Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Woensdag 25 februari 2015

De Zuid-Hollandse Vliet

De Zuid-Hollandse Vliet

Hanneke Maan schuift zijn loopplank over het water;
over het donkere water van mijn zo geliefkoosde Vliet.
En tijdens het lichtjes feest, vuur over het water schiet.
In de donkere schaduw; ziet men soms de Pastoor niet!

De Maan maakt op het water nu wat griezelige schaduw.
Op het naast liggende fietspad, afspiegeling van het riet.
Je ogen volgen de lichtjes op het water zo lang ik ze zie!
Kan de lichtjes volgen, als de Vliet dan niet wordt te ruw!

Zie en hoor in het donker, de schaduw van de Pastoor staan!
De wind gonst wat zachte regen; onvriendelijk tegen me aan!
Dacht nu al huiswaarts gaan, is nog niet mijn liefste haar zin;
veel van die drijvende lichtjes, dat is vooral wat zij zo bemind

Hoe eenzaam en hoe ver blikt nu het ver kijkende Waterland;
De Vliet met zijn prachtige groen golvende rieten waterrand;
het is ook de statige sterke stilte waar ik zo verliefd van houd!
De Pastoor zijn gebed klinkt wat eenzaam en hol in de avond.
auteur:Adrie.25-2-2015.@

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

Diana28 februari 2015 om 09:35

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Nikki28 februari 2015 om 05:45

Lieve groetjes Nikki

Vlug even langs geweest om je een fijne Zaterdag te wensenEen druk weekend

Er zijn meer eerlijke en betrouwbare mensen op
deze wereld dan je soms zou denken.
We vallen alleen minder op.
Nikki

Diana27 februari 2015 om 09:10

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

alda bosmans26 februari 2015 om 13:30

aangenaamste donderdag met fijne groetjes..het kan niet beter...

Diana26 februari 2015 om 08:19

Lieve groetjes dikke knuffel mooi geschreven lieverd

Reageer op dit bericht

Zondag 22 februari 2015

Goden laten je nooit alleen

Goden laten je nooit alleen!

Liep even wat verdrietig over een stille landweg;
met mijn hoofd vol met zware moeilijke vragen!
Deze vragen maakte alles even zwaar te dragen.

Net of ik dit pad eerder verdrietig had afgelegd!

Worstelde toen in mijn hoofd ook met zulke vragen.

Het pad liep langs akkers vol koren en hun arens.

Had vragen; mijn zoons schouder niet te maken?

Werd moe, gedachte vol met deze nog vele vragen!

Maar veel van mijn antwoorden hield lang stand;

Artsen, door hun Kennis dan zo wijs en bevlogen;

was er dan geen antwoord te vinden in jullie ogen!

Werd moe maar het hoofd nog vol met zijn vragen!

Zie boven de akkers; het mistgordijn wordt geheven;

ook het schaduwbeeld van de maan is nu gestegen!

Maar geen letter geen woord zie ik nu geschreven!

Nee, zal me gewonnen geven, tot Goden het weten!

auteur:Adrie.22.2.2015.@

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:27 5 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 20 februari 2015

In het Leven gestaan!

In het Leven gestaan.

Leven kan zijn: vreugdevol in het leven gaan staan;

soms schrikken als het wat ongebaande wegen lijken!

Moeten de wegen eerst verfijnen, of soms verdwijnen!

Kost vaak vele jaren, voor dat de keuze is gemaakt!

Voor je gevoel, is het vaak moeilijk keuzes te maken!

Moeten zo soms gemaakte keuzes laten verdwijnen!

Onveranderbaar; lijkt soms hart en ziel hun deinen!

Lijkt soms op de Ruijters schip, die te horen kraken!

Ook gij die zeggen te zijn een Poëet of een Dichter;

hebben door het leven nu een rugzakje kilo,s lichter!

Op Levenspad vaak verdwaald waardoor wat zwaar;

dan wordt je door het Engeltje Cupido soms wat lichter!

Maar ken ook een minnaar zonder liefde of lustte;

geen zachte vrouwenhand wat hij ooit voelde of lustten;

zijn gedaante,licht, schaduw een kring om de Maan!

Vrouw en liefde waren steeds verder bij hem vandaan!

auteur:Adrie van Gansen. @

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:20 3 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 13 februari 2015

Onze vroegere straat

Onze straat
Logeerde in een stad waar ik jaren heb gewoond;
die ervaring wist nog gevoelig mijn hart te raken!
Verlies van monumenten werd me pijnlijk getoond!
Erosie had hier kennelijk ook pijnlijk toe geslagen.

Wat nog kon was spiegelen in het Park zijn bronnen!
Een vijver, waar de waterlelies nog voor me opende!
Eenden nog waren zonder de achterdocht of kommer.
Steeds nog te zien; de vele Witten en gele blommen.

Onze straat nog smal en de kasseien zwart en rond.
Bij het gaan slapen; spookt even de Weerheim rond.
Zie en voel nu de Hotelpoes op mijn bed gaan zitten;
Na aansporing sluipt ze wat schichtig de komer rond!

Wist dat de poes zich ergens anders neer zou leggen!
Gij Rakker, deugniet hoor ik mijn Onderwijzer zeggen!
Wist dat hij alles zag, en hij nu weer kon aanschouwen;
Nog steeds dezelfde deugniet zou hij boos gaan zeggen!
Auteur:Adrie.20.2.2015.@.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:36 9 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 8 februari 2015

Koffieboeren

Koffieboeren.

Was weer vol met praatjes en zijn melige pretjes;
zijn vlinderdas zijn kosterpak zwart; heel netjes!
Op zijn kast van zijn ouders twee mooie portretjes.
Zijn vader een man met een strak gekamt toupetje.

Zijn Moer...bij het zien ging het zonnetje wat dalen;
Geld verdiend in de Oost met hun .vele koffiebalen.
De werkers op hun Plantages lieten ze verschralen.
Ook hun geest lieten ze verschralen op de plantages.

De werkers zag je; hun vingers in hun zakjes dalen,
Bij lamlendigheid werden ze gebonden aan palen!
Koffiebalen voor de veiling op de wagens geladen!
De slaven waren blij als het zonnetje wat ging dalen!

In Europa staken ze dan hun winsten in Edele metalen;
zag je ook onder parasolletjes op boulevards dwalen.
Bij het zien van hun portretjes, zag je zijn tranen dalen!

Auteur:Adrie8.2.2015.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 1 februari 2015

Schemering vergezeld

Schemering vergezeld

Heerlijk die schemering vergezeld van een zuchtje wind;
genoot van verwerking, bent uit mijn hart heen gegaan!
Bij openen van deuren keek ik nog in je ogen en gezicht!
Na jaren, zijn ook die herinneringen bij me weg gegaan!

Jammer, hoe hard had je verlies me in mijn hart geraakt;
was geraakt,morgens werden soms al tot avond gemaakt.
Merkte dat ik mijn warm hart voor liefde niet open deed!
Mijn hart genas niet, merkte dat het vloog naar mijn keel!

De koude Lucht werd mild; geen zwellen meer van tranen;
merk dat ik minder in m'n hart geraakt werd met de jaren!
Zelfs de Maan lacht naar me door de kale koude bomen!
liefde en warmte zal snel weer in mijn hart gaan komen!

auteur:Adrie.1.1.2015.@

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:36 7 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 30 januari 2015

Sjoukes houding

Sjoukjes houding.

Het gaat door mijn gedachte; als de dag van gisteren ;
dat ik nat en pijnlijk in de modder onder de mobiel lag;
een niet te versmaden houding die nat en ijskoud was!
Leek net; of ik bewust in een houding van Sjoukje lag!

Gebroken voelde ik me in die natte en koude modderpoel;
diep in mijn gedachte wenste ik mij in het blauw bij God.
Nee dat geluk was me nog niet gegeven, was maar alsof.
Nee, dacht wel aan mijn zoon en Lief , in die koude boel!

Voel op zo'n moment wel, het hart met Gods licht omgeven;
maar reik soms, naar de bevrijding over God zijn wegen!
Geen hulp,wel dat het muisstil was, de val even geleden
Wat kon om hulp schreeuwen, ook in modder geschreven!

Plots,zacht warm werd door stemmen en dekens omgeven;
tranen geluk na deze droge en warme dracht in deze nacht.
Werdt door de zorgende handen, warm en droog gestreken!
Warm werd ik nu ook van het nu zo heerlijke warme glas.

auteur:Adrie.30.1.2015.@

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 24 januari 2015

Dromen die vaak te lang blijven

Dromen die vaak blijven.
Och dichterke, och dichteeke, wat hebt gij toch misdaan;
dat je alleen met gedachten of andere zieken moet gaan?
Tien jaar terug had ik mijn Vrouw nog vast aan mijn zij.
Waren als uitgelaten jongeren trots;een snuit is van mij!

Ja, had vannacht weer niet goed en rustig door geslapen;
herinneringen spookte weer verdrietig door mijn hoofd.
Och lieverd, we waren net twee dartelende jonge schapen,
Herinneringen werden in de droom weer eens geschapen!

Steeds weer zeggen mijn dromen opnieuw: toch dichterke;
jullie hebben wel zeldzaam veel van elkander gehouden;
Ja;klopt heb ons boek s'nachts vaak weer open gevouwen!
Maar de gedroomde hulppagina's bleven ook steeds dicht.

'O wat ik met een andere geliefde ook weer heb gepoogd;
vielen toch lang in ongenaden, of dat van ons niet mogen!
Bleef als bij een boek; herinneringen, een momentopname
Hebben gelukkig ,n kind,toch fijn als ze op Visite kwamen!

auteur: Adrie.24.1.2005.copyryht

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 7 reacties Reageer op dit bericht

Woensdag 21 januari 2015

Een Tiroler Kerkklok

Een Tiroler kerkklok

Lang klonk het schot nog in mijn kinder oren na:
als die Tiroler Kerkklok galmde het Bergen rond.
Een kleine berggeit zwaar gewond op de grond!
Lag verscholen in struiken met bloedende wond.
Klonk nu in mijn kinder-oren zwaar galmend na!

Nee het klinkt niet als vaat vallend aan scherven;
klonk ook niet als een beek soms te horen in bergen
waarom komt het geluid nu dichterbij mij gesneld;
denk dat ik merk hoe het geitje door de jager sterft!

Wilde nu naar huis, had hier niets meer te zoeken;
al had mijn kinderhart met de jacht al wat verzoend!
Maar het beestje moest nu heel alleengaan sterven!
Ook niemand die nu een kruis zou maken en verven!

Zag uit bergen komen; geroffel en een bliksemschicht;
Waarom moet het geitje sterven als de donder zo klinkt.
Maar doch over de Alpenvelden zie je de bliksem zelden!
Hard zoals de donder hoor je in de velden maar zelden.

auteur:Adrie.21.12015.Copywriting

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:13 4 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 20 januari 2015

Snel werd liefde een verdorde bloem

Snel werd liefde een verdorde bloem.

Hoorde vanmorgen: wat gons regen en natte sneeuw;

mistroostig en verveelt zo het nat op en neer beweegt!

Hoor het tikken van de regen als het op bladeren valt;

het water gaat koud langs mijn wangen naar een plas;

waar druppels laten horen in de plas een Weense wals!

De regen komt nu in geselende stromen naar beneden;

zocht snel beschutting in een Abri was even een huis;

ritselend naast me nog een snelle woninggebruikster!

Hoor de regen vallen in woeste stromen naar beneden!

De dame merkt op; net of de regen grote vlerken vormt;

klinkt net, of er nu nog meer regen woest op de abri valt!

Hoor de regen woest in symfonie de straatstenen kussen!

Mijn gezellin zoekt onder de Abri steeds meer mijn rust!

Nu er vormde in mijn Dichtershoofd snel een mooie bloem;

en ontstond er op mijn wangen steeds meer een rode gloed.

Ik hoopte in ons samen zijn,dat Amor ook een pijltje droeg.

Toen regen stopte; was ons samen zijn een verdorde bloem.
auteur:Ad van Gansen.20.1.2015.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 17 januari 2015

Vastgebonden door de duiven

Vast gebonden door de duiven.

Ja de zon heeft gezegd;rol op die grijze gordijnen;
je wolken naken het donker, somber aan de lucht!
Gooi ook niet zoveel regen; mijn rug gaat lijden!
Het zonnetje slaat er ook steedsvan op de vlucht!

Mijn liefste geeft aan te hebben driften en deugden;
Een kwelling, als de wolken een grijs gordijn weven;
Toch liefste de zon heeft straks een paradijs geweven!
Och meisje, laat niet verliezen je nog zo jonge jeugd!
Wil nog niet zien , je kist op het altaar der deugd!

Mopperaars stappen dan over een onbekendegrens;een grens die vaak door ongeduld wordt geschonden.De Natuur neemt tijd, gij gulzige ,dorstige monden;
God stoort zich bij die dorstige monden vande mens.

Zes jaar ken ik ze; nu gebonden met een rozensnoer;
ze merkte me niet, zacht lief dromend en sluimerend!
Ik keek haar aan, leek vast gebonden door de duiven.
Kuste haar; bleef sluimerend onder de rozensnoeren.auteur:Adrie.17.1.2015.copywriting.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 11 januari 2015

Zware wundstoten

Zware windstoten

Zit wat verdrietig te schrijven naar mijn liefste;
voelt zo eenzaam, en zonder je warmte zo koud!
Wil je warmte nu voelen, het is zo koud Lieverd!
Och waren we samen maar gelukkig getrouwd.

Regen, storm en andere sferen die hard slaan;
stormvlagen, op anders zo lieve en stille straat!
Nu hoor ik de regen nu huilen tranen met tuiten;
Zie ik alleen de vele rode neuzen hard snuiten.

Nu rest mij een natte steen voor mijn Billekens;
Was je maar hier, warm, lief en samen stillekens,
Wachten zal nu geen maanden meer voor me zijn.
eens zie ik weer stromen; water naar Maas en Rijn.\

Houd me kranig met herinneringen uit onze dagen;
tot ik je zie dagen na de vele harde windvlagen!
Weet je nog; hoe gelukkig we het Leven nu zagen!
De zomer zal regen en Jan de wind eens verjagen!

auteur:Adrie van Gansen..11-1-2005. Copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:11 7 reacties Reageer op dit bericht

Donderdag 8 januari 2015

Een moment-opname

Een momentopnamen.

Heb voor veel andere een strak en streng gelaat;
vast voor anderen meer boos dan goed gedaan!
De ander is ook niet snel tot liefde te bewegen;
een kus of lach zal men mij dan niet snel geven!

Maar liefde zijn uitingen die ziek zijn verzacht!
Zeldzaam de mensen, die mijn ziekte verstaan;
een warme kus of knuffel, laat harten open gaan!
Zie mijn rugzakje, door de ziekte zwaar bevracht!

Jammer, dat te weinig mensen dit dan verstaan;
Ken gelukkig nu een lieve schat, met echte liefde;
maar zie hoe mijn pijn; haar hart doet grieven;
zie dat het haar gezondheid niet onbewogen laat;
of er een scherp mes door het zachte tapijt gaat!

Jullie hebben haar nog niet gezien, of herkend;
ze staat naast mijn portret; een heel lieve dame!
Wat zou ze het leuk vinden: als jullie langs kwamen;
eens gezien blijft natuurlijk een momentopname!

Auteur:Adrie van Gansen.9.1.2005.copyright

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:10 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 10 december 2014

Leren de wereld toe te wuiven.

Leren de wereld toe te wuiven.

De mooie rustige en gezellige dagen gaan weer naderen;
dagen dat we voor allemaal weer om vrede gaan vragen!
Kerstmis de geboortedag van Jezus door Maria gedragen.
Voel dan weer de hoop van vrede en rust kunnen laven!

Wil dan; dat er veel meer van die dagen voor ons lagen!
Wil nachts dan net als baby's weer met die rust slapen;
dat de middernacht ons dan weer streelt zo heerlijk zacht;
die heerlijke momenten, dat je veel kwaad ziet vervagen!

Leg de deken morrend neer; als nadert de ochtendstond
wil weer niet voelen wat de dageraad voor slecht brengt;
Als je het krantje leest, zie je al dat het slangengif brengt.
Nee, kwaad rust niet, ligt nachts niet vredig op zijn krent.

Wil nu blijven slapen, zoals dat fruit in die schaal slaapt!
Wil met heel de wereld leren; hoe je leven leert begeren!
Hoe je de schaar van die giftige schorpioen leert sluiten!
En we de wereld met zijn allen weer leren toe te wuiven!

Auteur:Adrie.10.12.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 16 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 december 2014

Door mijn ziekte kwamen wensen anders te liggen

Door mijn ziekte kwamen wensen anders te liggen.

Al vroeg ontroerd door roepen van enkele mensen;
mensen die me in dit stadje zien en willen kennen!
Adrie;eerst had je Vrienden die alleen maar doen;
horen van deze mensen, roept;“ruimen”voor goed!

Voel me even boven oude Vrienden en hun gezang;
trokken me alleen maar mede in hun lied en dwang!
Hoorde deze ochtend plots, weer vogel hun gezang;
voelde plots lopen, de tranen warm over mijn wang.

Wil ook minder de smaak van sterven in mijn mond;
zo levend, voel je onder de voeten wachtende grond!
Wil tussen gedrang, alleen nog de mensen ontwaren!
En alleen in mijn dromen nog de sterren zien varen!

Niets wacht in mijn dromen al op een levens afscheid;
niets wat mijn dromende Dichtersogen heeft afgeleid!
Geen dromen, die het schuitje van de Dood liet varen;
merkte, dat door mijn Ziekte mijn wensen anders lagen!

auteur:Adrie.6.December.2014.Copywriting

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Zondag 28 september 2014

Oorlog en Vrede

Oorlog en onrust.

Met geweld en oorlog zal geen enkel Land
vrijheid en het ware geluk gaan toebehoren!
Ook de goede richting dan bepalen is moeilijk.Luister naar je eigen echte woorden in hart en ziel.

Ad van Gansen.28.9.2014. Copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:58 43 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 30 augustus 2014

Amor het liefdesengeltje

Amor het Liefdesengeltje

Was op Amor kleine liefdes Engeltje niet meer bedacht;
toch had ik het kunnen weten, toen ik hem gisteren sprak!
Hij wilde meer Liefde in mijn lieve huisje gaan brengen;
Na mijn gedicht, kreeg Amor mij ook weer in zijn Macht!

Was vannacht even na 12, toen Amor mij een pijl bracht!
Nooit gedacht dat Amor zijn pijl mij zo hard zou raken;
mij het schild om mijn hart, nu zo hard zou gaan kraken!
Nooit gedacht dat hij zou raken met een pijl met kracht!

Amor brak mijn pantser, nu geworden zo hard als steen!
Merkte dat ik met pijn, liefdeloos uit het leven verdween!
Werd nu zo stil en zwijgzaam als een donkere ijzige rots!
Ja probeerde in de harde politiek te behouden min trots!

Probeerde te leven met alles wat het leven nog kon geven!
En wat ik aan liefde kreeg, nog wat liefde terug te geven!
Amor zag; dat ik bezig was nu uit het leven te verdwijnen!
Nee, dacht Amor; probeer je nu als dood te verschijnen!

Auteur:Adrie.30.8.2014Copyrigt.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:02 16 reacties Reageer op dit bericht

Vrijdag 29 augustus 2014

Mij weer wilde raken

Mij weer wilde raken!

Weer een ochtend, dat mijn lichaam het af weten liet.
Ook een dag dat de zon liet zien haar mooiste stralen!
Haar heerlijke stralen wisten me ook heerlijk te raken!
Mijn Lief die uit deernis weer wat tranen voor me liet!

Wilde niet dat ze mijn zonnige gevoelens van me stalen.
Hield Amor tegen, toen ze ons hart bijna weer stil verliet!
Eerst bij mijn lief vol zonnige blijdschap; nu wilde ze niet!
Wil niet dat zo'n zonnige dag zou gaan eindige in verdriet!

Wilde niet dat mijn ziekte nu deze de dag zou gaan bepalen;
Verrassend bood ik het Liefdesengeltje zeker geen verdriet;
maar liet Amor nu zeker zingen zijn mooie blije liefdes lied!
Zijn pijl wist toen toch mijn strijdbaar verliefd hart te raken!

Ik gunde mijn ziekte, op deze mooie zonnige dag geen eer!
De weg naar mijn lief bleef voor haar nu heerlijk ontsloten.
Schat denk nu eens, aan de ons nog komende zonnige dagen!
Het is juist zo'n dag, dat je je liefste ten Huwelijk zou vragen!

auteur:Adrie.@.29.8.2014.copyright.

Geschreven door Adrie van Gansen om 13:53 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 27 augustus 2014

Liefde boeken

Liefde boeken
De zon stond vanmorgen weer eens heel uitlokkend op;
om even te krijgen, toch eens, nu behoorlijk op zijn kop!
Had iin mijn jeugd ook geleerd, vergeving schept deugd;
onze lieve grootouders, zieden dat ook al, in mijn Jeugd!

Alles aan liefde uit het hart aan je naasten echt gegeven;
kan ons brengen een gezamenlijk spoor, wat liefde heet;
daar maakt liefde,in warmte en echte vergeving alles heel.
Geef vergeving nu; anders blijft het echt in het verschiet!

Geef naasten echt de hand; en de liefde krijgt de overhand;
vaak maakt in liefde gegeven hand een echte liefdesband!
Een leven wat moet missen; liefde warmte, en; wat respijt;
kijkt luisterend het leven in, naar het verlopen van de tijd!

In je leven zijn er tijden, dat het heel hard regent in je Hart.
Maar wacht dan niet, tot je verdere leven dan raakt verward.
Ga ook niet in vermolmde en vergeten liefdiesboeken duiken;
kijk weer na echte warmte, en alles komt in kannen en kruiken!

Auteur:Adrie van Gansen.@copywryht.27.8.2014

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:27 1 reactie Reageer op dit bericht

Zaterdag 23 augustus 2014

Een van Mozart zijn Melodies

een van Mozart zijn melodie

Och Dichter, wat zwoegt en slooft gij nog zo laat in de avond;
ziet gij niet dat het Daglicht valt bij de naderende avond-pond;
en een donker avondkleed nu neervalt voor de voeten van God!
Ja je hart maakt natuurlijk nog snel een dicht vol vrolijke trots!

En ik weet ook; dat je de zandloper des levens voor wil blijven;
daar je ook weet dat de loper zich vult met gestage regelmaat!
Je ziet zo het leven door de loper, heel langzaam voorbij gaan;
natuurlijk heel dom zou zijn als je het leven vroeg afnemen laat!

Mijn armspieren zijn nog licht in beide weer zwoegende armen;
terwijl ik met de loper mee, langzaam mijn leven zie verglijden!
Als oefening, laat ik soms hangen, beide armen naast me wijd;
zo laat ik moeheid in de armen, steeds weer ontspannen vallen.

Zo gaat de Nacht me vaak de armen ontspannen heffend voorbij.
Terwijl de nacht van me afduwend, komt de dageraad naderbij!
Bij daglicht, zie ik dan weer het kabbelende water van de Vliet;
wat dan aanhoort als heel liefelijk een van Mozart zijn melodie.

auteur:Adrie.23.8.2014@Copywricht.

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:14 2 reacties Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels