Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Donderdag 25 april 2013

Kinderogen

Kinderogen.

Honderden wilgen; voor een kinderoog heel woest onthoofd;

een barbaarse moordpartij, zo fietste ik aangeslagen voorbij!

Als een slachtpartij stonden ze in stilte overvallen op een rij!

Zo verschrikkelijk ; stonden triest en dapper nog op hun rij!

Wat kon mij de school schelen; zij konden hun niet meer helen;

nu deze bomen in mijn kinderogen; nu zo woest waren gedood!

Had honderden dode bomen gezien; niemand kon ze nog helen!

Nog nooit had ik zo iets gruwelijks gezien; zo stil en zo groot!

Toen ik dit zag; hoopte ik; dat het oploste in mijn droom wereld;

dat mijn kinderfantasie, iets mooiers voor mij zou verbeelden;

dat God, voor deze boosheid, hun met zijn boosheid zou slaan!

Of dat God even de tijd voor deze bomen terug kon laten gaan!

auteur:Adrie.25.4.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

mia26 april 2013 om 12:15

Lieve groetjes en bedankt voor u zo trouwe bezoekjes mateke

Een gelukkigste mens is
hij /zij die andere mensen
gelukkig maakt.

Groetjes en knuffels...

LIEFS

Amorfati26 april 2013 om 11:52

Vaak hoor je het beter met je mond dicht. Vaak zeg je het beter met je mond dicht. Vaak zie je het beter met je ogen dicht Adrie.... smile

Amor Fati wenst je een aangename dag toe!

Vrouwen zijn gek op zwijgende mannen….Ze denken dat die luisteren.

Waarom kunnen we het slechtst denkbare realiseren en niet het best denkbare

annelien26 april 2013 om 11:48

Ondanks de regen lieve Adrie wens ik je een aangename dag en een prettig weekend

Prachtig gedichtje over de kinderogen
bedankt voor je bezoekje lieverd
***

Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 april 2013

Paarse Heide

Paarse Heide.

Kent iemand van U ook dat vreemde gevoel;

het is geen verdriet, geluk, geen van beide;

geen liefkozend rollen over de paarse heide!

Kijk of een onheilsbode je tegemoet spoedt!

Nee je gevoel is rustig, tevreden; het is goed;

ook niets wat er van je wenst te gaan scheiden ;

of de cirkel van geluk zich zelfs gaat verwijden!

Geen beeld of geluidje; wat brengt rampspoed!

Je voelt in je nabijheid ook geen onrust of haat;

of een ieder, vol liefde naast de ander gaat staan!

Ook geen schijnbaar mooi doen, of stille haat.

Lieve mensen; is dit een droom of wordt hij waar?

Auteur:Adrie.12.4.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:06 5 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 27 maart 2013

Paasreces...

Lieve bloggers; wil jullie zeggen dat ik vanaf morgen voor 14 dagen bij mijn lieve Vriendin in Midden-Delfsland op Paasreces ben...Het is vooral het gemis aan Franscientje wat me doet vertrekken; maar ook de inbraak...Maar wens jullie een heel mooie en fijn Paasfeest; met heel veel liefs van AdrieXXXXXXXX

Voor de onrustige of ontevredene onder U;
die niet met de schoonheid van het Leven tevreden zijn;
kan de uitkomst zijn, dat zij dit mooie leven;
in verbittering of eenzaamheid zullen slijten:
omdat zij van de rijkdom en de schoonheid
Van het Leven in hun ongeduld hebben afgezien.

Geschreven door Adrie van Gansen om 10:33 5 reacties Reageer op dit bericht

Maandag 25 maart 2013

Pen en en schildersvruchten

Pen en schildersvruchten.

Wat verlangt mijn hart weer naar die mooie rode rozen;

schoonheden, die steeds maken die verwonderde ogen!

Steeds bewondering voor de natuur zijn kunstvermogen!

Denk steeds weer; hierin gaat u ons de kracht te boven!

Verlang zo naar het zonnetje; aan die zomerse luchten;

met bloemen, lover, mijn pen; en mijn schilderkunsten!

Dat ons ook geen sneeuw of vorst meer valt te duchten!

Weer met liefde kan maken, zonnige pen of verfvruchten!

Verlang om met pen of penseel de Natuur wat te evenaren;

wat ik natuurlijk het best kon; in de vroegere liefdesjaren;

toen je nog dacht; dat het huwelijksbootje dreef voor jaren;

niet wist dat het bootje op verveling zou kunnen gaan varen!

auteur:Adrie.25.3.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:12 3 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 maart 2013

Gelukkige blije gezichten.

Gelukkige blije gezichten.

Zag vanmorgen die ijzige noorden wind;

langs de ruiten van mijn woning gieren!

Zoekend of hij zijn maatje de regen vind:

om nog even een bruusk feestje te vieren!

Voelde weer de gure koude Winterwind;

die uit het noorden kwam aangeblazen;

zoekend of hij nog een guur maatje vind;

ja er viel weer sneeuw tot mijn verbazing.

Eens zal het zonnetje ze toch laten zwijgen;

dan doen ze niet meer zo kil en gewichtig!

Zal het zonnetje weer geven; bruine lijven!

Zie je alleen nog gelukkige blije gezichten!

auteur:Adrie.23.3.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:50 2 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 22 maart 2013

Weer een inbraak

Weer een inbraak

Ondanks vandaag weer het mooie lentezonnetje;

huilt mijn hart na de inbraak tranen met tuiten;

al wil het in mijn hart, ook niet blijven morren;

door lang verdriet; kan je hart gaan verdorren!

Nee, ik luister liever naar de vogels die fluiten!

Eindelijk toch gekomen; het zonnetje zijn pracht;

nu met zijn mooie groen ontluikende Lente dagen;

wier pracht geen verdriet, onrecht kan verdragen!

Deze schoonheid; geeft gekwetste harten kracht!

Gij; die meent dat ik ben een rijke zieke dichter;

U kraak maakt maar een onsje woorden lichter!

Omdat van een dichter;rijkdom geschreven staat;

blijf ik daar door nu, toch fier op de benen staan!

auteur:Adrie.22.3.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:03 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 10 maart 2013

Een luimig liedje

Een luimig liedje.

Ik wil een luimig liedje tot u zingen;

over vlinders, een liedje van minnen!

Schrijven; zonder die treurige zinnen;

of de Politiek met snijdende dingen!

Voel steeds nabij; vele warme lijven;

opdracht ook de liefde te verspreiden;

zo schoonheid der Natuur verspreiden;

niet elkaars hebben te gaan benijden!

Wil stoppen met elkaar te verachten;

over kleinigheden die we bedachten!

Wil geen tranen op Zerken zien vallen;

het Leven is opstaan en weer vallen!

Mooier de wereld dan we bedachten!

auteur:Adrie.10-3-2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:16 7 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 9 maart 2013

Spelend Kind

Spelend kind.

Zat wat ziek en witjes, op mijn bankje in het mooie Park

zag een spin, die haar web nu hing over struik en plant.

Zacht zonk de dauw nu met het opkomend zonnetje mee;

zag het neervlijen van de sluier; 'O God wat een pracht!

De Natuur haar gewaad zonk nu met daglicht naar benee!!

Dit mooie gebeuren lijkt als een Fee;of een spelend kind;

niemand heeft voldoende moed om hier nu mee te spelen!

Of al het moois wat de Natuur je biedt in stukken te delen!

Zoiets moois; zacht als vleugels; en net zo licht als de wind!

Zie de Natuur dan als het meisje;wat me alle jaren maanden;

mij steeds dieper en inniger als ik al dacht; mij ging bekoren!

Zij die steeds in het frisse Voorjaar; mijn ziel weer bekoorden!

Dit gaat zoal heel veel jaren; steeds tijdens de Lente maanden!

auteur:Adrie.9.3.2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 3 maart 2013

Het Schrijvertje

Het schrijvertje

Ach schrijvertje; zie ik u droeve hoofd gebogen;

zoek helende woorden; die even pijn overneemt;

woorden; die even de plaats van me overneemt!

Tot lichaam en geest; door het poortje mogen!

Wil mijn plaatsje verdienen; geen mededogen;

zag niet; dat ik weer door alle pijn heen streed;

vertel niet; dat in mijn gebed de reden niet weet;

of ik U al niet vaak tot handelen heb bewogen!

Soms lijkt het, dat U het verdriet niet wil horen;

of U, als de Artsen door het zelfde straatje gaat;

als later weer tranen in mijn ogen zijn ontstaan!

De Stad; zou dan zijn schrijvertje hebben verloren!

Auteur:Adrie.3.3.2013.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 2 maart 2013

Zijn bosje verfrommelde rozen

Zijn bosje verfrommelde rozen.

Hij stond heel verdrietig bij zijn liefste haar verse graf;

wat hij haar te bieden had; geplukt met bevende hand;

was een bosje rozen, verdrietig ontdaan van ieder blad;

een handje met kale en nu wat, verfrommelde bloemen;

dacht verdrietig; kun je dit nog wel een ruiker noemen!

Had haar nu willen geven, een blik in zijn levensvreugd;

ze hadden jaren lang, vol met liefde van elkaar genoten;

deze bloemen had hij nachts in slapeloze uren besloten!

Bloemen en planten; gaf haar leven ook veel extra deugd!

Zij was het mooiste cadeau wat hem ooit was overkomen;

levensvreugde en vuur; zal je er altijd dankbaar voor zijn;

toch was hun; zo verdrietig afscheid nu door God gekozen;

aan hun vreugdevol leven, was verdrietig een eind gekomen!

auteur:Adrie.2.3.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:56 3 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 24 februari 2013

Het blijvend ontij in mijn hart

Het blijvend ontij in mijn hart.

Ach mijn God, waarom blijft die ontij in mijn hart;

hevige ontij en die stormen; beukend tegen de kant!

Dat hart; haar zo eindeloos pijnigend moet voelen;

nog de waarheid uit haar lippen moet zien vloeien!

Soms schokt nog steeds de tranen door merg en been;

slepen door ziekte; en Mallemolen van het leven heen!

God; ik zie steeds U warme steunende hand van boven;

wacht nog tot gevoel, hart en verstand mij doen geloven!

Ja, ik kan van gegeven heilbloed en warmte gaan blaken;

alles heel gulzig gaan versmaden wat U me allemaal biedt;

en zelfs U macht en oordeel nu in alle rust gaan verzaken;

nee machtige God; dat mag mijn hart en geloof steeds niet!

auteurAdrie.24.2.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:55 4 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 februari 2013

Ouderschap

Ouderschap.

Zag in gedachte mijn Vader in een muf gerookte tent;

zo met troosteloze gedachte weer aan de toog gezeten!

Mag het wel weten; dat in gedachten ik nog bij je ben!

Dat ik je nu zou vergeten, zou wel een wonder heten!

Ja, in het gezin had je van opvoeding geen verstand;

met je gedachte fladderde je steeds in je kroegje neer!

gevoel en geest bereikte nooit een vreedzaam bestand;

wat steeds vruchteloos dwarrelde; bij de Loveren neer!

Maar ook wat te snel reikte je haar steeds weer die roos;

zo je steeds vergat; achter die roos, daar zit ook je hart!

Hart en roos, bereikte zo ooit; die mooie roos haar dood!

Zo bleven verliefde harten ver van de roos en ouderplant!

Jullie foto's; staan zo altijd ongerijmd op de kast te prijken;

mijn hart zegt nog steeds; de foto's zeggen niet wat ze lijken!

Jullie Ouderschap; wordt nog steeds in mijn hart bewaard;

tot in een droom; een Godsgeschenk zich aan mij openbaart!

auteur:Adrie.23.2.2013.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:59 3 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 21 februari 2013

Het ouder worden

Het ouder worden.

Ouder worden maakt van een mens vaak een gelaten kind;

soms laat hij het nu ook meer toe; nu met andere te leven!

Geen wapens meer; om te voorkomen dat ze van je stelen.

Groot het verdriet; als vertrouwdheid je na jaren ontglipt!

Je ziet nu ook nog meer; in het voorjaar de lente ontluiken;

gaat ook meer aan die heerlijk ontluikend bloemen ruiken!

Kunt nu genieten van rustig tikken van regen tegen de ruiten;

of vogels; die bij het eten; een vrolijk deuntje voor je fluiten!

Maar soms ook verdrietig; als naasten eerst komen te sterven;

andere die voor de Notaris snel grabbelen tussen de scherven!

Dat vindt men zelfs belangrijker dan hun reputatie, die Erven!

auteur:Adrie.21.2.2013.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 19 februari 2013

De weergoden

De weergoden.

Keek in de tuin naar puntjes van al uitkomende bollen;

maar regenwolken zorgde snel, voor donkere stippen;

waardoor voorjaarsboden, angstig leken te krimpen!

Of de weergoden zeiden; we laten niet met ons sollen!

We laten ons door het zonnetje niet brengen ten graven;

in Februari, al weer veel te vroeg ten grave gedragen!

De Natuur gaf ons al Eeuwen lang het recht op bestaan;

als het voorjaar nu al begint, zal onze Ziel snel vergaan!

Weten; de hongerige mensen wachten al op het zonnetje;

om samen een dronk te doen; in hun tuin of balkonnetje!

Je ziet dan weer van vele; hun bleke lijven neder dalen;

om heel hongerig te vangen; zonnetje zijn eerste stralen!

Geschreven door Adrie van Gansen om 12:55 2 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 17 februari 2013

Mijn lichaam zijn strijdmakker.

Mijn lichaam zijn strijdmakker.

Mijn Lichaam had even zijn strijdmakker zijn verbroken;

dat verwachte ik zeker in deze moeilijke tijden toch niet!

Je hebt het als de Landelijk economen; alles verbroken!

Diep in mijn hart; huilt het nu trots zachtjes van verdriet!

Mijn lichaam, kijkt naar met gebreken vol gestouwd vertrek;

en ziet samen met de Economen; je hebt teveel hulp te node!

Alles bezag men sociaal;nu alleen nog aan zijn dikke brode!

Nee nu zie ik alleen voor mijn deur een woest verbroken hek!

Kijk nu naar mijn bundels; soms daarop tanden stuk gebeten;

maar heel snel na mijn dood; raken mijn woorden vergeten!

Ook al bood mijn Leven aan woorden en Natuur nog zo veel;

alleen in het hart van je kind gebruik je dan een groot deel!

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:27 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 februari 2013

Toverdraad

Toverdraad.

De wind joeg weer onbarmhartig over de stad en land;

verdrietig mijn oog; wat het einde van de Winter wou!

En weer meteen het aanzwellen van de snerpende kou;

een horizon die nog geen schimp van het zonnetje had!

In de nacht het huilen van de wind; vergezeld van de kou!

Ruiten, met rijp weer omgetoverd tot een kristallen blad;

lijkt op een door kabouters en elfjes achtergelaten schat!

Als met toverdraad, wat zilverachtig gemaakt, zonder fout!

Niets wat Koning winter weerhoud; geen macht die stoort!

Merels en kraaien nog hongeriger; bij mijn aanschouwen;

verlang naar de Zon en groen; die ik nu wil aanschouwen!

Nu blijven de Wintergoden met werktuigen aan het woord!

Geschreven door Adrie van Gansen om 16:36 9 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 januari 2013

Sneeuw en ijspret gedooid

De sneeuw en ijspret gedooid!

De sneeuw en ijs gedooid; de programma's gewist;

even ging in mijn gedachte de vraag of ik dat mis?

Ja, het zal voor deze winter misschien gebeurd zijn;

de Lente lonkt; het is maar met welke ogen je kijkt!

Steun wat dromend op een Eikenboom zijn stronk;

schonk op duizenden jaarringen mijn glaasje vol!

Deze duizenden jaren Eik; vroeg me heimelijk wat;

of mijn mond van mijn Beerenburger genoten had?

'O dromen worden nu niet alleen gevuld met koud;

warm mijn lijf op; tijdens mijn tocht door het woud!

Nee drink niet mijn kruikje leeg; zo quasi onbewust;

u ziet oogje kleiner worden en slapend heel gerust!

Nee loop wel met wat zwaardere benen door het mos;

toch loopt nog steeds schrijvend door het donker bos!

Voel de statige bomen; eeuwen voor mij, hier verrezen;

daar waar door engelen een plaatsje kregen gewezen!

auteur:Adrie.29.1.2013.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 27 januari 2013

Dicht en blog-pauze

Neem even een blogpauze om te herstellen!

Heb te veel van mijn lichaam gevraagd, wat ik pas merkte;

toen er niets goed meer aan bijn blog en lichaam goed werkte;

iets wat dus niet alleen mijn blog, buttons en computer betrof;

maar ook mijn gezondheid! Ik moet een time-out nemen!

Ik doe dit niet zonder jullie een heel goede avond en week

gewenst te hebben;

met de lieve groetjes en tot lates,van Adrie.

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 26 januari 2013

Elfstedentocht kruisje

Nog een elf stedentochtkruisje.

Wanneer ik 's ochtend, mijn blik naar buiten wendt;

en de koelheid en ontij zo enorm begin te verachten;

het zonnetje ons vergeefs op zijn stralen laat wachten;

dan is het vlok op vlok wat de Winter mij dan zendt!

Dan welt er in mijn hart een lied wat ik zingen moet;

'o zonnetje; maak van u smalle ring een warme hand;

net of uw mooi stralend lijf, inmiddels niet meer weet;

dat wij al lang zien een schaduw van u mooie kleed!

Weet; sombere gedachten, schrijven een somber dicht;

mijn hart droomt van het zonnetje, met parelend licht!

Droomde voor mijn ziekte steeds; van nog een kruisje;

maar zit nu verkleumd achter de haard in mijn huisje!

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:09 2 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 januari 2013

Winterse onzekerheden

Winterse onzekerheden.

Winterdagen met de winter zijn luim en onstuimigheden;

steeds blij als ik weer naar mijn huis en haard kan gaan!

Al is mijn dichtershart nu soms wel wat te slecht lerend;

als mijn dichtersogen verliefd worden op die witte deken!

Treft vaak ook ouderen en invaliden in hun onzekerheden;

deze beelden; schokken mij soms zo diep en hartverterend!

Laat nu kaarsen branden; zo warm met hun lichte schijn;

lijken wat zoekend, op het tafellaken van helder wit satijn!

Omstandigheden, waar mijn hoofd nu bij gaat fronsen;

deze dagen; zijn voor oudere en zieken geen blije dagen!

Weet niet of dat klopt; of wordt ik dan nu al wat dronken?

Nee; deze onmacht maakt bij mij steeds van die wonden!

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:30 5 reacties Reageer op dit bericht

3 reacties op dit bericht

Een gelukkigste mens ishij /zij die andere mensen gelukkig maakt.Groetjes en knuffels...LIEFS

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

Een gelukkigste mens is
hij /zij die andere mensen
gelukkig maakt.

Groetjes en knuffels...

LIEFS