Donderdag 2 april 2009
Dat ene knoppie
In het park weer neer gezeten op mijn bankie,
zag ik al hier en daar een bedauwde rozenknop,
en zo hief dat ene knoppie mijn hoofd weer op.
Hoorde weer die zachtjes murmelende beek,
die eerder al eens over mijn voeten streek,
en toen stiekem in mijn gedachten las en keek.
En Willem dreef met zijn rappe schreden,
de schapen weer naar de schaapskooi heen.
Maar het leek of de zon het tafereel bestreek.
En zo bleef ik vandaag aan dat ene knoppie denken,
die me de hele dag een heerlijke rust zou schenken.
En zo vergat God ook zijn peinzende dichter niet.
Een diepe rust streek er over mijn geest alom,
onderbroken door klok en miep haar gebrom,
En zo werden het uur na uur weer afgebroken.
En alleen de echo's galmen onze ervaringen na.
auteur:Adrie.03.04.09.©
Geschreven door Adrie van Gansen om 17:58
Reageer op dit bericht
