Haloween

Waar zijn we toch met bezig.?

A escola Carregue na Rádio para ouvir a história "Escola" 
 é lida pela senhora Margarida Fonseca Santos   De novo ,o solEvitando os caminhos habituais, andei através das pradarias para não ricochetear aqueles dois maçadores permanentes. Esforço para nada, já estavam emboscados à espera. Não valia a pena aguardar por alguém que me salvasse desses chatos. Então, fiz o que nunca atrevi. Batia-lhes. Um despediu-se, assustado. O outro rufião perdeu o equilíbrio e caiu numa enorme bosta malcheirosa. Envergonhado fugiu, o cocó nauseante escorria-lhe pelas pernas. Nuvens negras desapareceram nesse primeiro dia escolar. O sol brilhava de novo.

De  dagelijkse wegen vermijdend , liep hij door  de weiden om toch maar  die twee pestkoppen te vermijden.Moeite voor niets, ze stonden hem al verborgen op te wachten.´T was  te vergeefs wachten op iemand die hem zou  te hulp komen.Welnu, hij deed wat hij nooit durfden. hij deelde een paar klappen uit.Een van de pesters liep geschrokken weg . De andere pestkop verloor het evenwicht en viel midden in een stinkende koeienvlaai . Beschaamd vluchtte hij weg, de stront  liep langs zijn benen.De dreigende wolken  op deze eerste schooldag verdwenen.En opnieuw scheen de zon. 

 interlúdio

Interludium:

Als ik ooit eens 5 minuten tijd heb

Begin ik er beslist eens aan 

Um bule fumegante ladeado por uma chávena de chá e uma fatia de bolo é o cenário perfeito para uma tarde bem passada na casa de chá (do Museu Arte Nova) localizada em Aveiro.

Nas mãos dos Jesuítas

Sou um bule rachado, bule sou! Todavia, prefiro-me definir na qualidade de uma peça artística de porcelana, que, em vez de estar ao serviço pessoal do imperador chinês, fui oferecido como presente àqueles narizes compridos.
No que diz respeito à racha, desculpe que o diga, os Jesuítas tratavam-me mal, fui colocado como lastro no porão duma vela! Depois disso, entregavam-me, eu, um objeto engenhoso, nas mãos de um rei de apenas cinco anos, e assim acabei, rachado.

In de handen van de Jezuïeten

Ik ben een theepot,  ik een theepot !

Ik verkies me liever te omschrijven als een waardevol porceleine   kunstvoorwerp ,dat, in plaats van in dienst te komen van de Japanse keizer, werd geschonken aan die met hun lange neuzen .

Wat betreft de beschadiging . Excuseer mij dat ik het zeg .Maar de Jezuïeten hebben mij slecht behandeld. ik moest als ballast het ruim in van een zeilschip. Na dit alles gaven ze mij ,ik, een vernuftig object als geschenk in de handen van een vijfjarige koning ,en zo eindigde ik beschadigd .

.

Sem palavras - Zonder woorden

carregue  aqui   

Ao ver mais uma vez  as  imagens horrorosas de Aleppo na televisão .Contarei outra vez a história de Moa .

Moa

Fugido de Aleppo, a família de Moa já vive há um ano na nossa rua. O garoto abraçou em espanto a nossa vida pacífica e pela primeira vez sonhou com um futuro melhor. Moa é estudioso e para recuperar o seu atraso linguístico, lê diariamente na aula uma página dum livro. Página catorze, Moa lia: Numa hora, abateram dez patos. Calou-se um instante, e disse emocionado. – Não abatem patos na Síria, abatem cidadãos... E continuou a ler.