Jaloezie

Dinsdag 16 juni 2009

Grijs leger

Grijs leger

Het najaar lijkt soms al gevallen,

als het zonnetje ons blijft bewaard,

en nu in de wijde grijze hemelschijn,

alles al zo somber lijkt en bedaagd.

Wolken lijken dan als leger opgesteld,

en betrekken dan als een grijs leger,

weer trouw hun posten in het wolkenveld.

Het zonnetje klimt dan niet achter het veld vandaan,

nee, hij schikt zich geduldig in een plekje achteraan,

hier mee blijvend schaamtevol ver van ons vandaan.

Geschreven door Adrie van Gansen om 11:46 Reageer op dit bericht

Maandag 15 juni 2009

Purperrood liefdesbloed

Purperrood liefdesbloed

Hoe zou het zijn zonder de romantische Poezie,

geen inkt zal er dan nog vol liefde gaan vloeien,

geen woorden of zinnen die je kunnen boeien,

geen dichterspijp zal er dan nog verheugd roken,

alleen de duiveltjes die je in de hel hoort vloeken.

Alle woorden en dingen die ik mooi-

en onsterfelijk vond dan ten prooi-

aan de genadeloze wet der tijd-

vergeten, ontluisterd en ontwijd.

Taal wordt dan; om niet aan te horen-

verschrikkelijk om dat te lezen en te zien.

Bij elk dan geschreven woord of zin-

houdt je dan steeds benauwd de adem in.

Zit dan met een dauwnatte roos in de hand,

zie, hoe prachtig elk blad vol liefde brandt,

het purperrode liefdesbloed in hand en hart.

auteur:Adrie.15.6.09.©.

Geschreven door Adrie van Gansen om 23:09 Reageer op dit bericht

Zaterdag 13 juni 2009

Het uitvaartwezen

Het uitvaartwezen

Zat te dromen; zal het straks anders vergaan,

het uitvaartwezen schroeven de planken dicht,

en komt er een eind met een passend gedicht,

geen verzet mijn papier bleef maagdelijk wit.

Een einde komt er dan toch aan slaap en waken,

waarbij mijn wekker steeds de seconden wegtikt,

droomde dan over het dicht wat ik wilde maken,

met mijn slaap en waak steeds weer in conflikt.

De dienst in het kerkje aan het wijde boerenland,

gemaakt een graf; met mooie rode rozen omringd,

dicht bij het weidse water, waar ik nu graag rust,

het kabbelend water, mijn droom en dichters lust!

auteur:Adrie.13.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 12 juni 2009

Warme Jeugdherinneringen

Warme Jeugdherinneringen.

Mijn rijkdom die soms in de koektrommel lag,

een kind dat dan wachtte tot het donker was,

en geen van de ouders meer naar binnen trad,

merkte dat broer Jan het zelfde had gedacht,

en toen merkte dat er niets meer over was.

Maar mam die de kamer toen lachend stil betrad,

merkte dat haar lach zich toch aan mij verried;

gaf me een knuffel, en vroeg dan; Adrie jij hier?

Maar moesten samen heerlijk lachen van plezier!

Maar de nacht ging met een warme lach voorbij,

knus bij mijn Pap en Mam warm aan hun zij.

Waardoor later haar warme lach, mij nog vaak,

heerlijk in mijn herinnering, vergezellen zal.

auteur:Adrie.12.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 15:10 Reageer op dit bericht

Donderdag 11 juni 2009

Mijn vakantieliefde

Vakantieliefde

Zie twee leeslampen hel schijnen,

woorden op papier verschijnen,

lichtval in en op meubels rondom,

al die lampen zijn doof of stom.

Hoor de regen kletterend op straat,

alles binnen wakker makend wat er staat,

met hun Italiaans glimmeubelgelaat,

was eerder vele vakantie lire's waard.

Gij schoonheid, in wier gedachte leeft,

nog steeds brandend van liefde,

mijn vakantiedromen vult en omgeeft.

auteur:Adrie.11.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:51 Reageer op dit bericht

Woensdag 10 juni 2009

Kletterend watergeluid

Kletterend watergeluid

De dag school zich weer in somberheid vandaag,

je zag de mensen steeds schuilen in hun huizen,

heb voor hun vaak de hulp van God ingeroepen,

maar hoorde alleen het kletterende watergeluid.

De natuur die nu alleen verkoelend de stenen kust,

brengt nu gewoon alles weer verfrissend tot rust,

zou dan willen; dat de mensen vergaten hun lust,

even en de zon is er die blakend de stenen kust!

Heb in mijn gevoel even met het zonnetje gesproken,

en heb toen zijn blikken alleen maar zien verzinken,

het zonlicht zag ik steeds meer in verdriet gebroken,

mensen laten we samen met de zon ons glas klinken.

auteur: Adrie.10.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 9 juni 2009

De Mattenklopper

De mattenklopper

Er is een schoonheid in 't armoedigste kleine,

Die zich in stilste dromen slechts openbaart,

Gelijk soms een zwerver eenzaam staart

Naar een Moors venster, sierlijk rijk van lijnen,

Zo boeit dit nietig ding betoverend mijnen

Ontroerende blik;hoe speels en hoe klaar't

Riet zich verwindt en tot een steel zich paart:

Geringde palmenstam in blonde schijnen!

Was het een kunstenaar die voor 't eerst verzon

Zo tot een kroon, een arabesk, te spreiden

Lichte en veerkrachtige stengels, guld in zon?

Of is elk ding dat zorgvol en bescheiden

De mens goed voor zijn doel vervaardigen kon,

Schoon geen vermoedt, Schoonheid voor alle tijden?

auteur: Alex Gutteling.9.6.09.©

Geheime gedichten, maar toch mooi gekozen door Wim Zaal.

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:04 Reageer op dit bericht

Maandag 8 juni 2009

Vochtige aarde

Vochtige aarde

De wind blies zijn adem zachtjes over,

als aai voor het zonnetje zijn getover,

de begroeide aarde met zijn fisse lover.

De duisteris valt al over de bomen,

tot schimmen vervagende wanden,

schemerd de Maan in vele standen.

De lucht is wijd en grijs daar boven,

De aarde zwoel aan het verdoven,

van de regen die nevel laat stijgen,.

Uit de akkers, die wijken in zwijgen,

van de donkere dampende gronden.

auteur:Adrie.8.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 12:05 Reageer op dit bericht

Zondag 7 juni 2009

Beschonken kind

Beschonken kind

Op mijn oude bankie, zat zwaar beschonken,

een ziek voor zich uitlallend dronken kind.

Al peizend, zag ik haar verloren in levensleed,

stinkend naar alcohol en vuil in bladbruin kleed.

Op het lange sluike haar, een band van klatergoud,

of wat er ooit voor door heeft moeten gaan,

de bladeren ruischen dicht, waar ik door ben gegaan.

Voel me door dit beeld wat verdrietig en aangeslagen.

Als u dit leed niet ziet, hernieuw het licht dan in je ogen,

na met haar te hebben gesproken,

hebben we een taxi naar haar huis genomen,

ik zou anders haar verdriet hebben meegenomen.

auteur:Adrie.7.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 6 juni 2009

Was de Nacht

Was de nacht

Ik ben de zon in de Lente,

de nacht dat ik je kuste,

dat ik je liefdevol heb aanschouwd,

aan Maan en sterren toevertrouwd.

De sterren en maan versierde de hemel,

heb dat gade geslaan en toevertrouwd.

Maar er is een ster gevallen,

en dat aan de maan verteld.

auteur:Adrie.6.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 11:44 Reageer op dit bericht

Vrijdag 5 juni 2009

Rood met witte stippen

Rood met witten stippen

Toen in de herfst de natuur weer heel bladstil was,

ik graaf dan nu diep in mijn geheugen en verleden,

is ze geboren, die rode met wit bevlekte paddenstoel,

ze stond daar toen wat verlegen, tussen de gele kleden.

Werd somber bekeken door donkere wolken om haar heen.

Ze werd wat verlegen van al die donkere somberheid,

haar mooie witte stippen, het rood daar omheen gespreid,

zag op mijn hand, wat traantjes verdrietig verspreid,

net als een klein verdrietig meisje, wat ook wat lijdt.

Berg weer op in mijn herinnering haar mooi kleuren,

je bloedrood met witte stippen, kom je ook weer terug,

om met je mooie kleuren, ons dan weer wat op te beuren?

Adrie.5.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 22:08 Reageer op dit bericht

Donderdag 4 juni 2009

Mijn hoop

Mijn hoop

De duisternis leek toe te slaan

was me er gedeeltelijk van bewust

maar maakt me toch heel ongerust

voelde me als eenm zinkend schip

stukgevaren op een woeste klip.

“O zou je het schip willen dichten

met garen gemaakt van mijn lach

wat daarmee weer nieuw leven spint

maar de pijn verlamd soms mijn hart

zoek naar een weg een nieuw begin.

Reik naar bovenaardse hoogten

in mijn wanhoop naar nieuw leven

tijd wordt een erg kostbaar geschenk

waar hoop zich steeds wisseld met vrees

en leven heel spaarzaam wordt gegeven.

Uit mijn bundel.

auteur:Adrie.4.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 10:17 Reageer op dit bericht

Woensdag 3 juni 2009

De bruine beer

De bruine beer.

Soms rijst er in Broeder Jacob zijn gevoel,

van een heel wonderlijk brandende grot.

Zij is dan de schrik van zijn ondeugd

en ziet het dan als de straffe Gods.

Eens dwaalde er daar een jonge maagd,

en dacht als jongeling aan geen gevaar,

tot ze zijn gestalte zag; zwaar en grof,

en als een Beer zag naderen tot haar.

Zijn brede baard en bruine rok,

verwarde toen haar mensenschijn,

zij meende een bruine beer te zien;

maar het was Broeder Jacob de Capucijn.

In haar schrik nam ze toen de vlucht,

maar zij wordt door Jacob nagesneld,

die voelt aan zijn Capucijnerhart,

dat hij voelt; verkeerd en bekneld.

Ach Vrouwe van mooie eenvoudigheid,

verlaat toch u onnodige dwaze schrik;

ik ben gewoon broeder Jacob de Capucijn;

verban toch de voor mij onnodige schrik.

auteur:Adrie.3.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 10:44 Reageer op dit bericht

Dinsdag 2 juni 2009

Hartsgeheimen

Hartsgeheimen

Buiten waait het al wat zomerkoelte,

zit vandaag wat verdrietig in de put,

tot mijn buurjongetje wat lachend valt,

op zijn ondeugende en olijke smoeltje,

voorkomt dat ik verdrietig raak ingedut.

Ja de tijd vliegt snel, vooral wanneer,

liefdesverdriet mijn leven verzuren doet,

ja het vieren van de Gouden bruiloft,

hadden we toch al nooit meer vermoed.

Slechts eenmaal heb ik haar nog eens gezien,

als gezeten in een sneltrein in volle vaart,

haar ogen nog steeds open en zonneklaar,

maar had mijn hart die ogen maar nooit gezien,

mijn verdriet zal langszamer slijten dan wat,

aan herinneringen in mijn hart geschreven staat!

auteur:adrie.2.06.09.©

Image and video hosting by TinyPic

Geschreven door Adrie van Gansen om 09:30 Reageer op dit bericht

Maandag 1 juni 2009

Leven kwijt

Leven kwijt.

Ik ben mijn leven kwijt

zoek naar mijn oude leven

spiegel voor mijn schreden;

doe nu door en zie niet om.

Mijn ziekte zet me jaren vooruit

in vreemde niet gewilde schreden.

Ik leef nu tussen andere huizen

waar mijn voeten niet willen gaan.

De dagen zijn zonder mijn wensen

belijnt door een krijtstreepje licht;

tot hier kun je nog vrij gaan en

tot daar wordt alles voor je gevuld.

Steeds minder mag ik het zeggen

mijn echte verlangens niet zeggen,

mijn eenzame leegte en mijn begeer,

steeds groter en meer en meer.

Zwoeg nu door de leegte

van de holle en lege dagen

zoek naar vervulling van mijn begeer

verlangens, steeds groter, meer en meer.

auteur:Adrie.1.6.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 10:31 Reageer op dit bericht

Zondag 31 mei 2009

Westerschelde

Westerschelde

Stapte vanochtend wat gedreven in mijn auto,

om richting Zee en Westerschelde te gaan.

Weet het, ik had er niets meer te zoeken,

maar hoorde in mijn droom haar steeds roepen.

Zij leefde zo helder als onze liefdesvlam,

die ze in mijn dromen vaak branden laat,

hij wakkerd aan, als het windje langs gaat,

door wind en regen, zal ik voor onze liefde gaan,

staat er door haar gekerfd in de Scheldewand!

Ze gaat nog vaak door mijn gedachten heen,

als geboren en voortgejaagd door de Westerwind,

herinneringen die dan over Zee en Schelden jaagd,

zij zong dan deze woorden, met haar ogen wijd,

doch is er zelfs geen dood; die ons nog ooit scheidt!

Geschreven door Adrie van Gansen om 17:46 Reageer op dit bericht

Zaterdag 30 mei 2009

Liefdesrozen

Van waarden

Toch weer plannen, toch weer dromen,

zijn zij ze nu toch weer bij me gekomen?

Dromen nu als vliegen, zonder honing of tal,

met jou en het zonnetje bij me gekomen.

Zo lang Maan en Zon nog op me neerkijkt,

en mijn hart en ziel nog hunkerend voelt,

zo lang de Natuur zich nog heerlijk verrijkt,

en mijn vermoeide hart nog voelt en koelt,

zo lang blijven de Lenterozen voor me pralen,

en zie je de vreugde weer uit mijn ogen stralen;

en ligt mijn Hart en Ziel nog niet ten grave,

net zo lang troon ik hier nog op deze aarde!

De liefde is me nog veel teveel van waarden!

auteur:Adrie.30.05.09

Geschreven door Adrie van Gansen om 23:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 29 mei 2009

Lachen en schateren

Lachen en schateren

Zat te mijmeren, als alles weer vroeger werd,

werden alle vragen weer snel helder en klaar,

en het hoe en waarom bestond dan niet eens,

de antwoorden lagen in de geschiedenis dan al klaar.

Maar alles stond dan netjes en doorleefd voor je klaar,

en gewone beleefde omgang overspoelde dan elk land,

mensen leefde dan ongedwongen, en namen ieders hand,

lachen en schateren, zoals het immers bij alle kinderen past.

auteur:Adrie.29.05.09.©

Geschreven door Adrie van Gansen om 18:14 Reageer op dit bericht

Donderdag 28 mei 2009

Somber grijs

Somber Grijs

De lucht is wat somber grijs,

het miezerd wat druilerig nat,

de wind wil duidelijk ook wat,

en zingt zielig een valse wijs.

Mensen zie je de auto's bezetten,

een gelaat; ik moet gaan werken,

een ernstig dagelijks weergaan,

zonder het te willen laten merken.

Rijden hun files en drukken zich in,

hun dagelijks dik geblazen lippen,

hoofd en tonen naar hun nieuw begin.

auteur:Adrie.28.05©

Geschreven door Adrie van Gansen om 19:31 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels