 Eça de Queirós (25 november 1845 - 16 augustus 1900) wordt over het algemeen beschouwd als de beroemdste Portugese schrijver uit de realistische stroming. Hij wordt vaak gezien als de Portugese tegenhanger van de Franse Gustave Flaubert, en staat gelijk gerangschikt onder de groten zoals Dickens, Balzac en Tolstoj.
'... ....O mal da cidade .....O Homem pensa ter na Cidade a base de toda a sua grandeza e só nela tem a fonte de toda a sua miséria. Vê, Jacinto! Na Cidade perdeu ele a força e beleza harmoniosa do corpo, e se tornou esse ser ressequido e escanifrado ou obeso e afogado em unto, de ossos moles como trapos, de nervos trémulos como arames, com cangalhas, com chinós, com dentaduras de chumbo, sem sangue, sem fibra, sem viço, torto, corcunda - esse ser em que Deus, espantado, mal pode reconhecer o seu esbelto e rijo e nobre Adão! Na cidade findou a sua liberdade moral: cada manhã ela lhe impõe uma necessidade, e cada necessidade o arremessa para uma dependência: pobre e subalterno, a sua vida é um constante solicitar, adular, vergar, rastejar, aturar; rico e superior como um Jacinto, a Sociedade logo o enreda em tradições, preceitos, etiquetas, cerimónias, praxes, ritos, serviços mais disciplinares que os dum cárcere ou dum quartel... A sua tranquilidade (bem tão alto que Deus com ela recompensa os Santos) onde está, meu Jacinto? Sumida para sempre, nessa batalha desesperada pelo pão, ou pela fama, ou pelo poder, ou pelo gozo, ou pela fugidia rodela de ouro! Alegria como a haverá na Cidade para esses milhões de seres que tumultuam na arquejante ocupação de desejar - e que, nunca fartando o desejo, incessantemente padecem de desilusão, desesperança ou derrota? Os sentimentos mais genuinamente humanos logo na Cidade se desumanizam! Vê, meu Jacinto! São como luzes que o áspero vento do viver social não deixa arder com serenidade e limpidez; e aqui abala e faz tremer; e além brutamente apaga; e adiante obriga a flamejar com desnaturada violência. As amizades nunca passam de alianças que o interesse, na hora inquieta da defesa ou na hora sôfrega do assalto, ata apressadamente com um cordel apressado, e que estalam ao menor embate da rivalidade ou do orgulho. E o Amor na Cidade, meu gentil Jacinto? Considera esses vastos armazéns com espelhos, onde a nobre carne de Eva se vende, tarifada ao arrátel, como a de vaca! Contempla esse velho Deus do Himeneu, que circula trazendo em vez do ondeante facho da Paixão a apertada carteira do Dote! Espreita essa turba que foge dos largos caminhos assoalhados em que os Faunos amam as Ninfas na boa lei natural, e busca tristemente os recantos lôbregos de Sodoma ou de Lesbos!... Mas o que a Cidade mais deteriora no homem é a Inteligência, porque ou lha arregimenta dentro da banalidade ou lha empurra para a extravagância. Nesta densa e pairante camada de Ideias e Fórmulas que constitui a atmosfera mental das Cidades, o homem que a respira, nela envolto, só pensa todos os pensamentos já pensados, só exprime todas as expressões já exprimidas: - ou então, para se destacar na pardacenta e chata rotina e trepar ao frágil andaime da gloríola, inventa num gemente esforço, inchando o crânio, uma novidade disforme que espante e que detenha a multidão como um mostrengo numa feira. Todos, intelectualmente, são carneiros trilhando o mesmo trilho, balando o mesmo balido, com o focinho pendido para a poeira onde pisam, em fila, as pegadas pisadas; - e alguns são macacos, saltando no topo de mastros vistosos, com esgares e cabriolas. Assim, meu Jacinto, na Cidade, nesta criação tão antinatural onde o solo é de pau e feltro e alcatrão, e o carvão tapa o Céu, e a gente vive acamada nos prédios como o paninho nas lojas, e a claridade vem pelos canos, e as mentiras se murmuram através de arames - o homem aparece como uma criatura anti-humana, sem beleza, sem força, sem liberdade, sem riso, sem sentimento, e trazendo em si um espírito que é passivo como um escravo ou impudente como um histrião... E aqui tem o belo Jacinto o que é a bela Cidade! Eça de Queirós, in 'A Cidade e as Serras'..... |
16 reacties op dit bericht
dag Alfacinha
De dromen van vandaag zijn het materiaal van de wereld van morgen
Olá Alfacinha
São uma delícia.
Grande abraço de Lisboa cheio de amizade.
gothicpictures
Winderige groetjes
Dag blogmaatjes ik kom jullie een heel
fijn weekend wensen maar hoop
met minder wind en regen.
Veel liefs van Claire.
Groetjes van de haan Alfacinha
Ik wens je een fijne dag, en een mooi weekend Alfacinha
aangename vrijdaggroetjes mooi hier..
.
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
goedemorgen
Dinicreatief
Goedemorgen Alfacinha.Straks vliegen we het weekend gedreven door de wind zomaar binnen.
We zijn vandaag vrijdag 12 december en het weekend is nu niet meer veraf.De wind beukt stevig tegen het raam en het regent dus het is voor het ogenblik geen weer om er een hond door te jagen,doch vanaf deze middag zou de wind gaan liggen en wordt het droger.De temperaturen zijn zeer zacht voor de tijd van het jaar met zo een 8 graden.Wie van een witte Kerst droomt zal die elders moeten gaan zoeken want de minimumteperaturen blijven dik positief met zo een 5 graden.Ik wens Jullie een fijne vrijdag toe met vele lieve en hartelijke groetjes vanwege Jos
Bijna weekend maatje...
Goeie morgen maatje
Wanneer we niet hebben waarvan we houden,
moeten we houden van hetgeen we hebben
Nikki
Hou je vast aan de takken van de bomen maatje...want mijnheertje wind blaast je uit je broek :lol:
Leef simpel.
Doe wat belangrijk voor jezelf is en wees lief voor een ander
lieve groetjes en knuff. van ons voor jou
bijna weekend
ik kan niet rijmen
ik kan niet dichten
ik kan aleen maar
mijn vriendschap naar jou toe richten.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze vier kapoentjes.
Lieve groetjes dikke knuffel lieverd