visite histórias em 77 palavras blogue com desafios , desafio 23 , O que vos peço hoje é que descubram qual é a história se pode contar a partir deste percurso de palavras respeitem a ordem, nada de batotas!!! Leitão ? rolha (cortiça) ? almofariz ? despertador ? bola de ténis ? vespa ? papel Degustação Um bom garfo sabe, leitão assado necessita de bom vinho. Conhecedor, sabe que a rolha já indicará a qualidade. Ao examiná-la, o nariz nunca se enganou. Afinal, a degustação é muito importante, ninguém quer vinho avinagrado, é pior que receber um almofariz no pé, ou um despertador tocando às três horas. Vinho é um produto natural, nenhuma bola de ténis. Em companhia, não reaja como se recebesse uma picada de vespa, fique no seu papel de cavalheiro.
BERLIN is alweer volop bezig aan een nieuw project, een stadsproject in Lissabon! ZIJ willen daarbij graag 7 gevels op de 7 historische heuvels van Lissabon verbouwen. Eén van de gevels gaat over Senhor do Adeus, en om die verbouwing te financieren hebben ze onlangs een crowd funding actie gelanceerd. Ze zijn dus op zoek naar 729 mensen die voor 40 euro een tegel van de gevel willen kopen. We zouden het echt fantastisch vinden moesten we Senhor do Adeus een eigen gevel kunnen geven.......wilt u meer weten over dit prachtig project !druk hier,
Caros senhores portugueses ,por favor !Dão -me um pontapé quando faço erros contra a língua materna do Camões.
O que acho maravilhoso em Setúbal é....
Numa cidade inundada de sol, vagueando pelas muitas esplanadas na avenida Todi ,onde o cheiro de sardinhas grelhadas abria o apetite, e os formosos chocos fritos e o cozido à portuguesa são uma obrigação pelos bons garfos para degustar. Além, durante as noites abafadas, quando a brisa vindo do mar trouxe algum resfriamento, eu gostava de sentar-me numa esplanada ao pé do quiosque municipal para provar de leve do vinho regional e tagarelar com amigos até as horas tardias.
Steek de Taag over via de machtige hangbrug" 25 Abril" en je belandt in het subtropische klimaat van ´t schiereiland Setúbal. Stranden alom , groene heuvels en schilderachtige dorpjes en een stad die je op een aangename wijze verrast door zijn volkse gezelligheid. .
Um Senhor idoso frequentava diariamente o clube de terceira idade e apaixonou -se por uma viúva bastante atraente. Certo dia atreveu -se a pedir a senhora em casamento.Sem hesitação ela aceitou cheia de entusiasmo. O dia seguinte telefonou para ela e dizia que estava muito aborrecido pelo facto não lembrava a resposta dela. Ah!Estou contente que me telefone, porque me lembro que deu o Sim, mas não me lembro a quem.
Een oude heer bezocht regelmatig de club voor de derde leeftijd en is er verliefd geworden op een weduwe. Op een dag trekt hij zijn stoute schoenen aan en vraagt haar ten huwelijk. Zij aanvaardt de uitnodiging met enthousiasme. De volgende dag telefoneert hij haar en zegt dat hij het vervelend vindt dat hij haar de dag ervoor ten huwelijk heeft gevraagd maar niet meer weet of ze 'ja of nee' geantwoord heeft. Oh! Zegt ze 'ik ben blij dat je me belt want ik herinner me dat ik 'ja' gezegd heb maar ik weet niet meer tegen wie.'
< A tia Josefa A visita anual da tia Josefa foi sempre uma peripécia. A boca dessa bisbilhoteira e intriguista não poupava ninguém da aldeia. Nem se esquivava a enlamear a vizinha solteira e o seu gato assustadiço. Suspeitava de bruxaria, o que foi para a tia mais uma razão para expulsar com pedras o gato do pátio. Certo dia atingiu-o, e pouco depois viu a vizinha coxear.
– Ó irmã, cala a boca! És pior que uma bruxa – dizia meu pai irritado.
Mijn oudtante was een roddelaarster van het ergste soort . Iedereen van het dorp ging over de tong . Zelfs de alleenstaande buur met haar schichtige kat werd niet gespaard, ze verdacht haar van hekserij . Op een dag joeg mijn tante de kat weg met een steen die raak aankwam . En een beetje daarna zag zij haar buurvrouw manken !!
De prachtige azulejos in het museum van de stad Lissabon zijn meer dan een bezoek waard .
Het verhaal van Lissabon door de eeuwen heen
adres :Campo Grande 245, Lisboa,.
Participe histórias em 77 palavras
DESAFIO NR°95
Havia além do batatal desbravado uma toca labirinto que se encontrava sob as raízes do malóbatro. Um Lobato espantado escolheu-o como latíbulo. O animal tinha de fugir dum malabruto, armado com uma horrível manubalista. Sem dúvida, neste tabernáculo inseguro esperava-o uma libitina certa. Ao longe soava o tão-balalão do carrilhão municipal, tocando em bitonalidade a música dum libreto popular. Passos aproximaram-se, o inquietado fitou as orelhas, o perigo ainda estava lá fora e obstaculiza a sua fuga.
Numa curva do rio Escalda muito perto de Antuérpia, vivia o gigante Antígono de má afame.Com força bruta impedia a passagem das naus e somente quando os capitães pagaram em metal de ouro deixaria os passar.No entanto, o terror piorou com os anos e aqueles que negavam a pagar foram matados e acabavam como comida para os peixes.Os capitães que já não sabiam com que santo se pegar, pediram ajuda ao gallo -romano o Sílvio Brabo . Este guerreiro , endurecido pela luta, não tinha medo de ninguém, e embora a peleja estivesse desigual ele venceria o gigante facilmente com o seu arrojo e agilidade. Para resolver que o Antígono nunca mais exigiria dinheiro cortou uma mão e atirou -a no rio .E segundo esta lenda a cidade adquiriu o seu nome Antwerpen , (Antuérpia) pois, é um composto das palavras flamengas "mão" (hand ) e atirar ( werpen ).
Het is een legende, Brabo die de hand van de reus in de rivier werpt.
De naam Antwerpen is een samengaan van de woorden "Aan de werf" maar natuurlijk is de legende een mooier verhaal
Uma noite de fado é uma coisa que o estrangeiro sempre tem como prioridade na sua agenda de férias. No entanto para compreender a essência do fado tem de perceber ao menos um pouco o português .Pois ,os turistas ignorantes já desviam em pouco tempo a atenção e o fado afoga na vozearia deles , o que é motivo de irritação para outros. Ninguém pode comentar a força do fado. Segundo o escritor neerlandês Gerrit Komrij . É - sem vento - cantando resistir o vento. É uma dor que faz por um instante feliz. É uma saudade pela qual se sente algures à vontade por um momento. Ora, oiça para fado! E o coração enche-se de êxtase.
Volgens de schrijver Komrij is de aantrekkingkracht van de fado niet te verklaren.
Het is - zonder wind - zingen tegen de wind in. Het is verdriet dat je een ogenblik gelukkig maakt, een heimwee waardoor je je heel even ergens thuis voelt." (citaten uit 'Een zakenlunch in Sintra en andere Portugese verhalen.
. Alguém diz com lentidão: "Lisboa, sabes..." Eu sei. É uma rapariga descalça e leve, ...um vento súbito e claro nos cabelos, algumas rugas finas a espreitar-lhe os olhos, a solidão aberta nos lábios e nos dedos, descendo degraus e degraus e degraus até ao rio. Eu sei. E tu, sabias?