Suzi Quatro, geboren als Susan Kay Quatro, is een Amerikaanse bassiste, zangeres en liedjesschrijfster, meestal strak in het lederen pak (of was het latex?) tijdens haar optredens.
In 1973 gonsde het van de glamrock- of glitterrockgeluiden van o.a. The Sweet, Mud, David Bowie, Marc Bolan & T. Rex, en Gary Glitter, toen daar ook nog Suzi Quatro bijkwam.
Haar single 'Can The Can' viel direct in het gehoor en werd geproducet en geschreven door Mike Chapman & Nicky Chinn.
Groot was mijn verbazing toen ik tijdens een kort verlof terug in België de b-kant opzette. Ik vond meteen 'Ain't Ya Somethin' Honey', geproducet door Mickie Most en geschreven door Quatro zelf, minstens even goed als de a-kant!
Redbone was een Amerikaanse rockband opgericht in 1969 in Los Angeles, Californië door de broers Pat Vegas en Lolly Vegas. De naam Redbone is een grappige Cajun term voor een persoon van gemengd ras. De leden van de groep waren een mengeling van Native Americans en muzikanten van Mexicaanse komaf.
De single 'We Were All Wounded At Wounded Knee' / 'Speakeasy' uit 1973 was de derde en laatste single van de groep die in mijn verzameling 45 toeren belandde.
De droevige geschiedenis van de Native Americans (die in mijn jeugd verkeerdelijk indianen werden genoemd) kende ik al sinds ik de film 'Soldier Blue' had gezien want op school werden dergelijke wantoestanden uit de geschiedenis doodgezwegen!
Het Bloedbad van Wounded Knee (Engels: Wounded Knee Massacre) is een bloedbad onder de oorspronkelijke, inheemse bevolking van Amerika aangericht door de Amerikaanse cavalerie op 29 december 1890, in het plaatsje Wounded Knee in South Dakota.
Kant A was in de Verenigde Staten geen succes maar wel in West-Europa omdat de meeste Amerikaanse radiostations een ban over het lied hadden uitgesproken. De waarheid kwetst ...
Als klap op de vuurpijl nam Redbone in Brussel de tram om hun nieuwste single te promoten! Op het einde van de videoclip zie je een meisje een sigaret roken. Ik heb nooit geweten dat er op de tram gerookt mocht worden!
The Rolling Stones brachten zowaar een ballade uit die meteen naar de hoogste regionen van de meeste hitlijsten opklom. Jimmy Miller producete de single 'Angie' / 'Silver Train' die in 1973 werd uitgebracht.
Al heel snel werd gespeculeerd wie Angie was. Ging het lied over David Bowie's eerste vrouw Angela, Keith Richards' pasgeboren dochtertje Dandelion Angela, de actrice Angie Dickinson, of andere meisjes/vrouwen? Volgens Richards was de inspiratiebron zijn dochtertje, later herriep hij die bewering en zei hij dat de naam willekeurig was gekozen. Volgens Jagger legde hij extra sentiment in zijn stem omwille van zijn breuk met Marianne Faithfull. Wie zal het zeggen?
Nicky Hopkins speelde piano op de elpeeversie en Nicky Harrison arrangeerde de violen.
Demis Roussos (echte naam Αρτέμιος Ρούσσος (Artemios Ventouris-Roussos), was een Griekse zanger die in Alexandrië, Egypte werd geboren. Hij was eind jaren zestig zanger/bassist bij de progressieve rockgroep Aphrodite's Child waarin ook toetsenist Vangelis zat.
Begin jaren zeventig koos Demis Roussos voor een solocarrière en in 1971 had hij meteen prijs met 'We Shall Dance' en 'My Reason (Ma Musique)' (1972).
Toen ik de lange, hete zomer van 1973 in West-Duitsland doorbracht was Roussos niet uit de ether weg te slaan met 'Forever And Ever'. Op de b-kant staat 'Velvet Mornings'.
Ik kocht de single toen in het bijzonder voor mijn moeder zaliger en het lied doet mij altijd aan haar terugdenken maar ook aan mijn legerdienst.
