De volgende single uit 1970 in mijn verzameling is er eentje van de Amerikaanse singer-songwriter Neil Diamond.
Beide kanten kregen deze titel mee: 'Soolaimón (African Trilogy II)' / 'And The Grass Won't Pay No Mind'.
De A-kant heb ik altijd intrigerend gevonden, vooral de intro. Een heus religieus statement!
De B-kant is een typische compositie van Diamond. Zó goed dat Elvis ze ook een tijdje later coverde.
Neil Diamond is zeer aanwezig in mijn muziekcollectie, zowel op vinyl (45 & 33 toeren) als op compact disc!
The Doors is een Amerikaanse groep die wordt ondergebracht in de categorie Psychedelic Rock, Blues Rock, en Classic Rock. Als het kind maar een naam heeft.
De single 'You Make Me Real' / 'Roadhouse Blues' uit 1970 vind ik na al die lange jaren nog altijd geweldig. Ik kan moeilijk kiezen tussen A- of B-kant.
Zoals (bijna) iedereen weet hadden The Doors geen basgitarist. Op 'You Make Me Real' wordt die taak vervuld door Ray Neapolitan, een sessiemuzikant. Op de b-kant is Lonnie Mack de basgitarist van dienst!
Dozy, Beaky, Mick & Tich bleven in 1970 verweesd achter na het vertrek van hun leider, Dave Dee.
In de tweede helft van de jaren zestig kregen wij altijd de slappe lach bij het uitspreken van de laatste naam in Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick & Tich (een hele mondvol), die in het Brusselse een andere bijklank kreeg.
Dave Dee probeerde het te maken met een solocarrière maar zijn single 'My Woman's Man' deed in onze contreien weinig of niets. De winnaars waren echter het achtergebleven viertal met de succesrijke single 'Mr. President' / 'Frisco Annie'.
Op de a-kant is voor het eerst het prominent geluid van een Moog synthesizer te horen, Giorgio Moroder ('Looky Looky' - 1969) niet te na gesproken. Chicory Tip zou er pas in 1972 gebruik van maken op 'Son Of My Father', ook een compositie van Moroder trouwens. Eind jaren zestig gebruikten de Moody Blues, The Beatles en The Rolling Stones ook al een gelijkaardig muziekinstrument: de mellotron. Walter (later Wendy) Carlos gebruikte eveneens synthesizers vanaf 1968.
De groepsnaam werd vanaf 1970 afgedrukt als D.B.M. & T. Op de b-kant is de Moog synthesizer ook te horen, maar niet zo duidelijk als op 'Mr. President'.
Begin jaren zeventig keek ik regelmatig naar de Franse tv-reeks 'Arsène Lupin' op de RTBf. Het themalied werd gezongen door Jacques Dutronc en aangezien ik fan was van zowel de serie als de zanger kon de single 'L'Arsène' niet ontbreken in mijn verzameling.
Tekst van Jacques Lanzmann en muziek van Jean-Pierre Bourtayre.
Op de b-kant staat een orkest met muziek uit dezelfde reeks en die hou ik voor morgen.
Georges Descrières speelde de rol van Arsène Lupin en Henri Virlogeux (met de enorme snor) die van Herlock Sholmès (sic)!
