Omdat ik 'Flash' zo goed vond kocht ik een tijdje later een andere single van The Duke Of Burlington, een eenmansformatie van de Italiaan Mario Battaini.
'Criss-Cross' / 'I Want You Back' werd in zijn vaderland al uitgebracht in 1970 maar in België, in navolging van Frankrijk, pas in 1971, waarschijnlijk door het succes van 'Flash'.
De a-kant werd gecomponeerd door ene Lumni, een andere schuilnaam van Battaini. De b-kant herkende ik meteen want dat is een hit geweest voor de Jackson 5, geschreven door The Corporation, een verzamelnaam voor Berry Gordy, Deke Richards, Fonce Mizell, en Freddie Perren.
In 1971 had ik het vooral voor instrumentale muziek, in het bijzonder als je er ook kon op dansen.
Mijn volgende single was er een van de John Dummer's Famous Music Band, een Britse folk/rock-band. Bijna iedereen dacht toen dat het Fransen waren want het plaatje uit 1970 kwam in onze contreien terecht in de hitparade dankzij onze zuiderburen.
'Nine By Nine' / 'Move Me, Don't Leave Me' werd in 1971 uitgebracht in Frankrijk want in de rest van de wereld was de b-kant 'Going In The Out'. Beide b-kanten zijn geen instrumentale nummers.
Hopla met de beentjes!
De volgende single uit 1971 is ook een bijzondere.
A-kant: Jeremy Faith And The St Mathews Church Choir And Orchestra – 'Jesus (Chant)' en op de B-kant The St Mathews Church Choir And Orchestra – 'Jesus (Instrumental)'.
Jeremy Faith is de schuilnaam van Helmut Grabher, een Oostenrijkse zanger en het lied werd gecomponeerd door Michel Hamburger, beter bekend onder zijn pseudoniem Michel Berger. Hij was jarenlang getrouwd met de Franse zangeres France Gall.
Met de single 'Jesus' probeerde men een graantje mee te pikken van 'Jesus Christ Superstar', de rockopera met muziek van Andrew Lloyd Webber en tekst van Tim Rice. Cliff Richard zou zijn versie uitbrengen in 1972.
Naar verluidt, en dat verneem ik nu pas via YouTube, zou Véronique Sanson (onder een schuilnaam) op dit gospellied meegezongen hebben met Helmut Grabher.
Afsluiten doe ik vandaag met opnieuw een instrumentale hit van een Britse band.
East Of Eden werd opgericht in Bristol door Dave Arbus, Ron Caines, Geoff Nicholson, en Geoff Britton.
Het viertal scoorde in 1971 in België een eendagsvlieg met de single 'Jig-A-Jig' / 'Marcus Junior'.
Het muziekinstrument dat hier centraal staat is de viool!
Nadien heb ik er nooit nog iets van gehoord maar telkens ik de naam "East Of Eden" zie of hoor moet ik denken aan "beast of Sweden", vraag mij niet waarom.
