...............

Seja bem-vindo

Dinsdag 17 december 2019

REX

...

Viana do castelo

histórias em 77 palavrasDesafio escritiva nr15falta um ingrediente e o jantar

Pobre Rex A nossa Tia, uma catástrofe na cozinha, só sabia fazer almôndegas. Por isso havia a possibilidade, quase de 99%, que punha almôndegas na mesa. Um prato que podia fazer de antemão. Foi então que o caso funesto aconteceu. Tio Zé, vindo faminto da pesca, descobriu-as na bancada e roubou duas.Ao ver que faltavam almôndegas, a tia deixara um grito e sem pensar olhava acusadora para o rafeiro Rex... O tio, sabiamente!, ficou em silêncio.

Verhaallijn:Je zet het eten op tafel en je merkt dat er iets ontbreekt.
Onze tante,een echte catastrofe in de keuken ,want bouletten met kriekjes dat was het enigste wat zij kon maken .Daarom was de Kans groot ,voor 99% zelfs , dat ze je bouletten met kriekjes voorschotelde .Een gemakkelijk gerecht dat zij op voorhand kon klaar maken . ´T was toen dat het noodlottig voorval gebeurde.Nonkel Frans ,kwam hongerig van de visvangst en zag ze op het aanrecht staan en steelde er twee. Bij het zien dat er bouletten ontbraken ,liet tante een gil van wanhoop en zonder effen na te denken keek zij met beschuldigend blik naar Rex de hond ...En ons oompje die zweeg maar wijzelijk. .

Stuur door Reageer op dit bericht

5 reacties op dit bericht

Ana Freire20 december 2019 om 11:16

Art and Kits

Pobre Rex, que deve ter ficado de castigo! :-D
E falando nelas... ja ha imenso tempo que nao as como aqui em casa... tenho de resolver esse problema, um dia destes... :-)
Adorei a sua participacao, Alfacinha!
Beijinhos
Ana

Liliane de Paula Martins19 december 2019 om 15:04

Almôndegas

Faz muito tempo que não se come Almôndegas aqui em casa.
E aí na sua casa?

Ella17 december 2019 om 19:07

Bedankt voor je vriendschap het afgelopen jaar.

Bedankt voor jullie warme vriendschap afgelopen jaar. Het deed goed het was fijn te weten,dat ik er mocht zijn. Lieve en warme groeten van Ella (Meintje)

Gerda17 december 2019 om 09:47

Mooi plaatje Alfacinha en mooi geschreven

We wensen u een heel fijne dag

Lieve groetjes Gerda & Elza

Beites17 december 2019 om 09:12

Pobre do Rex hé hé hé

Um bom dia Alfacinha, que hoje temos Céu limpo e Sol

-,`

Reageer op dit bericht

Zaterdag 14 december 2019

Árvore de Natal

FÉ
em
Paz
AMOR
SAÚDE
LIBERDADE
Tolerância
COMIDA Á MESA
SALÁRIO DIGNIDADE
PROSPERIDADE HABITAÇÃO
AUTO-ESTIMA EQUILIBRIO HARMONIA
DINHEIRO PARA GASTOS POUPANÇA LAZER
RECONHECIMENTO ALEGRIA CAMARADAGEM
SOLIDARIEDADE VIDA HUMILDADE CONFIANÇA
FAMíLIA
AMIGOS
SABEDORIA MOTIVAÇÃO INSPIRAÇÃO
CAPACIDADES * FORÇAS * ENERGIA * ESPERANÇA

Árvore de Natal
Mijn wensen hangen al in de kerstboom

.
Geloof in vrede , liefde ,gezondheid ....

2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 14 december 2019

camcorder

Lisboa

Liliana......................O fado da despedida

Fado da despedida

Lisboa foi meu fado, minha vida
Meu grande amor, meu passado
Lisboa minha mãe tão querida
Lisboa minha alma meu pecado>

Meu coração deixo à Madragoa
Meu olhar as águas do teu rio
Minhas mãos ás ruas de Lisboa
E a saudade a noite do Rossio

Minha boca vermelha, deixo à Graça
Meu cabelo negro, à Mouraria
Ao palco do teatro deixo a alma
As palmas, a dor, a fantasia

Os pregões matinais, levo comigo
As vozes das crianças de Lisboa,
Futuro deste povo tão antigo
Gaivota que no cais sempre voa

Lisboa foi meu fado, minha vida
Meu Tejo como o tempo corre
Minha Lisboa, mãe querida
O meu amor por ti nunca mais morre.

Fado van het afscheidLisboa, was mijn fado ,mijn leven
Mijn grote liefde, mijn verleden
mijn Lisboa zoals moeder geliefd
Lisboa mijn ziel ,mijn zonde
Ik laat mijn hart aan Madragoa
Mijn enorme verwondering voor jouw Taag
Mijn handen schenk ik aan de straten van Lisboa En het heimwee voor ´t nachtelijke Rossio

Mijn vurige lippen ,schenk  ik aan Graça
mijn zwarte lokken zijn voor Mouraria   ,
  aan ´t theaterpodium laat ik mijn ziel
Het aplaus ,de pijn ,de fantasie

De kreten van vroege straatventers ,neem ik met mij mee
kinderstemmen van Lisboa,
de toekomst van dit zo oude volk
de meeuw die steeds over de kaai vliegt

Lisboa was mijn fado mijn leven
Mijn taag, hoe snel vergaat de tijd
Mijn zeer geliefde Lisboa
Mijn liefde voor jou ,zal eeuwig blijven duren.

30 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 12 december 2019

Rossio

br>

Natal Rossio Lisboa

Obrigatório falar em 77 palavras

História em 77 palavras", era este ano a minha prenda de Natal. Alcançou na escala de felicidade uns oitenta por cento. Aliás, é uma coisa recomendável para muitos, teríamos de formular tudo em poucas palavras. Não há lugar para mentiras, anuladas por causa do comprimento.
Imaginem a felicidade dos Cubanos se o discurso do Fidel só tivesse durado 77 palavras. Felicidade assegurada.
Por isso, tenho a convicção viva para recomendar o blog da Margarida como disciplina obrigatória.

Verhaaltjes schrijven met amper 77 woorden was mijn mooiste kerstgeschenk .En het haalt 80% op de schaal van geluk . Trouwens ik kan het iedereen aanraden . U moet alles formuleren in enkele woorden, er zal geen plaatst zijn voor leugens . Stel U voor het geluk van de Cubanen indien de speechen van Fidel maar 77 woorden lang hadden geduurd. Sucses verzekert .Daarom heb ik de overtuiging om deze woordspelletjes van Margarida als een verplicht leervak aan te bevelen .

Geloof in vrede , liefde ,gezondheid ....

23 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 9 december 2019

Pesadelo

...

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

escritiva nr25

77 Palavras

Usem as palavras no vosso texto de 77 palavras.
e usem-nas na mesma ordem pela qual as escreveram (do princípio para o final) ou no sentido inverso (do final para o princípio).
RISO, PISO, PESO, PRESO, PRETO, PRATO, PATO, PITO, APITO

Pito= Pastel típico de Vila Real ,recheado com doce de abóbora (ex :pitos de Santa Luzia

Um pesadelo

Ela roncou agudo como se tivesse ingerido um APITO.

Então, ninguém podia presumir que estava a sonhar,devorando um PITO recheado com abóbora.
Foi um pesadelo! Devia comer com goelas de PATO pastéis sem parar, e cada vez mais pastéis ficaram no PRATO.

Tornou -se tudo PRETO diante dos olhos, cada pastel ficava PRESO no estômago. Ah! Seu PESO crescia a olhos vistos. Cheio de vergonha, escondeu-se sob o PISO.

Safa! Ali encontrou os amigos, chorando de RISO.

Een nachtmerrie

Zij snurkte schril alsof zij een fluitje had ingeslokken .Welnu, niemand kon vermoeden dat zij aan het dromen was,etend een gebakje gevuld met pompoen.
´T was een nachtmerrie. Zij moest ze met grote happen eten zonder ophouden , en telkens lagen er steeds meer gebakjes op het bord .Het werd haar zwart voor de ogen, ieder gebakje bleef op de maag liggen . Amai ! haar gewicht nam zienderogen toe . Beschaamd , verstopte zij zich in de grond . Potverdorie, kwam zij daar haar vrienden tegen ,gierend van het lachen .

29 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 6 december 2019

Pastalaria

;

..

Ik wens iedereen een fijne sinterklaasdag met de kinderen en kleinkinderenPastelaria
Afinal o que importa não é a literatura
nem a crítica de arte nem a câmara escura

Afinal o que importa não é bem o negócio
nem o ter dinheiro ao lado de ter horas de ócio

Afinal o que importa não é ser novo e galante
- ele há tanta maneira de compor uma estante

Afinal o que importa é não ter medo: fechar os olhos frente ao precipício
e cair verticalmente no vício

Não é verdade rapaz? E amanhã há bola
antes de haver cinema madame blanche e parola

Que afinal o que importa não é haver gente com fome
porque assim como assim ainda há muita gente que come

Que afinal o que importa é não ter medo
de chamar o gerente e dizer muito alto ao pé de muita gente:
Gerente! Este leite está azedo!

Que afinal o que importa é pôr ao alto a gola do peludo
à saída da pastelaria, e lá fora – ah, lá fora! – rir de tudo

No riso admirável de quem sabe e gosta
ter lavados e muitos dentes brancos à mostraPastelaria - Mario Cesariny

;

33 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 3 december 2019

Nas pedras do quebra-mar.

...

Estação Algés

"Histórias em 77 palavras "participe

Desafio nº 192

Que texto vos surge olhando para esta imagem? zee

Nas pedras do quebra-mar.

Azul, nosso planeta azul não é uma rocha árdua, nem vermelho ameaçadora, mas cora deliciosamente azul. Olhe para esta imagem! Não há uma brisa no ar, mesmo o mar chão dá nas vistas. Gaivotas repousam no quebra-mar, a única prova de nossa presença humana. A calma domina completa, ou talvez seja isto "o silêncio proverbial antes dum furacão". Aves sentem-no de antemão, mas nunca se preocupam com uma futura tempestade como a humanidade tanto receia. Sabem voar.

°°°°°°°

Welk verhaal kun je maken met deze foto van de zee.

Blauw, onze blauwe planeet , t ís geen onherbergzame rots, noch bedreigend rood, maar kleurt heerlijk azuurblauw. Kijk naar het plaatje! Er is geen briesje in de lucht, zelfs een rustige zee valt op . Meeuwen rusten op de golfbreker uit, de enige zichtbare menselijke aanwezigheid. De rust is compleet, of is dit de spreekwoordelijke stilte voor de storm ! Vogels voelen het op voorhand, maar ze maken zich geen zorgen over een aankomende orkaan ,zoals de mensheid zo vreest. Zij kunnen wegvliegen

24 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 2 december 2019

São Nicolau

São Nicolão no Porto

São Nicolau
Na Bélgica e nos Países Baixos fica o dia 6 de dezembro a maior festa de crianças. Embora o são Nicolau ainda traga uma mitra, vestes episcopais de ornato vermelho e um báculo de Ouro,terá perdido inteiramente a sua significação católica. Isto por causa das restricoes que serão impostas pelas autoridades calvinistas do século XVI . Porém no Porto o santo ainda é celebrado pelo povo da Paroquia de São Nicolau, tal como esse padroeiro merece com uma missa na igreja . Depois , o santo sairá à rua até ao cais da Alfandega ,onde a companhia tomará lugar na embarcação para uma viagem até ao cais da Estiva,onde as crianças estão a espera para darem-lhe as boas vindas. Viva São
°°°°°°°°

In België en Nederland is 6 december het grootste kinderfeestje. Hoewel St. Niklaas nog steeds een mijter, rood versierde bisschoppelijke gewaden en een gouden staf draagt, zou het zijn katholieke betekenis volledig hebben verloren. Dit komt door de beperkingen die de zestiende-eeuwse calvinistische autoriteiten zouden opleggen. Maar in Porto wordt de heilige nog steeds gevierd door de mensen van de St. Niklaas wijk , net zoals deze patroonheilige een mis in de kerk verdient. Daarna gaat de heilige man naar de Alfandegakaai, waar het gezelschap op de boot zal stappen voor een boottochtje naar de Estivakaai, en de kinderen hem zullen verwelkomen .Lang leve St. Niklaas

16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 30 november 2019

Azulejos Arte Nova

Casa de chá -azulejos Arte Nova-Aveiro- Portugal

Uma história de férias
O pequeno-almoço
O empregado da mesa que nos servia, era uma pessoa amável, assemelhava-se muito ao ator americano Sidney Poitiers. Sempre cumprimentava com "Bom dia. Gute morgen ,good morning" e em seguida envolvia-se uma conversa pequena com os hospedes. Também quando passou pela nossa mesa.
-O Senhor é brasileiro. O Sidney repostou com uma risada jovial.
-Não, não, sou mais próximo à original, sou Angolano mas já vivo trinta anos em Lisboa. Mas donde vêm os Senhores?
-Somos belgas de Antuérpia.
O semblante de Sidney mudou num grande sorriso e os seus olhos gaiatos começavam a cintilar.
--Ah! Que engraçado , conheço Antuérpia muito bem do tempo que estive hospedeiro a bordo dum cargueiro,regularmente amarrávamos no cais de Antuérpia.
Sidney baixava a voz .
- Noites fogosas. As senhoras belgas gostam de dançar.
-Gostam de dançar?
-Sim sim , á noite íamos para uma discoteca perto da estação central.Chamava-se "de lachende koe" ( A vaca que ri). Talvez conheça?
-Sim, já ouvi falar daquela discoteca, mas ainda já não mais existe.
O empregado tirava olhos esbugalhados de espanto, recitando as minhas palavras" já não mais existe".
- Sim, a vaca morreu porque se acabava por dar leite e por isso acabou no matadouro.
O sócio de Sidney Poitiers reagia com consternação.
-a vaca está morta ?
A amanhã seguinte quando passou pela nossa mesa, abandonava a cabeça
- Coitada !A vaca não dava leite suficiente.
Eu afirmava com a cabeça muito compassivo sim.

°°°°°°°°

Vakantie verhaalHet ontbijt De kelner die os bediende leek een beetje op de amerikaanse acteur Sidney Poitiers en was altijd vriendelijk in omgang. Hij was blij verrast dat wij van Antwerpen kwamen. Hij kende deze stad heel goed ,want in zijn jeugdjaren had hij gediend als stewart op een vrachtschip dat regelmatig in Antwerpen aanmeerde .´S avonds gingen ze op stap in de buurt van het centraal station en gingen zij dansen in de lachende koe.Kennen jullie deze dancing ?. Ja daar had ik al van gehoord maar zij bestaat niet meer want de koe gaf geen melk meer en eindigde in het slachtuis .Geschrokken , herhaalde hij mijn woorden . De lachende koe bestaat niet meer!. De volgende morgend toen hij onze tafel passeerde schudde hij het hoofd en zei :De koe gaf geen melk meer ,en wij knikten bevestigend ja .De koe gaf geen melk meer .

22 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 27 november 2019

pedalar como um louco

...

.....

Miradouro Ponte de Arrábida no Porto

"Histórias em 77 palavras "participe

Desafio nº 191

Perdido por cem, perdido por mil!°

Pedalar como um louco

Com a subida a pique que foi feita debaixo duma tromba de água gelada começava o sofrimento. O trilho irregular tornou-se um lamaçal em que as pernas já doíam de tanto esforço físico e a cara pintava-se de castanho. Foi quiçá a mais difícil volta que empreendera. Com sempre o vento de frente, devia pedalar como um louco. «Perdido por cem, perdido por mil!» No entanto, havia momentos em que não dava mais.

Mas capitular,nada disso.

Rijden als een gek

. Met de beklimming die tijdens een ijskoude waterhoos werd gemaakt, begon het lijden. Het hobbelig pad veranderde in een slijkboel die de benen vermoeide door de fysieke inspanning en het gezicht met slijk beschilderde . Het was misschien de moeilijkste terugrit die hij had ondernomen. Met de wind altijd op kop moest hij rijden als een gek. "Wie A zegt moet ook B zeggen" Echter waren er momenten dat hij niet meer kon , maar afhaken ,niets daarvan.

26 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 24 november 2019

Uma hístoria de férias engraçada

...

.

;

pormenor dum azulejo

Uma hístoria de férias engraçada

Na Costa da Caparica ,um elétrico transformado num bar era frequentamente a localidade para consumirmos um petisco depois da praia. O zeloso dono ,sempre em companhia dum cãozinho, colocou desta vez um assador com por cima um chouriço na mesinha,e seguidamente acendeu a aguardente. Olhávamos com espanto. As chamas davam tanto calor , e porque não foi picado no chouriço, começava a mover-se tortuosamente. Quereria rebentar da casca, não conseguiu, e deu um pulo para o chão. Surpreendido ,desatámos a rir.Pois, o fiel Skippy, já foi embora com o chouriço.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

Een leuk vakantieverhaal.

In Costa da Caparica stond een antiek trammetje getransformeerd tot een cafeetje, en was het de ideale plek om na het strand een snack te eten. De ijverige eigenaar , altijd in gezelschap van zijn hondje zette een grilletje met daarop een worst op tafel ,en stak vervolgens de brandewijn aan . We keken geboeid toe. De vlammen gaven echter zoveel hitte af ,dat de worst ,omdat er niet in geprikt was , zich probeerde te verlossen uit haar vel maar viel echter kronkelend op de grond .Verbaasd ,barsten we in lachen uit ,want trouwe Skippy was er met de worst vandoor. .

28 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 21 november 2019

Gelataria Lucky Luke

...

Lucky Luke um belga formosoDepois de Tintim e de Asterix, Lucky Luke é a série mais popular e a mais vendida entre o género na Europa.
Os álbuns foram ilustrados pelo belga Morris aliás, Maurice de Bévère, em 1946 (1923-2001)
Em muitos álbuns, Lucky Luke encontra-se com heróis não fictícios do Velho Oeste como Calamity Jane, Billy The Kid, Jesse James ou Roy Bean entre outros. Foi publicado em inúmeros idiomas.
"Escrever é usar as palavras que se guardaram :se tu falares de mais já não escreves porque não te resta nada para dizer"."Schrijven is de woorden gebruiken dat men bewaarde :als je teveel praat dan schrijf je niet meer omdat er jou niets overblijft om te zeggen".

23 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 18 november 2019

Carlos Quinto e cerveja

...

de 1558)

Carlos Quinto (Gent, Flandres , 24 de fevereiro de 1500 – Cuacos de Yuste,Espanha 21 de setembro de 1558)pormenor dum vitral

Carlos Quinto e cerveja

A cidade de Mechelen (Flandres) conta uma cervejaria."Het anker (âncora)" Já existe desde o ano 1369, você leu bem, existe desde mil trezentos e sessenta e nove. Esta cervejaria efetuou a história rica desta capital anterior dos Países Baixos. Carlos Quinto o futura rei de Espanha, dos países baixos e imperador do sacro império romano - germânico passou a sua juventude sob a proteção da sua tia Margareta de Áustria nesta cidade. Por isso não é admirável que a cerveja foi batizada pelo nome do imperador "GOUDEN CAROLUS ". Essa cerveja é com o seu sabor excecional dos nossos tesouros de cerveja na Bélgica.Belgas são pessoa que procuram tirar o melhor da sua vida e sempre acompanharão uma refeição com uma cerveja saborosa de alta fermentação.

°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°

belgisch bier onze trots

De stad Mechelen heeft één brouwerij. "Het anker (anker)" Het bestaat al sinds 1369,jij leest het goed, van het jaar duizend driehonderdnegenenzestig. Deze brouwerij maakte deel uit van de rijke geschiedenis van deze voormalige hoofdstad van de Lage Landen. Karel de vijfde ,de toekomstige koning van Spanje, van de Nederlanden en keizer van het heilige Romeins - Duitse rijk bracht onder de bescherming van zijn tante Margareta van Oostenrijk zijn jeugd in deze stad door. Het is daarom niet verwonderlijk dat het bier is vernoemd naar de keizer "GOUDEN CAROLUS". Het bier is met zijn uitzonderlijke smaak een van onze belgische.
Wij Belgen zijn mensen die het beste uit hun leven willen halen en zullen altijd een maaltijd vergezellen met een smakelijk, hoog gefermenteerd bier.

23 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 14 november 2019

Violência doméstica

...

Azulejo INVERNO Als het sneeuwt in het Noorden van Portugal
História em 77 palavras

Desafio nr190

J e o B.

Tem de aparecer alternadas e sempre com 3 palavras pelo meio:

A violência doméstica
Como sempre o jorro ciumento acabava numa briga. Desta vez, a jaculatória desesperada não a beneficiou. O punhal do jovem marido atingiu sua Beatriz infelizmente na zona jugular, era dessa única brecha do qual sangue jorrava, em ondas encarnadas.
Bamboleando, ela caiu duramente.
― Basta! ― gritava chocado um justiceiro tentando salvar aquela balzaquiana da morte ao jeito dele.
O avinhado jovem pedia desculpa, mas Beatriz rendera a alma. Jurou que não mais beberia, mas isto não justificou criminalidade. Huiselijk geweld
Zoals altijd eindigde de jaloerse bevlieging in een ruzie . Deze keer had het wanhopig schietgebedje haar niet geholpen. De dolk van de jonge echtgenoot trof zijn Beatriz helaas in de halsstreek, het was van die ene,maar diepe wond, waaruit bloed spuwde in rode golven .
Waggelend , viel ze hard.
- Genoeg! -riep een geschokte handhaver die op zijn eigen manier de mooie vrouw probeerde te redden van de dood.
De dronken bruut vroeg vergiffenis maar Beatriz had de geest gelaten.Hij zweerde dat hij nooit meer zou drinken,maar dit geenzins rechtvaardigde criminaliteit .

38 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 11 november 2019

LISBOA

>Move o rato sobre a fotografia e admira Lisboa,ga met de muis over de foto

Olá

Participe histórias em 77 palavrasEscritiva nr°1Deixo-vos aqui um desses meus momentos de rir até a barriga doer! carregue aqui Porto vintage As minhas férias começam tradicionalmente com um delicioso porto vintage à avenida da liberdade.
Uma vez aconteceu-me o seguinte:
Sentado numa esplanada, alguém bateu-me no ombro, olhei para trás mas observei ninguém. Claro, o patife encontrava-se no meu ombro oposto e tinha furtado despercebidamente o cálice com porto, esvaziou-o num só guloso trago, e foi-se embora.
A acção era tão hilariante que os clientes na esplanada rebentavam a rir. Mesmo eu, a vítima desse capricho, devia rir.

Een grappige gebeurtenis:We hadden vertraging met de vlucht naar Lissabon en konden pas later vertrekken . Om de pijn te verzachten had ik voorgenomen om het eerste wat we zouden doen in lissabon, was een glaasje Port gaan drinken .Toen we eindelijk op een terrasje zaten met ons glaasje Port,tikte iemand op mijn schouder,ik keek om ,maar zag niemand . De grapjas stond natuurlijk aan de andere kant van mij en dronk in een gulzige teug mijn glaasje Port leeg .Ik keek maar beteuterd ,pas toen de anderen in het gezelschap niet meer bijkwamen van het lachen kon er bij mij ook een glimlach vanaf.

27 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 8 november 2019

o Rubicão

...

Atraveçar o Rubicão

A frase "atravessar o Rubicão" passou a ser usada para referir-se a qualquer pessoa que tome uma decisão arriscada de maneira irrevogável, sem volta.

De Rubicon oversteken betekend: een onherroepelijke risicovolle beslissing nemen, zonder terugkeer

33 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 7 november 2019

um pergaminho

...

Que surpresa!
Encontrei, trazida pelo mar,
uma garrafa com um pergaminho dentro.
Tirei-o e li em tensão crescente
um grito de socorro dum homem
que se alistou sem saber num corsário.
Só percebeu isto quando não iam ser atacados
mas sim atacar uma fusta.
Durante a abordagem perdeu o equilíbrio
e caiu ao mar..............
Ali esse texto provavelmente histórico
esteve espanado pela água,
mas consegui decifrar a última frase diluída.
Informa minha mulher com urgência.
Fernão, mentes? Minto

"Histórias em 77 palavras "participe desafio Desafio nº 6 De aangespoelde fles .Wat een verrassing ,op het strand vond ik een opgerold perkament in een aangespoelde fles .Ik haalde het eruit en ik las met stijgende verbazing ,een kreet voor hulp van een man, die het zonder te weten zich had aangemonstert op een piratenschip .Maar hij begreep dit pas , wanneer niet zij werden aangevallen maar zijzelf een zeilschip overvielen. Tijdens het enteren viel hij echter in de zee....... Hier werd de waarschijnlijke historische tekst op perkament onleesbaar,aangetast door het zeewater , maar ik slaagde er toch in de laatste verwaterde zin te achterhalen ."wie dit leest, verwittigt mijn vrouw, ik zal niet ´thuis zijn vanavond.-Ach wat een grapjas!!

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 4 november 2019

Caixa da Pandora

. ...

Coimbra

Vista sobre Coimbra / zicht op Coimbra

História em 77 PALAVRAS :Desafio nº 189 A caixa da Pandora.

A culpa foi da Pandora que Medo fugia da caixa.Medo esconder-se-á inteligentemente no cérebro humano e Medo tornava-se assim elusivo para outros. Embora Medo seja uma perceção teimosa.Medo também exorta que estejamos com cuidado. Medo efetivamente não dói mas Medo pode acelerar o coração e Medo dá náusea e calafrios de medo. Ó Pandora! Foi Assaltado pelo Medo que você repentinamente tremeu de medo e a caixa fechou com medo antes que Esperança pudesse sair.

°°°°°°

Pandora’s doos.

Het was de fout van Pandora dat angst uit de doos ontsnapte, angst zou zich slim verbergen in het menselijk brein en angst zou zo ongrijpbaar worden voor anderen. Hoewel angst een koppige perceptie is, maant angst ons ook aan om voorzichtig te zijn. Angst doet niet echt pijn, maar angst kan hartkloppingen veroorzaken , misselijkheid en koude rillingen . Oh Pandora! Werd jij overvallen door angst dat je plotseling beefde van angst en de doos snel sloot van panische angst voordat" Hoop " kon ontsnappen.

27 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 31 oktober 2019

Mesmo na morte existe a solidão

1918-1940

Participe nas histórias em 77 palavrasDesafio NR 109Mesmo na morte existe a solidão°°°°°°°O seu filho e um outro soldado caíram pela Pátria no mesmo dia e, foram de urgência enterrados num canto isolado do cemitério muito longe das suas terras natais. A mãe visitava cada quinze dias o sepulcro do filho falecido. Nunca viu alguém visitando a cova do outro soldado, nem sequer no dia de finados quando todos comemoram os seus defuntos. Afligia-a muito : Mesmo na morte existe a solidão, e deixou uma rosa na sua simples campa.

Hier vertel ik het volledige verhaal over het graf van mijn oom ,een verhaal dat iets langer is dan 77woorden Mijn oom sneuvelde samen met een andere soldaat reeds in de eerste dagen van de oorlog.Ze werden in de haast begraven ,ik denk dat het in lippenlo was. . Mijn grootmoeder bezocht regelmatig het graf van haar zoon . Ze vond het echter verschrikkelijk dat de andere soldaat naast haar zoon gelegen nooit geen bezoek kreeg ,zelfs niet met Allerzielen en het deed haar pijn dat zelfs in de dood eenzaamheid bestaat , daarom legde ze steeds een bloempje neer op dat eenzame graf . Na de oorlog kregen deze twee jonge mensen, gestorven voor het vaderland een soldaten eregraf op het Schoonselhof in Antwerpen . Tijdens de opgraving werd echter vastgesteld dat hun identiteit verwisseld was geweest, en de vergeten soldaat in werkelijkheid mijn nonkel Ben was.

1918-1940

31 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 28 oktober 2019

Ajuda-me

Histórias em 77 palavras

Vamos elaborar, uma lista de palavras começadas por M – terão de ser metade substantivos e metade verbos (se forem adjectivos, também podem entrar...), quantos mais, melhor. Depois, com essa lista, vamos elaborar um texto sobre a tacanhez de Osório Proje

...

Esplanada

.77 palavras

O quê?! Ajude-me.....

A tacanhez de Osório Projeto.O quê?
Não minto quando digo que a minha ignorância malogrou-me bastante. Maniacamente ,como um marciano mutante manuseava por livros maciços. AI! Foi procurar agulha minúscula em palheiro. Um momento meditei encontra-la, mas o enigma da Margarida manteve-se até que o motor de busca desvendasse por metade o mistério. Ana de Castro Osório uma escritora e mascote do feminismo em Portugal. Todavia as perguntas sem resposta continuam a multiplicar-se.

Ah! Margarida ajuda-me.

Wat? Help me .....

Het kleinschalig Osório Project .Wablieft?

Ik lieg niet als ik zeg dat mijn onwetendheid me enorm deed falen. Maniakaal, als een gemuteerde Marsbewoner bladerde ik door dikke boeken. Ach! Het was zoeken naar een naald in een hooiberg . Heel even dacht ik het antwoord te vinden, maar het raadsel van Margriet bleef overeind, totdat de zoekmachine van google het mysterie halvelings ontrafelde . Ana de Castro Osório , een schrijfster en voorvechtster van het feminisme in Portugal.

Echter de vele vragen zonder antwoord blijven zich opstapelen.

Ah! Margriet helpt me.

21 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

5 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van CASA PORTUGUESA