Een van de allereerste elektronische en synth-pop-plaatjes en dan nog een Belgische productie uit 1973 was Cash & Carry with Bobby Setter & Co met Tchip Tchip' / 'Who Needs Money?'.
Eerst een beetje muzikale prehistorie: de melodie van het nummer, daterend uit 1957, werd oorspronkelijk gecomponeerd door de Zwitserse accordeonist Werner Thomas. Thomas speelde het, als muzikaal entertainer, sinds 1963 voor toeristen in restaurants en skihotels tijdens de vakanties. Hij noemde zijn instrumentale nummer aanvankelijk ’Der Ententanz’, later ’Der Vogeltanz’, nog later ’Tchip Tchip’.
Toen Louis Van Rijmenant (alias Louis van Rymenant), gewezen concertorganisator bij o.a. Hot Club de Belgique en Vlaams producer (van o.a. Marc Dex en Micha Marah) Werner Thomas het vrolijke deuntje hoorde spelen in de bar van het Sunstarhotel in het Zwitserse Davos, zag hij er onmiddellijk het commercieel potentieel van in. Met behulp van een moog synthesizer bewerkte Van Rijmenant in 1973 - onder begeleiding van de Bobby Setter Band o.l.v. Bob Verhelst, voor de gelegenheid omgedoopt tot "Cash & Carry" - de melodieuze oorwurm tot een volwaardig nummer met een elektronische sound. Van Rijmenant, die speciaal voor het liedje de artiestennaam 'Terry Randall' aannam, behield de originele titel Tchip tchip en bracht het in naam van "Cash & Carry" uit als single.
Door zich als uitgever en tekstschrijver van deze vernieuwde versie te laten registreren bij Sabam genoot Van Rijmenant de volgende jaren van de bijzonder lucratieve auteursrechten. Werner Thomas behoudt wel de rechten als componist van de melodie. In België stond 'Tchip Tchip' van 22 december 1973 tot en met 1 maart 1974 in de BRT Top 30. Het steeg tot de zesde plaats.
In Nederland kende het liedje pas echt een doorbraak toen Johnny Hoes, producer en baas van Benelux Music Industries, in 1980 het liedje opnieuw opnam met de De Electronica's, een populair Brabants balorkestje, nu getiteld 'De Vogeltjesdans', werd het nummer razend populair in Duitsland en Nederland, mede dankzij een bijhorend dansje. De Engelse versie, 'Chicken Dance' van The Tweets, is in 2000 in Groot-Brittannië uitgeroepen tot het irritantste lied aller tijden.
In Franstalig België speelde de Belgische accordeonist Hector Delfosse het nummer geregeld met zijn orkest en stelde voor om er woorden bij te verzinnen. De tekst komt van Eric Genty, alias Guy De Paris. De stem die 'La danse des canards' (in een productie van Marcel De Keukelaire) inzingt in een Brusselse studio, is die van de Belg Jean-Jacques Blairon, beter bekend als J.J. Lionel. Die Franse versie uit 1980 werd een monsterhit, waarvan alleen al in Frankrijk 3,5 miljoen exemplaren over de toonbank gingen. In Frankrijk is het de op één na bestverkochte single ooit (na 'Petit Papa Noël' van Tino Rossi). Naar schatting bestaan er zo'n 370 versies.
De b-kant heb ik niet kunnen vinden op het internet.
Daniel Boone (geboren als Peter Charles Green) was een Engelse popzanger en liedjesschrijver die met 'Beautiful Sunday' in 1972 een geweldige hit scoorde.
Ik hoorde de opvolger in 1973 een paar maal op de radio en dacht dat 'Rock And Roll Bum' / 'Sunday Morning Coming' dezelfde weg zou opgaan.
Niet dus. Nadien heb ik nooit nog iets op muzikaal gebied van hem gehoord.
De man had blijkbaar iets met zondagen want de b-kant gaat ook over de zevende dag!
De single 'The Jean Genie' van David Bowie kocht ik in 1973 tijdens mijn legerdienst in West-Duitsland. Ik vond 'm in Rheindahlen want daar waren de platen veel goedkoper dan in België.
Het plaatje werd reeds eind november 1972 uitgebracht met op de b-kant 'Ziggy Stardust', zijn toenmalig alter ego.
Glamrock op zijn hoogtepunt! Met dank aan Mick Ronson die de gitaarriff speelt zoals Bo Diddley op zijn gloednieuwe Les Paul.
'Sebastian' / 'Rock And Roll Parade' was de debuutsingle van Cockney Rebel, een Engelse glamrock band uit begin jaren zeventig. De groepsnaam werd gewijzigd in Steve Harley & Cockney Rebel omstreeks 1975.
De elpeeversie van 'Sebastian' duurt nog drie minuten langer dan onderstaande singleversie! De bombastische song met een gothische tekst werd opgenomen met groot orkest en koor en flopte in het Verenigd Koninkrijk maar op het Europese vasteland scoorde de single fenomenaal goed!
