Malhoa

|
|
♥ Alguém que Deus já lá tem Pintor consagrado, Que foi bem grande E nos fez já ser do passado, Pintou numa tela Com arte e com vida A trova mais bela Da terra mais querida. Subiu a um quarto que viu A luz do petróleo E fez o mais português Dos quadros a óleo Um Zé de Samarra Com a amante a seu lado Com os dedos agarra Percorre a guitarra E ali vê-se o fado. Faz rir a ideia de ouvir com os olhos, senhores. Fará, mas não para quem já ouviu, mas em cores. Há vozes de Alfama naquela pintura e a banza derrama canções de amargura Dali vos digo que ouvi A voz que se esmera Dançando o Faia banal Cantando a Severa Aquilo é bairrista Aquilo é Lisboa Aquilo é fadista Aquilo é de artista E aquilo é Malhoa. |
Malhoa toegewijd schilder, groot talent en wij zijn heengaan betreuren, Schilderde op een doek met levendigheid en poetische schoonheid lands meest dierbare: de fado. Op een bovenkamer in het warme licht van de petroleumlamp Maakte hij het meest Portugeze van alle olieschilderijen een Zé, een volks figuur met zijn lief aan zijn zij met tokkelende vingers glijdend over de gitaar en daar herkent men fado in Het ontlokt een glimlach het idee te zien horen met de ogen, Heren . Mirakeleus zal het zijn , maar het stopt niet voor wie het al in oliekleuren heeft gehoord. Er zijn Alfama stemmen in dat schilderij en de gitaar die het verdriet in ´t levenslied mildert. Vandaar dat ik julie zeg , ik kon het horen De stem die zich zelf perfecioneert Wiegende fadista ,zingend als Severa Die is van onze wijk Die is van Lissabon Die is Fadista Die is artist En die is Malhoa. |















FIJNE PAASDAGEN 











2 reacties op dit bericht
Leuke Zondag...
Heb de moed om je hart en je intuïtie te volgen.
Op een of andere manier weten zij al wie je wil zijn.
Al het andere is niet belangrijk.
Hallo Lisboa,