur maar zoonlief heeft late shift deze week en dan gaat hij liever zelf mee met papa dus blijf ik thuis, wél met één oog wakend op m'n gsm die constant in verbinding staat met zoonlief die me, zoals altijd voortdurend op de hoogte zal houden. Morgen krijgt m'n zoetie genoeg onderhoud in z'n lichaam voor drie weken ipv voor twee weken ; dit omdat we een weekje op vakantie gaan en volgens onze oncologe geen enkel probleem is. Nu maar te hopen dat hij ook van deze dosis geen nevenwerkingen zal hebben. Vanmorgend toen we beiden in de garage aan het werken waren (want ondanks mijn verwittigingen dat ik het werk gerust alleen aan kan, kan men zoetie t'niet laten om mee te helpen) heeft hij me toch effe serieus laten schrikken. Plots zie ik hem op de grond gaan zitten, helemaal bleek ! Direct zet ik mijn machiene af en in paniek ga ik naar hem toe en vraag wat er scheelt. 't'Werd allemaal effe zwart voor z'n ogen' zegde hij me ! Djiezus......mijn hart ging tekeer ! t'Was allemaal wel even snel weer voorbij als dat het gekomen was maar wat er allemaal op zo'n momenten door je heen gaat is niet te verwoorden! Nu bleek (en dat wist ik niet) dat hij s'morgens niet had gegeten en dat hij dus een flauwte had gekregen. We zijn dan ook direct iets gaan eten en alles bleek terug in orde te zijn. Toch heeft dit voorval me de rest van de dag bezig gehouden! Vandaar ook dat het 'maar' bij twee deuren is gebleven vandaag, maar eerlijk gezegd was ik ook blij met de verplichte rust want trop is trop..... Ondertussen heeft men zoetie zeer goed gegeten vanavond (k'heb em extra goed in t'oog gehouden) en vanavond tijdens t'spannend voetbal kijken heeft hij al serieus zitten snoepen ; dus alles ziet er terug oke uit.....oef ! Laat gaan we niet slapen vanavond want morgen is het zeer vroeg dag ; reeds om kwart voor 8 moet hij in t'ziekenhuis zijn. Dat worden alweer spannende uren voor mij hier thuis..... djiezus t'went maar niet ! Fijne voetbalavond voor de liefhebbers en dat de goei mogen winnen !
Op deze vooravond van de verkiezingsdrukte, waarvan ik persoonlijk denk dat het toch alweer geen nut zal hebben, ben ik blij dat ik mijn gedachten op deze 14.10 op iets vééééééél leukers kan zetten : namelijk de verjaardag van onze dochter ! Morgen wordt ze 27..... prachtige leeftijd hé ! (alsook prachtige dochter ) Momenteel is ze op weekend maar morgenavond, tegen dat ze thuiskomt zal hier de feesttafel gedekt zijn en zal ze verwelkomt worden door de zalige reuk van vers gebakken wafels ! Daarstraks heb ik haar cadeautjes mooi en héél speciaal verpakt en rest er me nu nog een mooie tekst op de zelfgemaakte verjaardagskaart te schrijven. t'Beloofd dus alweer een gezellig simpel maar zeer intens verjaardagsfeestje te worden. Het allerbelangrijkst op zo'n dag is het samenkomen van familieleden : mama & papa ; broer en zijn vriendin ; haar meter & haar peter en eventueel nonkel(s) en tante(s). Door de voor vele drukke carroussel des leven's vind ik het zeer belangrijk om op zulke dagen (die maar één keer in t'jaar voorkomen) om dan toch eens gezellig bij elkaar te kunnen zitten ! Ik kijk er dus naar uit ! Vandaag heb ik nog wat schilderwerkjes gedaan die nu staan te drogen voor verdere afwerking en voor volgende week is er reeds gepland om aan kast 2 van de 3 te starten ! Dat zal waarschijnlijk iets voor dinsdag worden want maandag heeft jarige dochter een snipperdagje genomen en ga ik met haar op stap - ook iets om naar uit te kijken ! Ondertussen ben ik ook tot t'besef gekomen dat we nog maar 2 weken verwijderd zijn van onze vertrekdatum naar Normandie ! Dat was effe schrikken ! Want als we daarvan terugkomen staan de feestdagen alweer voor de deur ! En k'heb nog zoveel werk alvorens ik in Kerststemming kan komen.....dus dat wordt spannend ! Ondertussen mogen we niet vergeten dat gezondheid voor alles gaat, dus stress is helemaal niet welkom hier ! En dat is gister alweer gebleken ....... Onze huisdokter is na zeer lange tijd hier nog eens een bezoekje komen brengen (op onze aanvraag natuurlijk) ; en deze keer zelfs ook voor mij ! ......Dat was pas een uitzondering want dat was ondertussen meer dan een jaar geleden! Reden : gistermorgend met verschrikkelijk pijn in m'n schouder wakker geworden ; huilend van de pijn gedoucht en naar beneden gestrompeld alwaar ik in de armen van men totaal onwetend en geschrokken zoetie ben gevallen ! Al snel waren nu, na lange tijd, de rollen nog eens omgedraaid en was hij nog eens mijn verzorger en ik patiente. Kersenpittekussentje werd direct verwarm - zalf werd onmiddelijk ten voorschijn gehaald - pijnstiller werd klaargemaakt ; k'was dus in goede handen. Maar toen het na een half uur nog even erg was dan toch maar beslist om de dokter te laten komen. De griepspuiten moesten toch voorgeschreven worden en net ook op dat moment kreeg ik een smsje van onze werkende zoon die ook met een gezondheidsprobleem zat, dus......drie vliegen in één klap ! Een twee tal uurtjes verder voelde ik dan toch stillaan beterschap en tegen dat de dokter in de namiddag verscheen had ik me al voorgenomen mijn beurt over te slaan, wat volgens zoetie en zoonlief dan toch niet zo'n goed idee was, dus......na onderzoek heb ik voorschrift gekregen om van die pijnlijke schouder-arm toch maar eens een emg te laten nemen. Dit besliste onze dokter toen ik eerlijk moest bekennen dat ik al lange lange tijd met een slapende arm rondloop en tot hiertoe wel draaglijke dagdagelijkse pijn moest verdragen. Volgens haar moet hier een einde aan komen en is verder onderzoek nodig....... Daarvoor moet ik dus nu een afspraak in t'ziekenhuis maken maar.......dat zal voor na t'verlof zijn..... Dus.....griepspuit-voorschriften liggen klaar ; mijn diagnose is half gesteld en zoonlief is ook al aan de beterhand en mijn zoetie die is ook nog eens goed afgeluisterd geworden en alles werd, voor zover dit kan, prima gevonden. Na een bezoek van net geen 2 uur is de dokter dan alweer vertrokken. Fijne zondag iedereen ! Als verkiezingen iets zouden veranderen, dan waren ze al lang verboden .....
Vandaag 'rust'dagje ingelast.... Vanmorgend laatste hand gelegd aan 1 v d 3 kasten en t'resultaat is schitterend ! - Tot hiertoe dus tevreden ! Vandaar verdiende dagje rust ingelast en dat hebben we grotendeels doorgebracht door gezellige koffiepauzes, hapje eten, dessertjes smullen en ondertussen ook op zoek naar verjaardagscadeau voor dochterlief die aanstaande zondag een jaartje ouder wordt (27). Ze wil op haar werk trakteren met allerlei snoepgoed en dit stond ook op ons shoppingslijstje vandaag, alsook een nieuwe waterkoker én voor men zoetie een kabel om zijn laptop aan het grote tv scherm aan te sluiten. Gans het lijstje met voldoening afgewerkt, dus iedereen tevreden. Thuisgekomen hebben we dan de bewuste kast terug op z'n normale plekje gezet en ik heb ze dan mooi terug ingeladen - klus geklaard ! Morgen is het grote-huishouden-boodschappen-dag en het verder werken aan de meubels zal dus waarschijnlijk iets voor volgende week maandag worden, maar nu t'resultaat nog mooier uitkomt in de woonkamer jeukt het natuurlijk om zo vlug mogelijk hieraan verder te werken ; maar ik besef natuurlijk zeer goed dat er, om dit tempo te kunnen volhouden, voldoende rustdagen moeten ingelast worden, dus daar hou ik me dan wel aan ; dat is véél te belangrijk! Gisteravond was ook leuk ; m'n jarige 'Sarah-vriendin' had mij én nog iemand uitgenodigd om eens lekker te gaan eten op haar kosten om ons zo te bedanken voor t'leuke feestje van voorbije zaterdag. Eerst heb ik dit uit haar hoofd willen praten omdat ik dit écht niet nodig vind maar haar man stond erop dus tja.....als mannen zich bemoeien ....;-). Maar we hebben het simpel, gezellig, en vooral jeugdig gehouden en zijn, na druk overleg, naar de Pizza Hut gereden ; iets waar we als 'oudere' mama's vele herrinneringen aan hebben van toen onze kids nog kleiner waren . t'Was best gezellig en vooral ne keer lekker ; zo af en toe mag dat wel eens hé. Morgenavond komt de zoon van onze overburen hier op bezoek ; bij zijn papa is sinds kort ook een hervalling van prostaatkanker vastgesteld en die man moet sinds vorige week ook chemo krijgen. Daar de zoon enig kind is en ook bij hem en zijn mama hun wereld totaal overhoop is gegooid hebben we hen herhaaldelijk laten horen dat onze deur openstaan voor helpende babbels want wij weten als de beste dat praten in zo'n situatie zeer belangrijk is. Ik ga het proberen zo gezellig mogelijk te maken ; wel raar zo na 35 jaar overburen te zijn en nu pas door deze vreselijke ziekte dat we ons zo nauw aan elkander betrokken voelen. Wat het komende weekend betreft heb ik nog geen echte plannen gemaakt maar wel weet ik dat onze dochter op weekend vertrekt naar Texel (Nl) ; .....wordt vervolgd......
ja nu ben ik hier vroeg hé ! dit moest ik effe kwijt.....t'is me eindelijk gelukt.....k'ben terug aan de meubels hier begonnen ! Oef! Endelijk ! Een jobke waar ik in t'voorjaar reeds mee gestart ben en al het kleinmeubel hier onder handen heb genomen met prachtig resultaat ! Normaal had ik gepland om na ons weekje Elzas-vakantie aan de grote meubelen te beginnen maar onze zoon weerhield me er van (goed bedoeld uiteraard en gewoon overbezorgd naar z'n papa toe) ; we kennen papa hier zeer goed en weten ook, ondanks dat ik zeg 'ik ga dit alleen doen, laat me maar rustig werken' hij er niet kan op zitten zien en dan toch altijd wil meehelpen. En om dat te vermijden heb ik het altijd maar uitgesteld en uitgesteld. Maar de laatste weken begon het te kriebelen maar durfde ik er niet goed over beginnen, niet wetend hoe er hier zou op gereageerd worden maar zo kon ik het ook niet laten, dat was niet de bedoeling toen ik ermee begon. Dus......omdat m'n zoetie zich toch zo goed voelt ben ik er gistermorgend beginnen over praten en heb hem gewoon gevraagd of het zou storen moest ik m'n werken aan die meubels verder zetten, let wel : op mijn tempo, op mijn eigen manier, gewoon laat me maar rustig doen...... Mijn zoetie was ermee akkoord ......maar liet toch weer vallen dat 'hij' dan wel dit of dat zou doen ....ik ken hem......ik weet dat hij t'helpen toch niet kan laten hoor, maar wat moet ik dan doen ? Nogmaals heb ik hem op t'hart gedrukt dat IK het ga doen.... Dus werd er in stilte beslist om er vandaag mee te starten. Nu gister heb ik nog een ander werkje voltooid (een schilderwerkje) maar ik dacht dat ik nét niet genoeg verf zou gehad hebben en toen stelde men zoetie voor dat hij naar de winkel zou gaan om die verf te gaan halen. Dat vond ik uiteraard leuk zo kon ik verder werken en wat denk je dat hij bij had toen hij van de winkel kwam............ Een tweede schuurmachine - spiksplinternieuw....... dus met de bedoeling en t'excuus : 'dan kunnen we met twee schuren en gaat het toch iets makkelijke voor jou' .....lief hé....uiteraard dat vind ik ook maar......wat zou onze overbezorgde zoon daarvan zeggen ?...... Dus ikke m'n zoetie gezegd dat hij het maar kan uitleggen hoor, dat het niet mijn vraag is maar wel zijn idee en wonder boven wonder maakte zoonlief er geen probleem van............. ik begrijp er nieks van, maar zoveel te beter natuurlijk. Dus.....vanmorgend gestart en nu zoveel uren laten zeer tevreden maar moe met de werken gestopt voor vandaag. Al zeg ik het zelf : we hebben veel en mooi werk geleverd ! Morgen de afwerking en dan is er 1 van de 3 grote kasten klaar...... super hé ! Mijn hoop groeit terug dat ik dit werkje dan toch nog misschien dit jaar zal klaar krijgen - dat was m'n droom ja, dus ......laat ons hopen dat dit gaat lukken dan gaan de kerstboom 'nog' veel mooier sieren hier in de woonkamer Dit wou ik hier toch effe snel kwijt ; en nu ga ik aan t'avondeten beginnen. Misschien kom ik strakjes hier nog wel terug en anders tot morgen voor de verdere evaluering van 'de meubels' Fijne avond !
Hier ben ik dan eindelijk weer. Na een super kei leuk drukke en vermoeiend weekend ! Vrijdag was het huwelijk van de dochter van men nichtje ; dit was een zware dag voor mij en onze zoon omdat we mee in het bijhorend hulp - comité zaten om deze huwelijksdag tot een mooi einde te brengen. Buiten dat het weer vreselijk tegenzat (regen, stormwind!) en buiten dat één van de tortelduifjes had gepoept op de mooie witte bruidsjurk en buiten dat er een verkeerde Limo voor t'gemeentehuis stond (dubbelboeking!) en buiten dat dan deze (verkeerde) Limo na 20 meter in pan is gevallen en buiten nog enkele kleinere mankementen die deze dag gesierd hebben ..... is alles goed verlopen..... Enfin.....t'jonge koppel is getrouwd en dat is t'allerbelangrijkste ; nu maar te hopen dat ze goed geluisterd hebben naar de speech van Mr de Burgemeester die hen met hand en tand heeft uitgelegd dat 'trouwen' eigenlijk een werk-woord is ! De toekomst zal het uitwijzen..... Daar ik die trouwdag reeds om half 6 s'morgens moest opstaan (voor een deftige regeling in onze badkamer ) was ik s'avonds op het avondfeest keimoe en daar het allemaal te doen was in een naar mijn mening véél te kleine feestzaal met véél te veel mensen en een véél te hoge temperatuur en een vrij hectische manier van feest-buffet en daar m'n zoetie zich daar toch ook niet zo écht optimaal kon voelen (geen échte feeststemming maar een nogal rommelige bedoening) moest hij niet lang nadenken toen ik hem reeds tegen de klok van 11 voorstelde om naar huis te rijden. Wat was ik blij dat ik men bedje zag..... Van de bruidstaart en de openingsdans heb ik dan maar gedroomd en de dag nadien kreeg ik alle details te horen van onze kinderen die wél op t'feest waren gebleven. Dus al bij al niet zo erg dat we wat vroeger waren door gegaan en ook wetende dat er s'anderendaags t'volgende feest reeds stond te wachten : het verrassings-verjaardagsfeest van m'n vriendin die 50 is geworden. Dit feest is een gigantsch succes geworden !!! In de namiddag ben ik samen met haar dochter de zaal gaan versieren en hebben we daar de laatste voorbereidingen besproken om alles in goeie banen te leiden en zo is het ook gebeurd ! t'Was super - geslaagd ! Ook hier was mijn zoetie bij en hier was het zo gezellig dat we maar liefst om half 2 in ons bedje lagen ; dat noem ik dus een succes ! Vandaag wou ik dan een soort van 'platte rust-dagje' inlassen maar dat is iets waar ik, ondanks men goeie voornemens nooit in slaag M'n zoetie die heeft wél genoten van een rustige dag, daar heb ik goed op gelet want na zo'n twee drukke dagen vond ik dat wel zeer belangrijk. Maar voor mij was en is dat niet zo simpel als je een huishouden moet leiden. Vanmorgend zeer hard gewerkt in de tuin want t'was een prachtige zonnige herfstdag en na de middag had de jarige van gister me gevraagd of ik mee kwam genieten bij haar thuis van de vele cadeautjes, gevulde geschenk-manden, kaartjes, foto's etc etc die ze gister allemaal ontvangen had, alsook van een lekker fruittaartje, alsook van haar kleindochtertje dat ook op bezoek kwam. Uiteraard ben ik daar naar toe gegaan ; terwijl had m'n zoetie alle rust in huis want de kids waren ook van het herfstzonnetje aan t'genieten. En zo is deze drukke feest-week voorbij en hebben we weeral vele mooie herrinneringen bij mekaar gespaard om nog veel over na te vertellen en terug aan te denken. En zo kunnen we stilletjes beginnen denken aan ons weekje Normandie op het einde van deze maand want zoals de tijd vliegt zal ook dit er vlug zijn. Maar ondertussen heb ik nog vele karweitjes op te knappen en daar ga ik morgen mee starten (hoop ik) want ik voel al de ganse dag dat er een verkoudheid aan het broeien is dus ga ik nu in m'n bedje kruipen in de hoop dat deze verkoudheid stilletjes m'n lichaampje verlaat zonder me nog meer lastig te vallen. Slaapwel iedereen en fijne werkweek !
Ik ben Niesje, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Niesje.
Ik ben een vrouw en woon in Provincie Antwerpen (Belgie) en mijn beroep is huisvrouw.
Ik ben geboren op 19/09/1956 en ben nu dus 67 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Gezinnetje , werken met Pretex, fietsen, cinema, etentje, .
Ik ben zéér gelukkig getrouwd, al 33 jaar met een schat van een man, en dat mag iedereen weten ! Ons gezinnetje is verrijkt met 2 fantastische kinderen. En ik heb momenteel maar één wens: genezing voor mijn allerliefste !
forum
Druk op onderstaande knop om te reageren in mijn forum