Het originele recept voor Vlaamse hutsepot bevat ook varkensoren en -poten.
Reken hiervoor 2 euro extra.
Ingrediënten
-0.5 kg soepvlees, ontbeend en in stukjes gesneden, been houden voor in de bouillon
-150 gr spek, in blokjes
-4 wortelen, geschild en in schijfjes gesneden
-4 raapjes, geschild en in blokjes gesneden
-4 stengels selder, in schijfjes
-1 preiwit, in schijfjes
-2 ajuinen, fijngehakt
-0.5 kg spruitjes
-4 aardappelen, in blokjes
-peper en zout
-1 laurierblad-
-takje tijm
-50 gr boter
-1.5 l water
Bereiding
-Smelt de boter in een hoge kookpan en stoof kort de ajuinen.
-Leg het soepvlees + been op de ajuin en overgiet met 1.5 l water + zout + flink veel peper + laurierblad + takje tijm.
-Breng aan de kook, zet het vuur zachter en laat 1u30 koken (in de snelkookpan 40 min).
-Schep af en toe het schuim af.
-Doe de groenten (behalve de aardappelen) bij de vleesbouillon en laat nog 60 min verder koken (in de snelkookpan 15 min.).
-Doe de aardappelen en de spekblokjes bij de hutsepot en laat nog 20 min koken (in de snelkookpan 7 minuten).
Serveertip
Dien de Vlaamse hutsepot op met grof boerenbrood besmeerd met mosterd.
Bij ons was het vandaag een variatie op dit recept. Wij gebruiken beduidend minder vetstof. Er was een volledige groene kool in verwerkt. De wortelen, aardappelen, raapjes, selder, prei en ajuinen ontbraken niet. De hutsepot bevatte spek, een half varkensboutje, een varkenspoot in twee gehakt maar geen oren, wel een staartje. Het volkorenbrood was optie evenals de mosterd. Hutsepot bij zo'n vriesweer als we nu hebben, smaakt altijd. Meestal wordt de hutsepot de avond voordien klaargemaakt en is voor twee dagen. De tweede dag wordt er een braadworst of een gebakken spiering bij geserveerd. Weet echter dat je naar believen kunt variëren in groente en in vlees. Je kan er ook een schapenhutsepot van maken. Het is een tipisch Vlaams wintergerecht.
Maandelijkse tellingen Tussen 1 oktober 2011 en 31 maart 2012 verzamelt Natuurpunt je maandelijkse tellingen. Op 4 en 5 februari 2012 zijn het Nationale Vogelteldagen! Voer je resultaten hier in.
Tweet mee over Vogels Voeren en Beloeren 2012: gebruik #VVB2012!
Vogels Voeren en Beloeren 2012
Doe mee en tel op 4&5 februari de vogels in je tuin!
Vorige winter verjoeg de vink de huismus voor de eerste keer in 11 winters van de eerste plaats als talrijkste vogel op de voederplaatsen! Wat wordt het dit jaar? Jij kan ons helpen met die vraag te beantwoorden!
Het telformulier voor het nationaal telweekend op 4 en 5 februari 2012 vind je HIER. Belangrijk: voor het telweekend hoef je NIET te registeren (wel voor de maandelijkse), als je het formulier hebt ingevuld onderaan gewoon op "stuur mijn waarnemingen door" drukken. Alvast bedankt!
Verder op deze pagina vind je de link naar de fotopagina's van de talrijke en minder talrijke tuinvogels, veel kijkplezier!
Alle tellingen zijn belangrijk, ook als je minder vogels hebt waargenomen. Voer dus alstublieft je gegevens in via de website of als er zich een probleem voordoet kan je dit word.doc gebruiken en mailen naar wim.vandenbossche@natuurpunt.be
Doorblader de brochure Vogels Voeren en Beloeren 2012 online! Klik op het magazine voor een grote versie | Download pdf
Tuinvogels tellen
Iedereen kan tuinvogels tellen! Je hoeft echt geen expert te zijn! Doe mee op 4 en 5 februari 2012 met de nationale tuinvogeltelling of tel maandelijks in de periode 1 oktober 2011 tot 31 maart 2012.
Om de vogels te tellen die zich in jouw tuin tegoed komen doen aan noten en zaden moet je ze natuurlijk kunnen herkennen. Eens je de vogels herkent, tel je het maximum aantal per soort dat komt eten. In een tuin komen zeker 5 tot 15 soorten vogels naar de voederplaats!
Heb je graag een fotografisch geheugensteuntje bestel dan de gratis folder met een mailtje naar wim.vandenbossche@natuurpunt.be met vermelding van je thuisadres (voor scholen, verenigingen, … zijn tientallen exemplaren beschikbaar).
Tuinvogels voederen
Het is erg leuk om te kijken naar je tuinvogels en meetellen is eenvoudig. Je maakt een voederplaats op een veilige plaats en geeft gemengd voer, vetbol en wat extra’s.
2011: De voorbije koude en sneeuwrijke winter heeft heel wat tuinvogels naar de tuinen gelokt. We ontvingen in winter 2010-2011 6317 bruikbare formulieren voor 't telweekend en er werd in 419 tuinen geteld voor de maandelijkse tellingen, waarvoor hartelijk dank ! Het meest spectaculaire resultaat is dat de vink de huismus van de eerste plaats als talrijkste vogel op de voederplaatsen heeft verjaagd! De eerste keer in 11 jaar tuinvogeltellingen dat dit op nationaal vlak gebeurt ! Er werden gemiddeld evenveel vogels geteld dan in het telweekend van 2006 en vink, keep en houtduif braken records! Lees hier meer. Of download het rapport hier.
Een paar bij het begin van februari. De ene is klaar en duidelijk maar hoe moet de andere opgevat worden?
-De eerste: Blaast Blasius op zijn tijd, dan zijn we vlug de winter kwijt. Met blazen bedoelen we hier hevige wind tot storm.
Duidelijker kan het niet zijn voor dit jaar. Blasius zijn blazer staat been vervroren.
Wil dat zeggen dat we de winter niet vlug kwijt zullen zijn? Volgens mij niet. Het is natuurlijk mogelijk maar het kan ook dat het gewoon er op wijst dat, het nog wel een periode stevig kan vriezen, al dan niet onder gedekt door een laag sneeuw.
Vorig jaar stormde het daags na Blasius en we hadden een vroeg en zacht voorjaar. Ik volg het resultaat van die spreuk reeds ettelijke jaren. Ik kan zeggen dat ze grotendeels klopt.Een percentage kan ik er niet op plakken.
-De tweede : Lichtmis helderen klaar, dan krijgen we twee winters op één jaar.
Hier heb ik twee mogelijke interpretaties voor:
-1. Januari was een heel zachte winter en februari wondt de twee winter, een harde.
-2. Januari, februari en misschien nog een deel van maart erbij, is onze eerste winter. Later op het jaar2012 wordt oktober tot december dan mogelijk onze tweede winter.
Mijn voorkeur gaat naar de eerste interpretatie.
Deze koude is goed voor de tuin en ook voor onze gezondheid. Een stevige wandeling, goed ingeduffeld en er dus naar gekleed laat je echt voelen dat je leeft.
Naderhand, eens terug binnen, geniet je dan dubbel en dik van de knusse warmte.
Het Zegekruid (Nicandra physalodes) is een eenjarige, 1-1,2 m hoge plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae). Het is de enige soort uit het geslacht Nicandra. Synoniemen zijn : Atropa physalodes, Nicandra physaloides, Pentagonia physalodes en Physalodes physalodes.
In het Engels wordt de plant ook wel 'Apple of Peru' of 'shoo-fly' genoemd.
zijn lichtblauw tot paars, aan de voet wit en 3-4 cm groot. Na de bloei in de periode van juni tot september ontstaat er evenals bij de echte lampionplant een lampion van kelkbladen met daarin een vrucht: een 15 mm grote bruine bes. De individuele bloemen bloeien meestal slechts een enkele dag, maar de plant brengt daar wel een forse serie van voort.
De bladeren zijn groot, tot 30 cm lang, eirond tot langwerpig, en golvend getand.
De kogeldistel kennen we allemaal wel als een stekelige plant met een innemend aparte blauwe bloei met een paarse weerschijn. Wat we misschien niet wisten is dat ze goed zijn tegen aaltjes. Door afscheiding van stoffen via de wortels weren ze aaltjes uit de moestuin.
Kogeldistel (Echinops ritro ) komt zelden hoger dan 60 cm. Kogeldistel heeft opgaande, stevige, vertakte en grijze stengels. De Bladeren zijn tot 20 cm lang en elliptisch in omtrek, 2 - 3 veerspletig met stekelig getande slippen, stijf, bovenaan kaal en groen, onderaan grijsviltig, gelijken op deze van de distel. Bloemen zeer klein en dicht gegroepeerd in eindstandige, 3,5 - 4,5 cm brede, kogelronde (vandaar Ned. naam), blauwe, enigszins stekelige hoofdjes. Standplaats
Kogeldistel vraagt een plaats in de volle zon en een vrij droge, niet te voedzame, kalkhoudende bodem. Voldoet nog op zeer arme (zand-) gronden. Gaat ten onder op natte gronden. In najaar stengels tot op de grond afknippen. Wordt vermeerderd door zaaien, scheuren en wortelstek.
Zo zijn het dus evenals de afrikaantjes (Tagetes) zeer goede bodemverbeteraars. Ze hebben één ding tegen en dat is hun omvang.Ze zullen ook, in tegenstelling tot de Tagetes, door hun omvang de grond meer uitzuigen.Ze trekken ook veel
insecten aan..
Dan huldig je de stelling: als het insect op de bloem zit, dan laat het mijn groente met rust of dan verjaagt het de schadelijken.
Wortels en uien worden van oudsher in elkaars buurt geteeld. Door de geur van de wortels zou de uienvlieg wegblijven. Dit is echter nooit aangetoond. Wel is het zeker dat de geur van de uien maakt dat de wortelvlieg op afstand blijft. Om dit effect te bereiken moeten overigens wel ongeveer 4 x zoveel uien als wortels geteeld worden! Bovendien duurt de werking tegen wortelvlieg maar zo lang als de uien in hun groeiperiode zijn.
-Afrikaantjes zijn bevorderlijk voor een gezond bodemleven: door afscheiding van stoffen via de wortels weren ze aaltjes uit de moestuin.
-Ook van de kogeldistel (Helenium en Echinops) is deze werking tegen aaltjes aangetoond.
-Zegekruid (Nicandra physalodes), een wat minder bekende eenjarige plant, is ook zo’n nuttige plant die ingezet kan worden tegen witte vlieg. Zaai deze daarom bijvoorbeeld tussen de boerenkool. -Oost-Indische kers kan goed werken als vangplant voor verschillende insecten. Wortelvlieg, witte vlieg, klein koolwitje en bladluis zoeken deze plant op en blijven daardoor van de groente af.
De inleidende tekst op die site verwijst in feite naar de ‘permacultuur’. Kijken we in de natuur, dan vinden we daar geen monoculturen. Allerlei planten staan er kriskras door elkaar en dat is totaal geen probleem, sterker nog, ze gedijen prima in elkaars gezelschap. Voor ‘permacultuur’ is dat kris kras door mekaar. Voor de combinatieteelt is dat in rijen naast elkaar.
Voor het zondagsrecept van deze week koos ik voor: KONIJN MET WITLOOF, AMANDELSAUS EN TORSI, uit de Belgische keuken
en pasta naar keuze
Ingrediënten Voor 2 à 3 personen. 200 g Torsi van SOUBRY -2 konijnfilets -2 witloofstronkjes -1/2 l kant-en-klaar kalfsfond -100 g boter -2 dl verse room -50 g amandelpoeder -peper, zout, muskaatnoot
Bereiding -Snipper het gewassen witloof fijn en stoof het gaar in de boter met peper, zout en muskaatnoot.
-Bak de konijnfilets aan beide kanten 3 minuten in de hete boter, kruid met peper en zout.
-Laat intussen de kalfsfond voor tweederde inkoken met amandelpoeder en voeg de room toe.
-Laat op hoog vuur indikken en kruid met peper en zout.
-Kook intussen de pasta zoals aangegeven op de verpakking.
-Schep de pasta in het midden van het bord, schik daarop wat witloof en het in plakjes gesneden vlees.
Naamvariatie bij rucola Er bestaan verschillende benamingen voor een en dezelfde groente:
Eruca sativa
Rucola
Notenbladsla
Notensla
Raketsla
Mosterdkruid
Al deze benamingen verwijzen naar de wilde ‘slasoort’ met dunne getande blaadjes. De groente heeft een heel aparte smaak met zowel een pikante toets van radijs als een notensmaak. Je kan rucola vers eten – doorgaans in combinatie met een slaatje – of kort koken.
Herkomst van rucola Het woord rucola mag dan wel afkomstig zijn van het Italiaans, de plant zelf is dat niet helemaal. Wel wordt rucola al vanaf de Middeleeuwen rond de Middellandse Zee geteeld. De habitat van rucola is veel uitgebreider: ruwweg het noordelijk halfrond en Zuid-Amerika.
Rucola als koolsoort Rucola is eigenlijk een koolsoort waarvan je de jonge blaadjes eet. Eruca sativa behoort tot het geslacht Eruca dat op zijn beurt bij de Brassicaceae of de kruisbloemigen ingedeeld wordt.
Als ik rucolazaad koop, kijk ik altijd op de afbeelding van het zaadzakje want er is heel veel verschil in de soorten. Enkel de afbeelding geeft uitsluitsel. De minder getande soorten smaken voor mij het best.
Ja ik was zaterdag bij de 16 aanwezigen van de demonstratie. Het was interessant van bij het begin maar ging vroeger terug naar huis om persoonlijke redenen.
Het fotomateriaal dat ik meebracht is van eerder mindere kwaliteit. Tegen licht fotograferen is altijd moeilijk maar mijn blits werkte niet. We zullen het moeten stellen met de foto’s die ik heb.
Eerst kregen we theorie te verwerken over hoe je kan beginnen met het telen van druiven. Alles heel klaar en duidelijk uitgelegd.
Vóór de snoei staan er nog veel verdroogde druiven. Dit zijn echte krenten.
Op deze foto kan je het verschil zien vóór en na de snoei. De oude scheuten worden met krent en al afgeknipt op een heel kort stompje. We kregen dan ook nog wat uitleg over de zomersnoei. Toch is het heel moeilijk je daar een goed beeld van te vormen. Zomersnoei moet je uitgelegd krijgen in de zomer op echte en scheuten. Tenslotte ging het over krenten. Dit wil zeggen, het uitdunnen van de trossen in het voorjaar. In theorie moet je 70% van de bolletjes wegsnijden zo evenwichtig mogelijk verdeeld over de tros.
-Schep de vis bij de groenten, voeg de visbouillon toe en laat afgedekt enkele minuten sudderen.
Werk af:
-Haal de vis voorzichtig uit de pan,
-breng de groenten eventueel verder op smaak met visbouillon.
-Schep de groenten in een warm bord, leg de vis erop en werk af met de saus, grof zeezout en mosterd.
Je kan dit gerecht opdienen met aardappelpuree of gestoomde aardappelen en serveer ook een droge witte wijn bij.
Probeer het maar eens, dit stoofpotje van bot met kool en spek. Het zal alvast ook smaken op een zondag. Vooral jouw wijnkeuze moet de maaltijd iets extra’s meegeven.
Zaterdag 21 januari van 14 h tot 16 h Snoeidemonstratie van druiven bij snoeier Daniël Verdievel zelf, Kievitstraat 9, 8490 Jabbeke.
Te bereiken rechtover de kerk, de Caverstraat ( naast bakkerij Ryckeboer ) volgen en de eerste straat rechts is de Kievitstraat. Vanuit de Weststraat, eveneens de Caverstraat nemen en de derde straat links is de Kievitstraat ( zie VELT pijlen )
In de vorstperiode zitten lag het tuinwerk stil. Bij de dooi kon ik ook niet in de tuin.
Ik was gisteren bij vrienden en daar was moeder de vrouw naarstig confituur aan het maken.
Zo volop in de winter confituur maken , dat is toch veel duurder dan in de zomer.
Zo merkte ik op.Nee hoor, kreeg ik als antwoord. Fruit kan je bewaren in de diepvries en in de winter heb ik veel meer tijd.
Op mijn vraag welke confituur ze klaar maaktemocht ik eventjes proeven . De Pompoenconfituur met appelen en gember en de pompoenconfituur met rabarber en gember zijn, een heerlijke combinatie.
Ik moet zeggen dat het was om je lippen af te likken. Als je de rabarberstelen bewaart in de diepvries dan hoef je ze enkel te ontdooien voor je ze gebruikt..
Bij ons in de diepvries zit er ook een vak vol met jeneverbessen frambozen, aalbessen en noem maar op. Als de confituur gemaakt is van vers of van ingevroren fruit, je smaakt uiteindelijk geen verschil. Confituur van pompoenen met andere vruchten en vooral met gember, was nieuw voor mij. Dit is een echte winterconfituur en we weten allemaal dat gember opwarmt. Bij het zoeken naar gemberconfituur vond ik ze nooit zuiver maar wel
Omdat ik ook de perenboom wil vellen heb ik hulp ingeroepen.
Door een ernstig werkongeval, kan ik geen beroep meer doen op mijn oudste broer. Hij zou dit klusje in minder dan een uur hebben geklaard. Mijn jongste broer en ik zullen het boompje ook wel klein krijgen maar met heel wat meer moeite en gepruts.
Eerst hebben we samen de klus rond de vijvers afgewerkt.
Dan was ik uitgeteld en is mijn broer begonnen de perenboom wat minder omvangrijk te maken.
Dit is wat er over blijft voor een latere datum. Jullie zijn natuurlijk nieuwsgierig naar de redenen waarom deze mooi en gezond uitziende boom moet verdwijnen. De hoofdreden zijn de vruchten. Je kan de peren niet bewaren. Ze zijn heel kort sappig en worden dan melig. Het zijn ook geen inlegperen. Dit was voor Colette voldoende om mij te vragen, die boom te vellen. Er komt een andere boom in de plaats.
Mijn eerste snoeidag viel zwaar. Niet meer gewoon om veel te werken. Ik moet terug in vorm geraken. De fijnere takken worden geknipt.
De dikkere worden afgezaagd.
Alle takken worden direct op bussellengte geknipt.
Ik verzamel normaal gezien het snoeihout op gelijke hoopjes. Maar gisteren is het gestopt na één enkel hoopje van zo ongeveer de hoeveelheid van een bussel. Een mens buiten conditie is ook vlug buiten adem.
Ik heb er twee keer een half uur over gedaan om één bussel te vergaren en te binden.
Dan heb ik de afsluiting van de vijver geopend.
De bussel plaatste ik in de hoek van de vijver. Dit is voldoende om de vissen zuurstof te geven als de vijver volledig dicht vriest.
De sneeuwklokjes staan reeds van in december in bloei. Plus al de andere bloemen die buiten hun bloeitijd, misleid zijn door de te hoge temperaturen voor de tijd van het jaar.
Dat je in de winter het gras een kalkbeurt geeft, is normaal.
Nog nooit was de vijver op dit tijdstip van het jaar zo troebel. Het is de eerste keer dat ik er zeewier korrelkalk in werp. Als ze er juist ingeworpen zijn zie je ze liggen op de lage bodem van de rand.
Eens die korrels beginnen op te lossen wordt de vijver melkachtig troebel. Na enkele dagen is dat weggetrokken en zou het water helder moeten zijn.
Wehaalden onze kleindochter. Het is kerstverlof en zoals ieder verlof als onze kinderen moeten werken, krijgen we een kleinkind op bezoek. Dit keer is het dus de kleindochter.Gelukkig heeft ze ’s morgens meer nood aan oma dan aan opa en kan ik het relatief rustig houden.
Ik de loop van de dag verandert dat al vlug. Mijn voornaamste bezigheid is dan met de kleine eieren roven bij de kippen, of op zijn minst drie keer gaan kijken of er reeds een ei is tot ze er eentje naar oma kan brengen. Toen ze hier de vorige keer waren was haar broer voor geweest. Ze bleef maar zagen en zagen tot mijn dochter een gekookt ei in haar zak meenam en haar, mits een paar handigheidjes, zo kon paaien. Toen ze aan de glazen keukendeur kwam, klopte ze met het ei op de ruit, terwijl ze riep ...oma, voor jouw. Het leek er op alsof ze door had dat haar ma haar had gefopt. Voordien had ze nog nooit met een vers ei op de ruit getikt.Het gekookte ei kon zo gepeld worden.
Ik kreeg een rechtzetting van de beheerde van deze blog. Eerst stuurde hij mij een mail over het onderwerp.Daarin had hij het over de ‘aardappelbovist’.Ik ben altijd vlug om nadere informatie te verzamelen en ging aanstond op zoek. Wat ik niet had opgemerkt, was dat hij een bijdrage plaatste waarin het ging over de reuzebovist. De tweede mail, om de zaak helemaal uit te klaren luidt als volgt: Op de site had ik het over de REUZENBOVIST. In mijn eerste mail dacht ik spontaan aan ‘de aardappelbovist’ maar deze is het dus niet! Op de site staat het wel juist. Het gaat dus niet om de aardappelbovist maar wel degelijk om de Reuzebovist.
Op de site: http://www.liliancam.net/weblog/2006/09/19/paddenstoelen-recept/vond ik het onderstaande:
Paddenstoelen in de pan en kokkerellen maar… door FEMKE STERKEN
19 SEPTEMBER 2006 – APELDOORN – Maar weinig mensen weten dat er op de wereld meer dan 100.000 soorten paddenstoelen groeien. Daarvan zijn er rond de 3500 in Nederland te vinden. Een kleine vijftig soorten kunnen gegeten worden. De ‘reuzenbovist’ is bijvoorbeeld erg lekker als hij gebakken wordt met een beetje knoflook.Ook kan deze paddenstoel met een jasje van beslag in de frituurpan.
Eekhoorntjesbrood is natuurlijk bekend uit de Italiaanse keuken (porcini).
Voor wie graag met paddenstoelen kokkerelt, is hier een heerlijk Stentor-recept: -Kook wat verse pasta. -Bak kastanjechampignons, oesterzwammen en gewone champignons in olijfolie. -voeg nog toe: drie tenen knoflook en een gedroogd pepertje. -Gooi er na een minuut of zeven een bekertje room bij en laat een tijdje sudderen.
-Serveer de pasta met daar overheen de paddenstoelensaus en versnipper er wat peterselie over. -Glaasje witte wijn erbij en smullen maar. Eet smakelijk!
De paddenstoelen natuurlijk wel in de supermarkt kopen en niet zelf plukken! Dat is wel zo veilig.
Als je de foto ziet van die sponsachtige ‘reuzenbovist’ dan kan je toch moeilijk geloven dat deze eetbaar is en bovendien lekker met knoflook. Ik denk dat we beroep zullen moeten doen op een echte zwammenspecialist. De aardappelbovist daarentegen is giftig.
-Vraag in de winkel of men de oesters voor je wil openen (Of doe het zelf; zie kooktip onderaan). -Maal de ijsblokjes fijn in de keukenrobot. (of wikkel ze in een propere theedoek en sla ze plat met een hamer). -Doe het gemalen ijs in een diep bord en schik er de oesters bovenop. -Meng het tomatensap met de wodka, de ‘Worchester’ saus en enkele druppels tabasco. -Vul elke oester met dit mengsel en kruid bij met wat peper. -Schik de selder en de blokjes tomaat op de oesters. -Onmiddellijk serveren.
Voor niet liefhebbers van rauwe oesters, zoals ik er een ben, geef ik het recept van mijn vrouwtje mee. Als de oesters geopend zijn:
-strooi op elke oester een beetje geraspte Parmezaanse kaas.
-besproei ook even met wat vers citroensap.
-plaats eventjes in een voorverwarmde oven op +/- 250°
-dien op
Voor mij is dat voldoende om het tot een feestelijke lekkernij te maken.
Rauw lust ik ze aan geen kanten.
Laat je niet tegenhouden door het feit dat nieuwjaar dag voorbij is.
Vergiftigd wil meestal zeggen zeggen dat het niet dodelijk is bij consumptie maar wel bijvoorbeeld braakneigingen kan opwekken of koortsaanvallen teweegbrengen. Een vergiftiging is het ziek worden en/of pijn krijgen als gevolg van het eten, drinken, inademen, op de huid of in de ogen krijgen van (te veel van) een schadelijke stof.
Het verwonderd mij wel dat ik op Google afbeeldingen geen enkele afbeelding vind die deze benaderd die ik nam in de tuin van mijn vrienden.
Volgens mij gaat het over de reuzenbovist. In een jong stadium lijken ze op grote voetballen. Ze liggen soms los in het gras! Op 'oudere' leeftijd lijken ze op een bruine spons. Ze zijn vederlicht en met een beetje wind verplaatsen ze zich! Groetjes Paul en prettige feestdagen!
Ik werd bij vrienden binnengeroepen...het was voor de tuin! Je zal het maar voorhebben. Er liggen in hun tuin twee mysterieuze bruine bollen van verschillende afmetingen. En het zijn dan nog bollen die zich verplaatsen ook!
Ik had zoals bijna altijd mijn fotoapparaatje op zak zodat ik niet terug moest om ze op beeld te brengen.
Ze hebben dus en jute kleur en ze verplaatsen zich. Deze hier heeft +/- een doormeter van 25cm.
De tweede is veel groter en ik schat hem op een 35 à 40 cm diameter. Ze zijn niet verbonden met de grond. De verplaatsing wordt vast gesteld maar is nog nooit geobserveerd. Niemand durft ze aan te raken! Zijn ze giftig? Kunnen ze, met een weliswaar zachte knal in je gezicht ontploffen? Mag je er wel aankomen?
Vragen in overvloed maar geen enkel antwoord.
Wie kan er aan dit mysterie een naam en een verklaring geven. stuur jouw antwoord naar dalae@ pandora.be Dank bij voorbaat.
Aan alle dames schenk ik nu deze kleurrijke digitale veldbloemetjes vergezeld van de wens dat jullie in 2012 regelmatig eens een echt fris ruikertje zouden mogen ontvangen.
Eens de bessen verplant volgt het begin van de afwerking.
Het eerste wat ik doe is het opzij harken van de houtsnippers die tussen de bessenstruiken lagen. Er is heel wat aarde in vermengd geraakt. Dat zal alleen maar de vertering bevorderen. Dan heb ik de grond geëffend.
De mest die op het nieuwe plantvak van de bessenstruiken verspreid lag wordt tegen de struiken gestapeld.
De delfkoord wordt gespannen om de limieten van het grasvak te bepalen en er wordt afgeboord.
Met de stevige kapper wordt de boord losgemaakt. Zo probeer ik elke dag minstens een half uurtje verder te werken tot de klus is geklaard.
Ik voel me voldoende hersteld om er terug in te vliegen.
Maar moeder de vrouw maant mij voortdurend aan om het maar wat kalmer aan te doen.
Mijn antwoord is dan altijd…meisje toch, dat zal wel zich zelf verbieden.
Mijn werkritme kan ik moeilijk aanpassen, dat moet vanzelf komen. De werkduur, daar kan ik wel aan sleutelen. De raad van de dokter is altijd toepasselijk. Manneke, goed luisteren naar de taal van jouw lichaam hé! Zo ben ik herbegonnen met mijn gewone werk.
Struik na struik wordt uit gedolven.
Ze worden zorgvuldig teruggeplant.
Eén na één werden ze eerst bij gesnoeid.
Het gaat vlug en duurt niet zo lang vooraleer ze allemaal gerooid zijn.
Als ze alle vier terug in de grond zitten en een beetje aangegoten, neem ik een uurtje rust.
Na de pauze, met een goeie kop verse warme groentesoep, giet ik pas geplante struiken nogmaals aan.
Dan rest er mij enkel nog het opruimen van de stekeltakken die ik in een plastiekzak samen duw. Die zak gaat mee naar het containerpark waar hij gedumpt wordt bij het brandbaar materiaal.
Naar aanleiding van de aanschaf en de lectuur in boekje 'HET TUINBASISBOEK' en meer bepaald waar het gaat over de wensen lijst stelde ik concreet de vraag: Wat wil ik veranderen in de tuin en waarom?
Toen we vorige zomer een familiebijeenkomst hadden en een werpspel speelden werden we gehinderd door gebrek aan oppervlak en kwamen de werpblokken steeds maar weer in de kruisbessen terecht.
Het speelveld was enkele meters te kort.
Door het verplanten van de kruisbessen los ik het stekelprobleem op maar ook dat van de lengte van het speelveldje.
Naast de speelruimte ligt een stukje bemeste grond waar ik pompoenen op teelde. Daar wil ik de kruisbessen overbrengen.
De enige voorbereiding die ik moet doen is uitmeten of er voldoende ruimte is. Ik stel reeds vlug vast dat ze zelfs een heel klein beetje verder uiteen zullen staan.
Het verplanten zou een eenvoudig werk zijn moest het in snoeien er niet bijkomen. Kruisbessen zijn nu eenmaal geen katjes om zonder handschoenen aan te pakken.
Het gras inplanten waar de bessen stonden, zal toch meer werk vragen. Wel heb ik ruim de tijd om deze klus te klaren.
Ik kies voor inplanten omdat we dan het veld direct kunnen gebruiken. Als ik nieuw gras inzaai, is dit stuk veld het hele nieuwe jaar onbruikbaar.
Er is nog heel veel groen in de wintertuin maar ook verwachte en niet verwachte andere kleuren.
Bij vrienden vond ik deze rij bomen als een hoogtepunt van kleur. De naam ben ik vergeten omdat ik die niet noteerde. Maar velen onder jullie, bezoekers van deze blog, zullen die naam wel kennen. Dit is speciaal aangeplant voor de kleur in de winter. Al naar gelang de hardheid en gestrengheid van de komende winter zullen de vogels, vroeg of laat, die bomen kaal eten. Ondertussen is deze vlammende aanwezigheid een weelde voor het oog.
En hier is er dan in mijn tuin een kleur aanwezig die je er helemaal niet verwacht. In de kruidenhoek staat een hyacint te bloeien tussen het min of meer aangetaste groen van de vergeet me nietjes.
In de vijver zorgen de vissen voor kleur want met de relatief warme temperatuur zwemmen ze overdag nog regelmatig aan het oppervlak.
Ik ben bij De Slegte voor een habbekrats, op een relatief klein formaat boekje gestoten met als titel:
HET TUINBASISBOEK.Voor een snelle en mooie tuin.
Het is geschreven door Loes Langendijk en Thea Seinen en bevat geen beelddocumentatie.Toch komt het sierlijk en kleurig over want gedrukt in kleur op veelkleurig papier en versiert met grafische elementen..
Ik heb het grondig doorbladerd en er heel veel nuttige informatie in gevonden.
Bv. Op p 126 staat onder de titel GOED OM WETEN / WHAT’S IN A NAME
We geven zoveel mogelijk Nederlandse namen.
Ook zoveel mogelijk de wetenschappelijk naam in Latijn of Grieks die internationaal bekend zijn en dus gemakkelijker op te zoeken.
Toets de naam in op www.google.com en wil je weten hoe hij eruit ziet, klik op afbeelding en 9 op 10 heb je de informatie
Dan volgt er op de tweede helft van de pagina:Hoe de wetenschappelijke naam is samen gesteld en als vb. geven zede buxus sempervirens ‘rotundifolia’/
groenblijvende buxus met rond blad.
De auteurs gaan dus degelijk tot in de detail.
Het boekje bevalt mij. Voor de beeldvorming volg ik hun raad op en ik heb inderdaad de voor mij nodige gegevens. Ik vind het een goede koop en het zal me zeker nuttig zijn want, hou je vast…Ik heb besloten om nog maar eens mijn tuin aan te passen.
Er bestaat ook nog een ander boek Libelle Basistuinboek De tuin van maand tot maand uitgegeven bij Lannoo, geschreven door twee andere vrouwen:
Help er zit een mol in de tuin! Ontelbare keren heb ik dat gehoord. Natuurlijk komt dan altijd de vraag voorafgegaan door een flaterende inleiding: Jij die zoveel weet...wat kan ik doen om die kwijt te geraken? Ik ken meerdere middeltjes maar om die gemakkelijk te kunnen formuleren ben ik op zoek gegaan naar een site die verschillende vriendelijke verjaagmethodes op een rijtje plaatst. Ik ben terecht gekomen bij: http://www.neerlandstuin.nl/ziekplagen/mol.html daar staat veel meer dan het hier onderstaande lijstje. Toch was het enkel dat wat mij interesseerde.
Als je zoveel verschillende methodes aangereikt krijgt dan mag je bij jezelf reeds de vraag stellen; Hoe efficiënt zijn die dan allemaal?
Een mol vriendelijk verjagen: - Graaf een fles in de mollengang. De open fles brengt een fluittoon voort. - Laat de gangen vollopen met water; zet de tuinslang de hele dag erop. - Strooi visafval in de mollengang. - Strooi uiensnippers. - Leg mottenballen in de gangen. - Mollen houden niet van hoge tonen. Koop een ‘mollen verdrijfapparaat’. - Plant keizerskronen (Fritillaria imperialis). - Graaf 'dubbeltjesgaas' in rondom je tuin. - Trap elke dag de gang(en) dicht. - Steek zoveel mogelijk stokken in de gangen. - Drum de hele dag op een ijzeren staaf, die in de mollengang is geslagen. Persoonlijk heb ik er nog maar één van geprobeerd met succes. Toen de visboer
nog leefde draaide ik verse viskoppen in de gang en dat hielp een week of zo maar dan was hij terug. Een tweede methode Trap elke dag de gang(en) dicht! kan je enkel toepassen als het gaat om een mol in de groentebedden, die ze bij ons een bovenloper noemen. Gaat het om een hopen steker dan heb ik succes, niet door dicht te trappen maar door gewoon de hoop te verwijderen. Na heel korte tijd staakt hij zijn bezigheid.
Ik Moet er wel aan toevoegen dat ik twee helpers heb die mij ongevraagd van mollen bevrijden maar wat ik niet zo graag heb is dat zij de radicale methode toepassen.
1- Ik heb een buurman van 80 jaar die in zijn jonge jaren in zijn vrije tijd mollenpakker was voor de velletjes (voor zijn drinkgeld) Ja vroeger bestond dat! Die man is zijn handigheid nog niet kwijt geraakt. Ooit heb ik zelf een klem geplaatst en na een week stond hij er nog. Ondertussen ben ik ook het nut van mollen gaan inzien. Daarom verkies ik de vriendelijke verjaag methode. 2- Regelmatig ligt er op mijn terras een dode mol. Eerst dacht ik dat het van mijn buurman was die hem daar bracht maar nee hoor! Het is onze poes die een befaamde muizenpakker is en zijn activiteiten heeft uitgebreid. Waar hij ze haalt, heb ik nog niet kunnen achterhalen.
Crambe maritima of zeekool: een mooie vergeten groente.
Zeekool een ‘vaste’ groente in de moestuin,…
Crambe maritima of zeekool groeit oorspronkelijk aan de kusten in Centraal-Europa. De zeekool is zoals de naam het al laat vermoeden, verwant aan de kolen (Brassica) en behoort dan ook tot de kruisbloemigen (Cruciferae). Deze groente geeft een vaste waarde aan de moestuin, een groente met karakter!
Elk jaar opnieuw zal deze koolachtige zijn nut bewijzen, zowel in de moestuin als in de keuken. Zeekool kan ook een sierwaarde hebben in de tuin, met de decoratieve blauwgrijze bladeren en de witbloemige schermen is deze vergeten groente perfect toepasbaar als solitaire, alleenstaande plant of aangeplant in groep. De plant wordt ongeveer 70 cm hoog en zal bloeien vanaf mei tot juli.
Ter gelegenheid van de eerste teelt op grote schaal van zeekool werd de website www.zeekool.nl gelanceerd. Zeekool heeft grote, decoratieve groene bladeren. De plant bloeit vroeg in de zomer, met naar honing geurende witte bloemen. En is dan ook dikwijls in de vaste planten border van de siertuin terug te vinden. Net zoals voor rabarber of kardoen is dit geen verkeerde plaats omdat het een meerjarige en sierlijke groente is waar we vele jaren plezier kunnen van hebben. Van de stammen van de zeekoolplant kunnen in het donker jonge scheuten of stengels worden ‘getrokken’. Het zijn deze bijzondere en zeer smakelijke stengels die we eten. Zeekool of Crambe maritima (teeltschema) behoort tot de familie van de Brassicaceae en is dus familie van de vele andere koolgewassen die we in de moestuin aantreffen.
Zelf zeekool telen? Dat kan zeker. Zorg dat je een stukje zonnige, droge, luchtige en goed bekalkte grond ter beschikking hebt. Zware of natte gronden zijn in het nadeel.
Voor recepten leek het meer op zoeken naar een speld in een hooiberg. op http://www.mijnreceptenboek.nl/recepten/met/zeekool/ vond ik toch één recept. Er werd wel aan toegevoegd dat je op zeekool alle mogelijke recepten voor om het even welke andere kool kunt toepassen.
Ik geef je hieronder een deel de korte inhoud met in het groen een sprankeltje meer uitleg (de illustraties horen niet bij de site maar komen van Google afbeeldingen)
3-Zet ook uw groene vingers aan het werk!
Dat we zoveel van onze tuinen, balkons, terrassen en groene ruimten houden, komt
omdat ze ons - zelfs in de stad - het contact helpen terugvinden met de natuur: de lucht,
het water, de planten en de dieren. In werkelijkheid hebben we de natuur namelijk even
hard nodig als zuurstof. Enz..Evelyne Huytebroeck
Minister van Leefmilieu en Energie van het Brussels Gewest.
lees op hun site maar de rest
4-Tien tips in één oogopslag
1. Zorg voor een grote diversiteit
aan soorten
2. Schenk voldoende ruimte aan de
spontane natuur
3. Creëer een omgeving waarin
fauna kan gedijen
4. Gebruik geen chemische
meststoffen
5. Gebruik nooit chemische
pesticiden
6. Gebruik regenwater
7. Composteer
8. Opteer voor milieuvriendelijk
meubilair
9. Gebruik niet-gemotoriseerd
gereedschap 10. Denk aan de buren.
Zo kan je de inhoud doorlopen en samen met mij blij zijn dat zulke sites bestaan.
5-Een mooie tuin zonder chemische meststoffen
8-Een gezonde tuin zonder pesticiden
12-Een tuin waar de natuur welkom is
• Laat voldoende ruimte voor de spontane natuur 12
• Kies planten die aan onze streken zijn aangepast 15
• Geef de natuur ook een plaats langs de straat 17
18-Een tuin die weinig water nodig heeft
• Gebruik water met mate 18
• Sproei zonder te verspillen 20
• Help mee overstromingen te bestrijden 22
24-Een minimum aan afval
• Produceer minder afval 24
• Composteren is recycleren 25
• Zijn tuinafval verwijderen 26
28-Milieuvriendelijk gereedschap
30-Mooi en duurzaam meubilair
32-Een voedzame tuin
35-Hallo buren! Als je met de buren geen rekening houdt dan bekom je toestanden zoals op de figuur.
37-Wat u verder nog kunt doen
en zo gaat het verder tot tip …100/ Informeer u over de natuur in de tuin en het milieu
Jaar in jaar uit ligt er bij ons gemberwortel in de frigo. ik weet dat Colette altijd zegt dat je die best niet mee brengt van een warenhuis maar uit een natuurwinkel. Die zijn volgens haar van veel betere kwaliteit. Ik ben dan maar op zoek gegaan op het net en heb van enkele sites, hier en daar meer of min gesprokkeld.
Gember is een inheemse plant uit tropisch Azië. Gember wordt gekweekt op veel plaatsen in China, Guatemala, India, Japan en Nigeria en op Jamaica.
Gember is een overblijvende plant met een rechte, rietachtige stengel waaraan witte of rose bloemen bloeien, die vanuit een kruipende, gelede wortel omhoog groeit.
Gember is al gedurende duizenden jaren in China en India in gebruik omwille van zijn medicinale eigenschappen. De gemberplant was ook bekend ten tijde van de Oude Grieken en Romeinen. Tussen de tiende en de vijftiende eeuw werd gember door de Arabieren in Europa geïntroduceerd; nog een hele tijd later werd gember door de Spanjaarden meegenomen naar Zuid Amerika.
Betekenis: In alle Europese talen gaat de naam voor gember terug naar het Latijnse woord zingiber, en dat wederom is afgeleid van het Griekse woord zingiberis. Daarmee in verband staat ook het Sanskrietwoord shringavera wat geweivormig betekent, waarschijnlijk omdat gemberwortels op een gewei lijken.
Culinair: Het kan ook gedroogd gebruikt worden, en wordt dan geraspt. Gedroogde gember is scherper van smaak dan verse gember. Gember wordt ook wel ingemaakt in geconcentreerd suikerwater. Gember wordt bij ons vooral gebruikt in koek en gebak, bijvoorbeeld in ontbijtkoek.
In de Indonesische keuken wordt gember veel gebruikt in allerlei hartige gerechten, onder andere in een bij veel mensen geliefd gerecht zoals Babi Ketjap. Djahé is de Indonesische benaming voor gemalen gemberwortel. Gember vormt een onderdeel van het kerriemengsel.
In kleine hoeveelheden kan gember echter de smaak van een gerecht sterk verbeteren, bijvoorbeeld in een fruitsalade. Ook pannenkoeken met gember worden wel gegeten. Gember wordt veel in de Joodse keuken toegepast, bijvoorbeeld in gemberbolus (gebak).
Medisch: Gember wordt al generaties lang gebruikt omdat het libido door het gebruik ervan gestimuleerd zou worden. Gember zou ook een verwarmend effect hebben en de bloedcirculatie stimuleren.
Gember kan ook toegepast worden bij reisziekte, om de misselijkheid te onderdrukken. Hiervoor moet echter een vrij grote hoeveelheid gember gegeten worden, vergelijkbaar met 5-6 bolletjes ingemaakte stemgember.
Wat misschien minder bekend is, is dat gember het bloed kan verdunnen en zelfs nog effectiever is dan knoflook, en werkt als aspirine. Gember gaat de vorming van trombose tegen en kan de cholesterolspiegel die veroorzaakt wordt door de voeding, doen dalen. Echter, om deze genezende invloed te bereiken moet men de gemberthee gedurende langere tijd gebruiken. Kleine hoeveelheden zijn al voldoende.
Warme gemberthee is heerlijk tijdens onze koude en natte winter en helpt tegen verkoudheid en griep. Hij bevordert het zweten, verlaagd koorts en helpt, slijm op te lossen.
Verse gember kan men in soepen, groenten en zoete gerechte n (snoepjes) verwerken. Het beste is om gember (als universeel geneesmiddel) ná het eten te nemen als thee, om voedsel beter te verteren. Het bereiden van verse gemberthee gaat als volgt: Men snijdt wat kleine stukken van de verse gember (raspen kan ook) en overgiet dit met een liter kokend water, waarna men het tien minuten laat trekken. Men zou ook zelf een gembersiroop kunnen maken; Rasp een aantal geschilde gemberwortels, kook ze in water, zeef ze en voeg later honing en citroensap toe. Deze siroop kun je dan aanlengen met water. Lekker bij zomerdag, of verwarmd sap in de winter.
Groei: De gemberplant groeit het hele jaar door en kan 1 meter hoog worden. Hij heeft voor zijn groei een warm en vochtig klimaat met veel zon nodig. Uit de geweiachtig vertakte vlezige wortelstok groeit een rechte, rietachtige groene stengel. De bladeren zijn smal, speervormig en lang. Vlak boven de wortel ontwikkelen zich gele of roze lipvormige bloemen. Gember wordt gewonnen uit de wortelstok van de gemberplant.
Gember kun je ook in een pot planten. Men legt hiervoor een stuk wortel in een pot met vochtige aarde, dekt hem half toe zodat nog iets van de wortel zichtbaar is en zet hem op een warme vensterbank. In korte tijd zullen zich lootjes ontwikkelen en na enkele weken rietachtige bladeren. Deze zijn eetbaar en kunnen fijngehakt aan salades of soepen toegevoegd worden.
Snij kleine stukken van de verse gember (raspen kan ook) en overgiet dit met een liter kokend water, daarna tien minuten laat trekken. Tip: Drink verse gemberthee na het eten! Gember stimuleert de spijsvertering! Maak eens gemberthee ter verlichting van een verkoudheid of griep: een theelepel honing per kop toevoegen. Let op: niet geschikt voor baby's onder het jaar!
Mensen die problemen hebben met galstenen kunnen gember beter vermijden. Langdurig gebruik van gember tijdens de zwangerschap wordt afgeraden. Het beste is gember in te nemen tijdens de maaltijd. Niet gember innemen op een lege maag, dit kan brandend maagzuur veroorzaken.
Een kwart tot een volle theelepel gemberpoeder oplossen in water of vruchtensap. Dat is natuurlijk de vlugge oplossing maar dan heb je geen verse gemberthee maar oplosthee. Ik ben lang nogal een koukleum geweest en dat zou bij ons de introductiereden zijn geweest in de spijzen. Het gebruik van gember in de voeding stimuleert de bloedsomloop. Nu ben ik reeds een hele tijd geen koude puit meer. Het gebruik van kleine hoeveelheden is voldoende.
Zie hier een ongewoon zondags gerecht met vis. Lekkere spruitjes in een één pan gerecht met spekjes en gebakken kabeljauw
voor 4 personen
Ingrediënten
-500 g kabeljauwfilet -2 eetlepels tarwebloem -peper, zout -1,5kg hard kokende aardappelen -900 g spruitjes -olijfolie - Bepaal zelf de hoeveelheid -100 g magere spekreepjes -1 ui -currypoeder of currypasta
Bereiding
-droog de repen kabeljauw op keukenpapier. -kruid ze naar smaak met peper en zout .
-wentel de repen vis door open gestrooide bloem.
-snij de aardappelen na shillen en wassen in relatief kleine stukjes -kook ze gaar in een laagje water met zout.
-kook de schoongemaakte spruitjes ± 3 minuten in water met zout. -giet ze af en kook ze opnieuw een paar minuutjes in vers kokend water.
-verhit wat olijfolie en bak de spekjes knapperig gaar.
-haal ze uit de pan en laat ze op keukenpapier uitlekken.
-fruit de in dunne partjes gesneden ui ± 5 minuten in het bakvet .
-schep de spruitjes erdoor.
-bak ze al omscheppend beetgaar en roer de curry erdoorheen.
-verhit gelijktijdig 2 eetlepels van de olie in een diepe pan.
-schud de overtollige bloem van de vis en bak die rondom lichtbruin -laat de aardappelstukjes in een beetje vet goed bruin bakken
-meng, in de diepe pan, de spruitjes en de gebakken aardappelen door mekaar.
-verdeel de vis erover en bestrooi alles met de spekjes.
Serveer uit de pan terwijl het geheel goed warm is en natuurlijk...laat het je smaken. Zou een wit Shablis wijntje daarbij smaken of mag je daar een stevige rode Bordeauwijn bij serveren?
Dit recept is gegroeid en zal oorspronkelijk wel ergens van het net gekomen zijn maar aangepast aan onze behoeften en smaak. Vroeger thuis, zou ons moeder het nooit in haar hoofd hebben gehaald om op zondag vis te geven en zeker geen vis gemengd met spek. Of ze er Curry zou hebben bijgevoegd betwijfel ik ook. In elk geval kon ze uitstekend koken alhoewel ze niet was beïnvloed door een overvloedig aanbod aan kookprogramma's op tv.
Ik kreeg hulp in mijn tuin voor een soort update .
In de winter zorg ik er altijd voor dat er steeds een beetje prei verdreven ligt. Die ligt nu tegen de waterbak aan de serre. Bij eventuele vorst kan ik die afdekken met een zeil. Zo kunnen we er aan als we die nodig hebben.
Nu staat er nog maar één rij prei in volle grond plus de boerenkool.
Mijn broer heeft ook de grond waar ik pompoenen kweek afgedekt voor de winter. Verder heeft hij bladeren samen geharkt en naar de compostruimte gevoerd. Zo is de tuin proper voor de kerstperiode.
De laatste dagen regent het zoveel dat de vijver boven zijn normaal peil is gekomen.
Zeer koud is het niet zodat je door het bewegende water heen, in beroering gebracht door de regen, de vissen kunt zien heel dicht bij het oppervlak. Uit ondervinding weten we dat na een zeer natte periode er gewoonlijk een ijstijdje aankomt. Het is best om er op voorbereid te zijn.
Ik ontving een uitnodiging van natuurpunt om mee te wandelen in de Meetkerkse moeren.Spijtig genoeg moet ik verstek geven.
Toch wil ik de uitnodiging hier publiceren.Zo kan dit voor jou dienen als herinnering. Beste,
Zondag 18 december om 10u aan Nieuwegebrug te Varsenare vertrekken we met Natuurpunt voor een wandeling naar de eendenkooi van Meetkerke. Eén van de vangpijpen is gerestaureerd. Je verneemt er hoe de kooiker met zijn hondje de eenden verleidde. Je kunt slechts in de eendenkooi onder begeleiding. Profiteer van het aanbod!
Onderweg geven we uitleg over het ontstaan van de moeren en de natuurinrichtingswerken van de laatste jaren. Het is ook ganzentijd en jullie krijgen alle uitleg van hoe dat met die grote kolonie wintergasten in zijn werk gaat.
Het is een fikse wandeling van (goed) 2u. Het weer trekken we ons niet aan, wel de gepaste kleren.
We kunnen achteraf nog wat bijpraten bij een goed glas, we zien wel…
Kom jij ook?
Kris D’hondt
Ik wens jullie mooi weer en een leerrijke namiddag in de
Keukenkruiden hebben naast een lekker smaak en geur ook een mooie bloeiwijze of een opvallend blad. Dat maakt ze tot leuke planten voor een bloemenborder.
Dat stelt Velt in de 40 pagina’s tellende gids “Sierlijk en kruidig”. In een beknopte inleiding lees je over het groeperen van planten die eenzelfde standplaats vragen (zon, bodem). Je leert hoe een kaal stuk grond begroeid raakt met eenjarigen, gevolgd door doorlevende planten, ruigteplanten en uiteindelijk bomen.
In de rest van het boekje worden deze types planten voorgesteld, gegroepeerd volgens eenzelfde logica : eenjarige keukenkruiden voor in de zon en de schaduw, doorlevende keukenkruiden voor in de zon en de schaduw, ruige keukenkruiden voor in de zon en tenslotte mediterrane keukenkruiden voor in de zon.
Aantrekkelijke foto’s, praktische informatie en kleine keukentips maken je warm om meteen aan de slag te gaan.
Wie verder wil leren hoe je een ecologische tuin aanlegt vindt achteraan het boekje een verwijzing naar het boek “Stappen naar een ecologische tuin : aanleg en beheer” van Geertje Coremans.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------Technische gegevens en bestelinfo Aantal pagina's: 40 Formaat: 165 x 165 mm Boekhandelsprijs: € 5,50 (inclusief btw en verzendingskosten) Velt-Ledenprijs: € 3,95 (+ 1,55 verzendkosten)
Bestel Sierlijk & kruidig door het juiste bedrag te storten op rek. BE51 0010 9905 5062 van Velt-nationaal, Berchem voor België of op giro 362280 van Velt Nederland voor Nederland, met vermelding van de titel en naam + adres. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
-Een keukenkruid is een plant die gebruikt kan worden in de keuken om de geur en smaak van gerechten bij te werken. -Een keukenkruid kan ook heel sierlijk bloeien waardoor het een plaats verdient in een bloemenborder van de siertuin.
Is het wel goed om alle keukenkruiden in één hoek of kant samen te brengen? In feite niet! - Wat wel altijd succesvol zal zijn is planten samen brengen die om eenzelfde standplaats vragen. - In onze kruidenhoek, tegen het terras, op 10 stapjes van de keuken, staan enkel die kruiden die in de keuken het meest worden gebruikt en die een zonnige standplaats vragen. - De andere kruiden zoals rosemarijn, salie, lavendel enz. staan reeds jaren verspreid over de siertuin. - Kervel en peterselie zijn altijd opgenomen in de moestuin. - Nu is dit een sierlijk boekje verschenen die je een beetje helpt een juiste plaats te vinden voor jouw kruiden.
Elk jaar is het de vraag : Neem ik dat risico of niet?
Tot op heden staan nog alle wortelen, knolselder, rode biet, tuinraap, groenlof, andijvie en pastinaak in volle grond in de moestuin. Gevolg : De wortelen zijn nog zéér knapperig en sappig en de knolselder blijft mooi hard maar wordt niet taai. De minimum t° hier gemeten was op 16/11 : - 2,5°C. (Op 15/11 was dat - 1,3°C en op 20/11 was dat - 1°C.) Daarmee heb ik alle negatieve temperaturen van dit najaar opgesomd! Moest het nu opeens toch kouder worden dan gaat alles binnen in vochtige aarde (in emmers, ...)
Je neemt een pan met een dikke bodem, een braadpan of zo, Daarin doe je achtereenvolgens – 1 liter water, – 150 cc olijfolie niet te weinig dus), – het vuur aan en je voegt toe: – een gesnipperde ui, – 1/2 in blokjes gesneden flinke courgette, – drie ontvelde tomaten in blokje liefst ‘Roma’ tomaten - een of twee handjes kleingesneden jonge courgettebladeren met wat van die jonge stelen
Roerend aan de kook brengen even laten koken en op smaak brengen met zout en peper (evt groentebouillontablet)
Daarna voeg je nog toe – een courgettebloem waar je de stamper hebt uitgehaald
– een handje pasta
Laat het geheel nog 7 minuten koken en vijf minuten staan met deksel op.
Voor wie biologische zaden wil bestellen is het nu de hoogste tijd. De bestellijsten moeten binnen zijn tegen zondagavond (normaal voorzien tegen 8 december). Wij geven jullie wat extra dagen, maak er gebruik van.
De ecologische voetafdruk = de oppervlakte aarde die nodig is om te voorzien in de levensstijl van een persoon, stad of land.xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />xml:namespace prefix = w ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:word" />
Vruchtbare grond, fossiele brandstoffen, water, propere lucht, plaats om afval te stockeren,... het is allemaal slechts in beperkte mate beschikbaar. De ecologische voetafdruk geeft aan hoeveel oppervlakte er gebruikt wordt. Rekening houdend met de huidige wereldbevolking en de beschikbare reserves is er 2,1 hectaren beschikbaar per persoon. Dit is het eerlijk aarde aandeel. Toch gebruiken we wereldwijd meer dan de aarde aankan en zijn we dus niet duurzaam bezig. Door het berekenen van je ecologische voetafdruk kom je te weten wat jouw impact op het milieu is.
Ecolife werkte reeds heel wat voetafdruk -calculators uit. Hieronder vind je die we voor WWF ontwikkelden.
WWF Calculator
Met deze calculator kan je aan de hand van 10 eenvoudige vragen een inschatting maken van je eigen ecologische voetafdruk. De uitkomst kan je vergelijken met een gemiddhttp://www.ecolife.be/bereken-je-ecologische-voetafdrukelde Belg, Afrikaan of Amerikaan en bovendien krijg je tips om jouw ecologische voetafdruk te verkleinen.
Op de website van WWF vind je trouwens een mooi dossier over de ecologische voetafdruk, met meer achtergrondinformatie, grafieken en cijfermateriaal.
Hoe meer ik lees over thee, hoe meer geboeid ik er door raak. De soort die sterk op de voorgrond komt is de groene thee. Daarom ook bekijk ik het nader. De kracht van groene theehttp://www.verlaagcholesterol.be/artikelen/community/de-kracht-van-groene-thee
Groene thee is erg populair in China en Japan, maar het wordt tegenwoordig ook meer en meer in Europa gedronken. Europa is nochtans een regio waar traditioneel meer zwarte thee gedronken wordt. Het succes van groene thee komt ongetwijfeld door de vele kwaliteiten die eraan worden toegeschreven. Zo zou deze thee zorgen voor een daling van het risico op hart- en vaatziekten en het zou ook een daling in slechte cholesterolwaarden met zich meebrengen. Dit werd aangetoond door een Portugese studie uit 2006. Na vier weken van observatie, daalde de slechte (LDL) cholesterol bij 26 van de 29 deelnemers met een gemiddeld 8,9%. Bij 20 deelnemers steeg de goede cholesterol (HDL) met gemiddeld 4%.
De ‘antioxidanten’ in groene thee, waaronder ‘catechinen’, zouden de (slechte) cholesterolproductie van het lichaam verminderen. Het aandeel ‘antioxidanten’ in groene thee zou zelfs groter zijn dan dat in groenten en fruit! In combinatie met een goed voeding en een sportieve levensstijl, kan de consumptie van groene thee een waardevolle aanvulling zijn.
Welke soort groene thee kies je?
Je gaat best voor een groene thee zonder al te veel manipulaties. Dit wel zeggen: niet gefermenteerd en niet samengedrukt. Op die manier worden er meer ‘antioxidanten’ bewaard.
Hoeveel kopjes groene thee per dag?
Om iets te merken van de gunstige effecten van groene thee, is het raadzaam om minstens twee kopjes per dag te drinken.
Doordat er minder opwekkende bestanddelen aanwezig zijn, kan groene thee ook een erg geschikte vervanger zijn voor koffie.
Hoe groene thee serveren?
De infusietijd is afhankelijk van het soort thee. Voor donkere zwarte thee moet je toch 5 à 7 minuten rekenen, voor groene thee is een infusie van 1 à 5 minuten voldoende. Je groene thee mengen met melk is geen goed idee. De caseïne die in zuivelproducten zit, heeft een neutraliserend effect op de a’ntioxidanten’ in de groene thee.
Wat is het verschil tussen ‘oxidanten’ en ‘antioxidanten’?
Oxidatie is het blootstellen van het theeblad aan de lucht (het theeblad in contact kunnen komen met de lucht en ze kunnen beginnen met oxideren. )http://www.food-info.net/nl/products/tea/production.htm Ik drink reeds meerdere jaren geen koffie meer, die verving ik door ‘Pacha-instant’. Op bezoek bij mensen of op restaurant dronk ik altijd (zwarte) thee. Ik denk dat het nader bekijken van de soorten thee, mijn theekeuze in de toekomst sterk zal beïnvloeden. Wil je de echte smaak en het maximum effect hebben van thee, dan drink je die gewoon zonder suiker.
Dit is gemakkelijkst. Dit is boven alles verkiesbaar.
Ecologie leertons inzicht te krijgen in de levende wezens en hun natuurlijke samenhang onderling en met hun omgeving.Vergeten we niet dat wij in de cirkel van de levende wezens zitten en niet er buiten.
Welkom bij de TUINCLUB Velt Jabbeke. We hopen dat u veel plezier zal beleven aan deze groep !
zoals hier appesiel met gember.
Ik ben op een site gevallen van Het leefmilieu van Brussel.
is scherper van smaak dan verse gember. Gember wordt ook wel ingemaakt in geconcentreerd suikerwater. Gember wordt bij ons vooral gebruikt in koek en gebak, bijvoorbeeld in ontbijtkoek. 
Djahé is de Indonesische benaming voor gemalen gemberwortel. Gember vormt een onderdeel van het kerriemengsel.
(snoepjes) verwerken. Het beste is om gember (als universeel geneesmiddel) ná het eten te nemen als thee, om voedsel beter te verteren. Het bereiden van verse gemberthee gaat als volgt: Men snijdt wat kleine stukken van de verse gember (raspen kan ook) en overgiet dit met een liter kokend water, waarna men het tien minuten laat trekken. Men zou ook zelf een gembersiroop kunnen maken; Rasp een aantal geschilde gemberwortels, kook ze in water, zeef ze en voeg later honing en citroensap toe. Deze siroop kun je dan aanlengen met water. Lekker bij zomerdag, of verwarmd sap in de winter.
Men legt hiervoor een stuk wortel in een pot met vochtige aarde, dekt hem half toe zodat nog iets van de wortel zichtbaar is en zet hem op een warme vensterbank. In korte tijd zullen zich lootjes ontwikkelen en na enkele weken rietachtige bladeren. Deze zijn eetbaar en kunnen fijngehakt aan salades of soepen toegevoegd worden. 
Sierlijk kruidig
