Ponte Romana

|
|
|
Vem sentar-te comigo, Lídia, à beira do rio. Sossegadamente fitemos o seu curso e aprendamos Que a vida passa, e não estamos de mãos enlaçadas. (Enlaçemos as mãos). Depois pensemos, crianças adultas, que a vida Passa e não fica, nada deixa e nunca regressa, Vai para um mar muito longe, para o pé do Fado, Mais longe que os deuses. Desenlacemos as mãos, porque não vale a pena cansarmo-nos. Quer gozemos, quer não gozemos, passamos como o rio. Mais vale saber passar silenciosamente. E sem desassossegos grandes. |
Lidia ,kom naast mij zitten aan de oeverkant Rustig bekijken we zijn loop en leren dat het leven voorbijgaat en we niet elkaars handen vast houden ( we verstrengelen de handen) daarna denken we , volwassen kinderen ,dat het leven voorbij gaat en niet blijft ,niets achterlaat e nooit terugkeert, gaat naar een zee ver weg,aanzet voor fado , Verder dan de Goden. we lieten de handen los,omdat ´t niet waard is ons te vermoeien of we er van houden of niet Wij gaan zoals de rivier voorbij ´t is beter stilletjes voorbij te gaan . En zonder al te veel gewoel. |


































6 reacties op dit bericht
Ricardo Reis...
Sem que a minha lembrança te arda ou te fira ou te mova,
Porque nunca enlaçamos as mãos, nem nos beijamos
Nem fomos mais do que crianças.
(12.6.1914)
Saudações,
Maaike
Bom Dia Alfacinha
We zijn vandaag woensdag 29 februari de laatste dag van deze maand.Laten we nu maar hopen dat de lente vlug in het land komt.Ik wens Jullie ALLEN een mooie en aangename midweek toe met vele lieve en hartelijke groetjes vanwege Jos.
Hallo, bezoek uit Bredene ...
woensdag

Groetje van bekskeLieve groetjes
Midweeksegroetjes....
Een zachte blik, een blij gelaat,
een vriendelijk woord, een goede daad.
Al lijkt het weinig wat je schenkt,
je geeft soms veel meer dan je denkt.
Veel liefs van Freddy en Patty en een dikke
knuffel van onze drie lieve rakkers.