...............

Seja bem-vindo

Dinsdag 22 november 2011

Rossio

A primeira fotografia que captei do rossio. Na altura esta formosa praça era o ponto de encontro dos lisboetas e todos os que visitam Lisboa. A pastelaria suíça era o meu lugar absoluto quando ali passava na minha correria para ir visitar o centro comercial e nunca faltou uma paragem para gozar de uma bica em companhia de um pastelinho de nata. E no Outono há o cheiro a castanhas que desde sempre se vendem no Rossio. Cheira tão doce, cheira a Lisboa.

Dit was mijn eerste foto van het plein Rossio het hart van Lissabon , waar heel de wereld elkaar ontmoet op het terras van café suiça .Vooral in de wintermaanden heb je er de geur van gepofte kastanjes , reukt zo heerlijk naar Lissabon.

mijn ergernis voor vandaag !!!!! >De heer de Croo" fils à papa " bewaarder van de sociale zekerheid , z´n paard is beter gehuisvest dan van al die gewone mensen die hij viseert.

Stuur door Reageer op dit bericht

6 reacties op dit bericht

Martine23 november 2011 om 06:30

Midweekgroetjes

Gisteren naar de Green Canyon geweest
is adembenemend en een indrukwekkende sfeer
helemaal in de groene natuur
liefs M@rtine

isabel22 november 2011 om 18:25

lisboa

Caro Alfacinha
Cada vez estás mais português. Também adoro o cheiro das castanhas assadas. E só gosto dessas compradas na rua, tal como as farturas.
Grande abraço de Lisboa.
Isabel

emmy22 november 2011 om 09:50

knufke

liefs

Gita22 november 2011 om 06:11

Prettige dag, liefs Gita ...

Diana22 november 2011 om 03:44

Lieve groetjes dikke knuffel knappe foto lieverd

Patty en Freddy22 november 2011 om 01:29

fijne dinsdag

ik kan niet rijmen
ik kan niet dichten
ik kan aleen maar
mijn vriendschap naar jou toe richten.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze drie kapoentjes.

Reageer op dit bericht

Maandag 21 november 2011

foi Deus

. ..

......

"Foi Deus"

Não sei, não sabe ninguém

Porque canto o fado neste tom magoado de dor e de pranto

E neste tormento, todo o sofrimento

Eu sinto que alma cá dentro se acalma nos versos que canto

Foi Deus que deu voz ao vento,

Luz ao firmamento e deu o azul às ondas do mar

Foi deus que me pôs no peito

Um rosário de penas que vou desfiando e choro a cantar

Fez poeta o rouxinol, pôs no campo o alecrim

Deu as flores à primavera

Ai, e deu-me esta voz a mim

Se canto, não sei o que canto

Misto de ventura, saudade ternura e talvez amor

Mas sei que cantando, sinto mesmo quando

Se tem um desgosto e o pranto no rosto nos deixa melhor.

Foi Deus que deu luz aos olhos, deu o ouro ao sol e a prata ao luar

Foi Deus que me pôs no peito um rosário de penas que vou

Desfiando e choro a cantar.

6 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 20 november 2011

mannekepis

Encontrar em Brussel(bruxelas) o incontinente Manneken pis era na altura procurar a agulha em palheiro porque o menino de nádegas nuas estivesse escondido numa das muitas ruas adjacentes da praça grande . Hoje em dia só tem de seguir pé ante pé o mar de gente que se move lentamente pela rua (stoofstraat). Lá na esquina está sem corar de vergonha perante uma massa internacional o mannekepis a fazer chichi , alguns riem à socapa embaraçado outros de estupefacção, pois o garoto apesar da fama grande é tão ridículo pequeno .

Vroeger moest je manneke pis gaan zoeken, vandaag volgt je gewoon stapvoets de massa , want zo beroemd is hij , iedereen wilt hem zien .

Mannekepis

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 19 november 2011

waffles e farturas

Fotografia /Seixal

Não há nada melhor como comer uma fartura directamente da roulotte das farturas, bem quente, é o cheiro da massa e da canela misturado com o barulho dos carrocéis , dos gritos das crianças e das luzes coloridas da decoração do recinto que as fazem ainda mais gostosas.
Lekker zijn ze, die farturas ,want portugezen zijn lekkerbekken en weten van iets gewoon een snoepje te maken.

4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 18 november 2011

fundição

azulejos - a fundição-de gieterij

Cruze os dedos e amarre o cinto.
Nós todos vamos emagrecer quando o euro vai fundir;
Cruze os dedos, amarre o cinto.
Nós todos vamos tremer quando o prédio vai fundir.
A casa "Europa"em que nós crescemos está a estrondear.
Paredes vacilantes, o euro vai fundir
Cruze os dedos e amarre o cinto.

Kruis vingers en haal de buikriem aan
we gaan met zen allen moeten vermageren
als de euro smelt.

8 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 17 november 2011

Pátio da Universidade de Coimbra: Estátua d'El Rei D. João III

No pátio da Universidade de Coimbra, como um rocha na ressaca,
ergue -se a estátua d'El Rei D. João III
Universiteit van Coimbra
dit eerbiedwaardig instituut dankte de Koning João III
met een standbeeld .

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 16 november 2011

a minha aldeia

GEDICHT
EMILE VERHAEREN

Mijn dorp
Een nietig plein, wat kronkerstraten,
een kruispunt met een lieve heer ,
de toren, donker en verlaten ,
weerspiegeld bij het het scheldeveer.
De wijk "de dam" melaats en pover,toevallig in het gras gegooid , en bij het kerkhof,zwaar van lover, de lieve vrouwkapel,getooid door scheepjes door een oude matroos,die boven de bermuden vrij verkoos weer naar zijn scheldedorp te varen .Zo is dat ik het ken, -klaar voor mijn geest,na zoveel jaren
st amands ,waar ik geboren ben.

É uma curiosidade para encontrar Azulejos contemporâneos em Flandres

Poema

a minha aldeia
Um largo caduco,
algumas ruelas sinuosas,
um cruzamento com
uma estátua de Nosso Senhor,
o relógio de torre, sombrio e ermo, reflecte no rio escalde.
O bairro "a represa"lazarento e medíocre,
ali deitado acidental na relva e, ao cemitério, pesado de folhagem a capela de Nossa Senhora ,ornado de barquinhos feitos por um velho marujo, que em vez de ficar nas Bermudas preferia a navegar para a sua aldeia à beira do rio Escalde. Assim como a conheço.
-Evidente na minha ideia, depois de tantos anos a minha aldeia " St Amands" Onde nasci

Poema de Emile Verhaeren

4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 15 november 2011

cavaleiro

cavaleiro

Fotografia
Do cavaleiro Fernando D. Oliveira nasceu em Benavente em 11 de Março de 1859
E estreia como artista na Praça de Vila Franca em 1887.

Há cavaleiros e há cavaleiros que não se comportavam como um cavaleiro
Fui comovido pela euforia da massa por causa da demissão de Sílvio 'Il Cavaliere' "o cavaleiro " . Os manifestantes que tomavam conta das ruas em Roma mostravam várias bandeiras italianas e cartazes onde se pôde ler 'Bye Bye Silvio', ' mafioso desaparece!'. Quase uma crucificação. Francamente, não me importe, mas o desassossego cresceu a olhos vistos quando vi aquela multidão a gritar de alegria. No entanto, já deveriam saber depois tantas eleições que o cavaleiro era um porco jurado e apesar disso tinha uma maioria real de eleitores. Aliás os problemas não desaparecerão com mudança do primeiro-ministro, basta perguntar aos gregos e outros países onde o primeiro-ministro já foi chumbado.

Velen vergeten dat de kiezers bepaalt in welke richting een land evolueerd.

Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 14 november 2011

devem os ricos pagar mais impostos

Quando leio a cronica → →
do Ricardo Araújo Pereira

Filipe II tinha um colar de oiro,
tinha um colar de oiro com pedras rubis.
Cingia a cintura com cinto de oiro,
com fivela de oiro,
olho de perdiz.

Comia num prato
de prata lavrada
girafa trufada,
rissóis de serpente.
O copo era um gomo
que em flor desabrocha,
de cristal de rocha
do mais transparente.

Andava nas salas
forradas de Arrás,
com panos por cima,
pela frente e por trás.
Tapetes flamengos,
combates de galos,
alões e podengos,
falcões e cavalos.

Dormia na cama
de prata maciça
com dossel de lhama
de franja roliça.

Na mesa do canto
vermelho damasco,
e a tíbia de um santo
guardada num frasco
Foi dono da Terra,
foi senhor do Mundo,
nada lhe faltava,
Filipe Segundo.

Tinha oiro e prata,
pedras nunca vistas,
safiras, topázios,
rubis, ametistas.
Tinha tudo, tudo,
sem peso nem conta,
bragas de veludo,
peliças de lontra.
Um homem tão grande
tem tudo o que quer.

O que ele não tinha
era um fecho-éclair.

" Fecho-Éclair "poema do António Gedeão

texto → ceci nést pas un riche

Filip II had een gouden halsketting ,
hij had een halsketting van goud en robijnen.
Hij droeg om de lenden een gouden riem,
met gouden gesp met een blinkend steentje in.

hij at uit een gegrafeert zilveren bord
giraf gevuld met truffels ,
slangenkroketjes.
Het glas
als een bloemknop
die bloeiend opengaat,
van het zuiverste
cristal

Hij liep door de zalen
bekleedt met Arrás,
met doeken langs boven ,
van voor tot van achter.
Vlaamse tapijten,
hanengevechten,
en jachthonden,
valken en paarden.

Hij sliep in een massief zilver
bed
met baldekijn van gouddraad
en franjes.

De pronktafel
rode damast,
en het stukje scheenbeen van een heilige
bewaard in een flacon.
Hij is heer van´tland geweest
en heer en meester van de wereld ,
Het ontbrak hem aan niets,
Filip de Tweede .

Hij had goud en zilver
steentjes nooit gezien,
safieren, topazen,
robijnen , ametisten
Alles had hij,alles ,
maar dan ook alles ,
veloeren pofbroeken,
otter pelskraagjes .
Zo´n machtig man
Had alles wat hij wou

wat hij niet had
was een
rits in zijn broek

gedicht António Gedeão

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 12 november 2011

vindima no Douro

Vindima no Douro é sinónimo de pisar uvas no lagar.
afbeelding:na de oogst het trappen van de druiven

Sábado ao tarde, no inicio de Novembro, sentando na esplanada devo estar bem agasalhado por que o clima está fresco. No fundo há uns choupos altos em linha, tornam-se amarelos dourados pelo sol generoso da tarde . Algumas nuvens animam um pouco o céu extinto. Ao longo aproxima - se uma banda de gansos formando o sinal de vitória. Voam sobre a casa para um destino desconhecido. Em breve, o inverno vai chegar, penso.

De portugezen noemen het zachte weer in de herfst
met veel zon een sintmaarten zomer.

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 11 november 2011

NOS CAMPOS DE FLANDRES

NOS CAMPOS DE FLANDRES

Nos campos de Flandres
as papoulas estão florescendo entre as cruzes
que em fileiras e mais fileiras assinalam
nosso lugar; no céu as cotovias voam
e continuam a cantar heroicamente,
e mal se ouve o seu canto entre os tiros cá embaixo.

Somos os mortos... Ainda há poucos dias, vivos,
ah! nós amávamos, nós éramos amados;
sentíamos a aurora e víamos o poente
a rebrilhar, e agora eis-nos todos deitados
nos campos de Flandres.

Continuai a lutar contra o nosso inimigo;
nossa mão vacilante atira-vos o archote:
mantende-o no alto. Que, se a nossa fé trairdes,
nós, que morremos, não poderemos dormir,
ainda mesmo que floresçam as papoulas
nos campos de Flandres

JOHN McCRAE
(tradução do poema por Abgar Renault)

Hoje é Dia de armistício

Op wapenstilstand 11/11 herdenken we een nutteloze oorlog waar ook portugezen voor ons op vlaamse grond stierven

In Vlaanderens velden

In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
tussen de kruisen, rij aan rij,
die onze plaats aanwijzen.
En aan de hemel
blijven de leeuweriken vliegen
en dapper kwelen,
tussen 't geschut beneden nauwelijks te horen.
In Flanders fields Wij zijn de Doden.
Enkele dagen geleden nog
leefden we, voelden de ochtendstond,
zagen de gloed van de avondzon,
beminden en werden bemind
en nu liggen wij, gevelden,

In Vlaanderens velden
Zet onze strijd met de vijand verder.
Met falende handen reiken wij u over
de toorts. Aan u haar hoog te dragen.
Doet gij dit niet, dan zullen wij in deze aarde
geen rust kennen, ondanks de klaprozen
In Vlaanderens velden

JOHN McCRAE

vertaling :Herwig Verleyen, 1994

1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 10 november 2011

waves em Nazaré

Nazaré costume combater as forças da Natureza

Hoje os surfistas /Onda espectacular
Uma onda de 30 metros na Praia do Norte, na Nazaré, levou ao sucesso o surfista havaino Garrett McNamara que voltou a fazer história ao surfar com êxito uma das maiores ondas de sempre registadas em Portugal.
De vissers in Nazaré hebben eeuwenlang de golven getrotseerd ,vandaag de dag de surfers .Nazaré is erkend als een van de beste stranden voor de surf

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 10 november 2011

Joana a louca

Joana I de Castela(1479-1555)

Louco de amor
Ela dá à luz a Carlos V (em 1500 ) na casa do banho, deixou cortar os cabelos das suas rivais e errava durante mesas com o corpo do marido(Filipe o belo) no planalto de Castela. Entrou para a história com "a maluca " Mas a loucura de Joana era uma fou d ámour, um amor doido para um marido infiel que a fez desesperadamente ciúmes.

Gek van liefde.

Johana de Waanzinnige

Ze bevalt van Karel V in ´t toilet, laat het haar van haar rivales afknippen en trekt maandenlang met het lijk van haar man over de hoogvlakte van Castilië. Ze ging de geschiedenis in als `de Waanzinnige', maar Johanna's gekte was een amour fou: een buitenzinnige liefde voor haar ontrouwe echtgenoot, die haar wanhopig maakte van jaloezie.

3 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 9 november 2011

kwik en flupke

Hebben ze in Brussel een lelijke zijgevel dan zetten ze er een prachtige striptekening op. Kwik e flupke van Hergé . Twee kwajongens die zich steeds in nesten steken met hun fratsen. Twee echte ketjes (is inwoner van brussel die een dialect van het nederlands spreekt en stoemp eten ).

Uma parede lateral feia está presenteada com uma desenha de um autor belga de bandas desenhadas.
Kwik e Flupke
Hergé
Na sombra de Tintim o Hergé tinha uma outra série de banda desenhada Os protagonistas são dois garotos das ruas de Bruxelas. Kwik e flupke dois verdadeiros ketjes (assim são chamados os cidadãos que falam um dialecto do neerlandês em Bruxelas). Adoram inventar velhacarias, tanto inocentes como audaciosos. As suas cabriolas só lhes causarem problemas, metendo-se em sarilhos com os seus pais e com as autoridades, em particular com o guardo civil o nr 15

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 8 november 2011

Alvor

Algarve

Alvor

Alvor um lugarzinho que preservou o seu ambiente.
Ideal para os amantes das águas calmas e das paisagens suaves, a Ria de Alvor proporciona bons passeios em barcos e onde nas zonas de sapal podem apanhar os berbigões e amêijoas que fazem as delícias dos muitos apreciadores destes moluscos. Alvor brilha principalmente, ao entardecer, quando o sol empresta ao mar a sua cor sonolenta e a ria se torna mágica, filtrada por tons de vermelho e prata.

Noteer het maar ,Alvor-Algarve de ideale plek om op rustig water mooie tochten te maken en waar je op je wandeling langs de waterkant allerlei mosseltjes kunt steken.

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 7 november 2011

leiteiro

morte do leiteiro
éé um poema de
Carlos Drummond de Andrade

Leiteiro- melkboer

Dood van de melkboer

er is een tekort aan melk in´t land,
t is nodig vroeg te leveren
Er is dorst naar melk in ´t land
t is nodig vroeg te leveren
Er gaat in´t land een verhaal
dat men de dief doodt met een schot
welnu de knaap die de melkboer is
gaat van ´s morgens af zijn ronde doen
heerlijke melk voor
laaghartige mensen
zijn melkkan ,zijn flessen
en zijn galochen
laten weten aan de slapenden
dat iemand al vroeg is op gestaan
en van ver uit de wijk gekomen is
hij brengt de friste, de zuiverste melk mee
van de beste koe
zodat iedereen kracht kan opdoen voor
de dagelijkse strijd

( dieven maken de wijk onveilig )
meer wilde hij niet weten
de revolver uit de la
was plots in zijn hand
dieven ! pakt men gewapend aan
schoten in de vroege morgend
liquideerde mijn melkboer
Of hij verloofd was , of maagd
vrolijk of goed was
weet ik niet
´t is te laat om het te weten .

Maar de man klaar wakker
vluchte de straat op
mijn god ,ik doodde een onschuldige .
Kogel was bedoeld voor gangster
diende nu om te doorboren
het leven van onze vriend
en gered is de eigendom
de nacht blijft in zijn gewone doen
de morgen doet moeite
maar de melkboer
neergevallen,in de dauw
van alle haast ontnomen die hij had

met de fles melk in de hand
vanzelfsprekend,zonder lawaai te maken ,
want lawaai lost niets op
Mijn melkboer zo subtiel
en met lichte pas
eerder voortschrijden dan stappen .
zonder enig rumoer natuurlijk gaat het niet
altijd gebeurt er iets , verkeerde pas
bloemenvaas die in de weg staat
de uit gewoonte blaffend hond
en er is altijd iemand die wakker wordt
moppert en terug inslaap valt
maar deze keer in paniek wakker werdt

de in scherven gevallen fles
ligt stil op de plaveien
er vloeit iets dik
is dat melk , bloed .. ik weet het niet
doorheen de verwarring
amper uitgewist door de nacht
kan men twee kleuren ontwaren
zachtjes elkaar aanrakend
zich verliefd verstrengelen
en een andere tint vormend
de welke we
het morgendstond noemen

1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 6 november 2011

Westvleteren

um consumidor de cerveja monástica não bebe ,degusta

Ik heb bijgedragen aan het bouwen van een abdij

Não sei se têm noção da dificuldade que é comprar uma trapist Westvleteren. O mosteiro trapista que a produz, não só limita a produção mas também exige uma série de restrições que torna quase impossível para alguém que não é da região adquirir a cerveja, os moradores locais com paciência talvez até consigam.
Por isso foi esta semana quase um momento sagrado quando os monges davam aos belgas a oportunidade de comprar uma caixa apresentado dentro um tijolo seis garrafinhas Westvleteren 12 e dois cálices tudo por 25 euros sob a divisa
"ad aedificandam abbatiam adiuvi " .

"Contribuí para a restauração da abadia."

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 5 november 2011

Funchal

Funchal a noite

"há três coisas que jamais voltam: a flecha lançada, a palavra dita e a oportunidade perdida"

Er zijn drie die nooit terugkomen . de afgeschoten pijl, het uitgesproken woord ,en het gepast ogenblik.

4 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 4 november 2011

Café A Brasileira

Café A Brasileira
A Brasileira do Chiado mantém uma identidade muito própria, quer pela especificidade da sua decoração quer pela invasão de estrangeiros curiosos. Tem esplanada grande onde os turistas observam os passantes e os passantes ao passar observam os estrangeiros.

Bekend uihangbord van café A brasileira in Lissabon . Het café heeft zijn prachtig decor uit vorige eeuw behouden en heeft een groot terras waar de vele toeristen de voorbijgangers begapen en de voorbijgangers de vreemdeling .

5 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 3 november 2011

Antuérpia a minha linda cidade

>Move o rato sobre a fotografia,

ga met de muis over de foto

E entrei no Salão Pompeia, Lisboa Sem o menos de presunção e até a minha própria estupefacção via a brilhar a minha cidade, a minha linda cidade nos azulejos azuis

En ik stapte zonder het minste vermoeden de Pompeuszaal binnen en tot mijn verbazing zag ik mijn stad ,mijn mooie stad op blauwe tegeltjes staan

2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

6 reacties op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van CASA PORTUGUESA