Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Zaterdag 14 juli 2012

Mijn ranseltje

Mijn Ranseltje.

Heb je weg gedaan, aan een zonderling afgestaan;

na vele jaren heb ik mijn ranseltje nu afgedaan;

waarin ik mijn hele lief, wel en wee had gestopt;

zestig jaren zat er als kostbaarheden in verstopt.

Het moest; je had anders mijn leven stuk gemaakt;

maakte me dood; al voor die grijsaard kans kreeg;

jij loodzware zak met onverwerkbaar pijn en leed;

maakte voor mij een loodzwaar te dragen Levenszak;

waardoor ik bijna moest verlaten mijn lijf en pad.

Deze ransel waarin alles steeds zwaar werd gepast;

naar mijn ballast en mijn hart kun je nu wel raden;

maar mijn dromen en dichten houdt ik eeuwig vast;

mijn ziel is meer, blijft tot eeuwen met me slapen.

auteur:Adrie.14.7.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

7 reacties op dit bericht

Diana20 juli 2012 om 14:24

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Diana18 juli 2012 om 14:08

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Alda Bosmans18 juli 2012 om 12:35

lieve Adrie lieve groetekes...heb je een tijdje gemist...

Ik breng u mijn liefste Woensdaggroetjes
Van ik van mij van Alda..

Diana16 juli 2012 om 15:12

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Diana15 juli 2012 om 14:06

Lieve groetjes dikke knuffel mooi geschreven en veel sterkte lieverd

valerieke15 juli 2012 om 13:29

Vriendelijke zondag groetjes

Weer zo prachtig geschreven "Het ranseltje" lieve vriend
Dank voor jou bezoekje

boomer14 juli 2012 om 22:17

bijzonder adrie

het valt niet mee dat achter te laten, hopelijk gaat het goed met je ..liefs van bo

Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 juli 2012

Mijn Moeders schoot.

Mijn moeders schoot.

Uit mijn Moeders schoot geboren om gelukkig te leven;

mijn liefde; middels mijn zijn; ook aan anderen te geven;

zodat ik dan in geluk mijn hart verder zal zien groeien;

zodat in verbondenheid; dan veel onrecht uit zie roeien.

Maar bezie nu peinzend; de mij nu reeds vergane jaren;

en zag op de Aarde, vele Moeders hun kinderen vergaren.

Maar vele van mijn Moeder haar waarden zijn nu geveld;

en wordt nu door mijn ziekte en politiek in boeien gekneld.

Hoor nu het onrecht; met hun wagens en luide bazuinen;

het recht roeit uit; met ons sociaal recht tot in de kruinen.

Zij donderen in een afgrond; zie en hoor de Zee al woeden;

om dan beladen met al het soc.onrecht; ons te overspoelen.

Men ziet, hoort de Politiek; haar sociale gevoelens staken;

ook horen en zien mensen nu hun huizenprijzen ruw kraken.

Er vallen ook steeds meer zekere waardes en gevoelens neer.

Schrik! Er wonen op de Aarde straks geen echte mensen meer.

auteur:Adrie.13.7.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:12 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 14 juni 2012

Een lieve kleine nachtegaal.

Een lieve kleine nachtegaal.

'O, kom toch weer mijn lieve kleine nachtegaal;

om als eerste; een mooie nieuwe dag te fluiten;

zang klinkt dan zacht melodieus langs de ruiten.

Heerlijk als ik weer liefjes bij je fluiten ontwaak.

Wonderlijk zag ik je zweven op een vleugje wind;

leek of je uit de hogere sferen aan kwam waaien;

om me als een kind nog heerlijk te laten verbazen.

Moeilijk als ik dan weer in de harde wereld bevindt.

Bij dageraad; zal je toon in mij snel gaan zwijgen;

als de harde werkelijkheid weer tot mij zal wenden.

Bezuinigingen,, wee'' zoals wij die nog niet kenden.

Angst; gevolgen wat ons geluk kan gaan schenden.

Wat voor onheil komt de politiek ons weer brengen;

en hoe zullen onze dagen per uur nu gaan verglijden.

Och lieve kleine nachtegaal; u zang over de velden;

u vrolijke zang; verveelde mensen denk ik zelden.

Een toverkracht die het hart omhoog kan trekken,

stille aanbidding tovert gij op hun nu zo strak gelaat.

auteur:Adrie,14.6.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 16 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 12 juni 2012

Steels waakt

Steels waakt.

Ik hoopte vanmorgen nu eens op een stralend zonnetje;

maar hoorde alleen regendruppels op het raam tikken.

Zag het zonnetje aan de Kim; ook niet aan het klimmen.

Nee; hoorde zelfs het onweer; zijn rommel en donderen.

Het spijt me dat ik nu tegen het zonnetje zeggen moet;

dat ik nu deze zomer meer jammer- dan lachen moet.

Nee; gij staat nu morgens niet met stralenkrans te kijk;

je zit ergens te zitten; en niet voor ons in het hemelrijk.

Zag nu zelfs de vogels zich in de diepe plassen wassen.

Nee,ben deze zomer niet echt op haar liefde gevallen!

Wat zal ik dan; als gij niet naar onze vriendschap haakt;

en najaar en de donkere kille winternachten steels waakt.

auteur:Adrie.12.6.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 6 juni 2012

Wonde na wonde

Wonde na wonde.

Men zag mij niet in deze domme vernietigende dagen;

toen geest en gevoel gekweld werden door vele slagen.

Van mijn gevoel beroofd; nergens waar nu nog wat zat;

Men zag mij nu niet; met pen dichtend onder de bomen.

Me ook niet spiegelend in de mooie Vliet zijn stromen.

Nee; mijn spiegelbeeld schrok; leek op een verdord blad.

Het nachtegaaltje en mals groen, lokte me naar buiten;

hoorde verdrietig; s' ochtend het nachtegaaltje fluiten..

Denk; dat zijn vrouwtje nu ergens op het nestje broedt.

Het zonnetje bracht me snel met de Natuur weer samen;

en liet mijn gekwetste gevoelens wat in mijn hart dalen;

en verzachte weer mijn gekwetste gevoelens met gloed.

Het was pijnlijk; om die uitgebraakte onzin te horen.

kon zelfs het Nachtegaaltje me nu even niet bekoren.

Wanneer met lompe voeten; je gevoel wordt verdrukt.

Je gevoelens verdwenen in de peilloze diepte der tijd;

om negativiteit te kunnen brengen naar vergetelheid.

Dat er weer veel tranen zijn verdwenen is geen zonde;

maar het maakt al jaren vieze etter wonde na wonde.

auteur:Adrie.6.6.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 3 juni 2012

De Bedelman

De Bedelman.

De Bedelman zijn mondharmonica sprak vele talen;

ook zijn aalmoezen gaven hem nooit reden tot klagen.

S,avonds werden de aalmoezen weer bijeen opgeteld;

en zag dat ze weer royaal waren geweest met hun geld.

Iets mooiers; als zijn melodie, wilde men niet vragen.

Och mensen; kom snel, luister weer wat een pracht;

wat een toon; die melodie die harmonica; dat kleine!”

Die muziek, die melodie; schoonheid van alle tijden!”

Zo boeide dat nietig ding; zo simpel en bescheiden.

De Priester; laat af hij met zijn vers en duivels hoofd;

'O Zusters; binden gij U rokken en sluit snel U rijen.

Zuster Novice zal zuchten; laat ons zijn toon vermijden;

met hen bidden bidden; God geef deze Zusters hoop!!

auteur:Adrie.3.6.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:48 7 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 juni 2012

U graaiende vlerken

U graaiende vlerken.

Hoor het Nachtegaaltje weer bij ochtendkrieken;

als ik mijn armen luchtig zwaai als vlinderwieken.

Staat voor me te wuiven fris groen loof bij het raam;

die heerlijke zonnige werkelijkheid; ik houd je aan!

Draai nu in hoofd om; doldraaiende bezuinigingen!

Hoor alleen nog de kool waar het nu echt om gaat;

de rest is nu alleen; de nu plukkende politieke taal.

Waarom laat God weer van zijn schepping horen?-

omdat bij geboorten; alle ''naakt,, worden geboren!

Eerst vieren bij geboorte; de blije Ouders hun feest;

van kool tot kool; van zuivere geest tot zuivere geest.

Och; hebt gij dan geen gevoel in U graaiende vlerken;

wordt het nu geen tijd om te blijven binnen de perken?

Heerlijk; hoe het zonnetje het lover voor mij vergulde;

daar mee glorie en pracht van mijn droom vervulden.

Ik; die me nu heerlijk door door de tijd laat zweven;

wil nu alleen nog voelen; het wonder van dit Leven!

auteur:Adrie.1.6.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:44 5 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 mei 2012

Lieve Bloggers het spijt me maar ik kan niet meer op jullie rfeactie reageren...

Sennet schijnt problemen te geven! !

Wens jullie allemaal een heel goede avond,
sorry, en een heel fijne en goede mid-week.
Met heel veel liefs van Adrie.

Alle schoonheid

in de dingen

stamt van

de schoonheid in de

ziel

Langs de weg

van de schoonheid

leidt de schepping

naar God.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:37 11 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 mei 2012

Als in een boek te lezen

Als in een boek te lezen.

Bij gezondheid; dan is God u genadig geweest;

wordt je nu door de politiek niet uitgeknepen.

Wie ziet je nog; van die vroegere vakgenoten;

die verlichte zielen; met gevochten en geleefd.

Rijkdom nu gemeengoed; nooit naar gestreefd;

zijn innerlijke armoede heeft zich nu ontsloten;

ouderen en zieken nu van veel Zorg uitgesloten.

Dan wordt je pas echt duidelijk met wie je leeft.

Voor iedereen een lach, alijd op gezicht te lezen;

altijd zag je vreugde opbloeien vanuit mijn hart!

Alles was altijd bij me als een open boek te lezen;

zag altijd de zonnige kant; die niet meer zijn zal.

Zag zelfs bij mijn ziekte alleen maar de bloemen;

stond steeds open; waar deze ziekte me naar leidt.

Als de bloemen niet blijven lachen; bijtjes zoemen;

waarom zou dan dit dichterke niet krijgen respijt.

Auteur:Adrie.29.5.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:56 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 20 mei 2012

Mijn Computer werkt niet meer naar behoren; het spijt me lieve bloggers...

Maar het lijkt even zijn tijde te gaan kosten om het weer in orde te maken... Maar wens jullie nog wel een heel mooie zondag met heel veel zon en met heel veel liefs van Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 10:52 15 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 15 mei 2012

Verworven Rechten.

Verworven Recht.

Bij het dichten is steeds een goed voorbeeld;

de kunst van dichten is aan tijd veroordeeld.

Zal nageslacht; lezen welk gedicht ik bracht;

uit mijn hart en ziel geboren dichters kracht.

De uit mijn vurig hart en ziel zo gewaagde;

die vaak ook s'lands politiek ondervraagde.

En U laat zien in welk tijdsbeeld we nu zaten

Ja als kritiek; zal men dan misschien lezen;

wat voor eenzame zwervershand geschreven.

Welke taal; sociaal verval ging door het slijk:

en het Kapitaal toen steels snel nam de wijk.

Ziektes; de Pest gelijk, niet meer uitgestoten;

zieken, de ouderen en groepen niet uitgesloten.

Hoop dat niets van dit verval wordt vergeten;

zodat je weet wat jullie Ouders werdt verweten!

Werd door de Politiek verwacht en voor gezegd;

niets bleef over van door ons verworven Recht.

auteur:Adrie.15.5.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:06 15 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 12 mei 2012

Me laten knielen bij mijn graf.

Me laten knielen bij mijn graf.

Toen ik jaren terug, ziek werd;

in geest een ongelooflijk geweld.

Of mijn Leven nu werd gebroken;

ik al moest knielen bij mijn graf.

Maar het wilde mijn hart niet af;

niets hielp; bidden of met smeken.

Dagelijks zocht ik op het kerkhof;

naar kruis, steen of onder zoden;

waar mijn leven toch was beland;

was zelfs niet een kruis gepland.

Mijn naam ook niet bij de doden;

was het toch een droom; of geboft.

Och; verdrietig het Aardse gezicht;

het inzicht moest eerst verdorren;

tot bloedend hart en gezin stierf;

zonder werelds protest of morren;

niemand die mijn leven had gezien.

auteur:Adrie.12.5.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:01 9 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 9 mei 2012

Vrolijk en lustig

Vrolijk en lustig.

Zonder het zonnetje krijgt de dag een sombere schijn;

zij biedt ook minder wonderlijks voor dichtersgronden.

Zon en regen; soms somber maar als natuur verbonden.

Ook doet het zonnetje mensen hun harten vrolijker zijn.

Zag een meisje gezeten op een muurtje bij het Stadhuis;

vrolijk en lustig; harmonica spelend zonder somberheid.

De wereld was voor haar, als Wees zo het ouderlijk huis.

Als Wees zorgend dat ze haar plaatsje in de wereld krijgt.

Doolt van stad tot stad; ontmoet zo dichters en matrozen;

zij die dan ook met haar reizen; zonder warm huis of tent;

steden en landen ontdekken; door haar droom uit gekozen;

Steeds mensen die betoverd luisteren naar haar instrument.

'O haar melodie zo aantrekkelijk; en steeds zo prachtig;

haar levenslust en haar levensgenot zo voelbaar machtig.

In vergelijk; zie nu andere ogen die zo somber verkwijnen

Haar hart nu bijna zichtbaar zacht; en lief als wit satijn.

Auteur:Adrie.9.5.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 12:35 10 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 6 mei 2012

Het Bevrijdinsfeest

Bevrijdingsfeest

Mijn lieve buurvrouw; nu lief naar me blozend;

Anders haar lieve gelaat wat strak en bleek.

Ach ja; was immers wel een sombere week;

waarin natuur alleen maar regen liet stromen.

Nu zie ik, op tillen haar twee mooie beentjes;

en kon nu met haar ook even heel vrolijk zijn.

Kon nu ook eens met haar dansen vrij en blij.

Heerlijk; met haar ook eens blijheid te delen.

Glad je voorhoofd; anders gerimpeld en dof;

bezorgd je gelaat; nu dan ook even vol luister.

Met de bezuinigingen; zie ik je duiken in stof.

En zelfs de rozen verliezen dan nu hun luister.

Maar zeg eens? Bij wie is u kleding nog in trek;

hebt u niet iets vrolijkere en luchtigere van node?

Bij u moest ik denken aan de sombere Kerkoven;

en gaan waarschijnlijk sombere lieden in gesprek.

auteur:Adrie.6.5.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:31 4 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 4 mei 2012

Ongeduldig

Ongeduldig.

Wie nu ongeduldig de wolken en horizon beziet;

een smeekbode zend; die naar het zonnetje rent;

ziet dan in zijn onrustige en smekende dromen;

dan weer snel de regen en hagel nader komen.

Als je ooit je ongeduldige ogen naar God wend;

dan ziet u; dan straal op straal wat hij dan zend;

dat is de les en het antwoord wat hij u dan bied.

auteur:Adrie. 4.5.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:39 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 2 mei 2012

Een Lintje

Een Lintje.

Lieverd; je hebt je steeds voor iedereen gegeven;

ook voor mij had God je helpende hand bewaart.

Liefdevol; waar je lieve handen steeds voor staan,

met een gouden hart; speciaal door God gegeven.

Liefde voor zieken, armen en zwakken grenzeloos;

zou zelfs je laatste eten nog aan behoeftige geven.,

als die hun hand hongerig en open aan je aanbood.

Burgervader; groot als je aan haar een lintje bood.

Arme Burgervader, die aan haar geen lintje spelden;

wie zijt gij; en wie meent gij dan wel niet te wezen;

in vele ogen, harten staat liefde voor haar te lezen.

Valt niet te zien; dat zij is een van de echte helden.

Zij hielp nooit om; dan door ieder geliefd te worden;

hoort in haar lieve hoofd alleen wens en verlangen,

die niet opziet tegen de vele regels lintjes en rangen.

Zorgt voor hun liefde en voor hongerige; volle borden.

auteur:Adrie.2-4-2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:51 3 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 29 april 2012

Je grijzend haar

Op je grijzend haar

Zweeft nog even mijn hart en kamer rond;

als ik naar je kijk; doet mijn hart veel pijn;

maar moet nu even bij, en met mezelf zijn.

Ook ik wilde dat je steeds naast me stond.

Maar voelen steeds de pijn in ieders ogen;

laat onze harten niet koud en onbewogen.

Maar wil niet dat “ons” wordt aangetast.

Die mooie sterke vlam die naar mij lacht.

Lieverd; huiver als ik je voor altijd vergat.

Op je grijzend haar; nog een kroon van goud;

je zorg; zonder mij zag je geen toekomst meer;

het leven is koud en lijkt soms op een beest;

bijna stervende als hij met sikkel is geweest.

Ons hart blijft jong; maar lichaam ziek en ouder.

auteur:Adrie.29.4.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:27 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 28 april 2012

Weemoedstranen.

Weemoedstranen.

De lucht is grijs en kleurt nu vele hinderlagen

in hoofden vele gevoelens dan zo levensgroot.

Toch vraagt April nu niet om smart of klagen.

Nee, de zon wil geen strijd van leven en dood.

Nee het zonnetje wil niet zien de vele tranen;

van vele meren stromend in de vele Oceanen.

Dan gevuld met ongeduldige weemoestranen.

Wil geen verdriet kopschuddend van kwellen,

als een doodprent, somber en zwart omrand,

onze stemming hebben we toch zelf in de hand.

Laat teleurstelling in u hoofd niet zo schellen.

Laat groeien inzicht nog nooit naar gestreefd,

dat gevoel; wat de naam van ons geduld heeft.

Snel worden we overspoeld met vele bloemen;

van en door de natuur die van u treuren bloede.

auteur:Adrie.28.4.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:33 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 28 april 2012

Hallo lieverds

Hallo lieverds; ik probeer vandaag jullie lieve reactie's zo veel mogelijk te beantwoorden..Maar ik weet niet of ik het red. Zit in een situatie, dat me alles boven het hoofd lijkt te groeien... Hoop dat het weer snel anders wordt; met heel veel lieve weekendgroetjes van Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:30 2 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 25 april 2012

Mijn schaduw

Mijn schaduw.

Mijn schaduw en ik beginnen onze dagelijkse ronden;

hij vergeet me samen met mijn gebreken nimmer weer.

Als ik s'avonds samen met hem weer huiswaarts keer;

blijft hij trouw wachtend voor onze volgende zonden.

Verbijt steeds pijn en ongemak van de vorige ronden;

steeds een dagelijkse overwinning die we dan leveren;

soms wel een lichamelijk gevecht met angst en beven;

als mijn ziekte lijkt te blazen voor onze laatste ronden.

Blijven dan samen steeds blazen; de volgende ronde.

Onze gezichten laten dan dagelijks zien lust en schik;

als de dood zijn taken weer onvoldoend heeft verricht;

weer voldaan terug keren van onze dagelijkse ronden.

Zo neem ik iedere ochtend mijn schaduw weer zijn hand;

al voelt die hand soms wel heel onmachtig koel en klam;

zijn rust komt pas; als de Dood ons in 2e komt snijden.

auteur:Adrie.25.4.2012.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:19 2 reacties Reageer op dit bericht

7 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels