De Britse popgroep Manfred Mann werd in 1962 opgericht door de Zuid-Afrikaanse muzikant Manfred Mann en de Brit Mike Hugg als "Mann Hugg Blues Brothers". Hugg is een multigetalenteerde muzikant, singer-songwriter, en qua instrumenten is hij van alle markten thuis zoals drums, percussie, keyboards, en vibrafoon.
Gisteren besprak ik mijn eerste single van de groep uit 1972 die soms aan Manfred Mann werd toegeschreven, soms aan Manfred Mann's Earth Band.
Mijn single 'Mrs. Henry' / 'Prayer' werd in West-Duitsland uitgebracht op 10 september 1971 en ik kocht het plaatje in 1972.
De a-kant is een heerlijke cover van een compositie van Bob Dylan die ik pas in 1975 zou leren kennen als 'Please, Mrs. Henry' op de fantastische elpee 'The Basement Tapes'.
De b-kant is een compositie van Manfred Mann en je hoort duidelijk welke kant hij muzikaal wil opgaan want dit klinkt meer als Manfred Mann's Earth Band.
John McLaughlin is een Britse gitarist en liedjesschrijver wiens muziek ik leerde kennen in de Brusselse Jeugdclub/Discotheek De Reinaert.
Toen ik zijn single 'Marbles' / 'Siren' in 1972 voor een appel en een ei kon kopen aarzelde ik geen ogenblik!
Het instrumentale 'Marbles' werd gebruikt als tune voor 'Campus', een radio-uitzending van Michel Lancelot op Europe1. Oorspronkelijk terug te vinden op de elpee 'Devotion' uit 1970.
Op die tonen heb ik heel vaak gedanst!
John McLaughlin - gitaar; Larry Young - orgel; Billy Rich - bas; en Buddy Miles - drums. Er bestaat ook een knappe live versie van Carlos Santana en Buddy Miles.
Chris Montez had in 1972 niet alleen succes met de heruitgave van een oude hit uit 1962 ('Let's Dance') maar ook met nieuw materiaal zoals 'Loco por ti (Crazy For You)' en op de achterkant 'The Part You Play Best Is Yourself'.
Chris Montez werd geboren in Los Angeles als Ezekiel Christopher Montanez en is van Mexicaanse afkomst. Dat is hier op de a-kant heel duidelijk te horen want hij is tweetalig (Engels/Spaans).
Verrassing alom toen Rick Nelson & The Stone Canyon Band een heuse hit scoorden in 1972 met 'Garden Party' en op de achterkant 'So Long Mama'.
Ricky Nelson kende ik natuurlijk van 'Lonesome Town', 'Travelin' Man', en natuurlijk 'Hello, Mary Lou', geschreven door Gene Pitney.
Ricky was volwassen geworden en ging nu door het leven als Rick en samen met zijn begeleidingsgroep bracht hij een knappe song uit met een tekst die voor 100% op zijn lijf geschreven was!
"People came from miles around Everyone was there Yoko brought her walrus There was magic in the air An' over in the corner Much to my surprise Mr. Hughes hid in Dylan's shoes Wearing his disguise"
De walrus in kwestie was natuurlijk John Lennon en Mr. Hughes was George Harrison die toen vaak met Bob Dylan optrok. Nelsons optreden was geen feest want hij werd in Madison Square Garden uitgejouwd omdat hij rock-'n-roll niet trouw was gebleven en nu countrymuziek had omarmd. Het zou zijn allerlaatste hit worden.
The Stone Canyon Band bestond toen uit Randy Meisner (bassist, bij Poco en de Eagles), Tom Brumley (steelgitaar bij Buck Owen's Buckaroos), Allen Kemp (gitaar) en Patrick Shanahan (drums).
Beide kanten van de single werden op YouTube netjes achter elkaar geplaatst en dat zorgt voor meer ruimte, waarvoor dank!
