Waldo de los Rios, echte naam Osvaldo Nicolás Ferraro Gutiérrez, was een Argentijnse componist, dirigent en arrangeur. Hij kon als geen ander klassieke muziek omtoveren tot popmuziek.
Hij had zowel voor- als tegenstanders, maar in 1971 was zijn bewerking van een meesterwerk van Mozart niet uit de ether weg te slaan. In Argentinië werd de single al in 1970 uitgebracht.
Zijn single 'Symphony No. 40 In G Minor K550 1st Movement (Allegro Molto)' {Wolfgang Amadeus Mozart} / '2º Movimiento de la Sinfonia de Los Juguetes En Do Mayor' {Joseph Haydn} verkocht als zoete broodjes!
Op mijn exemplaar van de single staat de b-kant aangeduid als 'Symphonie des jouets', waarschijnlijk een exemplaar uitgebracht in Frankrijk. Er bestaat twijfel over deze compositie: sommigen beweren dat niet Joseph Haydn maar wel Michael Haydn, zijn jongere broer, de componist was. Anderen houden het dan weer bij Leopold Mozart, de vader van Wolfgang Amadeus.
Wat er ook van zij, dit was waarschijnlijk een van de meest verkochte singles wereldwijd uit het jaar 1971. Waldo de los Rios kreeg bijstand van het orkest van Manuel de Falla.
Maar naast klassieke muziek hou ik ook van rock-'n-roll. Zo kocht ik in 1971 de single 'Ya Ya' / 'Fanny Mae', een heruitgave weliswaar.
Joey Dee & The Starliters was een populaire Amerikaanse band uit de vroege jaren zestig. De band is vooral bekend om hun miljoenenseller 'Peppermint Twist' (1961). De meest opvallende bezetting van de band bestond uit Joey Dee, David Brigati, Larry Vernieri (zang), Carlton Lattimore (orgel), Sam Taylor (gitaar) en Willie Davis (drums). Jimi Hendrix en Joe Pesci speelden in de sixties op verschillende momenten gitaar met de band.
Er is ook een link met The Beatles! In 1963 citeert voormalig Mersey Beat-redacteur Bill Harry in zijn albumnotities voor de plaat "The Early Tapes Of The Beatles" uit 2004 dat de band de begeleidingsband was op het nummer 'Ruby Baby' van Tony Sheridan, hoewel dit door geen enkel lid is bevestigd. Het nummer is op grote schaal heruitgegeven op verschillende versies van de Beatles Hamburg Recordings. Voor die gelegenheid noemden ze zich The Beat Brothers. In oktober en november 1963 toerden The Starliters door Europa en speelden ze een buitengewone avond in Stockholm met The Beatles (nu al de grootste band in Noord-Europa) als openingsact.
John Lennon zou in 1974 een flard van 'Ya Ya' uitbrengen op de elpee 'Walls and Bridges' samen met zijn zoontje Julian op de snare drum (kleine trom). Een volledige versie van die twist verscheen in 1975 op zijn elpee 'Rock 'n' Roll'.
Het stond dus in de sterren geschreven dat deze single van Joey Dee & His Starliters niet in mijn collectie mocht ontbreken!
Het volgende singletje uit 1971 is ook een rariteit.
The Duke Of Burlington was een pseudoniem voor Mario Battaini, een Italiaanse muzikant, die internationaal succes kende in 1969 door als een eenmansorkest een cover uit te brengen van het instrumentale liedje 'Flash' van The Marquis of Kensington uit 1968.
Toch was het pas in 1971 dat de single via Frankrijk veel bijval kreeg in de Benelux. Het was niet gebruikelijk in de jaren zestig voor een muzikant om alle instrumenten apart in de studio op te nemen, vervolgens alle tracks in de mixing te verzamelen. Dave Edmunds deed dat ook met Love Sculpture en in de jaren zeventig was dat Mike Oldfield.
De single 'Flash' / '30 60 90' met dat knappe hoesje van een Engelse King's Guard en zijn spiegelbeeld heb ik altijd heel mooi gevonden.
Het muziekgenre kreeg al snel het etiket "lounge music" opgekleefd.
De laatste single voor vandaag komt van Euson, echte naam Julio Bernardo Euson, een Nederlands-Arubaanse zanger, liedjesschrijver en occasioneel acteur, die naar Nederland verhuisde in 1962. Hij passeerde al eens de revue in deze reeks in 1970 maar dan als J.B. Euson. In 1973 is hij nogmaals van de partij.
Zijn single 'Both Sides Now' / 'Don't Let It Happen Again' werd eind 1970 uitgebracht maar haalde de Nederlandse Top 40 pas in 1971.
De a-kant is een heerlijke bewerking van de bekendste compositie van Joni Mitchell. De b-kant heeft hij zelf geschreven als J.B. Euson.
