 |
Ondas de Solidão
Se possuísse uma canoa e um papagaio, podia considerar-me realmente como um Robinson Crusoé, desamparado na sua ilha. Há, é verdade, em roda de mim uns quatro ou cinco milhões de seres humanos. Mas, que é isso? As pessoas que nos não interessam e que se não interessam por nós, são apenas uma outra forma da paisagem, um mero arvoredo um pouco mais agitado. São, verdadeiramente como as ondas do mar, que crescem e morrem, sem que se tornem diferenciáveis uma das outras, sem que nenhuma atraia mais particularmente a nossa simpatia enquanto rola, sem que nenhuma, ao desaparecer, nos deixe uma mais especial recordação. Ora estas ondas, com o seu tumulto, não faltavam decerto em torno do rochedo de Robinson - e ele continua a ser, nos colégios e conventos, o modelo lamentável e clássico da solidão.
Eça de Queirós, in 'Correspondência' |
|
Golven van eenzaamheid
Indien ik een kano en papegaai bezat ,kon ik me beschouwen als een Robinson Croesus ,verlaten op zijn eiland . Er zijn , echter werkelijk ,rondom mij vier of vijf miljoen mensen . Maar wat is dat? Mensen die ons niet interesseren en die zich niet interesseren voor ons. Ze zijn enkel een andere vorm van landschap,een gewoon bos met een beetje woelige bomen . Ze zijn echt zoals zeegolven,die groeien en sterven, zonder dat ze worden onderscheiden van elkaar, zonder dat eentje speciaal, terwijl het voorbij rolt onze sympathie krijgt , zonder dat bij het verdwijnen , eentje bij ons een speciale indruk achterlaat. Welnu deze golven, met hun tumult , ze zwegen zeker rondom het rotseiland van Robinson ......en hij blijft voor altijd ,in colleges en kloosters , het beklagenswaardig en klassiek voorbeeld van eenzaamheid .
Eça de Queirós, in 'Correspondência'
|
</> |
|
Casa de abelhas
5 reacties op dit bericht
Olá Alfacinha
Grande abraço de Lisboa
Isabel
Dat hangt hier al enkele jaren mateke
Ik wens je een fijn en gezellig dagje
eentje met rust en liefde
eentje waar je van kan zeggen
dat was het wat ik wou
lieve groetjes en knuff… van ons voor jou
Een groetje van mijn!!!
Een schitterende Gele roos uit eigen tuin,
speciaal voor jullie geplukt.
In schoonheid zal hij niet meer staan,
daarvoor is hij te ver bij de bron vandaan.
De woorden die de roos begeleidden
deden mij in het hart verblijden.
Wanneer ik de geur van een gele roos ruik,
zal ik steeds aan jullie denken.
Hoewel ooit bestempeld
als symbool van ontrouw,
neem ik aan dat hiervan geen weet had
om ooit samen die geur op te snuiven.
Prettige dinsdag blogmaatje(s) ...
fijne dinsdag
Met een knipoog en een glimlach,
wensen wij een bijzonder fijne dag.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze vier kapoentjes.