Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Zondag 5 juli 2009

Dauwnatte rozenpad.

Dauwnatte rozenpad

In overpeinzing ging door mijn gedachten heen,

aan alles wat ik in mijn leven deed en onderging,

genot of verdriet gaand door mijn merg en been,

bewondering niet te scheiden van verwondering,

Verliefdheid vaak niet te scheiden van verdriet,

zette dan al die grijze huizen in diepe rouw,

zal me dan aan mijn einde ook niet verbazen,

als alles in het leven als aan touwtjes samen viel.

Maar wat ik in het leven; het meest heb lief gehad,

is waar het dichten me steeds weer bracht,

met mijn gedichten vaak op het dauwnatte rozenpad.

auteur:Adrie.5.7.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:26 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 2 juli 2009

De stralende zon

De stralende Zon.

Schoonheid, waartoe de zon zich verplicht,

snel als met een slag verlicht gij de velden,

gul verspreidend u puur stralend goude licht,

door ons alle weer gulzig aan u borst gemind.

Maar terwijl de natuur en zon om het licht gaat,

en we gulzig drinken van zijn stralende energie,

de kracht die ons hart steeds weer branden laat,

zorgen we steeds voor verminking van zijn gelaat,

die de aarde naar zijn trieste ondergang jaagt!

U zult gaan verlangen vaar het lover van een boom,

het zonnetje, nu hoog boven het zonnestrand,

het strelende licht als met een liefhebbende hand,

naar de schoonheid wat dan wordt tot een droom.

auteur:Adrie.2.7.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:33 Reageer op dit bericht

Woensdag 1 juli 2009

Naast en achter elkaar

Naast en achter elkaar

Ik zat na het ontwaken, wat verschrikt,

wat stil aan het klaterende mooie water.

Voor me een lieve stem die ik wel ken,

en mijn diepste zielenroerselen herkent.

Onze ogen weende heel diep om elkaar,

toen we troostend ieders wangen streelde,

besloot ze haar armen om me heen te slaan,

en gekomen om me troostend toe te spreken.

Toch hadden we eigenlijk niets met elkaar,

bleven steeds heel afzonderlijk-kalm en raar

maar raakte steeds elkaars verdrietige snaar.

Daar stonden we ook steeds weer in op,

heel lief en warm naast, en achter elkaar.

auteur:Adrie.1.7.9

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 30 juni 2009

Vermolmd Hout

Vermolmde boomstam

Kwam weer van het me toewuivende Park,

met haar varens, lijkend op een haardos,

licht groen en wijkend voor de felle zon,

ze staan er schuw naast elkaar op gepropt,

waar die oude vermolmde boomstam staat,

gegroefd en verweerd als een oud gelaat,

spitst hij nu zijn treurend gelaat naar boven,

waar de vogels hem zijn vele bezoekers roven.

Hij kijkt verdrietig, niets is hem gebleven,

nu rest hem alleen nog een wegrottend leven,

dat is al wat hem nu is over gebleven.

auteur:Adrie.29.6.09©

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:20 Reageer op dit bericht

Maandag 29 juni 2009

Zoek verkoeling

Zoek verkoeling

'O mijn vijver zo kabbelend en liefelijk,

over u geschreven zoveel dichten en liedjes,

als de maan zijn licht er over laat gaat,

verlicht je stralen het kabbelend water snel,

als gouden aders op het prachtige blauwe vel.

Het is nog steeds om te lachen, als je weer ziet,

dat lekkende bladeren, de boom de voeten wast,

'omdat het lijkt, of hij over zijn voeten plast,

en ze er mee baadt en ze zo al douchend wast.

Vroeger, hoe zalig om bij de vijver te blijven,

maar pijnlijk een pak voor je broek te krijgen,

ach dat was pijnlijk, maar nu liefdevol verleden,

en wordt nu met liefde in lied of dicht gelegd!

Maar je hoort me nu later ook nooit meer vitten,

over de pijnlijke gevolgen van mijn spel en vermaak,

knap zo jongen, deze levenslessen maakte je groot,

maar eerlijk, nu kan ik ze het pas echt vergeven,

maar nu zijn ze beiden al vele jaren dood!

auteur:Adrie.29.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 08:58 Reageer op dit bericht

Zaterdag 27 juni 2009

Jeugdherinneringen

jeugdherinneringen.

Herinner jij je nog als mijn jeugvriend,

dat wij op die mooie zomerse dagen,

met lichte en rappe voet en hand,

na school de stad verlieten om op het land,

enthousiast, de aardbeien te rapen.

Herinner je nog, hoe gulzig we waren,

het hele veld met aardbeien beplant,

we werden dan bruin of rood verbrand!

Werden ook bang van de donder slagen.

Vergaten steeds wel als gulzige dromers,

dat er weinig van het verdiende overschiet,

als steeds een gulzige hand in het kistje schiet.

Zagen dan te weinig geld, om over te dromen.

auteur:Adrie.27.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:14 Reageer op dit bericht

Donderdag 25 juni 2009

Zee-groene waaier

Zee-groene waaier

De avondlucht voelt als een zwoele waaier,
die de lucht waait als komende uit een harem,
een slap en week gewaaide Zee-groene waaaier,
die langs mijn wangen gaat als verzilte tranen.

De warme zwoele lucht voelt troebel en onklaar,
de regen valt reeds weldra omlaag; vol en klaar,
de wolken kunnen de flitsende dolken niet houden,
staan als een legerhorde flitsend en scherp vooraan!
Maar zie het mooie weer ons nog niet verglijden.

auteur:Adrie.25.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:32 Reageer op dit bericht

Woensdag 24 juni 2009

Angelus

Angelus

Hoor galmend het Angelus luidde in de verte,

begeleidt door de tonen van een lied van Nel,

kan het lied niet spontaan met haar delen,

al kon het haar ook niet echt wat schelen.

Als ik nu onder de zon naar de mensen kijk,

vraag ik me af; heeft het zonnetje dat bereikt,

bij regen, weet men niets uit de hals te wringen,

nu gaan ze als eerste de toonladder beklimmen.

Onder de Zon; lijkt iedereen sneller te gaan,

en hoef je minder in lange rijen te staan,

stiller ook de stemmen, als door Dirigent geleidt,

wanneer de Zon al naar zijn einder glijdt!

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:35 Reageer op dit bericht

Dinsdag 23 juni 2009

Vlinders

Vlinders

Je hoofd op mijn schouder gelegd,

beide vol liefde gezwegen,

en niets meer met woorden gezegd.

In ons hoofd stil gezwegen accoorden,

in je buik rondvliegende vlinders,

zijn voor ons alle de bekende woorden,

zo heerlijk kriebelend van binnen.

Gods hand had haar voor mij bewaard,

een prachtige bloem waar ik naar staar,

met twee blauwe ogen die vol liefde staan.

auteur:Adrie.26.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 20:13 Reageer op dit bericht

Maandag 22 juni 2009

Diarree

Flinke diarree

Voel me net als uit mijn graf geklommen,

waar ik levenloos al was ingeplonderd,

stonk nog na van het hangen aan de balk,

gilde; borst wordt weer opnieuw vol,

zodat de nodige levensadem weer valt!

Maar in mijn graf ook een stem die schreeuwt,

zijn borst weer vol, en zijn adem valt,

maar hij voelt zich nog zo verlaten en alleen,

zodat zijn hart gaat lijken op een grafsteen.

auteur:Adrie.22.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Zondag 21 juni 2009

Festival Mundial

Festival Mundeal

De vogels zongen al vroeg in het groene lommer,
toen de maan net driftig zijn licht had gespreidt;
maar had nog geen enkele achterdocht of kommer,
niets zweefde er toen in bedrog of oneerlijkheid!

Als de zon de wolken maar weer wilde beklimmen,
dan komen de mensen ook wel weer naar buiten;
zonder te blijven mokken achter de grijze ruiten,
wachtend op weer het nachtelijk uur der schimmen.

Maar zie in gedachten; een bierkraantje dat lekt,
ik was een goede biertapper had men al ontdekt,
dus als het zonnetje ook zijn klim af wilde ronden,
leef ik op Festival Mondial, tussen de zonden!

Ja mijn loop is steeds meer met een kromme gang,
maar alleen God weet hoe diep en voor hoe lang!
Maar het bierkraantje lekt, en het vaatje loopt,
zo heerlijk zoetjes, waar ik de tijd mee omkoop!

auteur:Adrie.©..21.6.09.

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:18 Reageer op dit bericht

Zaterdag 20 juni 2009

Wegliggende stad

Wegliggende stad

Ik zie de avond vallen; donker en vaal-

klimt de maan in al zijn pracht en praal,

naar Cupido en zijn wensende sterren,

somber donker; de zon vandaag van verre.

Wankelend lijken nu de groene lanen,

met zijn zwaaiend en kloppend geblader,

pralend groen lijken nu zijn mooie waaiers,

in het nu nog helder licht van het water!

Koel kijkt nu de verder wegliggende stad,

achter de natte en mistig strekkende weide,

onder de wolken, zwart en somber van glans.

auteur:Adrie.20.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 21:41 Reageer op dit bericht

Vrijdag 19 juni 2009

Logen

Logen

De woorden van kille onlust,

alltijd het voer van ons logen,

was nu in mijn hart gevlogen.

Zag hoe mooie blauwe ogen,

mij nu ook hadden bedrogen.

Zelfs huizen kregen een valse schijn,

elk huis geheel in het rouw behangen,

dat werd in mijn hart het verlangen,

Vrouwen die kwamen uitsteken,

hun hoofden uit de grijze ramen,

spraken hun woordjes stil en fijn,

zo vals als een kunstgebit kan zijn.

Mijn hoofd heb ik in mijn handen,

voelend als twee warme wanden

van 't vlees; mijn benen zijn moe,

van 't zieke leven wat ik steeds doe.

auteur:Adrie.d.d.19.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 14:17 Reageer op dit bericht

Donderdag 18 juni 2009

Verdriet

Verdrietig

Het einde van de treurnis in mijn leven,
veel van het gebeurde heb ik steeds veracht,
maar de gekregen liefde was ik vergeten,
heb er toen met hartstocht over nagedacht,
ik kan het nu beter vergeven en vergeten,
dan het gebeurde oneindig door laten vreten.

Geluk en verdriet trokken beiden hun spoor,
soms met zweem en snelheid van een slang,
waardoor ik in mijn verlies het licht verloor.
Maar de zweem en snelheid van een slang;
maakt me nu niet langer verdrietig of bang.

Ik wordt weer de dichter waarvan men geniet,
staak mijn dichten vervuld van veel verdriet,
in mijn hart steeds wachtend een droef gedicht,
waardoor een dicht ontluikt; bij stervend licht.

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:36 Reageer op dit bericht

Woensdag 17 juni 2009

Jaloers

Jaloers(Jenny Arean)

De spiegel laat me vaak onomwonden weten,

hoe het zit met wat ik zie.

Of beter; hoe het heeft gezeten.

Of preciezer nog; hoe 't nooit meer zitten zal.

De frisse blosjes van destijds,

draagt nu mijn dochter op haar wangen.

Zij is alles wat ik vroeger was,

zo jong zo onbevangen.

Zij doet alles voor het eerst;

verliefd zijn en verlangen.

En wat zij nog gaat ontdekken, weet ik al.

En daar sta ik voor de spiegel,

kijk mezelf dan diep in m'n ogen-

en besef opeens in een klap;

Je bent jaloers. Je bent jaloers,

gewoon jaloers nu je de prijs weet;

van wat soms het paradijs heet.

Dat aanlokkelijk en stralend,

voor je dochter open staat.

Je bent jaloers.

Gewoon jaloers op dat vitale.

Zo van: wat valt er hier te halen.

We zullen later wel betalen.

Nu nog niet

Je bent jaloers,

gewoon jaloers op al die grieten;

die nog zo schaamteloos genieten.

Van de spannig die het leven;

ze in ruime mate biedt.

Ach jaloers op je eigen dochter

dat is toch wel het laatste

waar een moeder aan lijdt.

Ik gun haar juist het beste

wat er in de wereld te koop is.

Geluk, vrede, tevredenheid

Jaloers, ach welnee.

Dat heeft met jaloezie

gewoon geen ene moer te maken

ik kijk juist met ontroering

naar de prille zoete zaken

Die ze allemaal een voor een ontdekken zal

En ik gun haar juist dat nachtelijk

gebanjer door de straten

Je zult mij nooit of te nimmer

Moralistisch horen praten

En de keuze van haar vriend heb ik

volledig haargelaten

Maar waarom moet ze nou zo nodig met die kwal

En wanneer ze zachtjes zingt..

Als ze zich optut voor een afspraak

En ik zie haar stralend de deur uitgaan

Je bent jaloers

Gewoon jaloers op wat je kwijt bent

Nu je zelf een grote meid bent

Die de waarde van de tijd kent

Die vergaat

Je bent jaloers

Je bent jaloers, gewoon jaloers nu je de prijs weet,

van watsoms het Paradijs heet

Dat aanlokkelijk en stralend

voor je dochter open staat.

En dat moet afgelopen zijn.....

auteur:Jenny Arean.dd.17.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 17 juni 2009

Jaloezie

Jaloezie

Een sluipend gif

sijpelt langzaam bij je binnen,

verdoofd je zinnen en

voedt met wantrouwen en haat,

tovert een ijskoude blik op je gelaat.

Jaloezie,

creeert haar eigen waarheid.

Met tal van ruzies ten spijt,

hoort enkel wat het horen wil,

maakt je van binnen koud en kil.

Jaloezie,

een stille doder,

verstoorder van geluk,

maakt vaak ten onrechte

mooie dingen stuk.

auteur:anoniem

Adrie.17.06.09.

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 16 juni 2009

Grijs leger

Grijs leger

Het najaar lijkt soms al gevallen,

als het zonnetje ons blijft bewaard,

en nu in de wijde grijze hemelschijn,

alles al zo somber lijkt en bedaagd.

Wolken lijken dan als leger opgesteld,

en betrekken dan als een grijs leger,

weer trouw hun posten in het wolkenveld.

Het zonnetje klimt dan niet achter het veld vandaan,

nee, hij schikt zich geduldig in een plekje achteraan,

hier mee blijvend schaamtevol ver van ons vandaan.

Geschreven door Adrie van Gansen om 11:46 Reageer op dit bericht

Maandag 15 juni 2009

Purperrood liefdesbloed

Purperrood liefdesbloed

Hoe zou het zijn zonder de romantische Poezie,

geen inkt zal er dan nog vol liefde gaan vloeien,

geen woorden of zinnen die je kunnen boeien,

geen dichterspijp zal er dan nog verheugd roken,

alleen de duiveltjes die je in de hel hoort vloeken.

Alle woorden en dingen die ik mooi-

en onsterfelijk vond dan ten prooi-

aan de genadeloze wet der tijd-

vergeten, ontluisterd en ontwijd.

Taal wordt dan; om niet aan te horen-

verschrikkelijk om dat te lezen en te zien.

Bij elk dan geschreven woord of zin-

houdt je dan steeds benauwd de adem in.

Zit dan met een dauwnatte roos in de hand,

zie, hoe prachtig elk blad vol liefde brandt,

het purperrode liefdesbloed in hand en hart.

auteur:Adrie.15.6.09.©.

Geschreven door Adrie van Gansen om 23:09 Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 juni 2009

Het uitvaartwezen

Het uitvaartwezen

Zat te dromen; zal het straks anders vergaan,

het uitvaartwezen schroeven de planken dicht,

en komt er een eind met een passend gedicht,

geen verzet mijn papier bleef maagdelijk wit.

Een einde komt er dan toch aan slaap en waken,

waarbij mijn wekker steeds de seconden wegtikt,

droomde dan over het dicht wat ik wilde maken,

met mijn slaap en waak steeds weer in conflikt.

De dienst in het kerkje aan het wijde boerenland,

gemaakt een graf; met mooie rode rozen omringd,

dicht bij het weidse water, waar ik nu graag rust,

het kabbelend water, mijn droom en dichters lust!

auteur:Adrie.13.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 juni 2009

Warme Jeugdherinneringen

Warme Jeugdherinneringen.

Mijn rijkdom die soms in de koektrommel lag,

een kind dat dan wachtte tot het donker was,

en geen van de ouders meer naar binnen trad,

merkte dat broer Jan het zelfde had gedacht,

en toen merkte dat er niets meer over was.

Maar mam die de kamer toen lachend stil betrad,

merkte dat haar lach zich toch aan mij verried;

gaf me een knuffel, en vroeg dan; Adrie jij hier?

Maar moesten samen heerlijk lachen van plezier!

Maar de nacht ging met een warme lach voorbij,

knus bij mijn Pap en Mam warm aan hun zij.

Waardoor later haar warme lach, mij nog vaak,

heerlijk in mijn herinnering, vergezellen zal.

auteur:Adrie.12.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:10 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels