Amêijoas com Vinho e Coentros

Passo a passo o rebanho de ovelhas passava pela rua. A cada folha fresca que estava na alcança delas foi parada e imediatamente devorada. O pastor já bem habituado ver turistas armados com máquina a tirar imagens do seu prol ergueu a mão como saudação. O seu cão com zeloso e fiel ao seu dever ajudava-o dirigir às ovelhas ao caminho correcto. Provavelmente eles vão para os campos mais altos na serra, onde crescem a urze odorante e tenras folhas de flores selvagens. Esta terra não só tem fama para seu vinho de qualidade mas também o queijo de vila Nogueira de Azeitão tem fama fora da fronteira do país.

Langzaam passeerde de kudde langs de straat. Bij ieder vers blaadje dat in hun bereik kwam ,werdt gestopt en verorberd . De herder reeds gewoon, dat toeristen foto's nemen , steekt zijn hand op als begroeting .Zijn ijverig hond, een met veel plichtbesef, helpt hem de schapen op de goede weg te houden.Waarschijnlijk gaan ze naar de hogere weiden van de Serra, daar waar malse wilde bloemblaadjes en het geurig heidekruid groeit. Deze streek is vooral bekend om zijn goede wijnen en de over de landsgrenzen bekende schapenkaas van Vila Nogueira de Azeitão.

Uma figura misteriosa dá bem-vindos aos visitantes. O castelo da pena tem tudo para ser utilizado como cenário duma conta de fada. Principalmente num dia escuro quando parece que o castelo paire numa nuvem brumosa.

Een mysterieus figuur verwelkomt de bezoekers .Kasteel van Pena heeft alles om als decor van een sprookje te worden gebruikt. Vooral op donkere dagen als het lijkt dat het kasteel zweeft op een mistige wolk .
                                                      Cintra

A expo 98 em Lisboa vai estar cinzelado para sempre na minha memória, porque eu, assim como outros milhares pessoas temos gozado de Portugal que se apresentava ao mundo como um pais em pleno modernização e envolvimento industrial e com uma concepção clara e bem ponderada.

Embora quarenta anos antes, fosse a  Bruxelas para abrir as suas portas ao mundo, uma expo da qual tenho pouco na memória, tirante os gelados num pauzinho e o Sputnik no pavilhão da soviética tenho nada mais que uma brumosa imagem do acontecimento mundial.

O pavilhão de Portugal.

Dia de Portugal na expo 58 ocorreu no dia 24 de Junho e foi apresentado o espectáculo " imagens de Portugal"Pelo grupo "verde-gaio" acompanhado pela Orquestra nacional da Bélgica e cantou a ilustre Amália Rodrigues

O pavilhão português do arquitecto Pedro Anselmo Braamcamp ocupava uma área de 7100 metros quadrados, o pavilhão e os anexos onde funcionava o restaurante, o bar do vinho do porto e os locais de vendas de artesanato eram ligados por um ponte que passa sobre um pequeno largo. O hall era construído em ferro e vidro.

Os visitantes encontraram cinco sectores no pavilhão No primeiro estava organizada a representação portuguesa, uma grande alegoria de Lisboa mostrou o seu papel como centro da expansão portuguesa no mundo, Também se encontravam expostas peças históricas como os documentos da feitoria da Flandres, o padrão das descobertas (a pedra do Congo), o livro das construções das caravelas e um biombo Japonês. O segundo sector, a síntese das riquezas espirituais, seguinte a síntese das Riquezas materiais de Portugal: e as aspirações da Nação portuguesa em evolução (era o tempo das grandes barragens) Outras sectores em destaque, eram os estaleiros navais.

Os têxteis e o calçado tinham um peso determinante nas exportações portuguesas, também o vestuário, a confecção e os artigos de luxo que atrai o interesse do público. No exterior, um busto em bronze de grandes dimensões do infante D. Henrique. O restaurante anexo ao pavilhão servia géneros portugueses, nomeadamente, lagosta e peixe fresco, vindos todos os dias de Lisboa em avião especial. O restaurante era um êxito estrondoso e um dos primeiros frequentadores ilustres foi O barão Moens de Fernig o comissário -geral da expo 58.
Também encontrei uma fotografia do pavilhão português na Expo de 19 30 em Antuérpia

Expo 58 was een wereldtentoonstelling, georganiseerd in Brussel, in België, en vond plaats van 17 april tot 19 oktober 1958 in het Heizelpark. Het was de eerste grote wereldtentoonstelling na de Tweede Wereldoorlog. De vorige was georganiseerd in 1939 in New York. En in 1930 was er een  wereldtentoonstelling in  Antwerpen op het zuid .   Het Park werd in een recordtempo opgebouwd, door bijna 15.000 arbeiders die in slechts drie jaar een gebied van 2 km² volbouwden in het Heizelpark, in het noord-westen van Brussel. Het terrein was het bekendst om de gigantische beeltenis van een ijzeratoom, het zogenaamde Atomium, dat tot vandaag een van de bekendste Brusselse monumenten is. Meer dan 42 miljoen mensen bezochten de tentoonstelling, die werd geopend met een oproep tot vrede en sociale en economische vooruitgang door koning Boudewijn. Enkele gebouwen van de Expo staan vandaag nog steeds op de Heizelvlakte: Atomium Japanse toren Amerikaans theater

                                   Águas-mortas         

Mudanças na ortografia da língua  portuguesa a partir de Janeiro 2008
aanpassing  van de portugese spelling vanaf Januari 2008

informação

Een geheime cultuurtrip met Maria João
Maria João (niet te verwarren met de klassieke pianiste Maria João Pires) komt uit Portugal maar zingt géén fado. Al dertig jaar zet ze eens om de zoveel tijd de wereld van de Portugese muziek overhoop met een grensverleggend project. De ene keer een langspeler vol bizarre covers van pop- en rockklassiekers, dan weer avant-garde jazz in duo met pianiste Aki Takase of aan de zijde van Gilberto Gil, Trilok Gurtu of Joe Zawinul.Op donderdag 25/10 om 8h30 in zaal de Roma in Antwerpen-Borgerhout voor slechts 18 euros .

Retrato próprio

Magro, de olhos azuis, carão moreno,

Bem servido de pés, meão na altura,

Triste de facha, o mesmo de figura,

Nariz alto no meio, e não pequeno;

Incapaz de assistir num só terreno,

Mais propenso ao furor do que à ternura,

Bebendo em níveas, por taça escura,

De zelos infernais letal veneno;

Devoto incensador de mil deidades

(Digo, de moças mil) num só momento,

E somente no altar amando os frades;

Eis Bocage em quem luz algum talento;

Saíram dele mesmo estas verdades,

Num dia em que se achou mais pachorrento.

                             Poema de Manuel Maria Barbosa de Bocage

Beeld van hem zelf
Mager,met blauwe ogen, donkere dikkop,
goed voorzien van voeten, van middelmatig gestalte,
treurige toorts ,hetzelfde van ' t lijf
havik's neus  ,en niet klein
onhandig op elk  terrein
meer geneigd naar woede dan naar tederheid, 
te sneeuwwitte handen uit donkere beker drinkende
met duivels ijverig dodelijk venijn 
vroom bewieroker  met duizend godinnen  
(ik zeg met duizend meisjes)ineen enkel moment
en enkel op het altaar liefhebben de broeders
ziehier Bocage , in wiens licht enig talent
komen van hem zelf deze waarheden
op een dag in welk hij zich futloos vond
Bocage 

                                                  Goed of slecht weer we gaan in zee

                                                                             ALCÁCER DO SAL

In de arena van Alcácer do Sal waren wij en een Hollands koppel de enige buitenlanders, alle ander banken zaten vol liefhebbers van de Portugese tourada . Met hoornmuziek werd het stierengevecht aangekondigd .
Een beest van honderden kilo´s verscheen in de arena en daarna een ruiter in een fleurig costuum zoals in de traditie van de 18 de eeuw.. Hij reed handig zijn paard rondom de stier om een bandarilha te kunnen te plaatsen . Een ongelijke strijd maar niet zonder gevaar voor ruiter en paard. Mijn sympathie ging echter vooral uit naar de Forcados een groep van acht mannen die de stier bij de horens proberen te pakken .Een spektakel waar ik bijna een hart stilstand van kreeg zo geëmotioneerd was ik . Geen tourada voor gevoelige mensen maar wel iets dat deel uit maakt van de Portugezen identiteit en dus een bezoek waard.

A corrida de touros à portuguesa

Uma das mais fortes tradições portuguesas é a tourada.

Hoje a dia há muita gente que contesta este forme de entretenimento. É verdade, não existem razões suficientes para contradizer os argumentos dos oponentes deste evento. Embora a tourada portuguesa distinga-se muito de Espanha, porque é proibido matar touros na arena diante do público.

Foi numa tarde de verão na praça em Alcácer do Sal, lá estivemos os únicos estrangeiros mais um casal holandês sentado ao nosso lado, as outras bancadas encontravam se repletos de aficionados.

Ao toque de uma corneta deu se o início, um musculado touro de peso impressionante entrou a arena, em seguida o cavaleiro vestido com fato tradicional do século dezoito montado num cavalo da raça Lusitana. Juntos vão enfrentar o touro. Ao ver como o cavaleiro cada vez sabe manejar graciosamente o valente cavalo à volta do touro ou, cada vez quando lhe espeta com êxito uma bandarilha no dorso do colosso, o público aplaudirá de bom grado. Uma luta desigual talvez, mas não está sem risco para cavalo e cavaleiro. Embora tenha mais simpatia para os forcados, um grupo de oito homens que vem pegar o touro de cara. Curiosamente o forcado o mais franzino vai meter se com o touro e aproximará - se passo a passo, gritando, as mãos no flanco e balouçando as ancas para provocar um ataque da besta. Durante a investida o forcado atira -se dentre os cornos dele numa tentativa de o imobilizar. Uma bravura que nunca tenho visto na minha inteira vida e quase me provocou um enfarte pela emoção forte do momento.

Finalmente o touro sai em companhia duma manada de vacas e sob o estrondoso aplauso do público a arena . A tourada não é para gente sensível mas o acontecimento faz parte da identidade autêntica dos portugueses.

Os últimos veraneantes partem, o verão já terminou. À praia as casinhas terão de sobreviver em solidão as tempestades e as ventanias de Inverno.De laatste zomergasten vertrekken, de zomer is reeds voorbij. Aan het strand zullen de houten huisjes helemaal alleen  de stormen en winterse rukwinden moeten overleven. 

Quero voltar para a essência desse blogue, a saber, estar ocupado a recolher prática da língua portuguesa.

I

een oase van rust

              O oásis de tranquilidade,

Aljustrel
Uma das mais antigas povoações de Portugal. Duas colinas, um vale, casario em socalcos, paisagem a perder de vista e um passado milenar. É Aljustrel, do alto da Senhora do Castelo.
Estamos no coração do Baixo Alentejo e o forasteiro que aqui se desloca, olha à sua volta e deslumbra-se com a vasta dos campos, um oceano das paisagens.
                              para o amigo de Aljustrel

Een van de oudste bewoonde gemeenschappen van Portugal. Twee heuvels ,een dal ,huizejes op overhangende heuvels, het veblindend landschap met zijn eeuwenoud verleden . Dat is Aljustrel in het hartje van de baixo Alentejo , de vreemdeling die hier passeert ,kijkt rondom en vergaapt zich aan de uitgestrekte velden. Een oceaan van zichten .