Geen nieuwkomers maar wel een andere nummer één (geen nieuwe!).
1. Taylor Swift steeg na 13 weken opnieuw naar het hoogste schavotje met 'The Fate Of Ophelia'? Ze kwam van nummer 2. 2. Olivia Dean zakte met 'Man I Need' van 1 naar 2 na een 16 weken-notering. 3. Bazart klom met 'Begin opnieuw' op van 4 naar 3, ook na 16 weken!
Tim Kamrad, of ook wel Kamrad genoemd, is een Duitse singer-songwriter. Na het succes van zijn debuutsingle 'Changes' bracht hij in 2025 de populaire wereldhit 'Be Mine' uit. En wij moesten wachten tot zaterdag 10 januari 2026 eer onze oosterbuur terechtkwam in de Radio 2 Top 30. Meteen op nummer 14!
Maar de hoogste nieuwkomer in de Radio 2 Top 30 van zaterdag 10 januari 2026 was Alex Warren die met 'Eternity' meteen binnenkwam op nummer 7! Een hele straffe prestatie.
Op zaterdag 10 januari 2026 was er opnieuw een andere (geen nieuwe!) nummer één te bespeuren in de Radio 2 Top 30. Dit was de volledige Top-3: 1. Pommelien Thijs steeg na 14 weken opnieuw van 5 naar 1 met 'Ik moet gaan'! 2. Olivia Dean bleef status quo staan met 'Man I Need' en zij verbleef al 17 weken in onze hitparade! 3. Taylor Swift zakte met 'The Fate Of Ophelia' van 1 naar 3. De Amerikaanse stond daarmee al 14 weken in onze wekelijkse hitlijst!
Op zaterdag 17 januari 2026 kwam Taylor Swift opnieuw terecht in de Radio 2 Top 30 met een splinternieuwe single. Zij stond toen al genoteerd op nummer 2 met 'The Fate Of Ophelia' (15 weken-notering). 'Opalite' kwam binnen op nummer 23 en dankzij een circusplunje dat niets aan de verbeelding overliet zou ze waarschijnlijk nog veel hoger scoren in de loop van de komende weken.
De vorige single van Aaron Blommaert ('Wie?') was nog maar net uit de Radio 2 Top 30 verdwenen of daar was de Aalstenaar opnieuw met zijn nieuwste single 'DNA'! Hij wipte meteen binnen op nummer 17.
Maar de hoogste nieuwkomer in de Radio 2 Top 30 van zaterdag 17 januari 2026 was Bruno Mars die met 'I Just Might' misschien wel de volgende nummer één zou worden! De Amerikaanse zanger, liedjesschrijver, multi-instrumentalist en muziekproducent kwam meteen terecht op nummer 7.
Dit waren de vijf nieuwkomers in de Radio 2 Top 30 van 10 en 17 januari 2026. Respectievelijk twee en drie. Op 3/1 waren er geen nieuwkomers!
De nieuwste hits uit de afleveringen van 24 en 3 januari volgen morgen.
1 januari: - Er vallen tientallen doden en meer dan honderd gewonden bij een brand in een bar in de Zwitserse wintersportplaats Crans-Montana.
- In België start de beperking in de tijd van de werkloosheidsuitkering: voor een eerste categorie werklozen vervalt de uitkering.
2 januari: Officiële verplaatsing van de hoofdstad van Equatoriaal-Guinea van Malabo naar Ciudad de la Paz.
3 januari: De Verenigde Staten vallen Venezuela aan en de Amerikaanse president Donald Trump maakt bekend de Venezolaanse president Nicolás Maduro en zijn vrouw gevangen te hebben genomen. De operatie krijgt de naam Absolute Resolve.
6 januari: - In de Verenigde Staten van Amerika organiseren parlementariërs een speciale hoorzitting ter herdenking van de bestorming van het Capitool vijf jaar eerder. Het Witte Huis lanceert tegelijkertijd een website waarbij de verkiezingsuitslag nogmaals ter discussie wordt gesteld en het politieoptreden wordt veroordeeld.
- In de Syrische stad Aleppo breken gevechten uit tussen het regeringsleger van de interim-regering onder leiding van Sharaa en de Koerdische SDF. De gevechten breiden zich in de loop van de maand uit richting het door Koerden gedomineerde noordoosten van Syrië.
7 januari: De Verenigde Staten van Amerika trekken zich terug uit in totaal 66 organisaties waaronder het IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change). Trump aast liever op Groenland!
8 januari: -Renee Nicole Good wordt in koelen bloede doodgeschoten in Minneapolis door ICE omdat ze na een woordenwisseling wou wegrijden in haar auto.
- Petra De Sutter, rector UGent, citeert in haar toespraak beroemde mensen zonder dit na te kijken. Het blijken foutieve uitspraken te zijn. Ze gebruikte AI of liever gezegd IA, zoals de ezels balken.
Trump blijft azen op Groenland maar er groeit wereldwijd meer en meer protest jegens de POTUS!
9 januari: De Belgische Kim Meylemans wordt Europees kampioene in skeleton.
11 januari: De Belg Bart Swings wordt Europees kampioen in de massasprint schaatsen.
15 januari: Vier astronauten van het ISS ruimtestation worden wegens medische problemen terug naar de aarde gehaald.
De controversiële figuur die Gary Glitter zou worden vanaf 1997 (zie mijn bericht van gisteren) had in 1972 na 'Rock And Roll Part 1 & 2' nog een hit met de single 'I Didn't Know I Loved You (Till I Saw You Rock And Roll)' / 'Hard On Me'.
Toen was er nog geen vuiltje aan de lucht en verkocht hij ontelbare singles zowat overal ter wereld, behalve in de Verenigde Staten waar hij nooit echt doorbrak.
De Amerikaanse zangeres Donna Hightower woonde in 1972 in Spanje en van daaruit bracht ze enkele singles uit die Europese hits zouden worden.
De titels van de liedjes werden in twee talen afgedrukt: 'This World Today Is A Mess' ('Este Mundo Es Un Conflicto') / 'Dreams Like Mine' ('Sueños Como Los Mios').
Anno 2026 is de titel van de a-kant helaas nog altijd van toepassing!
De Les Humphries Singers waren een muzikale groep uit de jaren zeventig opgericht in Hamburg in 1969 door Les Humphries die in Engeland geboren was en die geïnspireerd werd door The Edwin Hawkins Singers.
In de beginjaren zongen ze vooral gospelliederen maar vanaf 1972 ging de groep de populaire toer op met de single 'Mexico' / 'Jennifer Adam'.
Op Discogs staat te lezen dat Les Humphries beide liedjes componeerde maar niets is minder waar. Voor 'Mexico' gebruikte hij dezelfde melodie als die van 'Battle Of New Orleans' van Jimmy Driftwood uit 1957. Hij schreef het lied zelfs al in 1936 en gebruikte het in zijn geschiedenislessen. Het lied werd later ontelbare malen gecoverd!
En in de zomer van 1972 zongen wij allemaal uit volle borst mee: ♫♫♫ "Mexicooooooooooooo oh oh!"♫♫♫.
In 1972 hadden instrumentale liedjes nog succes. Zo was er Lieutenant Pigeon uit Coventry. Het was een zijproject voor drie leden van de groep Stavely Makepeace (Nigel Fletcher, Rob Woodward, en Steve Johnson) en de pianiste Hilda Woodward, de moeder van Rob Woodward.
'Mouldy Old Dough' / 'The Villain' werd in het Verenigd Koninkrijk reeds uitgebracht op 18 februari 1972 maar de single flopte! In juni 1972 werd 'Mouldy Old Dough' nummer één in de BRT Top 30 en nummer drie in de Waalse hitlijsten. Decca bracht de single opnieuw uit en in oktober stond de groep op nummer één in het Verenigd Koninkrijk!
De stampende intro doet mij altijd denken aan 'They're Coming to Take Me Away, Ha-Haaa!', een liedje van Napoleon XIV uit 1966. Na de intro volgt een heerlijk klinkend fluitje (een piccolo denk ik) en moeder Woodward tsjinglet-tjangelt er lustig op los!
Grotendeels instrumentaal, hier en daar doorspekt met kreten en de songtitel.
Free was een Engelse rockband opgericht in Londen in 1968 en opgeheven in 1973. Maakten ooit deel uit van deze groep: Andy Fraser, John "Rabbit" Bundrick, Paul Kossoff, Paul Rodgers, Simon Kirke, en Tetsu Yamauchi.
In 1972 brachten ze een uitstekende single uit: 'Wishing Well' / 'Let Me Show You'. Ik kon dat plaatje pas kopen in 1973, in West-Duitsland, toen ik daar acht maanden gelegerd was. Bovendien waren de vinylplaten er veel goedkoper dan in België!
Gary Glitter (echte naam: Paul Francis Gadd) was een famboyante Britse glamrock zanger. Ik schrijf met opzet "was" want hij leeft nog altijd maar vertoeft in de gevangenis wegens het bezit van pornografische kinderfoto's op zijn laptop. Hij werd veroordeeld tot een gevangenisstraf in Vietnam. Eenmaal vrij werd hij in Engeland in 2015 tot 16 jaar cel veroordeeld wegens aanranding van verscheidene minderjarige meisjes. Zijn beroep werd onlangs in 2025 nog afgewezen.
Hier moet duidelijk een onderscheid gemaakt worden tussen de muzikant uit 1972 en de persoon die hij geworden was toen het schandaal in 1997 losbarstte. Ik zeg vaak over sommige artiesten: "ik hoor ze graag, maar ik zie ze niet altijd graag!". Zijn carrière eindigde met heel weinig glamour en glitter.
In 1972 was ik wel in de ban van het muzikaal geluid dat hij produceerde met zijn band. De toenmalige discotheken draaiden zijn singles constant. Maar na vijf hitsingles was de succesperiode na 1973 over.
Het was de periode van glamrock in haast alle hitlijsten ter wereld met muziek van o.a. David Bowie, Elton John, Sweet, Slade, en T. Rex.
De eerste in de reeks singles van Gary Glitter is 'Rock And Roll Part 1' / 'Rock And Roll Part 2'. De a-kant is instrumentaal, doorspekt met kreten en de b-kant is gezongen. Op YouTube zijn beide kanten vakkundig aan elkaar geplakt.
Julio Iglesias (echte naam Julio José Iglesias de la Cueva) is een Spaanse zanger, liedjesschrijver, en platenproducer die voordien professioneel voetballer was (doelman bij Real Madrid). Toen hij wegens een lange hospitalisatie in 1968 leerde gitaarspelen koos hij definitief voor een loopbaan in de muziekwereld.
Jammer genoeg lekte enkele weken geleden het nieuws uit dat de man door verscheidene vrouwen werd beticht van aanranding. De klacht werd uiteindelijk geseponeerd door het Spaans gerecht omdat de feiten zouden plaatsgevonden hebben buiten het grondgebied. Ook hier geldt mijn gezegde dat ik daarnet citeerde bij Gary Glitter.
Ik hoorde voor het eerst van hem in 1969 toen hij bij ons een kleine hit had met 'No llores mi amor', een single die al in 1968 in Spanje werd uitgebracht.
En in 1972 scoorde hij een geweldige zomerhit in onze contreien met 'Un Canto A Galicia' / 'Como El Alamo Al Camino'.
Peter Henn was een Duitse zanger en fluiter. In 1972 had hij een hit met 'Ballad Of Death Valley' / 'In Search Of You'. Een jaar later zou hij nogmaals scoren met 'Flip Flap' zodat deze single geen eendagsvlieg was.
De a-kant herinnert aan de composities van Ennio Morricone voor spaghetti westerns. Begin jaren zeventig was er een gelijknamige film maar of de muziek uit die prent kwam weet ik niet. Hoogstwaarschijnlijk wel.
De b-kant heb ik niet teruggevonden op het internet. Enkel dat de a-kant eveneens werd uitgebracht in 1972 door ene Burt Mackay.
In 1972 haalde de Engelse singer-songwriter Lynsey De Paul haar zweepje boven en schreef ze gezwind 'Sugar Me' waarmee ze zonder grote inspanningen vrijwel overal op nummer één kwam te staan!
Ooit was ze het liefje van Ringo Starr en schreef ze liedjes voor o.a. The Fortunes, zoals 'Storm In A Teacup' dat hier op de b-kant staat.
Ook ik viel voor de charmes van de zangeres en haar plaatje kwam bij mij onder de letter D in mijn klassement terecht.
De Amerikaanse singer-songwriter Neil Diamond werd enkele dagen geleden 85 jaar.
Hij scoorde in 1972 met de single 'Play Me' / 'Porcupine Pie' die al heel snel in mijn verzameling terechtkwam want ik ben een fervent aanhanger van zijn oeuvre.
Op YouTube is iemand zo attent geweest beide kanten van de single achter elkaar te plakken zodat er ruimte kan bespaard worden!
Het was inmiddels de derde single van Neil Diamond in mijn collectie maar al snel volgden de elpees en vanaf de jaren negentig de compact discs!
Jim Morrison was helaas overleden in 1971 en zonder leadzanger bracht de rest van The Doors in 1972 de single 'The Mosquito' / 'It Slipped My Mind' uit die niet door alle fans in dank werd afgenomen.
Maar ik lustte er wel pap van en de single belandde dan ook in mijn verzameling muziek op 45 toeren.
Gitarist Robby Krieger nam nu de honneurs waar als zanger. Ray Manzarek op keyboards, John Densmore op drums en Leland Sklar op bas vervolledigden de band.
Als ik in Spaanstalige landen mijn vakantie doorbreng roep ik ook heel vaak 'no me moleste, mosquito!' maar in Canada (toen ik daar was in 2009) werden de steekmuggen "maringouins" genoemd!
Dr. Hook & The Medicine Show was een gekke bende muzikanten die mij in 1972 al hadden verblijd met de tranentrekker 'Sylvia's Mother'.
De opvolger in datzelfde jaar was 'The Cover Of "Rolling Stone"' / 'Queen Of The Silver Dollar' en die a-kant vond ik zo grappig dat ik de single meteen aankocht.
Shel Silverstein was de vaste componist van de band.
En het onwaarschijnlijke gebeurde want enige tijd later verscheen de groep op de cover van het Amerikaanse blad Rolling Stone!
The Jimmy Castor Bunch was een Amerikaanse soul/funk/disco-groep met af en toe een latin touch. De aanvoerders waren Jimmy Castor en zijn liedjes schrijvende partner, publicist, en producer, John Pruitt. Gerry Thomas zat ook in de band en hij was tegelijk lid van The Fatback Band.
'Troglodyte (Cave Man)' / 'I Promise To Remember' was een hitsingle in 1972. De a-kant werd heel vaak gedraaid in Jeugdhuis De Reinaert in Brussel en jaren later gebruikte Guy De Pré een stukje van de intro als begintune van zijn geweldig radioprogramma De Pre Historie.
Goeiemorgen Guy, een van mijn Facebookvrienden!
Ray Charles hoef ik niet meer voor te stellen. De Amerikaanse zanger was al jarenlang actief in de muziekwereld en zelfs in de jaren zeventig bracht hij nog elpees en singles uit.
Zoals deze uit 1972 die ik meteen aan mijn verzameling toevoegde: 'Look What Have They Done To My Song, Ma' / 'America The Beautiful'.
De a-kant was een geweldige cover van die compositie van Melanie Safka en de b-kant had hij zelf geschreven. Jammer genoeg dekt de vlag de lading niet meer want de VS staan dagelijks in de kijker met verschrikkelijk nieuws! Het is nochtans een ode aan de helden, gevallen voor het vaderland. Hopelijk wordt het snel beter, daar over de grote plas.
Alexander Curly (echte naam: Harm Breemer) was een Nederlandse zanger uit de provincie Noord-Holland. Hij werd op 14 augustus 1946 in Haarlem geboren.
In 1972 zong hij in het Engels en had hij een dijk van een hit in de Lage Landen met 'I'll Never Drink Again' / 'Suzy Is A Good Girl'.
In 1975 schakelde hij over naar zijn moerstaal, een Nederlands dialect, en daarmee had hij nog meer succes!
De a-kant is een sterk pleidooi om nooit te veel te drinken en zeker geen kater te hebben, 's anderendaags!
Dan Lacksman Association is een project van Daniel Pierre Lanckmans, beter bekend als Dan Lacksman, een Belgische muzikant en producer, die ook platen uitbracht onder de naam Electronic System en samenwerkte met o.a. Two Man Sound, Johan Verminnen en heel veel later met Ozark Henry.
Hij is een pionier van de Moog synthesizer en vanaf 1978 werd hij lid van Telex samen met Marc Moulin en Michel Moers.
In 1972 was ik meteen weg van de single 'The Flamenco Moog' / 'The Sound Of My Love'. Op de a-kant is La Reina Gitana te horen, een Flamenco zangeres samen met Maria De Los Remedios, een Flamenco zangeres en danseres en Ramon Ortega, een Flamenco gitarist.
De b-kant is een dromerig liedje dat perfect past bij deze mistige ochtend.
Bread was een Amerikaanse softrock-groep uit Los Angeles, Californië. De band bestond uit David Gates, James Griffin, Larry Knechtel, Mike Botts, en Robb Royer.
'The Guitar Man' / 'Just Like Yesterday' uit 1972 was de tweede single van de harmonieuze groep die ik ooit kocht. De eerste was 'Let Your Love Go'.
Leadzanger David Gates zei later tijdens een interview dat de prachtige leadgitaar werd bespeeld door Larry Knechtel. De song eindigt met de opname van een juichende menigte nadat Jim Morrison op een concert van The Doors werd aangekondigd.
The James Brown Soul Train nam in 1972 een versie op van een song van Bill Doggett uit 1956.
En zoals toen heel vaak gebeurde werd de compositie over twee kanten van de single uitgesmeerd: 'Honky Tonk (Part 1)' / 'Honky Tonk (Part 2)'.
James Brown, Fred Wesley en de rest van de band maakten er deze knappe versie van en gelukkig was iemand op YouTube zo attent beide delen aan mekaar te lassen.
Hopla met de beentjes!
'Big Fat Man' / 'Mosquito' uit 1972 van ene Jim Wild Carson is een zeldzame single.
De a-kant was de begintune op France-Inter van de Radio Show "L'Oreille en Coin". De b-kant is ook een instrumentaal nummer met veel trompet, orgel en percussie.
Big Fat Man is de Franse muzikant Fernand Verstraete, alias Trumpet Boy.
David Cassidy was een Amerikaanse acteur, zanger, liedjesschrijver en gitarist. Hij was vooral bekend om zijn rol van "Keith Partridge" in de muzikale televisieserie en sitcom "The Partridge Family" (1970-1974). Hij werd meteen gebombardeerd tot tieneridool.
Zijn single uit 1972 'How Can I Be Sure' / 'Ricky's Tune' was meteen een schot in de roos. Hij schreef enkel de b-kant want de a-kant is een heel gekende compositie van Edward Brigati Jr. en Felix Cavaliere, een hit voor The Young Rascals uit 1967.
The Barron Knights waren een Britse popgroep vooral bekend om hun parodies op populaire liedjes. Opgericht in 1959 door gitarist Peter Langford en bassist Barron Anthony in Leighton Buzzard, Bedfordshire, Engeland. Later kwam leadzanger Duke D'Mond zich bij hen voegen in 1961.
'You're All I Need' / 'Nothin' Doin'' waren voor de verandering geen covers maar twee songs geschreven door Peter Langford in 1972.
De a-kant werd regelmatig gedraaid in Jeugdclub De Reinaert in Brussel.
Dave Berry (echte naam: David Holgate Grundy) is een Britse popzanger, geboren op 6 februari 1941 in Woodhouse, Sheffield, Yorkshire, Engeland.
Hij werd vaak afgeschilderd als de mysterieuze zanger, vaak in het zwart gekleed, met rechtopstaande kraag en zijn rug naar het publiek gekeerd.
Aangezien er nog niet veel van hem in mijn platenkast stak kocht ik in 1972 een heruitgave op 45 toeren met daarop twee grote hits uit 1965: 'This Strange Effect' / 'Little Things'.
De a-kant werd geschreven door Ray Davies van The Kinks en de b-kant door Bobby Goldsboro.
Blue Haze was een groep studiomuzikanten uit Engeland samengebracht door producers Johnny Arthey en Phillip Swern. In 1972 was het de mode om bekende songs te coveren en te overgieten met een "reggae"-sausje.
De single 'Unchained Melody' / 'Throw A Little Lovin' My Way' verkocht toen als zoete broodjes.
De a-kant is een heel gekende song geschreven door Alex North en Hy Zaret voor de film 'Unchained' die ontelbare keren werd gecoverd, zowel instrumentaal als vocaal. Blue Haze wist daarmee toen op te klimmen naar nummer 8 in de BRT Top 30.
Daniel Boone (echte naam: Peter Charles Green) was een Engelse popzanger en liedjesschrijver. In 1972 had hij een hele grote hit met 'Beautiful Sunday' en op de b-kant staat 'Truly Julie'.
Op mijn exemplaar staat echter 'Truly July' wat iets helemaal anders betekent!
Gisteren was het een mooie zondag want onze zoon en zijn vrouw met onze twee kleinkindjes waren op bezoek en, oh toeval, hij speelde toch wel 'Beautiful Sunday' op zijn smartphone!
Axis was een Griekse pop/rock-band die uitweek naar Frankrijk in 1971, net zoals hun landgenoten uit de groep Aphrodite's Child dat in 1968 hadden gedaan.
Hun naam werd geïnspireerd door de elpee van de Jimi Hendrix Experience met als titel 'Axis: Bold As Love'. De oorspronkelijke bezetting was: Demis Visvikis, George Chatziathanassiou, Dimitris Katakouzinos en Alecos Caracandas.
De single 'Someone' / 'Long Time Ago' is inderdaad al van heel lang geleden, meer bepaald uit 1972.
De groep scoorde ook een Europese hit met 'Ela Ela' uit hetzelfde jaar. Die song staat in mijn verzameling op een compilatie LP met diverse artiesten.
"Le Grand Charles" sloeg in Frankrijk op hun voormalige president Charles De Gaulle maar in de muziekwereld was dit een bijnaam voor Charles Aznavour, geboren in Parijs van Armeense afkomst als Shahnour Varenagh Aznavurjian. Klein van gestalte maar groot in zijn daden.
Zijn carrière overspande 70 jaar, hij nam meer dan 1.200 chansons op en zong in 9 talen!
De single 'Les Plaisirs Démodés' / 'Me Voilà Seul' was een grote hit in 1972 en het mag dan ook geen wonder heten dat het schijfje heel snel in mijn verzameling belandde!
En toen was het weer tijd om muziek uit de jaren zestig te kopen dankzij een heruitgave.
B. Bumble & The Stingers was een Amerikaans instrumentaal ensemble, actief van 1961 tot 1963. Zij brachten bekende klassieke muziek uit met een rock-'n-roll arrangement.
Die single was 'Nut Rocker' (geschreven door Kim Fowley) / 'Bumble Boogie (Flight Of The Bumble Bee)' (gecomponeerd door Rimsky-Korsakov) en die kocht ik in 1972.
Hans Bouwens was de baas bij de George Baker Selection, een Nederlandse popgroep die het ook goed deed in de Verenigde Staten.
In 1972 scoorde de single 'I'm On My Way' / 'Marian' heel goed in de Benelux, maar minder dan 'Little Green Bag' uit 1969.
In 1975 zou George Baker met zijn groep een wereldhit scoren dankzij een witte duif.
De laatste single uit 1971 kreeg ik als kerstgeschenk van Chantal want wij waren toen exact twee maanden samen!
John & Yoko And The Plastic Ono Band With The Harlem Community Choir stonden op de a-kant met 'Happy Xmas (War Is Over)' en op de b-kant stonden 'Yoko Ono And The Plastic Ono Band met 'Listen, The Snow Is Falling'.
Producers van de kerstsingle waren John Lennon, Phil Spector en Yoko Ono.
De a-kant werd een classic onder de kerstsingles en zou later nog regelmatig voorkomen in een of andere hitlijst. Ik speel 'm alleszins nog elk jaar omstreeks 25 december!
En dan zijn we nu terechtgekomen in mijn singles uit het jaar 1972.
Anarchic System was een Frans studioproject o.l.v. Olivier Toussaint en Paul de Senneville, die in 1975 een geweldige hit zouden scoren met een instrumentaal nummer, maar dat is voor later.
De leden van de band werden gerekruteerd in de balorkesten in de omgeving van Lille, Frankrijk.
In 1972 was de single 'Pop Corn' (Part 1 - Vocal) / 'Pop Corn' (Part 2 Instrumental) een geweldige radiohit en ook in de discotheken. Het was de b-kant die de bovenhand haalde en ook mijn voorkeur wegdroeg.
Er waren tegelijkertijd nog twee andere versies in omloop: de originele van Gershon Kingsley en een cover van Hot Butter.
De vraag is altijd: met zout of met suiker? Ik ben er nog niet helemaal uit!
De volgende single uit 1972 kwam uit de Verenigde Staten. De meerkoppige vocale groep Three Dog Night scoorde alweer met de single 'Never Been To Spain' / 'Peace Of Mind'.
De a-kant werd geschreven door Hoyt Axton, een Amerikaanse singer-songwriter, gitarist en acteur. Zijn bekendste composities zijn 'Joy to the World' (Three Dog Night), 'The Pusher' (Steppenwolf), 'No No Song' (Ringo Starr), en 'Greenback Dollar' (The Kingston Trio).
De b-kant begint met een gesproken intro, het gedicht 'Mistakes And Illusions' dat naadloos overgaat in 'Peace Of Mind'!
Zijn moeder, Mae Boren Axton, schreef 'Heartbreak Hotel' samen met Tommy Durden en Elvis Presley, een hele grote hit voor The King.
In 1972 was ik ook nog nooit in Spanje geweest; dat zou pas gebeuren in 1975, op huwelijksreis nota bene.
The Osmonds is een Amerikaanse familiale pop/rock-groep die reeds werd opgericht in 1960. In de jaren tachtig gingen ze verder als countrygroep: “The Osmond Brothers”. Parallel met de familie act hadden de broers Donny Osmond en Jimmy Osmond (alias Little Jimmy Osmond) en hun zus Marie Osmond succesvolle solocarrières.
Ze werden vaak afgeschilderd als de blanke tegenhangers van de Jackson Five, maar dat klopt niet helemaal want die laatsten werden pas in 1968 opgericht en ontdekt door Diana Ross.
De single 'Down By The Lazy River' / 'He's The Light Of The World' uit 1972 was een grote hit in onze contreien.
De Amerikaanse "swamprock" singer-songwriter en gitarist, Tony Joe White met zijn donkere lage stem, werd eerst bekend door zijn geweldige composities zoals o.m. 'Polk Salad Annie' en 'Rainy Night in Georgia', respectievelijk gebracht door Elvis Presley en Brook Benton.
Tony Joe White zag ik live in het Antwerps Sportpaleis in september 1971 als voorprogramma van Creedence Clearwater Revival. Een muzikale avond om nooit meer te vergeten!
Naast enkele elpees kocht ik ook zijn single uit 1971 met een van de langste titels in de muziekgeschiedenis: 'They Caught The Devil And Put Him In Jail In Eudora, Arkansas' met op de b-kant 'My Kind Of Woman'.
Hij kon zijn gitaar en mondharmonica laten spreken als geen ander!
John Woolley & Just Born was een rockgroep uit Aalst opgericht als backing band voor John Woolley, een zanger van Britse afkomst. De groep was actief van 1968 tot 1974. De band kwam weer samen zonder Woolley in 2013 en in juni 2024 werd de groep definitief ontbonden.
Hun hitsingle 'Ruby Baby' is een moderne bewerking van de welbekende compositie van Jerry Leiber & Mike Stoller. Na 13 weken in de Belgische hitparade volgden snel 'You're Lying', opgenomen in de Londense studio Spot Production, 9 weken in de BRT Top 30. Later volgden de singles 'Moving' en 'Chimbombay'.
De single 'Ruby Baby' / 'Make Love Not War' kocht ik in 1971 meteen nadat ik de a-kant op de radio had gehoord. Het plaatje werd eind 1970 uitgebracht en was een nieuwkomer in de BRT Top 30 van zaterdag 5 december 1970.
Ondertussen ben ik al jaren bevriend met John Woolley en Luc Ardyns op Facebook. Goedemorgen, John en Luc!
Het volgende plaatje is een knotsgekke Belgische productie uitgebracht in 1971 onder de naam Yamasuki (soms Yamasuki's of Yamasukis). Tegelijkertijd werd de elpee 'Le Monde Fabuleux Des Yamasuki' uitgebracht, een concept album ontsproten uit het brein van componisten Jean Kluger en Daniel Vangarde (vader van Thomas Bangalter van Daft Punk). Zij huurden een bekende zwarte gordel judomeester om alle tracks te introduceren, die allemaal gezongen werden in een verzonnen "Japanse" taal door een schoolkoor.
Samen met de single 'Yamasuki' / 'Aieaoa' (soms weergegeven als 'A.I.E. AOA') werd een dansje verzonnen dat toentertijd heel populair was in de jeugdhuizen en vooral op T-dansants.
Diskjockey Zaki (vader van Stephen en David Dewaele, bekend van Soulwax en 2 Many DJ's) gebruikte later de oerkreet bij de intro als tune voor zijn radioprogramma "Yamazaki".
James Brown, bijgenaamd "The Godfather of Soul" en ook bekend als "The Hardest Working Man in Show Business", bracht in 1971 de single 'Hey America' uit met op de b-kant 'Go Power At Christmas Time', een heuse kerstplaat.
Akelig detail: op kerstdag 2006 zou hij het tijdelijke met het eeuwige verwisselen.
The Sweet waren muzikaal al actief in 1968, zonder succes weliswaar. Het is pas toen ze onder de vleugels van producers en songwriters Chinn & Chapman terechtkwamen dat de ene single na de andere de hitlijsten bereikte!
In de zomer van 1971 brachten de Engelse glamrockers de single 'Co-Co' / 'Done Me Wrong All Right' uit. Heel tevreden zullen ze niet geweest zijn met de muziekkeuze op de a-kant want op de b-kant staat zowaar een heel ander soort muziek. Gecomponeerd door Scott, Connolly, Tucker, en Priest: het had zowaar van Black Sabbath of Deep Purple kunnen geweest zijn. Luister maar!
En toch stonden The Sweet in heel veel landen op nummer één met dit zomers deuntje!
Een van mijn geliefkoosde Amerikaanse groepen is zonder twijfel Three Dog Night. Tussen 1969 en 1975 kwam de veelkoppige band 21 maal terecht in de Billboard Top 40 hitlijst, drie ervan eindigden op de eerste plaats. De naam van de groep is een Australisch gezegde dat aanduidt hoe koud het 's nachts is. Wanneer het zeer koud is heb je drie honden nodig die je bed warm houden!
In 1971 bracht de band de single 'Joy To The World' / 'I Can Hear You Calling' uit.
De a-kant is een compositie van Hoyt Axton (want zij brachten meestal covers uit van andere artiesten) en die eist meteen je aandacht op met de kreet "Jeremiah was a bullfrog!".
De volgende single uit 1971 kwam uit het Hoge Noorden. Titanic was een Noorse hardrock band opgericht in Frankfurt am Main, in 1969 en actief tot 2014. Er zaten ook enkele Britten in de groep. Leadzanger Roy Robinson was een Engelsman met een zeer krachtige stem.
Ik was heel snel fan want ik had hun elpee 'Titanic' uit 1970 al in mijn kast staan.
De songs 'Sing Fool Sing' / 'Sultana' stonden niet op dat album en ik kocht de single vooral voor de grotendeels instrumentale b-kant die heel erg deed denken aan Santana.
Bij de Amerikaanse singer-songwriter Bill Withers was de b-kant van zijn single uit 1971 ook populairder dan de a-kant. 'Harlem' / 'Ain't No Sunshine' was de oorspronkelijke volgorde maar de deejays en de luisteraars beslisten er anders over.
De man had een lange adem (vooral op 'Ain't No Sunshine') en producer van de single was Booker T. Jones. Michael Jackson coverde het lied enige tijd later.
Ik begin dus met de b-kant en de andere kant staat bij de opmerkingen. En die vind ik minstens even goed!
Ik vond de debuutsingle van Sakkarin (zie gisteren) zo goed dat ik de opvolger ook kocht.
De single 'Hang On Sloopy' / 'What You Think Is Just A Joke (Is America Today)' uit 1971 is opmerkelijk, niet zozeer vanwege de cover van die wereldbekende hit op de a-kant maar vooral door de b-kant die vandaag nog altijd brandend actueel is! Luister vooral naar de tekst, wie de schoen past trekke hem aan!
Producer, opnamedirecteur en uitvoerder is natuurlijk de muzikale kameleon Jonathan King.
Sandra & Andres was een duo met een Indonesische achtergrond dat grote hits scoorde in de jaren zeventig. Nadat het duo uiteenging startte Sandra Reemer een solocarrière en Dries Holten ging verder met verscheidene nieuwe zangeressen.
'Que je t'aime' / 'It's Summertime' was ook bij ons een grote hit in 1971.
Hans van Hemert was de producer en hij hielp Dries Holten bij het schrijven van beide nummers.
n 1971 was het duo Simon & Garfunkel al een tijdje gesplit en hun platenfirma CBS maakte van die gelegenheid gebruik om een reeks liedjes opnieuw uit te brengen op single. Dat viel heel goed mee voor mij want ik had in de jaren zestig geen singles kunnen kopen omdat ik toen nog geen platenspeler had. Die kwam er pas in 1971.
Met de single 'The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)' / 'I Am A Rock' (een heruitgave) was ik dan ook ten zeerste in mijn nopjes.
Wat mij betreft geen a- of b-kant want beide liedjes vind ik geweldig goed en roepen zalige herinneringen bij mij op.
Stoney & Meatloaf was een duet dat bestond uit zanger Meat Loaf (Meatloaf op de LP en de single) en zangeres Stoney (Shaun Murphy). Zij brachten een elpee uit in 1971 onder de titel 'Stoney & Meatloaf'. Meat Loaf en Murphy hadden elkaar ontmoet in de muziekscene van Detroit, en vervolgens hadden zij opgetreden in de cast van de Musical Hair in dezelfde stad.
De single 'What You See Is What You Get' / 'Lady Be Mine' werd in 1971 uitgebracht op het Rare Earth platenlabel, heel uitzonderlijk voor een blanke act. Een mindere hit in de Verenigde Staten en dus totaal onbekend in de Benelux.
Meat Loaf zou in onze contreien pas bekend worden in 1977 dankzij de elpee 'Bat Out of Hell' met daarop de monsterhit uit 1978 'Paradise by the Dashboard Light'.
Ik vond de single omstreeks 1975 in de bakken van een platenhandelaar die alles voor een appel en een ei van de hand deed wegens sluiting van zijn winkel. Ik heb er nooit spijt van gehad want dit schijfje is een echt curiosum. En ik vind de b-kant zo mogelijk nog beter dan de a-kant!
Wat betekent het woord saccharine (soms gespeld als sacharine)?
Het woord wordt gebruikt om iets te beschrijven dat zo zoet is dat het irritant wordt — zoals een heel sentimenteel liedje of een tranentrekkende reclame. Definities van saccharine: bijvoeglijk naamwoord. overdreven zoet . Synoniemen: weeïg, stroperig, stroopachtig. Tijdens WO II was suiker schaars en won saccharine aan populariteit.
In 1971 leerde ik Sakkarin kennen via de radio. Een mysterieuze groep had de single 'Sugar Sugar' uitgebracht, een cover van die wereldhit van The Archies uit 1969.
Later kwamen we te weten via Top Of The Pops op de BBC dat Sakkarin een project was van de muzikale duizendpoot Jonathan King. Hijzelf kwam niet playbacken maar in onderstaande videoclip kun je zijn foto wel zien staan bij nummer 26 in de Top 30. Er viel ook niet veel te playbacken want de single is grotendeels instrumentaal op enkele woorden na. De gitaarpartijen zijn verbluffend. De b-kant is gezongen en je herkent meteen de stem van Jonathan King die in 1965 al een wereldhit had met 'Everyone's Gone to the Moon'.
De single 'Sugar Sugar' / 'Main Line Lady' van Sakkarin kwam in 1971 in mijn verzameling singles terecht.
Sandy Coast was een Nederlandse beatgroep uit Voorburg die bijzonder populair was in de late jaren zestig en vroege jaren zeventig. Maakten ooit deel uit van de band: Hans Hollestelle, Hans Vermeulen, Henk Smitskamp, Jan Vermeulen, Jos de Jager, Onno Bevoort, Ron Westerbeek, en Ton op 't Hof. De leadzanger/gitarist was Hans Vermeulen, bevriend met mij via Facebook gedurende vele jaren, tot aan zijn overlijden in 2017.
De single 'True Love That's A Wonder' / 'If' was bijzonder populair in 1971 en ik kocht die zonder twijfel meteen aan. Vooral de klank van de gitaren op de a-kant sprak mij aan.
Beide liedjes werden geschreven door Hans Vermeulen en de b-kant valt op door de mooie samenzang!
Ramses Shaffy was een echte wereldburger. De Nederlandse zanger en acteur was van Egyptisch-Russisch-Poolse afkomst. Hij werd geboren in Neuilly-sur-Seine (Frankrijk) op 29 augustus 1933 en overleed in Amsterdam op 1 december 2009.
Ik kende de artiest al van in 1966 want toen had hij succes met zijn single 'Sammy' ("Hoog, Sammy kijk omhoog!") en in 1968 bracht hij muziek uit met het Trio Louis van Dijk. De 'Pastorale', een duet met Liesbeth List uit 1969 is een hoogtepunt in de Nederlandstalige muziek, een persoonlijke favoriet. En in 1970 werkte hij zelfs samen met de groep Focus!
Toen ik in 1971 de single 'Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk En Bewonder' (een hele mondvol!) kocht met op de achterkant 'Ik Denk Over Je Na, Amsterdam' (begeleid door het Trio Louis van Dijk) fronsten enkele kameraden hun wenkbrauwen. Daar trok ik mij niets van aan want ik hou van veel muziekjes, zoals Raymond van het Groenewoud dat ooit zong.
Na 'Kom van dat dak af' was dit de tweede Nederlandstalige single in mijn verzameling.
En eindelijk was-ie daar, de eerste single van Ringo Starr in mijn verzameling!
'It Don't Come Easy' / 'Early 1970' werd uitgebracht in 1971. De a-kant is een compositie van George Harrison en de b-kant schreef Ringo zelf. Hij denkt daar met weemoed terug aan zijn drie andere ex-Beatles, die hij zeer nauwkeurig portretteert en hij eindigt zelfs met een omschrijving van zichzelf op muzikaal vlak.
Ik had toen al singles van John Lennon (als Plastic Ono Band) en George Harrison in mijn collectie en met deze van Ringo was het viertal bijna compleet. Voor muziek van Paul McCartney was het wachten tot in 1972, als onderdeel van de groep Wings.
'The Witch Queen Of New Orleans' / 'Chant: 13th Hour' is een knappe single van de Amerikaanse band Redbone uit 1971. De leden van de groep waren deels Native Americans en deels van Mexicaanse afkomst. De broers Pat Vegas en Lolly Vegas richtten de band op in 1969, in Los Angeles.
Op de intro van de b-kant staan gezangen zoals de oorspronkelijke bewoners van de nieuwe wereld ze honderden jaren geleden waarschijnlijk zullen gebracht hebben.
Ze komen nog eenmaal voorbij in deze reeks met een grote hit uit 1973 die niet scoorde in hun thuisland. Maar dat is voor later!
Johnny Rivers (geboren als John Henry Ramistella) is een Amerikaanse muzikant, singer-songwriter en producer, die niet alleen elpees met succes uitbracht maar ook singles.
In 1971 scoorde hij met 'Sea Cruise' / 'Our Lady Of The Well'.
De a-kant is een heel bekend nummer gecomponeerd door Huey "Piano" Smith & His Clowns en Frankie Ford had er in 1959 al een dikke hit mee.
De versie van Johnny Rivers mag er beslist ook zijn. Tingeling gaat de bel bij de intro en vertrokken is hij! Uitstekend om de boogie woogie op te dansen.
De b-kant is dan weer een rustig nummer geschreven door Jackson Browne.
Het jaar 1971 was blijkbaar het jaar van de maxi-singles want ook The Rolling Stones brachten toen een plaatje uit op 45 toeren met drie liedjes: 'Brown Sugar' / 'Bitch' / 'Let It Rock' (Live At Leeds).
En dankzij YouTube kunnen de drie songs hieronder in één ruk beluisterd worden. Een muzikale traktatie van 10 minuten!
Twee songs van Mick Jagger en Keith Richards en één live van Chuck Berry.
De producers van dit kleinood waren Glyn Johns en Jimmy Miller.
Rotation was een Duitse psych/pop-rock band uit Hamburg, actief tussen 1970-1980. De groep bracht verscheidene singles uit en één elpee. De groepsleden waren Frank Turba, Gregor Rottschalk, Joachim Hübner, Uwe Stelzmann.
De single 'Tru-La-La' / 'Rotation II' uit 1971 werd in het Jeugdhuis De Reinaert gebruikt als de bamba (de kusjesdans) werd gespeeld, net als zijn voorganger 'Ra-Ta-Ta' uit 1970.
En ik gebruikte die ook tijdens mijn sporadische opdrachten als amateur deejay, met hetzelfde doel. Ik gaf er tijdens een koopjesactie slechts een paar luttele Belgische Frank aan. De volle prijs zou ik er nooit voor betaald hebben. 😜
De originele versie heb ik niet gevonden op het internet, wel een cover van de Italiaanse groep I Nuovi Angeli.
Gisteren kwam er een maxi-single met drie liedjes langs en vandaag is het een E.P. (Extended Play voor de jongsten onder ons: een single op 45 toeren met maar liefst vier liedjes!).
Zoals ik eerder schreef waren er in het jaar 1971 veel religieus geïnspireerde liedjes.
Les Petits Chanteurs Du Roc De Lessines Avec Michel Aria brachten deze E.P. op de markt: 'Frappez Dans Vos Mains'/'La Prairie'/'Les Joies Et Les Peines'/'Tu Es Meilleur Que Nous'.
Ik erfde het plaatje uit 1971 van iemand, maar ik weet bij God niet meer van wie.
Van dat knapenkoor heb ik op het internet alleen maar kerstliedjes teruggevonden maar geen enkel dat op deze E.P. staat. Ik heb wel het hoesje teruggevonden bij Discogs. Op de achterkant staat het orkest van François Rauber vermeld. En dat deed meteen een belletje bij mij rinkelen: "François Rauber (Neufchâteau, 19 januari 1933 – 14 december 2003) was een Franse pianist, componist, arrangeur en orkestleider die vooral bekend werd door zijn samenwerking met de Belgische chansonnier Jacques Brel.".
Het verschil met de vorige plaat kan niet groter zijn want Wilson Pickett werd in 1971 waarschijnlijk door veel religieuzen als de baarlijke duivel bestempeld. Zijn bijnaam was trouwens "wicked Pickett"! "Wicked" betekent zoveel als slecht, goddeloos, zondig, gemeen, of vals.
Ik kocht zijn single 'Don't Knock My Love - Part 1' / 'Don't Knock My Love - Part 2' niettegenstaande het lied in twee stukken was geknipt, zoals dat toen gebruikelijk was.
Gelukkig heeft iemand op YouTube de twee delen opnieuw aan elkaar gelijmd!
Pickett schreeuwt zich hier de longen uit het lijf! Behalve op 'Part 2' want die is instrumentaal.
'Don't Knock My Love Part 2' van Wilson Pickett doet mij denken aan de lange, uitgesponnen versies van soulnummers in de versie van Rare Earth of The Temptations, uit die periode.
In 1971 bracht de groep Rare Earth deze single uit met korte versies van: 'In Bed' / 'Satisfaction Guaranteed'. De lange versies waren dan meestal te horen op de elpees.
De single is een heruitgave want de A-kant komt uit de elpee 'Get Ready' (1969) en de B-kant uit de elpee 'Ecology' (1970).
Op het hoesje staat THE Rare Earth en dat vond ik heel raar. Ik heb ook een duidelijke voorkeur voor de b-kant.
Volgens mij was dit de beste single uit het jaar 1971.
Onmogelijk hierop te blijven stilzitten. Dit is zo'n plaat waar ik meteen vrolijk van word.
'A Natural Man' / 'You Can't Hold On' was toen zijn groot succes in onze contreien. De Amerikaanse zanger was al sinds 1959 actief in de muziekwereld en hij heeft nog samen met Sam Cooke in een gospelkoor gezongen.
Hij was van alle markten thuis: soul, gospel, blues en jazz!
Pacific Gas & Electric was een Amerikaanse rockgroep. Opgericht in Los Angeles in 1967, met een knipoog naar het energiebedrijf met dezelfde naam. Nadat die firma druk uitoefende en dreigde met een proces veranderde de band hun naam naar PG&E in 1971. De muzikanten gingen uiteen omstreeks 1973.
Iedereen denkt bij het horen van de groepsnaam meteen aan 'Are You Ready?' en toch kocht ik in 1971 de single 'The Time Has Come' / 'Death Row # 172' en daarop stond de volledige groepsnaam. Het is pas in 1973 toen ik hun album 'The Best Of PG&E' kocht dat ik zag dat de groepsnaam was ingekort.
Gilbert O'Sullivan had in 1971 een boerenjaar want zijn platenfirma bracht niet minder dan zes singles uit: 'Underneath The Blanket Go'; 'Matronimony'; 'No Matter How I Try'; 'I Wish I Could Cry'; en 'Susan Van Heusan'.
Ik kocht toen de singles 'Underneath The Blanket Go' en 'We Will' / 'I Didn't Know What To Do' want die liedjes stonden niet op de elpee 'Himself' die al in mijn kast stak. Slim gezien van die platenbonzen!
Ik vind 'We Will' minstens even mooi als 'Nothing Rhymed'!
The Johnny Pearson Orchestra bracht in december 1971 de single 'Sleepy Shores' / 'Old World Charm' uit.
De a-kant werd gebruikt als thema van de TV-serie 'Owen M.D.'.
Het instrumentaal thema had zoveel succes dat het in 1972 ook werd uitgebracht door het orkest Sounds Orchestral o.l.v. dezelfde Johnny Pearson!
De b-kant is het thema uit de gelijknamige TV-serie op de BBC.
De peetvader van de Nederlandse rock bracht in 1959 de single 'Kom van dat dak af', een grote hit in de Lage Landen in 1960.
In 1971 bracht Peter Koelewijn onder de naam Peter en zijn Rockets een maxi-single uit met daarop drie liedjes: 'Kom Van Dat Dak Af' / 'Rock 'N' Roll Groupie' / 'Conny'.
In 1981 en 1989 zou de a-kant nogmaals uitgebracht worden, een live versie en een samenwerking met de rappers Miker-G & D.J. Sven.
De twee andere liedjes zijn te beluisteren, helemaal onderaan!
Don Nix (echte naam William Donald Nix) was een Amerikaanse muzikant, producer en liedjesschrijver.
In 1971 bracht hij de single 'Olena' / 'Going Back To Iuka' uit met een fraai hoesje.
Hij speelde ook in groepen zoals The Alabama State Troupers en The Mar-Keys.
Nadien heb ik niets meer over hem vernomen behalve eind 2024 toen hij het tijdelijke met het eeuwige verwisselde.
Gilbert O'Sullivan heb ik altijd een zalige singer-songwriter gevonden. Toen ik de eerste tonen van 'Nothing Rhymed' hoorde in 1970 was ik meteen verkocht. Het zal moeilijk geweest zijn om een degelijke opvolger te vinden en dat werd het stomende 'Underneath The Blanket Go' gekoppeld met 'Doing The Best I Can'.
Het was een hele stijlbreuk en dus werd die single uit 1971 geen echt grote hit maar ik kocht 'm wel! En een tijdje later de elpee 'Himself'. Alleen van zijn outfit was ik geen fan.
Eind jaren zestig en begin jaren zeventig waren er nogal wat religieus getinte singles in omloop.
Zo was er ook de Canadese groep Ocean die bestond uit schoolkameraden en die de evangelische boodschap wereldwijd uitdroegen.
Hun eerste single uit 1971 was 'Put Your Hand In The Hand' / 'Tear Down The Fences', meteen een schot in de roos.
Osibisa is een Britse Afro-popgroep opgericht in Londen in 1969 door vier uitgeweken Afrikaanse en drie Caribische muzikanten.
Hun debuutsingle uit 1971, 'Music For Gong Gong' / 'Woyaya', blies mij meteen van mijn sokken.
Tony Visconti was de producer en het was ook de intrigerende hoestekening van de single die mijn aandacht trok. Roger Dean was de kunstenaar die hiervoor verantwoordelijk was!
Jaren later zou Art Garfunkel de b-kant coveren. De a-kant is instrumentaal en de b-kant is gezongen. De originele hoes staat hieronder rechts.
'Rain' / 'Mississipi Line' is een single uit 1971 van Mayfair Set, een Belgische groep waar o.a. Jos Vanstiphout en Milan Pavic deel van uitmaakten. De groepsnaam werd vaak verschillend weergegeven: May Fair Set, Mayfair Set, The May Fair Set, The May-Fair Set.
Verder is er niets over de groep geweten maar ze stonden toen wel genoteerd in de BRT Top-30!
De a-kant is een compositie van Johannes (Jan of Hans) Bouwens, beter bekend als George Baker en zijn Selection. De b-kant werd geschreven door Chris Kritzinger, gitarist en singer-songwriter uit Noord-Rhodesië (Zambia). Hij was de leadgitarist bij The Shake Spears, een groep die in de jaren zestig hoofdzakelijk actief was in België.
Van 'Mississipi Line' heb ik helaas geen klank teruggevonden op het internet.
Gilbert Montagné is een blinde Franse zanger die in 1971 een dijk van een hit had met de slow 'The Fool' en op de b-kant 'Hide Away', in vlekkeloos Engels gezongen.
Hij werd in Parijs geboren op 28 december 1951, een maand na mijn geboortedag.
Chantal en ik hebben toen heel vaak op die tegelplakker gedanst!
In tegenstelling tot wat velen denken was dit geen eendagsvlieg want hij zou later in zijn moerstaal zingen en in 1983 zou hij scoren met 'On va s'aimer' en in 1984 met 'Les sunlights des tropiques'.
Mouth & MacNeal was een Nederlands duo, dat bestond uit Sjoukje Smit en Willem Duyn. Opgericht in 1971 door producer Hans van Hemert.
De eerste single 'Hey, You Love' deed niet zo veel in onze contreien maar met de tweede was het meteen bingo! Ze scoorden een wereldhit met 'How Do You Do' / 'Land Of Milk And Honey' want ze wisten hiermee zelfs de Verenigde Staten muzikaal te veroveren.
Graham Nash, voorheen bij The Hollies en Crosby, Stills, Nash (& Young) bracht in 1971 de solosingle 'Chicago' / 'Simple Man' uit.
De a-kant is een protestlied dat gaat over het proces van 8 betogers tegen de oorlog in Vietnam die toen terechtstonden in Chicago. In het refrein zingt hij "We can change the world / Rearrange the World". Verder zingt hij ook "Won't you please come to Chicago just to sing?" en met die zin roept hij Stephen Stills en Neil Young op om te komen zingen in Chicago op een benefietconcert.
De b-kant is een eenvoudig liefdeslied, want hij is maar een eenvoudige man (zo zingt hij zelf).
Als kind zag ik 's morgens altijd vanuit mijn slaapkamer de witte rookpluim uit de locomotieven vliegen. En dat is precies waaraan ik altijd denk bij het horen van 'Locomotive Breath' van Jethro Tull, de Britse rockgroep met als voorman de stugge Ian Anderson, dwarsfluit in de aanslag en op één been staand!
Op de b-kant van die single staat 'Hymn 43' alhoewel het lied in sommige landen op de a-kant staat.
Wat er ook van zij: in 1971 werd 'Locomotive Breath' het meest op de radio gedraaid!
Om het met de woorden van Lambik te zeggen: "Tuut zei de trein en het station vertrok!".
King Curtis (echte naam Curtis Ousley) was een Amerikaanse saxofonist en leider van The Kingpins die een zeer grote invloed heeft uitgeoefend in de muziekgeschiedenis. Hij speelde rhythm & blues, jazz, en rock-'n-roll. Hij is te horen op talloze platen van o.a. The Coasters, Buddy Holly, Sam Cooke, Bobby Lewis, Jimi Hendrix, Eric Clapton, en John Lennon.
In 1967 scoorde hij in de Verenigde Staten een grote hit als King Curtis & The Kingpins met 'Memphis Soul Stew'.
Naar aanleiding van zijn overlijden in augustus 1971 werd die song heruitgebracht op single met op de b-kant 'Teasin'', een samenwerking met Eric Clapton en Delaney Bramlett. Die instrumentale song kwam hier enkele weken al voorbij.
King Curtis werd doodgestoken door drugsverslaafden!
Tegelijk kocht ik toen als eerbetoon de elpee 'Live At Fillmore West', een heuse aanrader!
De volgende single uit 1971 heb ik pas na meer dan 50 jaar op de kop kunnen tikken. 'Mighty Mighty Roly Poly' / 'Nowhere Left To Play' van Mal kon ik eind 2025 terugvinden in de Diestsestraat in Leuven!
Mal is een Welshe zanger, geboren als Paul Bradley Couling, die succes had in Italië, hoofdzakelijk tijdens de jaren zestig en zeventig. In 1989 werd hij Italiaans staatsburger.
De a-kant, een echte meezinger, werd gecomponeerd door Giosy Capuano, Lally Stott, en Mario Capuano. Stott is vooral bekend als auteur van 'Chirpy Chirpy Cheep Cheep' en andere hits van Middle of the Road.
Ondanks zijn hits in Italië en de Duitstalige landen zal dit altijd een eendagsvlieg blijven in de Benelux.
Mardi Gras was een rock-'n-rollgroep uit New York City die verscheidene singles uitbracht die grote hits werden in heel Europa in de periode 1970-71. De kern van de groep bestond uit drie vrienden, Lou Burgio, Bob Azzara, en Flip Cesario, die in andere bands hadden gespeeld, zoals The Royal Teens en Joey & The Twisters, in de vroege jaren zestig.
'Too Busy Thinking 'Bout My Baby' / 'Letter Of Recommendation' was een grote hit in 1971. Via Frankrijk bereikte deze hitsingle de Benelux.
De a-kant is een geweldige cover van een nummer dat Marvin Gaye uitbracht in april 1969.
