Archief

Met het Koninklijk Besluit van 14 mei 1932  werd de ‘Vuurkaart’ ingevoerd als erkenning voor “de diensten bewezen door de Belgische militairen van goed gedrag, uit de eenheden van de oorlog 1914-1918, die rechtstreeks in voeling waren met de vijand gedurende een lange periode, en meer in het bijzonder, aan het vuur en het bewegingsgevecht verbonden vermoeienissen, risico’s en gevaar hadden doorstaan”. Aan de toekenning van de kaart waren een aantal voorwaarden verbonden. De houder van de 'Vuurkaart' had recht op vermindering bij het gebruik van het openbaar vervoer, doktersbezoeken en aankoop van medicatie waren gratis. Voor meer informatie kan men terecht op http://www.tenboome.webruimtehosting.net/guldenboek

Robert Constant Joseph Sala werd geboren te Moeskroen op 26 maart 1887 als oudste zoon van Constant en Juliette Ledure. Hij studeerde geneeskunde aan de Rijksuniversiteit te Gent. Tijdens de Eerste Wereldoorlog was hij actief als Kapitein-geneesheer aan het front en werkte hij in de veldhospitalen achter de frontlijn. Hij maakte deel uit van het tweede linieregiment dat o.a. werd ingezet bij de strijd om de IJzer (West-Vlaanderen). Hij heeft het maximum aantal frontstrepen verworven. Een eerste frontstreep kreeg men na 12 maanden dienst, daarna werd per zes maanden een frontstreep toegekend. De achtste frontstreep werd in 1919 toegekend aan alle militairen die de volledige periode 1914-1918 hadden deelgenomen aan de oorlog. Robert Sala was houder van vier oorlogsonderscheidingen: het Oorlogskruis met palm, de IJzermedaille, de Overwinningsmedaille en de Oorlogsherinneringsmedaille.

Transcriptie Registratie Lodewijk Sala als inwoner van ‘s-Hertogenbosch – 1821 (Stadsarchief ‘s-Hertogenbosch)

Vide Wijk C n° 426

Voor Burgemeester der Stad ’s Hertogenbosch den zestienden Mei des jaars achttien honderd een en twintig, is gecompareerd Lodewijk Sala koopman in bijouterie denwelken aan ons heeft overgelegd declaratie van dato 10 dezer, afgegeven door Burgemeesteren der Stad Goes, waaruit blijkt dat hij comparant afstand gedaan heeft van zijn domicilie binnen die Stad, van hetzelve over te brengen en zich te gaan vestigen met er woon alhier, welke verklaring den comparant aan ons heeft herhaald, om nu en ten einde onmiddellijk een jaar na de dagteekening dezes op burgerregister te worden gebragt, hebbende denzelven deze met en benevens ons onderteekend.

L. Sala

"De Brugsche schilder Louis Ludwig, die tijdens den oorlog geruimen tijd te Laren gewoond en gewerkt heeft, is, 70 jaar oud, te Knokke-aan-Zee overleden. Ludwig was vooral werkzaam in de West-Vlaamsche kuststreek en in de onmiddellijke omgeving van Brugge. Hij schilderde hoofdzakelijk interieurs van visscherswoningen en typische zeebonken. Het meest bekend van hem zijn: de Oostendsche visschers, Interieur te Knokke en de Vioolspeler. Veel zijner schilderijen bevinden zich in particuliere verzamelingen te Brugge, Brussel en Antwerpen."

Louis (Henricus Ludovicus) Ludwig werd geboren te Lith (NL) op 1 april 1856 als oudste zoon van Frederik Franz en Adriana Maria Sala. Hij is overleden te Brugge (B) op 25 september 1925.

Stoom-wollenstoffenfabriek gebrs. Sala in vlammen op Amersfoortsche Courant 20-08=1888

Dinsdag was het juist een jaar geleden, dat de groote stoom-wollenstoffenfabriek van Gbr. Sala te Tilburg in vlammen opging. Dank zij de energie van die heeren was de fabriek weldra weder opgebouwd, aanmerkelijk vergroot en van de nieuwste machinerieën en fijnste inrichtingen voorzien. Ten einde brandgevaar zooveel mogelijk te voorkomen, was in de fabriek electrische verlichting aangebracht. Deze prachtige fabriek, die slechts korten tijd weder aan 't draaien was, is Vrijdagnacht omstreeks één uur weder geheel door brand vernield. Als daar in een wollenstoffenfabriek des nachts brand ontstaat, kan men bijna verzekerd zijn, dat de fabriek vernield wordt, ten gevolge van de vette stoffen die daar aanwezig zijn. De hitte was zóó hevig, dat aan de overkant een doode populierboom als een reusachtige fakkel in vuur opging. Dank zij de brandweer, kon men de daaraanstaande houtloods, die geheel geblakerd is, behouden. Van de fabriek blijven slechts vier naakte muren en een schoorsteen over. De schade is alsnog niet te berekenen, doch zal wel honderdduizenden beloopen, terwijl, jammer genoeg, zeer veel werklieden vooreerst zonder werk zullen zijn. De fabriek was verzekerd bij de Tilburgsche Assurantiemaatschappij en op polissen der Amsterdamsche beurs. (In de meeste gevallen zou, bij het ontstaan van brand des nachts in eene dergelijke fabriek, denkelijk de groote brandomvang kunnen worden belet, of zelfs de brand spoedig beteugeld, indien de eigenaars twee hunner werklieden de een in het eerste gedeelte en de ander gedurende het tweede gedeelte van de nacht, in de fabriek lieten waken, met een extincteur, of kleine brandspuit, of dergelijke te hunner beschikking en tevens door een eenvoudig mechaniek eene brandklok kan worden geluid. Verondersteld dat er niet meer dan 60 werklieden aan de fabriek zijn verbonden, dan heeft elk werkman maar een halve nacht per maand te waken.)

Sigarenfabriek Sala Tilburg afgebrand Amersfoortsch Dagblad De Eemlander 09-12-191