Zaterdag 23 februari 2013
Ouderschap.
Zag in gedachte mijn Vader in een muf gerookte tent;
zo met troosteloze gedachte weer aan de toog gezeten!
Mag het wel weten; dat in gedachten ik nog bij je ben!
Dat ik je nu zou vergeten, zou wel een wonder heten!
Ja, in het gezin had je van opvoeding geen verstand;
met je gedachte fladderde je steeds in je kroegje neer!
gevoel en geest bereikte nooit een vreedzaam bestand;
wat steeds vruchteloos dwarrelde; bij de Loveren neer!
Maar ook wat te snel reikte je haar steeds weer die roos;
zo je steeds vergat; achter die roos, daar zit ook je hart!
Hart en roos, bereikte zo ooit; die mooie roos haar dood!
Zo bleven verliefde harten ver van de roos en ouderplant!
Jullie foto's; staan zo altijd ongerijmd op de kast te prijken;
mijn hart zegt nog steeds; de foto's zeggen niet wat ze lijken!
Jullie Ouderschap; wordt nog steeds in mijn hart bewaard;
tot in een droom; een Godsgeschenk zich aan mij openbaart!
auteur:Adrie.23.2.2013.
Donderdag 21 februari 2013
Het ouder worden.
Ouder worden maakt van een mens vaak een gelaten kind;
soms laat hij het nu ook meer toe; nu met andere te leven!
Geen wapens meer; om te voorkomen dat ze van je stelen.
Groot het verdriet; als vertrouwdheid je na jaren ontglipt!
Je ziet nu ook nog meer; in het voorjaar de lente ontluiken;
gaat ook meer aan die heerlijk ontluikend bloemen ruiken!
Kunt nu genieten van rustig tikken van regen tegen de ruiten;
of vogels; die bij het eten; een vrolijk deuntje voor je fluiten!
Maar soms ook verdrietig; als naasten eerst komen te sterven;
andere die voor de Notaris snel grabbelen tussen de scherven!
Dat vindt men zelfs belangrijker dan hun reputatie, die Erven!
auteur:Adrie.21.2.2013.copyright.
Donderdag 17 januari 2013
Iris of Lelie.
Door de sneeuw werden alle vogel trippel sporen uitgewist;
zocht deze morgen vergeefs naar het meesje wat ik nu mis!
Is het bij het eten van de Vetbol en pindanootjes verstoord;
of had nu mijn Buur; deze morgen weer het hoogste woord!
Op mijn vraag sputtert hij wat tegen; en geeft me het woord!
Weet je; het Meesje zijn dapperheid heeft me steeds bekoord;
ja boven alle Mensendrang; floot het steeds mee in het koor;
en geef het in de Winter steeds een Mezenbal of pindakoord!
Jammer; dat de spoortjes van hun door de sneeuw zijn gewist;
hun vroege aanwezigheid; geeft me steeds een vrolijk gezicht!
Dan boven in Hemelse licht; een lief, en mij zo bekend gezicht;
wat kennelijk ook bij haar boven; in Liefde nooit is uit gewist!
Was als een witte Iris of Lelie; ze was mij nog zo zuiver en lief!
'O, ze is nu als Maria; zo mooi nu in haar Goddelijk aangezicht;
zij had het licht gevonden; wat nu haar genezing heeft ontbloot!
Wens van haar in gedachte niets meer; voel me dan nu een dief!
Auteur:Adrie.17-1-2013.copyright.
Weer een inbraak
2 reacties op dit bericht
Lieve groetjes dikke knuffel mooi geschreven ik wens je veel beterschap lieverd
fijne zaterdag Adrie !
nog eventjes wachten
het mooiste van de natuur moet nog komen ...
groetjes van meeuw