Na zijn deelname aan het Eurovisiesongfestival met 'Elle était si jolie' in 1963 scoorde Alain Barrière een grote Europese hit in 1964 met 'Ma vie'.
Het werd een tiental jaren heel stil rond deze Franse zanger in onze contreien tot hij in 1975 samen met Noëlle Cordier nogmaals zou scoren maar dan met het duet 'Tu t'en vas'.
Mijn vier jaar oudere zus was helemaal weg van dit nummer en ik gaf haar geen ongelijk!
Toen ik de Welshe zangeres Shirley Bassey voor het eerst op de radio hoorde in 1964 met het thema uit een James Bondfilm wist ik meteen dat ik die prent moest zien. Het duurde nog enkele jaren eer ik 'Goldfinger' in de bioscoop zag. Ik zou pas dertien worden in dat jaar.
Op de b-kant van haar single staat een Italiaans nummer dat zeer bekend is in de Angelsaksische wereld: 'I (Who Have Nothing)' ('Uno Dei Tanti'). Het lied werd dan ook talloze malen door allerhande artiesten gecoverd.
Het volgende plaatje op 45 toeren is geen chanson, geen pop of rock maar ska, de voorloper van rocksteady en reggae. In 1964 brachten Laura Lee & The Blue Beats een goede cover uit van 'My Boy Lollipop', oorspronkelijk van Millie Small. Onder de schuilnaam Laura Lee bracht de Schotse zangeres Isabella McIntyre deze cover uit. Ze was jarenlang te zien in de Benny Hill- en Des O'Connor-televisieshows en maakte deel uit van de meidengroep The Ladybirds.
En op de b-kant van die single van Laura Lee staat Oscar James & The Blue Beats met 'Louisa'. The Blue Beats was een Jamaicaanse band uit begin jaren zestig. Zij werkten vaak samen met Prince Buster. Over Oscar James is weinig of niets geweten. Ik heb het liedje dan ook niet teruggevonden op het wereldwijde internet.
De laatste single uit 1964 voor vandaag is het plaatje 'Brush Those Tears From Your Eyes' met op de b-kant 'Get T'stepping'.
De eerlijkheid gebiedt mij echter om toe te geven dat mijn exemplaar een heruitgave is uit 1973 want Donna Hightower had sinds 1972 vanuit Spanje veel succes met 'This World Today Is A Mess' en 'If You Hold My Hand'.
Op de heruitgave werden de a- en de b-kant gewoon omgewisseld!
The Trashmen is een Amerikaanse surf- en garagerockband uit Minneapolis, Minnesota. Opgericht in 1962 en opgeheven in 1967; de groep is vooral bekend van hun 1963 hit 'Surfin' Bird', gebaseerd op twee songs van The Rivingtons 'The Bird's the Word' en 'Papa-Oom-Mow-Mow'. De muzikanten zijn nog altijd actief sinds hun reünie in 1982.
De single 'Surfin' Bird' / 'King Of The Surf' steekt tweemaal in mijn verzameling: de originele uit 1963 en de heruitgave uit 1972.
Telkens deze maffe plaat op de radio langskwam ging dit gepaard met rare dansjes en geluiden, tot verbazing van mijn ouders.
De volgende single uit 1963 was er een van Doris Troy: 'Just One Look' / 'Bossa Nova Blues'.
De a-kant zou in 1964 nog bekender worden in onze contreien dankzij de cover van The Hollies.
Doris Troy was in 1968 een van de eerste artiesten op het gloednieuwe platenlabel APPLE van The Beatles!
De bossa nova was in die tijd nog altijd razend populair!
En toen begon de discussie bij ons thuis want telkens 'Sans toi mamie' op de radio werd gedraaid dachten mijn ouders dat dit lied gezongen werd door een meisje. Mijn zus en ik wisten wel beter want Adamo werd toen nog aangesproken als Salvatore Adamo!
'Fais-Toi Croque-Mort' (Twist) / 'Sans Toi Mamie' (Bolero-Rock) staat dus zo geboekstaafd in Discogs.
Leuk detail: 'Sans toi mamie' was oorspronkelijk de b-kant. De luisteraars en de platendraaiers beslisten er anders over.
Daar waar Adamo zijn eigen composities uitbracht maakte Richard Anthony gebruik van bekende en minder bekende Angelsaksische liedjes zoals 'Les garçons pleurent' ('Boy's Cry') / 'Oui, va plus loin' ('Walk On By'), de eerste single uit 1964 in mijn platencollectie.
Hij coverde zelfs 'Ik heb mij dikwijls afgevraagd' van Bobbejaan Schoepen en zo werd 'Je me suis souvent demandé' een grote hit in de Francofone wereld.
'Walk On By' van Burt Bacharach en Hal David (een wereldhit voor Dionne Warwick) is de b-kant en werd vertaald als 'Oui, va plus loin'.
The Beatles waren de wereld aan het veroveren vanaf 1964 maar ze waren vooralsnog niet aanwezig in mijn singlecollectie!
De volgende single uit 1963 was er een van Elvis Presley & The Jordanaires: 'Kiss Me Quick' / 'Night Rider'. Het was de periode waarin mijn zus en ik ons zondagsgeld kregen en wij in de lokale bioscoop naar films gingen kijken zoals o.m. 'It's a Mad Mad Mad Mad World', '55 Days at Peking', 'Cleopatra', 'Jason and the Argonauts', 'The Nutty Professor', 'Pollyanna' en 'Fun in Acapulco'. In deze laatste film zong Elvis onderstaande liedjes niet maar wel in de prent 'Pot Luck', die ik overigens nooit zag.
Op 7 december 1963 waren The Beatles panelleden in het BBC-TV programma Juke Box Jury. Daar moesten ze 'Kiss Me Quick' beoordelen en John Lennon liet zich negatief uit over het lied alhoewel hij dacht dat het toch een hit zou worden omdat Elvis beroemd was.
Lang zou het rijk van Elvis in de muziekwereld niet meer duren want begin 1964 namen de Fab Four de fakkel over en zouden zij de hitlijsten zowat overal ter wereld stormenderwijs innemen!
De tweede single uit 1963 die ik vandaag voorstel is een bijzondere. The Raindrops brachten toen 'The Kind Of Boy You Can't Forget' / 'Even Though You Can't Dance' uit.
Deze Amerikaanse pop- studiogroep uit New York bracht twee elpees en twaalf singles uit in de Brill Building stijl. De groep bestond van 1963 tot 1965 en de leden waren niemand minder dan Ellie Greenwich en Jeff Barry, beiden eveneens heel bekende liedjesschrijvers. Zij huurden Beverly Warren in als derde groepslid.
Het schrijversduo was ook bekend voor o.a. 'Da Doo Ron Ron', 'Then He Kissed Me', 'Be My Baby', 'Hanky Panky', 'Baby I Love You', 'Do-Wah-Diddy', 'Chapel Of Love', 'Maybe I Know', 'Leader Of The Pack', 'River Deep - Mountain High', en 'I Can Hear Music'. Ze schreven die hits als duo of met een andere componist. Niet van de minsten dus!
Robert Louis Ridarelli, alias Bobby Rydell, was sinds 1958 aan zijn muzikale loopbaan begonnen. In 1963 bracht hij de single 'Forget Him' / 'Love, Love Go Away' uit. Hij was een populair tieneridool in de jaren zestig.
Hij had ook succes met o.a. 'Wild One', 'Sway' en zijn versie van 'Volare'.
William Hamlin Spicer bracht onder de naam Billy Storm een EP uit in 1963 met vier liedjes: 'Lover Come Back To Me', 'Lover Come Back To Me (2nd version)', 'Walk On The Wild Side', 'Cee Cee Rider'.
Deze Amerikaanse rhythm & blues- en soulzanger kwam uit Los Angeles, Californië. Hij stond tevens bekend als Billy Fortune, Bill Spicer of Billy Jones.
Ik ga vandaag voor 'Walk On The Wild Side' (geen uitstaans met Lou Reed!) en 'Cee Cee Rider'.
Het volgende singletje uit 1963 was er eentje van niemand minder dan John Lee Hooker. 'Shake It Baby' / 'Let's Make It Baby' werd door mij begin jaren zeventig per toeval gered uit de afprijsbakken van een Brussels warenhuis dat de deuren sloot. Toch niet helemaal per toeval want ik was wel degelijk op zoek naar muzikale parels.
Het is de originele persing uit 1963 en niet de heruitgave uit 1968. En ik heel blij natuurlijk want voor de spreekwoordelijke appel en een ei nam ik het plaatje mee naar huis!
Donald Lautrec (echte naam: Donald Bourgeois) is een Canadese (Québec) singer-songwriter, acteur, TV presentator, en producer.
Zijn single 'L'amour unit le monde' ('Love Makes The World Go Round) / 'Linda Aux Yeux Bleus' ('I Saw Linda Yesterday') kwam in mijn collectie terecht via een erfenis en ik meen mij te herinneren dat die persoon uitgeweken familie had in Canada.
Beide kanten zijn Franstalige bewerkingen van Angelsaksische hits, respectievelijk van Paul Anka en Dickey Lee.
De volgende single uit 1963 is ook via Canada tot bij gekomen via een erfenis. Margot Lefebvre was de zangeres uit Montréal (Québec) die in 1989 het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde.
'Adieu' / 'C'Est La Faute Au Bossa Nova', de b-kant is natuurlijk een Franstalige cover van het overbekende 'Blame It On The Bossa Nova', geschreven door het duo Barry Mann en Cynthia Weil en de belangrijkste versie is die van Eydie Gormé.
Een snuifje uptempo muziek met heerlijke drums uit de Verenigde Staten. The Orlons kwamen uit Philadelphia en het kwartet bestond uit Shirley Brickley (1944-1977), Steve Caldwell (1942), Rosetta Hightower (1944-2014), en Marlena Davis (1944-1993).
De single uit 1963 was 'Cross Fire!' / 'It's No Big Thing'.
De laatste single uit 1962 uit mijn collectie is er eentje van Mark Valentino with Frank Slay And His Orchestra: 'The Push And Kick' / 'Walking Alone'.
De a-kant was alweer een nieuwe dansrage. Mark Valentino heette eigenlijk Anthony Busillo en hij zag het levenslicht in 1942 in Philadelphia.
De b-kant mag er ook zijn.
Alain Barrière (echte naam Alain Bellec) was een Franse zanger. In 1963 nam Barrière namens Frankrijk deel aan het Eurovisiesongfestival met 'Elle était si jolie'. Hij eindigde vijfde van de zestien deelnemers. In 1964 scoorde hij zijn grootste hit met 'Ma vie' en die komt later natuurlijk ook aan bod.
Ik herinner mij dat wij met het hele gezin aan de radio zaten gekluisterd voor het songfestival want wij hadden toen nog geen televisie. Mijn zus koos voor de Franse zanger terwijl ik dolgelukkig was met de overwinning van het Deense koppel Grethe & Jørgen Ingmann en het wondermooie instrumentale 'Dansevise'!
De volgende single uit 1963 komt van een Argentijns orkest: Rocky Cortès met 'Big Jordan' met op de flipzijde 'Reviens avec l'été'.
Ik heb enkel de a-kant teruggevonden op TjoepTjoep want deze zeldzame single is ook bij mij terechtgekomen via een erfenis.
De laatste single uit 1963 voor vandaag is er een van de Franse zanger Leny Escudero die met behulp van het Paul Mauriat Orchestra de single 'A malypense'/'Il faut vivre' uitbracht.
Joaquim Leny Escudero was zijn echte naam en zijn ouders ontvluchtten Spanje in 1939 omwille van de Spaanse burgeroorlog en vestigden zich in Frankrijk, meer bepaald in Mayenne.
De zweverige intro doet mij enigszins denken aan een opname van Jacques Brel.
De Amerikaanse singer-songwriter Tommy Roe nam in 1960 het liedje 'Sheila' op dat pas in 1962 een grote hit zou worden. Van 1963 tot 1966 werd zijn muzikale loopbaan op pauze gezet want toen was hij elektricien in het leger. In 1969 zou hij zijn grootste hit scoren dankzij 'Dizzy'!
Een leuk weetje: de Franse zangeres Annie Chancel koos haar artiestennaam Sheila door dat liedje. De Fransen spraken de naam wel helemaal anders uit.
En zo kwam de single 'Sheila'/'Save Your Kisses' terecht in mijn platencollectie. Het genre werd al vrij snel "bubblegum music" genoemd.
Een vrolijk liedje met een hoog "Buddy Holly"-gehalte!
De Frans-Caribische komische zanger, muzikant en componist, was al sinds 1948 bezig toen hij in 1962 een grandioos succes kende met zijn versie van 'The Lion Sleeps Tonight' of 'Wimoweh', op hun beurt covers van 'Mbube' uit Zuid-Afrika. In het Frans werd dat 'Le lion est mort ce soir'. Op de b-kant staat 'Dis, dis, dis'.
In de originele versie slaapt de leeuw en in de Franse is hij dood. Hij had toch even goed "le lion, il dort ce soir" kunnen zingen!
Zijn muzikaal hart lag eigenlijk bij de jazz en dat is goed te horen op de b-kant.
Cliff Richard had besloten een solocarrière te starten en The Shadows lieten niet op zich wachten met hun nieuwe single uit 1962: 'Wonderful Land'/'Stars Fell On Stockton'.
In 1962 vielen er blijkbaar sterren uit de hemel. Tegenwoordig zijn het drones, tenminste als je de nieuwsberichten nog mag geloven!
De vroegere backing band van Cliff Richard, The Shadows, was heel productief in 1962.
'Dance On!/'All Day' was de single en Petula Clark bracht zelfs een gezongen versie uit van 'Dance On!' in het Engels en ook in het Frans als 'Je me sens bien auprès de toi'!
De b-kant 'All Day' werd gecomponeerd door Bruce Welch en Hank Marvin.
Paul Peterson, soms ook aangeduid als Paul Petersen, is een Amerikaanse zanger waarover weinig geweten is. Hij werd geboren op 23 september 1945, in Glendale, Californië.
Met het plaatje 'My Dad' {Mann-Weil}/'Little Boy Sad' {Wayne Walker} schopte hij het tot een zesde plaats in de Amerikaanse hitlijjsten.
Hij bleef een "onehitwonder" en toch verzeilde hij via een erfenis in mijn verzameling 45-toerenplaatjes!
Mijn Facebookvriend Jempi wist mij hetvolgende te vertellen: "Hij speelde naast Shelley Fabares in 'The Donna Reed Show' op TV. Shelley scoorde met 'Johnny Angel', Paul met dit nummer 'My Dad'.".
Shelley Fabares passeerde hier op 15 november ook de revue!
Sinds 1959 vormden Cliff Richard & The Shadows een hecht team. Toen heetten zijn achtergrondmuzikanten nog The Drifters. Maar aan die samenwerking zou spoedig een einde komen.
Voorlopig brachten de Britten nog de single uit 'The Young Ones'/'We Say Yeah' die in 1962 de hoogste toppen van de hitparade zou scheren. Hun rechtstreekse concurrenten The Beatles zouden pas in oktober een poging ondernemen met 'Love Me Do'. Vanaf 1963 was het hek helemaal van de dam!
Cliff Richard & The Shadows waren natuurlijk ook te zien en te horen in de gelijknamige film die ik samen met mijn oudere zus zag in de lokale bioscoop!
De volgende single uit 1962 die in mijn collectie zit is er eentje met een dubbele a-kant: Cliff Richard & The Shadows ft. The Norrie Paramor Strings – 'The Next Time' / Cliff Richard & The Shadows – 'Bachelor Boy'.
Beide liedjes werden ook gebruikt in de film 'Summer Holiday' die in januari 1963 in wereldpremière ging.
Op de b-kant werden Cliff en zijn Shadows bijgestaan door The Mike Sammes Singers.
En alsof Cliff Richard het einde van de samenwerking met The Shadows officieel wou aankondigen bracht hij in het najaar van 1962 een EP uit met vier liedjes: 'It'll Be Me'/'So I've Been Told'/'When My Dream Boat Comes Home'/'Spanish Harlem' (m.m.v. Norrie Paramor And His Orchestra)
