...............

Seja bem-vindo

Zondag 26 november 2017

Maria Bethania

Maria

Maria BethaniaPoema do Menino Jesus. Fernando Pessoa, por Maria Bethania"Het gedicht van het kindje Jezus" Fernando Pessoa heerlijk voorgedragen door Maria BethaniaZij had een droom zo duidelijk als in een film ,over Jezus die als kind terug op aarde kwam .°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
Num meio-dia de fim de primavera eu tive um sonho como uma fotografia: eu vi Jesus Cristo descer à Terra. Ele veio pela encosta de um monte, mas era outra vez menino, a correr e a rolar-se pela erva A arrancar flores para deitar fora, e a rir de modo a ouvir-se de longe. Ele tinha fugido do céu. Era nosso demais pra fingir-se de Segunda pessoa da Trindade. Um dia que DEUS estava dormindo e o Espírito Santo andava a voar, Ele foi até a caixa dos milagres e roubou três. Com o primeiro Ele fez com que ninguém soubesse que Ele tinha fugido; com o segundo Ele se criou eternamente humano e menino; e com o terceiro Ele criou um Cristo eternamente na cruz e deixou-o pregado na cruz que há no céu e serve de modelo às outras. Depois Ele fugiu para o Sol e desceu pelo primeiro raio que apanhou. Hoje Ele vive na minha aldeia, comigo. É uma criança bonita, de riso natural. Limpa o nariz com o braço direito, chapinha nas poças d’água, colhe as flores, gosta delas, esquece. Atira pedras aos burros, colhe as frutas nos pomares, e foge a chorar e a gritar dos cães. Só porque sabe que elas não gostam, e toda gente acha graça, Ele corre atrás das raparigas que levam as bilhas na cabeça e levanta-lhes a saia. A mim, Ele me ensinou tudo. Ele me ensinou a olhar para as coisas. Ele me aponta todas as cores que há nas flores e me mostra como as pedras são engraçadas quando a gente as tem na mão e olha devagar para elas. Damo-nos tão bem um com o outro na companhia de tudo que nunca pensamos um no outro. Vivemos juntos os dois com um acordo íntimo, como a mão direita e a esquerda. Ao anoitecer nós brincamos as cinco pedrinhas no degrau da porta de casa. Graves, como convém a um DEUS e a um poeta. Como se cada pedra fosse todo o Universo e fosse por isso um perigo muito grande deixá-la cair no chão. Depois eu lhe conto histórias das coisas só dos homens. E Ele sorri, porque tudo é incrível.

Stuur door Reageer op dit bericht

14 reacties op dit bericht

Liliane de Paula Martins27 november 2017 om 21:40

Maria Betania

Já gostei muito de Maria betania. Já ouvi muito Maria Betania.
Agora só ouço música americana, porque gosto de ouvir inglês.

steffie27 november 2017 om 18:01

Hallo

een vriendelijk groetje van uit 't rommelkotje !

Claire27 november 2017 om 15:33

lieve groetjes

Kom jullie een heel fijne nieuwe week wensen
en veel lieve groetjes van Claire.

Els Nobless27 november 2017 om 14:18

Dag Alfacinha

Poções de Arte27 november 2017 om 13:48

Feliz dia!

Obrigada pelo carinho com os Anjos, lá no blog.
Que sua semana seja maravilhosa, já entrando no clima de Natal!

Abraços esmagadores.

(É muito difícil deixar comentário aqui, dá vários erros...).

Beites27 november 2017 om 09:48

Boa Semana Alfacinha, e viva a Betânia e o Menino...

Gerda27 november 2017 om 09:18

Goede morgen Alfacinha

We wensen u een heel fijne week

Lieve groetjes Gerda & Elza

Nikki27 november 2017 om 08:57

Wens je een fijne nieuwe week blogmaatje

Als het leven je 100 reden geeft om te huilen,
laat het leven dan zien dat je 1000 reden hebt om te lachen
Groetjes Nikki

noella27 november 2017 om 08:34

het is weer maandag

Mijn 2 blog

Erwin26 november 2017 om 20:58

Lieve groetjes

steffie26 november 2017 om 19:08

Hallo

Voile sé het weekend zit er weer bijna op ,
Maar nog op net tijd om ff langs te komen op Zondag !

Fá menor26 november 2017 om 18:05

Lindíssimo!

Olá, meu amigo! Gostei muito.
(Aproveito para dizer-lhe que já modifiquei as opções de comentários nos meus blogues. Muito grata por ter-me avisado, pois eu não me tinha apercebido de que estavam assim.
Verifiquei também que este meu outro dá para qualquer comentário: http://emfasustenido.blogs.sapo.pt )

Abraço.

Nikki26 november 2017 om 06:35

Een fijne Zondag

Zeer mooie clip

De zes belangrijkste woorden zijn ”Jij hebt gelijk, ik zat fout”
De vijf belangrijkste woorden “Dat heb je prima gedaan”
De vier belangrijkste woorden “Wat vindt jij ervan?”
De drie belangrijkste woorden “Als je wilt”
De twee belangrijkste woorden “Dank je”
De belangrijkste “Wij”
En de minst belangrijkste “Ik”.
Nikki

Patty_en_freddy 26 november 2017 om 03:30

fijne zondag

Wij komen een fijne zondag
en veel blogplezier wensen
Veel liefs van Freddy, Patty en een
dikke knuffel van onze vier kapoentjes

Reageer op dit bericht

Woensdag 22 november 2017

Sardinhas sem voz

Een ganse school sardienen werden na de vangst ingeblikt tot spraakloze sardienen

Depois da pescaria o inteiro cardume foi enlatado em latas de quatro sardinhas sem voz.

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 20 november 2017

Câmara Municipal de Lisboa

..........

Câmara Municipal de Lisboa - Stadhuis van Lissabon

Participe em Histórias em 77 palavras Desafio Nr79carregue aqui

.. .Um selfie Ao alvor, pensei que seria fantástico poder encontrar de novo os meus falecidos pais.
Impossível!
Então, encontrei-os no dia seguinte no parque, sentados num banco. A minha mãe tricotava para a neta um cachecol, o pai lia o jornal. Embora o encontro fosse muito curto, mãe queria saber tudo sobre a família e pai começava a falar sobre a competição… Foram quase felizes, num sempre muito pequeno.
Tirei uma selfie com eles, no caso de ninguém acreditar.°Een selfieBij het ochtendgloren van de dag , dacht ik wat zou het fantastisch zijn om mijn overleden ouders terug tezien . Onmogelijk !Welnu ik ontmoette ze de volgende dag in het park,zij zaten op een bank.Mijn moeder breidde een sjaal voor haar kleindochter ,vader las de krant. Alhoewel de ontmoeting kort was wilde moeder alles weten over de familie en vader begon over de voetbal.. Even ,voor een moment waren ze gelukkig . Ik heb nog rap een selfie met hen gemaakt ,voor het geval dat niemand mij zou geloven .

15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 18 november 2017

Queluz

Paleis van Queluz Figuranten brengen met dans en spel dit prachtig paleis tot leven°O Palácio de Queluz é também especial para os visitantes brasileiros. Pois ,aqui neste ambiente exuberante nasceu e faleceu Dom Pedro I do Brasil. Ainda é possível admirar os seus aposentos e sentir um pouco de como era a vida por ali durante o final do séc. XVIII e início do séc. XIX.

"Leia o poema e depois leia de baixo para cima" ...Não te amo mais.
Estarei mentindo dizendo que
Ainda te quero como sempre quis.
Tenho certeza que
Nada foi em vão.
Sinto dentro de mim que
Você não significa nada.
Não poderia dizer jamais que
Alimento um grande amor.
Sinto cada vez mais que
Já te esqueci!
E jamais usarei a frase
EU TE AMO!
Sinto, mas tenho que dizer a verdade
É tarde demais...

Clarice Lispector

Lees het gedicht van boven naar onder en van onder naar boven

Ik zie jou niet meer graag. Ik zou Liegend zeggend dat
ik nog naar jou verlang.
Ik ben er zeker van dat
niets ijdel was.
Ik voel het binnen in mij dat
Jij niets betekent voor mij .
Ik zou nooit kunnen zeggen dat
ik een grote liefde koester
ik voel steeds meer dat ik jou al vergeten ben !
en nooit zal ik de woorden uiten
IK HEB JOU LIEF!
ik voel dat ik de waarheid moet zeggen
t´is veel te laat.....

Clarice Lispector

11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 16 november 2017

Direitos dos animais

"Histórias em 77 palavras "Desafio nº 129 – palavras que vêm de NATA

Direitos dos animais

Eram patriotas, uma elefanta agigantada e uma anta. Sendo jamais veneradas como Santas na Índia, sua terra natal. Esses mamíferos santarrões com suas trombas encantadas viviam agora uma vida antagónica num zoo em Antlanta. Sentiam-se atanazados porque deviam viver perpetuamente entre muros de betão sem alguma plantação. Além disso, frequentemente havia visitantes malcriados que, somente para pintar a manta, os bombardearam com porcaria. Até o dia feliz em que conseguiram fugir e pedir asilo político numa embaixada.

Dierenrechten °°Zij waren landgenoten , een reusachtige olifant en een tapir. Ooit werden zij als heiligen dieren aanbeden in Indië ,hun geboorteland. Deze als zeer heilig verklaarde zoogdieren met hun opmerkelijke slurven leefden een tegengesteld leven in een zoo in Atlanta .Zij voelde zich echter niet gelukkig omdat zij levenslang moesten leven tussen betonnen muren zonder enige beplanting .Bovendien waren er regelmatig onbeschofte bezoekers die enkel om kattenkwaad te halen hen met allerlei troep bekogelde .Tot op een dag dat zij erin sloegen te vluchten en politiek asiel aanvroegen in een ambassade .

12 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 14 november 2017

Tio Pathinhas

AAA

"Tio Patinhas "

....Parece uma piada mas não é .....Voos baratos !!!!!°°O patrão de Ryanair foi atraído pelo cartaz na janela "hoje Sagres por 1 euro "Entrou contentemente no estabelecimento, encomendando uma Sagres. É um euro diz o empregado, mas para que esquecesse trazer o seu próprio copo, tenho de levar em conta mais 2 euros. O Senhor ÓLeary sentava -se espantado. O empregado tossiu educado para tirar a atenção e dizia "Um lugar à janela custa 2 euros e porque não tem reservado o lugar de antemão tenho de levar em conta mais um excesso de 3 euros.-Ora! Uma boa nóticia é que hoje pode aproveitar duma promoção novo, e se o Senhor lave o próprio copo sujo não perguntaremos nada extra. Olhando para a conta de 8 euros A cara do Senhor Óleary tornava se branca como uma mortalha e gritou zangado "a divisa Sagres 1 euro é uma fraude escandalosa ".O empregado muito calmo e profissional respondia. - Por Favor ! Para reclamações o Senhor deverá dirigir-se para o nosso livro de reclamações na internet

Os erros ortográficos,são as minhas criações próprias e não podem ser copiadas sem aviso ao abaixo- assinado .

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

De baas van Rayonair nieuwsgierig door een reklameboodschap op een venster " Een pint enkel 1 euro" ging hij tevreden binnen? En bestelde meteen een pint . Het is één euro zei de kelner, maar gezien je geen glas meebracht, moet ik twee euro’s meer in rekening brengen .ÓLeary ging verontwaardigt zitten. De kelner kuchte beleefd om de aandacht te trekken van de klant en zei " Een zitplaats aan het venster kost 2 euro’s maar omdat U niet op voorhand heeft besteld moet ik een surplus aanrekenen van 3 euro . Een goed nieuws is dat men vandaag kan genieten van een nieuwe promotie.Wanneer mijnheer zijn eigen glas afwast ,wordt er verder niets meer aan gerekend . Kijkend naar rekening van 8 euro’s ÓLeary werd zo wit als een lijkwade e riep kwaad " de slogan 1 euro , is een groot bedrog ".De kelner heel professioneel antwoorde kalm .Als Mijnheer klachten heeft gelieve die te richten aan ons klachtenboek op het internet.

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 12 november 2017

Amor é uma companhia

Fernando Pessoa
( Alberto Caeiro )

O amor é uma companhia.

Já não sei andar só pelos caminhos,

Porque já não posso andar só.

Um pensamento visível faz-me andar mais depressa

E ver menos, e ao mesmo tempo gostar bem de ir vendo tudo.

Mesmo a ausência dela é uma coisa que está comigo.

E eu gosto tanto dela que não sei como a desejar.

Se a não vejo, imagino-a e sou forte como as árvores altas.

Mas se a vejo tremo, não sei o que é feito do que sinto na ausência dela.

Todo eu sou qualquer força que me abandona.

Toda a realidade olha para mim como um girassol com a cara dela no meio.

Liefde is gezelschap.

Als ik haar niet zie, beeld ik me haar in en ben ik sterk als de hoogste bomen
.Maar als ik haar echt zie,beef ik,en Ik weet niet wat er gebeurt met mijn gevoelens in haar afwezigheid
alles wat ik ben, eender welke kracht heeft me dan verlaten .
de werkelijkheid kijkt mij dan aan ,zoals een zonnebloem met in het midden ervan haar gelaatstrekken

11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 11 november 2017

11 novembro - Comemoração do fim da grand guerra

Participe nas histórias em 77 palavrasDesafio NR 109

Pela PátriaO seu filho e um outro soldado caíram pela Pátria no mesmo dia e, foram de urgência enterrados num canto isolado do cemitério muito longe das suas terras natais. A mãe visitava cada quinze dias o sepulcro do filho falecido. Nunca viu alguém visitando a cova do outro soldado, nem sequer no dia de finados quando todos comemoram os seus defuntos. Afligia-a muito : Mesmo na morte existe a solidão, e deixou uma rosa na sua simples campa.

Hier vertel ik het volledige verhaal over het graf van mijn oom , dat iets langer is dan 77woorden Mijn oom sneuvelde samen met een andere soldaat reeds in de eerste dagen van de oorlog.Ze werden in de haast begraven ,ik denk dat het in lippenlo was. . Mijn grootmoeder bezocht regelmatig het graf van haar zoon . Ze vond het echter verschrikkelijk dat de andere soldaat nooit geen bezoek kreeg ,zelfs niet met Allerzielen en het deed haar pijn dat zelfs in de dood eenzaamheid bestaat , daarom legde ze steeds een bloempje neer op dat eenzame graf . Na de oorlog kregen deze twee jonge mensen, gestorven voor het vaderland een soldaten eregraf op het Schoonselhof in Antwerpen . Tijdens de opgraving werd echter vastgesteld dat hun identiteit verwisseld was geweest, en de vergeten soldaat in werkelijkheid mijn nonkel Ben was.

7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 10 november 2017

Ler na cama

GENT-cidade histórica belga ,aqui nasceu em 1500 o imperador Carlos QuintoHet mooie Gent waar keizer Karel geboren is°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°Sobre Ler na cama Sobre ler na cama Howard Jacobson no " The Guardian " Então penso na minha mãe - uma leitora fervente - e o meu pai que nunca leu uma palavra, dormindo pacificamente ao lado dela, com o sentido seguro que, embora ela estivesse noutro sítio em pensamente, apenas estava uma página afastada dele. . Os erros ortográficos,são as minhas criações próprias e não podem ser copiadas sem aviso ao abaixo- assinado .

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 8 november 2017

casa museu

...

Moscatel de Sétubal

José Maria da Fonseca, casa museu, na Vila Nogueira de AzeitãoWijnhuis Fonseca

Sebastão da Gama,
poeta e pedagogo, nasceu em
Vila Nogueira de Azeitão

Quando eu nasci,
ficou tudo como estava.
Nem homens cortaram veias,
nem o Sol escureceu,
nem houve estrelas a mais...
Somente,
esquecida das dores,
a minha Mãe sorriu e agradeceu..
Quando eu nasci,
não houve nada de novo
senão eu.
As nuvens não se espantaram,
não enlouqueceu ninguém…
para que o dia fosse enorme,
bastava
toda a ternura que olhava
nos olhos de minha mãe.

Sebastião da Gama

Toen ik geboren ben
bleef alles zoals eerder.
Geen man die de navelstreng doorknipte
noch de zon die verduisterde
noch minder een ster die er bijkwam
Enkel,
de weeën vergetend,
de glimlach en dank van mijn moeder

.
Toen ik geboren ben
Was er niets nieuws
behalve ik,
geen wolken die zich verbaasden
en niemand die uit de bol ging,
opdat het zo´n geweldige dag zou zijn
voor mij was het al voldoende om die tederheid

in moeder´s ogen te zien

Sebastião da Gama

16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 6 november 2017

A visita

...

Naseu 23 de Janeiro de 1941 Faleceu: 18 de Julho de 2014 (73 anos) Biografia: João Ubaldo Osório Pimentel Ribeiro foi um escritor, jornalista, roteirista e professor brasileiro, formado em direito e membro da Academia Brasileira de Letras. É ganhador do Prêmio Camões de 2008, maior premiação para autores de língua portuguesa. Ubaldo Ribeiro teve algumas obras adaptadas para a televisão e para o cinema, além de ter sido distinguido em outros países, como a Alemanha.

No dia de outubro do ano 2011, tivemos um encontro memorável com o escritor Brasileiro João Ubaldo Ribeiro na sala parlatório da nossa escola, onde o formoso escritor palestrou sobre as suas obras e Brasil. Ora, O Senhor tivera um humor delicioso e nossas perguntas foram retribuídas pelo escritor com graça. Também a minha pergunta onde reportei a um trecho saliente no seu formoso livro "Viva o povo Brasileiro" quando lhe perguntei:Se o Senhor tivesse a coragem, aqui rodeado de verdadeiros flamengos de sangue e ossos para responder à pergunta. "Porquê naquele tempo, os brasileiros preferiram comer a carne dum flamengo que a qualquer carne de outras nacionalidades? Ora o escritor soltou um gargalhada deliciosa e afirmou-nos com a mão no coração que nos só o devíamos entender como uma metáfora.. .
..............................Um trecho do livro ,Viva o povo brasileiro O Flamengo tinha o gosto pouco brando, a carne tão tenra e suave, tão leve no estômago, tão estimada pelas crianças, prestando -se tão versatilmente a todo uso culinário, que cedo todos deram de preferi-lo a qualquer outro alimento, até mesmo o Caboco Capiraba, cuja paladar, antes rude, se tornou de tal sorte à carne flamenga que as vezes chegava a ter engulhos, só de pensar em certos portugueses e espanhóis que em outros tempos havia comido, principalmente padres e funcionários da coroa, os quais lhe ecoavam agora uma memória oleosa, quase sebenta, de grande morrinha e invencível graveolência.°°°°°°°°°°Een Fragment uit het boek Lang leve het brasiliaanse volk , ....Het vlees van de vlaming smaakte beetje flauw , ´t was aromisch en heel mals , licht verteerbaar voor de maag ,en gewaardeerd door kinderen en bovendien leende het zich gemakkelijk tot elke culinaire bereiding , zodat reeds snel allen de voorkeur gaven aan hen boven welk ander vlees, zelfs voor de halfbloeden die niet zo kieskeurig waren, werd het vlees van vlamingen op een zodanige wijze gegeerd dat ze soms, alleen al bij de gedachte dat ze in slechtere tijden , portugezen en spanjaarden hadden gevreten, ze bijna moesten overgeven, vooral het vlees van paters en vettige koninklijke ambtenaren,dat hun nu nog enkel onsmakelijke herrineringen opriepen .........

XXXX

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 2 november 2017

Portugal no mundo

...

Portugal no mundo

Museu de Marinha em Lisboa .Imagem .a carta de Mercator

°°°°

Gerardus Mercator Rupelmundanus, ou Gerhard Kremer como era seu nome original, foi um cartógrafo flamengo (Bélgica) nascido em 1512 revolucionou a cartografia ao conseguir a façanha de representar o globo terrestre em um retângulo plano, a “Projeção de Mercator”, na época, chamado por ele de “Nova et aucta orbis terrae descriptio ad usum navigantium emendate accommodata”. Felizmente, Mercator era melhor com mapas do que com nomes e sua projeção foi, por séculos, utilizada na navegação (como o nome original sugeria), fazendo com que todas as cartas náuticas usadas até então se tornassem obsoletas e, sendo até hoje usada em muitos atlas .

In het museum van de marine in Lissabon prijkt in de inkom , de atlaskaart van Mercator uit Dendermonde .

11 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 31 oktober 2017

O encontro

Sé do Porto -azulejos- o encontroazulejos -património mundial

Um desafio em 77palavraspalavras começadas por G em todo o texto, estando entre cada palavra com G, poderá haver até três palavras livres
.Alguém grafitou em letras grosseiras "gringo Bush go home". Infelizmente, o gatafunho devastou globalmente um género de azulejos graduados. Um ruim génio tem-nos estragado. Graffiti! Seria um gesto de contestação? Gafe desnecessária. Olhe para essa galaria grega nesta paisagem glauca. Que graciosa! Uma gazela espantadiça galga giestas, foge em galope para grandes guerreiros com grinaldas nas cabeças garbosas. Enquanto o gajo só gerava um estrago grosseiro e irreparável, o gringo já acabou com governar nosso globo terrestre. °°°°°°°°°°°°Iemand schreef in dikke graffiti letters " Gringo Bush go home" .Spijtig genoeg , de krabbel had een volledig paneel met azulejos beschadigd .Een verderfelijk inborst had het paneel zwaar beschadigd. Graffiti Zou het een gebaar van contestatie zijn ?Neen ´t was een misdadige beschadiging . Kijk naar het landschap met zijn Griekse galerij . Hoe gracieus !Een schichtige gazelle springt over bremstruiken ,vluchtend voor twee krijgers getooid met een bloemenkrans op hun trotse hoofden. Terwijl een onbenullig ventje iets waardevol voor altijd onherstelbaar heeft beschadigt ,is president Bush allang uit het wereldbeeld verdwenen

17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 29 oktober 2017

A primeira participação

...

o Douro
A minha primeira participação nos desafios de 77palavras

O rei belga

O rei Alberto, é conhecido pela ansiedade sobre a divisão do país. O carinho pelas comunidades acalenta-lhe a esperança que vai desaparecer o fanatismo. Há gratidão para o soberano cheio de humor. Apesar de inspirador, o monarca sofre de melancolia e a saúde não lhe permite cumprir a tarefa. A única mácula foi aquela filha extraconjugal. "Alberto beliscava bichanas às escondidas!", mas o povo só reagiu com schadenfreude. No dia de abdicação, desejámos lhe uma feliz reforma.°°°°°°°°°°°°°°°°°Koning Albert staat bekend om zijn bezorgdheid over een eventuele splitsing van ons land . Met genegenheid voor de gemeenschappen koestert hij de hoop dat het fanatisme zal verdwijnen . Er is veel dankbaarheid voor de goedgezinde vorst . Ondanks zijn bezielende kracht lijdt de koning aan zwaarmoedigheid en de gezondheid laat hem niet toe om zijn ambt nog verder te zetten .De enige vlek op zijn koninklijk blazoen is de buitenechtelijke dochter . Albert kneep de katjes in het donker maar de bevolking reageerde enkel lichtjes geamuseerd . Op de dag van zijn troonafstand wensten wij hem een gelukkig pensioen toe . .

XXXX

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 27 oktober 2017

A nossa Senhora Das Dores

Póvoa de Varzim

No mês de setembro Póvoa de Varzim celebra as Festas em honra de Nossa Senhora das Dores. Ora, por ocaso, estive presente nesta vila agradável e assim tinha a feliz oportunidade de ver essa bela procissão.Valeu a pena. O povo correspondeu em peso e devoção e fui profundamente impressionado pela serenidade e dignidade das pessoas.

In de maand september vieren de bewoners van Póvoa de Varzim het feest ter ere van onze Lievevrouw der Smarten. Ik was daar toevallig en ik had de gelukkige mogelijkheid om de processie bij te wonen .

ik was vooral onder de indruk van de waardigheid tijdens de ommegang van de inwoners van Póvoa de Varzim.

14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 25 oktober 2017

Um pesadelo

...

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

escritiva nr25

O que é que eu vos peço? Peguem num destes exemplos que eu vos dou, ou criem um vosso, e usem as palavras no vosso texto de 77 palavras.
Ah, e usem-nas na mesma ordem pela qual as escreveram (do princípio para o final) ou no sentido inverso (do final para o princípio).
RISO, PISO, PESO, PRESO, PRETO, PRATO, PATO, PITO, APITO

Pito= Pastel típico de Vila Real ,recheado com doce de abóbora (ex :pitos de Santa Luzia)

Um pesadelo

Ela roncou agudo como se tivesse ingerido um APITO.

Então, ninguém podia presumir que estava a sonhar,devorando um pito recheado com abóbora.
Foi um pesadelo! Devia comer com goelas de PATO pastéis sem parar, e cada vez mais pastéis ficaram no PRATO.

Tornou -se tudo PRETO diante dos olhos, cada pastel ficava PRESO no estômago. Ah! Seu PESO crescia a olhos vistos. Cheio de vergonha, escondeu-se sob o PISO.

Safa! Ali encontrou os amigos, chorando de RISO.

Een nachtmerrie

Zij snurkte schril alsof zij een fluitje had ingeslokken .Welnu, niemand kon vermoeden dat zij aan het dromen was, een gebakje etend gevuld met pompoen.
´T was een nachtmerrie. Zij moest met grote happen gebakjes eten zonder ophouden , en telkens lagen er meer gebakjes op het bord .Het werd haar zwart voor de ogen, ieder gebakje bleef op de maag liggen . Amai ! haar gewicht nam zienderogen toe . Beschaamd , verstopte zij zich in de grond . Potverdorie, kwam zij daar haar vrienden tegen ,gierend van het lachen .

7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 23 oktober 2017

Eça

Póvoa de Varzim

Ondas de Solidão
Se possuísse uma canoa e um papagaio, podia considerar-me realmente como um Robinson Crusoé, desamparado na sua ilha. Há, é verdade, em roda de mim uns quatro ou cinco milhões de seres humanos. Mas, que é isso? As pessoas que nos não interessam e que se não interessam por nós, são apenas uma outra forma da paisagem, um mero arvoredo um pouco mais agitado. São, verdadeiramente como as ondas do mar, que crescem e morrem, sem que se tornem diferenciáveis uma das outras, sem que nenhuma atraia mais particularmente a nossa simpatia enquanto rola, sem que nenhuma, ao desaparecer, nos deixe uma mais especial recordação. Ora estas ondas, com o seu tumulto, não faltavam decerto em torno do rochedo de Robinson - e ele continua a ser, nos colégios e conventos, o modelo lamentável e clássico da solidão.

Eça de Queirós, em 'Correspondência'°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° Golven van eenzaamheid
Indien ik een kano en papegaai bezat , kon ik me echt beschouwen als ene Robinson Croesus , heel alleen op een eiland.Er zijn in werkelijkheid rondom mij een vier of vijf miljoen mensen .Maar betekent dat wat?Mensen die ons niet interesseren en die ook geen interesse tonen voor ons . Ze zijn een andere vorm van decor, een simpel bosje met waaihout . Ze zijn zoals de golven van de zee die aanspoelen en verdwijnen zonder enig onderscheid met elkaar . Er is niet een golf die verschilt van de anderen Zelfs is er niet een die rollend aanspoelt die onze simpatie kan opwekken of een bijzondere indruk achterlaat .Welnu golven met veel tumult ontbreken ongetwijfeld rondom het rotseiland van Robinson ....en toch blijft hij in de leslokalen het betreurenswaardig het klassiek voorbeeld voor eenzaamheid te zijn .

Eça de Queirós, in 'Correspondência'

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 19 oktober 2017

Luís de Camões

........

. .

Luís
de Camões

“Mudam-se
os tempos,
mudam-se
as vontades.”

Luís de Camões sempre presente no aspecto da rua ,aqui pode admirá-lo

numa montra duma livraria portuense

Luís de Camões ,de dichter des vaderlands altijd aanwezig in het straatbeeld

Desafio com as letras de Toronto O senhor é ...?!

Noto que perdemos o caminho e que circulámos em torno de Toronto.
– Desculpe, pode indicar-me onde fica o Instituto Camões?. Perguntei ao zarolho que estava sentado num toro à beira.
Olhou meio tonto para o plano roto e dizia: Foi marinheiro, aventureiro, a única rota é sempre para frente com o vento a favor, além encontrará o meu trono de glória que conquistei com a pena.
– Ui! Perdão! O Senhor é Luís de Camões!

– Sou eu próprio.

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 17 oktober 2017

O zoo dançando

...

Zoo Lisboa :azulejos>PARTiCIPE ......DESAFIO RÁdio SIM NR°22

O zoo dançando

Ao ouvir a fanfarra, o leão Zimbabueano saracoteava no ritmo daquelas zabumbas sem parar. Zebras seguiram o evento, zurrando e saltando de alegria. Zibelinas saíram do covil e mesmo o elefante zarolho surpreendeu o zoólogo sexagenário com um zelo salto de contente. O zénite singular de tudo isto, foi que mesmo o zarco urso deixou o sono hibernal para ver a banda passar.

O Zoo inteiro dançava sem segundo, um Zé -ninguém não participou, provavelmente porque era surdo.De dansende dierentuinBij het horen van de fanfare,kwispelde de leeuw op de maat van de trommels.De zebras volgden de fanfare ,balkend en springend van vreugde.Marters velieten nieuwsgierig hun hol en zelfs de eenoogige olifant verbaasde de zoodirecteur met een vlot tevreden sprongetje.Echter het hoogtepunt van dit alles was de beer die speciaal uit zijn winterslaap kwam om de fanfare voorbij te zien komen . De hele zoo danste, nooit gezien , slechts eentje deed niet mee, waarschijnlijk omdat hij doof was.

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 13 oktober 2017

Cortejo

...

Entrade de D.João I no Porto para celebrar o seu casamento com a Filipa de Lencastre (século XIV )

Desafio rádio SIM nr 37

carregue aqui

Num texto de, claro, 77 palavras, iremos usar estes 3 momentos em torno de um lápis (aparecem por ordem, mas as frases podem ser diferentes): 1) O lápis rola para o chão.2) Alguém o apanha e guarda. 3) Aquele lápis aparece mais tarde.O esboço
Esboçando a sua amada falecida, entristeceu-se pelo facto de não conseguia lembrar o seu delicioso sorriso e atirou zangado o lápis para chão. Quando o reencontrou, entre a tralha no chão, tocava turbulento o telefone no anexo. Daí a nada voltou para o inacabado esboço, mas já não soube onde deixava o lápis. Olhava desconsolado para a face da querida. Num ai, viu-a sorrir como se lembrava dantes e instintivamente pegou no lápis perdido atrás da orelha.

Zijn overleden geliefde schetsend werdt hij bedroeft omwille van het feit dat hij haar heerlijke glimlach niet meer kon herinneren en triest gooide hij het potlood weg.Toen hij het terug had gevonden tussen de rommel op de vloer ,rinkelde de telefoon aanhoudend in de andere kamer.Snel haaste hj zich terug naar zijn onafgewerkte schets,maar hij wist niet meer waar zijn potlood was gebleven.Hij keek ontroostbaar naar de schets van zijn lieve vrouw . Plots zag hij haar glimlach zoals hij het van vroeger herinnerde en spontaan greep hij naar het potlood achter zijn oor.

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

14 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Os erros ortográficos,são as minhas criações próprias e não podem ser copiadas sem aviso ao abaixo- assinado .

Fernando Pessoa( Alberto Caeiro )

Meer van CASA PORTUGUESA

Fernando Pessoa
( Alberto Caeiro )