...............

Seja bem-vindo

Vrijdag 16 oktober 2009

parque

Piada
Irritado com os alunos, o professor
desafiou:
  — Quem se julgar burro fique de pé.
  Todos continuaram sentados. Alguns minutos depois, Joãozinho se levantou:
  — Quer dizer que você se julga burro?, provocou o mestre.
  — Bem, pra dizer a verdade, não. Fiquei com pena de ver o senhor aí de pé sozinho.
Een mop
Ten einde raad over het gedrag van zijn leerlingen riep de leraar "wie zich zelf een ezel vindt gaat nu rechtstaan . Iedereen bleef zitten ,echter na een tijdje stond Jantje recht
."Dus gij vindt u zelf een ezel "zei de meester.
-wel nee zei Jantje maar ik vind het zo zielig om U alleen recht te zien staan

Stuur door Reageer op dit bericht

8 reacties op dit bericht

Patty en Freddy17 oktober 2009 om 05:20

weekendgroetjes

Samen met onze drie schatjes
komen wij een fijn weekend wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty en
een dikke knuffel van onze drie lieve rakkers.

Diana17 oktober 2009 om 04:13

Lieve groetjes dikke knuffel

Erwin17 oktober 2009 om 01:03

Prettig weekend

rita16 oktober 2009 om 17:49

moet ik onthouden,fijne avond Alfachina

               Staar je niet blind op een gesloten deur,
                  maar kijk om je heen naar een deur,
                        die wel open gaat.

Alfachina,ik wens jullie een fijne avond en tevens een aangenaam weekend ,
Groetjes en een knuff.. van je blogmaatje Rita

Athea16 oktober 2009 om 13:11

Hallo fijne vrijdag

Het kunstwerk van gisteren is prachtig...heb je een fijne vakantie gehad...?

Amor Fati16 oktober 2009 om 10:33

Jantje zit er ook altijd tussen hé Alfacinha

Amor Fati wenst je een aangename dag toe!

Geduld is een minder ernstige vorm van wanhoop, als deugd vermomd

Humor en geduld zijn de kamelen waarmee je door alle woestijnen kunt gaan.

Brigitta16 oktober 2009 om 10:28

liefs brigitta hi-hi-hi mooi mop

Groetjes Brigitta

Erwin16 oktober 2009 om 02:29

Vriendelijke groetjes

Reageer op dit bericht

Donderdag 15 oktober 2009

O casal imperial

Carlos Quinto... Isabel de Portugal

;

São muitas as representações do casal que marcou a história da Europa tanto em quadros como em marfim-relevos .
O enlance entre o imperador Carlos de Gent e Isabel de Portugal era o apogeu da presença portuguesa na Flandres.
Todavia o comércio sempre importante começou a diminuir a partir do século xvii devido ao domínio de Portugal pelos espanhóis (1580-1640). . Apesar de tudo, os contactos nunca se perderam ao longos dos séculos.
·
Het huwelijk van Karel V en Isabel van Portugal was het hoogtepunt van de hechte relaties dat Portugal had met Vlaanderen .

2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 14 oktober 2009

O rio Tejo

O rio Tejo / de TAAG

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 13 oktober 2009

A casa dos fadistas

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 11 oktober 2009

a casa de um comerciante português

A segunda casa(do século quinze) ao seu lado esquerdo e situada na praça grande (Antuérpia) foi mandada construir por um comerciante português que deixou Bruges para Antuérpia .
Het tweede huis aan uw linkerkant werdt opgericht door een portugese handelaar in de 15 eeuw en siert nog steed in alle glorie de Antwerpese Grote Markt

7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 10 oktober 2009

pater Damiaan van Tremelo , São Damião de Molokai

Damião de Veuster, missionário belga de flandres (Tremelo) que, por 12 anos, foi apóstolo dos leprosos na ilha de Molokai, no arquipélago do Havai, vai ser canonizado no próximo dia 11 de Outubro.
José Damião de Veuster nasceu na Flandres(Belgica) em 1840. Entrou na Congregação dos Sagrados Corações de Jesus e Maria e em 1864 chega a Honolulu, no Havai, sua nova terra de missão. Ofereceu-se para ir trabalhar na ilha de Molokai, para onde eram desterrados os leprosos. Ali viviam seiscentos leprosos.
O seu primeiro trabalho foi construir uma igreja e estabelecer uma paróquia. Na sua difícil missão, o Damião cuidava das almas, lavava as chagas, distribuía remédios, encorajava os doentes a não perderem a sua dignidade humana. Com a sua dedicação, conseguiu estabelecer laços de convivência social entre os doentes, que lutavam para sobreviver. Em 1885, o Damião descobriu que tinha lepra. Faleceu no dia 15 de Abril de 1889. Mil doentes de lepra enterraram-no junto de uma árvore. Em 1936, o seu corpo foi transladado para Lovaina, na Bélgica. O missionário flamenga, Jozef Damiaan , será elevado às honras dos altares no dia 11 de Outubro, na Praça São Pedro, no Vaticano e torna se padroeiro dos leprosos e pessoas com sida.
Voor mij geen heilige maar wel iemand waar we mogen fier op zijn om zoveel zelfopoffering

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 9 oktober 2009

O poligloto

O poligloto
Ele sabe
apalrar
Arrulhar
Mugir
Vagir
Latir
Berrar
MIAR
bramar
Chiar
Uivar
Ladrar
Rosnar
Grunhir
Zumbir
Rugir
Balir
Zurrar
Coachar
Chilrear
Grasnar
cricrilar
Crocitar
E também sabe
Falar
Seja que língua for
Até já o contrataram como tradutor

Jorge Sousa Braga
poemas com asas

Jardim zoológico de Antuérpia
de poliglot

6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 8 oktober 2009

Canção de Lisboa

Canção de Lisboa

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 7 oktober 2009

Os pauliteiros

Agradeço Maria

a arte do povo, o povo é arte
Kunst van het volk

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 6 oktober 2009

telegrama

Além de ainda não ter ganho o Lotto.... stop... estou de férias em Bragança... stop ....Beijinhos grandes... STOP...

behalve dat ik nog geen lotto gewonnen heb.... stop.... ben ik op vakantie in Bragança.... stop.... uit Portugal de groetjes.. stop..

Foto Jorge Delfim

6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 5 oktober 2009

Lisboa

"Quem não viu Lisboa não viu coisa boa".
Wie Lissabon niet gezien heeft ,heeft iets mooi niet gezien

10 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 4 oktober 2009

mercado

O comércio é a arte de comprar por três euros o que vale seis, e vender por seis euros o que vale três.

Azulejos Viseu
Handel is de kunst om iets dat 6 euro waard is te kopen voor 3 euro en iets dat 3 euro waard is te verkopen voor 6.

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 3 oktober 2009

Carla chegou

We hebben uit goede bron vernomen.... dat Carla uit Coimbra zich sinds donderdag in het land bevindt..ze wordt op 03 Oktober officieel begroet.... door enkele van haar nieuwe leerlingen en colegas ...in café Lisboa.... Wij wensen haar een tof verblijf in Antwerpen .....dit was Martin Tanghe vanuit de VRT studio in Brussel

VRT: as últimas notícias de Portugal ..... A Carla de Coimbra chegou e vai dar aulas em Antuérpia

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 3 oktober 2009

Oliveiras

Azeitona e riqueza, às vezes muita e às vezes magreza.

7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 2 oktober 2009

portugal rural

"Outono em Portugal "

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 1 oktober 2009

Rapariga

MEISJE

Jezelf, het besef en meteen ook het lef
dat je dat gewoon kunt hebben en er af
en toe een mening van kunt laten zien
of een borst: hoe vroeg begint dat,

en eindigt dat eigenlijk ooit? Vrouwen
zijn gemaakt van meisjes, steken op hun veertigste nog altijd hun tong uit van vijftien,
worden almaar even jong,

kunnen niet niet-verleiden. Zoals poezie:
een poes die voorzichtig over een toets of tien
van een piano is gelopen en omkijkt:
heb je dat gehoord? Heb je me gezien?

O, de meisjesachtigheid van veertigjarige meisjes,
hoe ze soms willen, soms niet,
maar eigenlijk altijd, als je het maar ziet.
Waar is de tijd? Hier is de tijd.

-Herman de Coninck-

RAPARIGA

Tu própria, que podes ter a noção e ao mesmo tempo
o atrevimento de simplesmente expor
de vez em quando uma opinião
ou um seio: quando começa isso,

e no fundo quando acaba? As mulheres
são feitas de raparigas, aos quarenta
ainda deitam a língua de fora como aos quinze,
ficam cada vez mais jovens,

não sabem não seduzir. Como a poesia:
um gato que prudentemente caminha sobre as teclas
de um piano e olha para trás:
ouviste? viste-me?

Ah, o ar jovem das raparigas de quarenta,
como umas vezes querem, e outras não,
mas afinal
sempre, se repararmos bem.
Onde estão os bons velhos tempos? Estão aqui, esses tempos.

HERMAN DE CONINCK, poeta belga (Mechelen, 1944) .
A caminho de uma reunião de poeta morreu subitamente numa rua de Lisboa , em 1997.
Herman De Koninck stierf plotseling ondeweg zijnde naar een reunie van dichters in een straat in Lissabon

7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 30 september 2009

azulejos numa parede

Tegeltjes van de stad ze blijven me verwonderen

Azulejos da cidade

numa parede ou num banco,
são ladrilhos da saudade
vestida de azul e branco
Bocados da minha vida
todos vidrados de mágoa,
azulejos, despedida dos meus olhos, rasos de água.
À flor dum azulejo, uma menina;
do outro, um cão que ladra e um pastor.
Ai, moldura pequenina,
que és a banda desenhada
nas paredes do amor.
Azulejos desbotados
por quanto viram chorar.
Azulejos tão consados
por quantos viram passar.
Podem dizer-vos que não,
podem querer-vos maltratar:
de dentro do coração
ninguém vos pode arrancar.
À flor dum azulejo, um passarinho,
um cravo e um cavalo de brincar;
um coração com um espinho,
uma flor de azevinho
e uma cor azul luar.
À flor do azulejo, a cor do Tejo
e um barco antigo, ainda por largar.
Distância que já não vejo,
e enche Lisboa de infância,
e enche Lisboa de mar.

Ary dos Santos

9 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 29 september 2009

Antuérpia no coração de Lisboa

Carregue na fotografia e repare ao lado direito um panel de azulejos de Antuérpia
O palácio do Pátio do Saldanha,onde se encontra instalado o Arquivo Histórico Ultramarino.constitui um edifício de reconhecido valor artístico e histórico.
Na Salão Pompeia podem admirar-se oito painéis de azulejos, a azul e branco, do início do século XVIII, representando vistas de cidades portuárias da Europa, como sejam, Constantinopla, Colónia, Londres, Veneza, Hamburgo, Midelburgo, Roterdão e Antuérpia.
Endreço :Calçada da Boa Hora, nº 30.
Freguesias: Alcântara.
Klik op de foto en aan de rechterkant
kunt ge Antwerpen op tegeltjes ontmoeten in een prachtig paleis midden in het hartje van Lissabon.

7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 28 september 2009

abóbora do mercado do Bolhão

Não obstante o jardim é de tamanho sóbrio, nunca falta trabalho. Confesso, o cultivar das hortaliças dá mais labor que pensei no início . Felizmente a colheita recompensa abundantemente o trabalho. Tomates, pepinos, alfaces e pimentos de sobejo, todos viram de sementes que tive comprado numa lojinha no Porto. Todavia o legume que me dava mais orgulho e prazer foi da abóbora da qual a semente foi emprestada duma abóbora que estava exposta no mercado do Bolhão. De cada semente plantada cresceu uma planta robusta, por isso estive obrigado para distribuir as plantinhas demasiadas aos vizinhos e amigos.
Então, ao redor do meu jardim as abóboras de tamanhas gigantescas invadirão o ambiente .Olhadelas de espanto dos passantes para que ninguém nunca encontrasse tão grandes espécies.
Afinal, não me admirei que em alguns anos a progenitura daquela abóbora do mercado do bolhão ir conquistar o inteiro país chato entre Antuérpia e Bruges. Se alguém me pergunte, "como se chama esta verdura".Responderei "chama-se a abóbora do Bolhão."
Van enkele zaadjes die ik geleend heb uit een pompoen op de groentemarkt in Porto ontsproten verschikkelijke grote pompoenen en als iemand vraagt wat is dat voor een mosterachtig groot ding . dan zeg ik met trots een portugese pompoen.

7 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 27 september 2009

forcados

FORCADO

É assim que tudo começa já há musica na praça,
salta para a arena com graça.
Meias brancas de candura · Tira vermelha à cintura.
Jaqueta floreada, para pegar a criatura.
É assim que tudo começa,
Como se fosse uma peça.
É assim que segue a cena.
O barrete já desbotado, traz a alma do forcado.
É esforçado e persistente, Tem rebeldia, é valente.
Chama Eh Toiro! Mostra o que sente.
É assim que segue a cena,
Como se fosse um poema.
É assim que surge a emoção,
Uns podem dizer que e louco, mas no seu coração sabe a pouco.
A cabeça o toiro começa a erguer,
A terra faz estremecer,
Afinca-se o sentimento, ao desatar a correr.
É assim que surge a emoção,
Como se fosse uma canção.
É assim que se segue em glória...
O Forcado aumenta o respirar, encontra o touro a arfar.
Agarra os cornos em legítima defesa, Um momento de rara beleza.
Esta feita a pega, linda, brava, com certeza!
É assim que se segue em gloria,
Como se fosse uma historia.
É assim que se acaba em grande.
Aplauso, apupos e euforia, o Forcado solta o toiro com alegria.
Só o rabejador ficou, o grupo todo se afastou.
O público acarinhou,
Voltear a arena, a lide encerrou.
É assim que se acaba em grande,
Como arte que corre no sangue!"

In de Portugese arenas wordt de stier door de forcado ongewapend met de handen in de zij en heupwiegend uigedaagd tot de aanval maar nooit gedood . Kijk naar het eerste filmpje hoe dat te werk gaat . Het tweede filmpje toont dat vriendschap van die kerels sterker is dan het gevaar.

8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

8 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van CASA PORTUGUESA