Naar de inhoud

Hartkronkels

Gedichtenblog

Image and video hosting by TinyPic
Uitgever van deze bundel http://www.desk-nijverdal.nl
bestellen van deze bundel bij:blauwhartje@gmail.com

HARTKRONKELS GEDICHTEN

Image and video hosting by TinyPic
Image and video hosting by TinyPic

Archief

Minnend oog








Minnend oog.


In het water van de Vliet wilde mijn minnend oog,

de weerschijn van het zonnetje zien; Lente-klaar.

Zelfs niets kleins, ver en helder leefde er nu daar,

geen spiegelbeeld; hoe mijn hoofd nu ook boog.


Onzichtbaar; de heerlijke stralende zon-verbanden,

nu achter sombere wolken verscholen heel hoog.

Hoe ik zijn beeld ook zocht en over de rand boog,

hij wist nog niet; dat mensen naar hem verlangen.


Hoor in mijn dichters hoofd steeds een melodie,

wat ik vele jaren voor het zonnetje heb gezongen.

En ook veel krekels voor hem hebben gesprongen.

Ook de eenden en kikkers kwaakte ook hun liedje.


Geen troost is van dit sombere na-jaar te ontlenen,

sinds ik dorre bladeren weg zag spoelen in de goot,

en tot het groene voorjaar voor maanden verdwenen.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.28.2.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Liefdes-vuurtje







Liefdes-vuurtje

Wie het mooie Liefdes-vuurtje nog nooit vermag,
weet niet; hoe het dan in je hartje branden kan.
Dan zagen zij alleen het liefdesspel steeds aan,
dank je God; hoefde het spel nooit over te slaan.

Als jongere wordt je jezelf ook heel snel gewis,
dat het mooie van de liefde niet te missen is.
Toen ik je het eerst in mijn hartje bij me droeg;
voelde ik haar warm hart; wat in de mijne sloeg.

Wie heeft macht; dat een vergeten ziel redden kan,
dat die in de Liefdes-tuin, het vuurtje ook vermag.
Laat Engel Amor dan niet maken die loze gangen,
bindt aan een; met bloemen hun gemiste verlangen.

Amor toont zich vaak heel ongevoelig en gemeen,
omdat het velen niet dat brandend vuurtje geeft.
Voor ons mensen; liefde zo heerlijk en soms zo klein;
doch eenmaal bij gemis; tot een koud gebeente leidt.

auteur:Adrie.26.2.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 23:56 Reageer op dit bericht

Duizenden lichtjes








Duizenden lichtjes


Duizenden lichtjes vlamde weer in maneschijn,

als op kristallen kronen van het mooiste kristal,

schrijven namen in het heelal, als een danspartij.

Wemelen in het heelal, van het mooiste kristalglas.


Hoor in het het heelal, ook tonen van verliefdheid,

zie op de rijkversierde hemel-banken, geliefde op rij.

Het liefdes engeltje Amor met zijn boog als talisman,

kijkend aan wie hij nu de liefde nu schenken kan.

Flirtende dansers schrijven namen op een danskaart,

of gaan sierlijk en deftig buigend aan vele voorbij.


Kijk en luister eens naar al die flonkerende pracht,

wat zich hier nu vertoond in deze heldere winternacht.

Aan deze heldere hemel, de glans van ster-gewemel.

Zijn betoverend aanzien; vraagt om het eeuwig leven.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.24.2.2011.
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 21:26 Reageer op dit bericht

Het Leven als een malle-molen








Het leven als een malle-molen.


Ach gij, vele mooie wonderlijke onsterfelijke sterren;

buig even over mij heen; mij nu zo gepijnigd hoofd.

Waar zijn; de dromen in mijn kinderhoofd al belooft.

Och, gij die vele nu zo onbegrijpelijke liefdes-sterren.


Hoop dat ik even later alles wat gebeurd is overzie,

dat na wat er met mijn lichaam en geest is bedreven,

niet zie als; wat disciplinaire onnodige melancholie.


O, hoop te zien, mensen die ik lief had om mij heen,

als ik gelukkig als een kind, naar huis kan schrijden.

Zal dan snel; alle inspanning en pijn zien verglijden,

en schop dan snel; die hoop pijnlijke zorgen uit een.


Mijn Leven zal dan weer een tijd geen revalidatie zijn,

het daglicht, zal niet alleen met zijn schaduw stroken.

Ja, zelfs mijn hart wordt weer op juiste koers gericht,

zie dan weer snel het leven als Toon zijn malle-molen.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.23.2.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Nieuwe week








Nieuwe week


Weekend, toch komt de nieuwe week al toe gegleden,

met open ogen, daar de gedachten mij niet weerstond.

Tuurde met voorstellingen in gedachten naar de grond,

stuurde in mijn hart; pijnlijke gevoelens naar het verleden.


Mijn vroegere liefde; wat zou ik nu graag even bij je zijn.

Doch heb daarna in mijn hart weer met kracht betoogd;

dat de in mijn hart bedrogen liefde als die door haar,

geen gezicht meer laat evenaren; wat wordt gepoogd.


Nee; leef nu liever alleen op mijn eigen rustige eentjes,

en laat mijn gevoelens zijn; heerlijk onbelast en vrij.

Licht dan nu ook op; dansend mijn beider vrije beentjes.


Nee, wil niet meer dat je met mijn liefde gaat knoeien,

ook al bood ons gezamenlijk leven toen pijnlijk veel.

Laat onze gevoelens toch maar niet meer verfoeien.



auteur:Adrie.20.2.2011.©

Image and video hosting by TinyPic
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Receptje vouwen








Receptje vouwen


De artsen en Agogie met hun rare namen,

lossen op wat ouders bij je bouw vergaten.

Wil in artsen hun mond een propje douwen.

en voor hun steeds een receptje vouwen.


Grap of jolijt verschaft hun geen vermaak,

daartoe is vaak zwartgalligheid hun zaak.

En waar je dan als een gek naar haakt,

is het etiket die korte metten met je maakt.


Dat ik daar kom, heb ik niet zelf bedacht;

maar een foutje in de genen, die me bracht.

En als je nagaat wat er van mij overschoot,

dan is er weinig wat er nu niet is ontbloot.

Image and video hosting by TinyPic

auteur:Adrie.19.2.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 22:47 Reageer op dit bericht

Verloren leven.








Verloren leven


Waar in mijn leven teveel aan tijd is verknoeid,

is wat ik nu vindt; een teveel verspild verleden,

het met het bootje verkeerd varen langs de boei,

een gemors, waardoor er te veel tijd is vergleden.


Heb mijn hart vaak teveel verkeerd verpand,

aan veel zaken, die te snel dan weer vergingen.

Of zaken; die ik ooit tot de mijne wilde maken,

zoals vaak de liefde; dat was een van die dingen.


Maar jammer; niets kon mij er van weerhouden,

geen kracht of macht heeft me ooit verstoord,

had nu toch jammer; steeds het laatste woord.

Leven wat je kwijt bent; is niet meer van jou.




Image and video hosting by TinyPic


auteur:Adrie.18.2.2011.©
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Geschiedenis








Geschiedenis


Ik hoorde vanmorgen tijdens het twisten een smak,

bespeurde niets-zag niets-miste toen wat ik eerst zag.

Altijd op dezelfde plek, waar steeds haar foto hing,

steeds daar gehangen als die kostbare herinnering.


Het lijkt als een nare droom,..mijn mooie herinnering;

Een liefde nog steeds tot mooiste herinnering geweid.

In gedachten liet ik nog steeds een kaarsje branden.

Van ochtendstond; tot de zon naar zijn einde glijdt.


Wat raak je al niet aan kostbaars in het leven kwijt;

lijkt soms, of het noodlot met de duivel samen spannen

Lijk dan niet meer te ontkomen aan de noodlot-banden.

Maar triest; ze was en bleef voor mij: “Godin der tijd”.


Maar het verliep zoals het in de Geschiedenis hoorde;

verdriet, een lijdensweg; nu sloeg het boek zelf dicht.


Image and video hosting by TinyPic

Auteur:Adrie.15.2.2011.©
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Vorstelijk onthalen








Vorstelijk onthalen.


Waar de horizon reikt, nu gedrapeerd in ijzel en mist,

mooie planten en bomen; een plaatje mos en groen.

Sombere duisternis, dringt je hart in, nooit te voren,

gevecht in mijn diepe zijn, niet te geraken bevroren.


Wil bij het ouder worden, er ook van blijven dromen,

liefdes en herinneringen worden nooit weg gedaan;

als iets wat steeds weer van veel verder gaat komen.

Wil in de nacht steeds weer de nieuwe ster zien staan.


Wil daarom ook zien, dat het wintert buiten huis,

door mist en nevel, bomen en struiken ijzig kalen,

en dat het zonnetje weer schittert op zijn schoonst,

hoe hij knoppen, bloemen en vruchten laat stralen.

Zal in april, het voorjaar weer vorstelijk onthalen.


auteur:Adrie.13.2.2011.©

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 14:40 Reageer op dit bericht

Valentijn


Wens alle lieve bloggers van Seniorennet een onvergetelijke Valentijn

waarin woorden vol liefde mogen klinken als Viool snaren.

Met hee1 veel liefs van Adrie.

Mijn excuus voor de wel grappige, maar wansmakelijke reactie die door ieand gisteren er bij geplaatst was.



Image and video hosting by TinyPic

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Adrie van Gansen om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Hartkronkels

↑ Terug naar de berichten