Naar de inhoud

CASA PORTUGUESA

escrito por um belga
akke.beakke.be


linker.jpg
...............
rechter-2.jpg

                   

    



Seja bem-vindo





Archief

Antuérpia

                                     



                      
                                                                                                                                                    



                                                                                                  ng3w5w.gif                                 

                                                            
                                                                                                                                                       
                                                                                          
   
Vista de Antuérpia na primeira década do século XX 

Napoleão definiu Antuérpia como "uma pistola dirigida ao coração da Inglaterra".
Os seus planos para construir um porto de guerra não foram pacíficos mas com a construção da primeira doca (doca Napoleão)criaria o estímulo para modernizar o porto e a prosperidade  que conhecia mais tarde.
Napoleon noemde Antwerpen "het pistool gericht op Engeland." Zijn plannen waren allerminst vredelievend maar wel de aanzet tot de modernizering van de haven en zijn latere welvaart ..
:-) :-) :-) :-) :-) :-) :-) :-)
Hoe vind je dit bericht?
1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Catarina de Bragança





              25jip14.gif

                                                                                            

Lisboa

O busto da Catarina de Bragança
 1638 -1705.
Rainha da Inglaterra, que terá introduzido o protocolo do chá e o usar da porcelana na Corte inglesa. 

Image and video hosting by TinyPic
Katarina van Bragança heeft de Engelsen thee leren drinken.

Hoe vind je dit bericht?
6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

as dunas

:-D :-D :-D :-D :-D

                    vogels35kr9.gif
                      


                             
                                      
                           

                                                                                                               2wp5xc1.gif                           
                                                                                        14t8x7b.gif
        
     
                      2wp5xc1.gif

Aquelas dunas inundadas de sol abrigam muitas vezes uma  flora espectacular.
 De duinen  aan de kust verbergen vaak een wonderbaarlijke plantenwereld 
Hoe vind je dit bericht?
6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

não me importo

klik op de foto
carregue para aumentar /druk op foto

                                  
Não me importo com as rimas . Rares vezes. Há duas árvores iguais, uma ao lado da outra . Penso e escrevo como as flores  têl cor .
Mas com menos perfeição  no meu modo de exprimer -me .
Porque me falta a simplicidade devina .
De ser todo om meu exterior .

Olho e comovo me
 como a água corre quando o chão é declinado ,
A a minha poesia é natural como o levantar-se o vento .



Ik geef niet om rijm. Zelden
ziet men twee gelijke bomen naast elkaar.
Ik denk en schrijf zoals bloemen kleur hebben
Maar minder volmaakt in mijn zeggen
Want mij ontbreekt de goddelijke eenvoud
Van alleen mijn uiterlijk te zijn .
Ik kijk en ben bewogen
zoals water stroomt van een hellende bodem ben ik bewogen 
 En mijn poëzie is zo natuurlijk als opwaaiende wind



Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Peixes a secar ao sol.

:-D :-D :-D
Image and video hosting by TinyPic

As sombras dos peixinhos a secar
Peixe a secar ao sol. Painéis com sardinha, carapau e outras espécies, dão a beira do mar, um conjunto colorido! Todos os sentidos se confundem na Nazaré, o som do mar, as cores, os cheiros, a textura das redes e dos bordados... Lindo
Schaduwen van gedroogde vis
Aan het strand van Nazaré  wordt de vis gedroogd , hangend op panelen en geplaatst in de volle zon
Hoe vind je dit bericht?
2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

as tradições

:-D :-D :-D :-D :-D

as tradições


Image and video hosting by TinyPic


Mafra, onde num domingo eu
gostaria de ouvir o carrilhão de origem de Antuérpia  a tocar,
 como aconteceu alguns séculos passados.
In Mafra speelt er een antwerpse beijaard die ik graag eens een keertje zou willen horen

Hoe vind je dit bericht?
5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

poema

:-? :-? :-?
os Açores

2nk510l.jpg

Alto da Mãe de Deus

Subia-se a colina ardente de Verão
Entre retalhos de sombras p ´la estreita viela
Do Alto da Mãe de Deus se deparava então
Ponta Delgada aos pés de u´a igrejinha singela.

Era um mosaico cubista em matiz, a cidade
Com os telhados das casas de telha encarnada
Um bordado de luz, de paz, suavidade
Naquel´hora de paz, naquel´hora de calma.

Via-se o monte da Lagoa todo verde ao longe
O negro calhau na Calheta lá embaixo
Essa minha cidade fronteiriça ao horizonte
Por alma mil casa, varanda e terraço.

Na melancolia de um paredão ali velho
Podia-se ler a linguagem dos muros,
Quintais e jardins, janelas, mistério
Chaminés, segredos de pedra difusos.

Araucárias gigantes em jardins de luxo
Palmeiras com frondas verdes, tropicais
buscavam a altura fugiam ao barulho
Transcediam os espaços presos dos beirais.

Barco meu de saudade, de ruas a mole
Tinha a linguagem de terras do sul
Com suas casa caiadas, cheia de cor e de Sol
Com o mar manso aos pés, um brilhante azul.

Via-se a minha casa entre o mar de outras casas
Entre estufas brancas, em fila a sonhar
Afogada entre muros, paredes, mansardas
A quem procurávamos tal a estrela Polar.

Nunca mais voltei em séculos que há
Ali aquele alto onde criança andei
P´la mão de meu pai sobre o muro que dá
Sobre aquela cidade onde vivi e sonhei.

Nunca mais escutei os segredos do Atlântico
Junto áquele oráculo cheio de saudade
Nunca mais voltei a lugar tão romântico
Como aquele alto da minha cidade.

Silvério Gabriel de Melo





                             
                                        
 
                           

                                                       

"de heuvel Moedergods"
 "O alto da Mãe de Deus "

zomers de broeierige heuvel op  
 tussen lappen schaduw langs de smalle steeg 
 vanuit de "hoogte moedergods " vond men toevallig
aan de voet van  een geheimzinnig  kerkje, Ponta Delgada  
de stad ´t was als een  veelkleurige  mozaiek ,
met rode pannen daken
een vredige  lichtkrans van zachtheid   
 daar toen, op dat vredig uur van rust 
 kon men  in de verte de monte da lagoa zien , gans groen
op zwarte keien van de calheta daar beneden
mijn grensstad aan ´t horizont
met het verdriet van een  oude muur 
voortuinen ,hoven , vensters ,geheimen 
schoorstenen, overal geheimen van steen 
sierlijke reusachtige corniferen  in praaltuinen
palmbomen overladen met tropisch groen 
zochten in de hoogte het lawaai te ontvluchten
 overwoekerend de beperkte ruimte langs de weg 
mijn boot van heimwee,gemaakt uit enorme bomen  
droeg de taal met zich mee van het zuiden 
met haar wit gekalkte huizen,kleurig en zonnig
met vlakbij een imense zee,
een schitterend azuurblauw 
 nooit nog heb ik de geheimen van de atlantico gehoord 
dat orakel vol van heimwee
 nimmer ben ik teruggekeerd naar zo´n liederlijke plek
daar hoog boven mijn stad


Hoe vind je dit bericht?
3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

teatro nacional D Maria II

                                          

                             
                                        
 
                           
                                            
                                                        
                              

            




                                   2njdj69.gif                                       
                                         
                                                                           

                                 
                                    

Teatro nacional D. Maria II  Lisboa
Dá palco ao fado

 

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

café


Aqueles micros cafetarias adoráveis e sobreviventes do tempo passado fecham um atrás do outro as suas portas para eternidade.

Image and video hosting by TinyPic

Num dia fecha a porta deste estabelecimento e os lisboetas vão estar admirados.
op een dag zal ook dit eenmanszaakje gesloten blijven en de lisbonner zal verwondert opkijken . Is het er niet meer.! 

Hoe vind je dit bericht?
6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Naar boven

Meer van CASA PORTUGUESA

↑ Terug naar de berichten