 Eça de Queirós (25 november 1845 - 16 augustus 1900) wordt over het algemeen beschouwd als de beroemdste Portugese schrijver uit de realistische stroming. Hij wordt vaak gezien als de Portugese tegenhanger van de Franse Gustave Flaubert, en staat gelijk gerangschikt onder de groten zoals Dickens, Balzac en Tolstoj.
'... ....O mal da cidade .....O Homem pensa ter na Cidade a base de toda a sua grandeza e só nela tem a fonte de toda a sua miséria. Vê, Jacinto! Na Cidade perdeu ele a força e beleza harmoniosa do corpo, e se tornou esse ser ressequido e escanifrado ou obeso e afogado em unto, de ossos moles como trapos, de nervos trémulos como arames, com cangalhas, com chinós, com dentaduras de chumbo, sem sangue, sem fibra, sem viço, torto, corcunda - esse ser em que Deus, espantado, mal pode reconhecer o seu esbelto e rijo e nobre Adão! Na cidade findou a sua liberdade moral: cada manhã ela lhe impõe uma necessidade, e cada necessidade o arremessa para uma dependência: pobre e subalterno, a sua vida é um constante solicitar, adular, vergar, rastejar, aturar; rico e superior como um Jacinto, a Sociedade logo o enreda em tradições, preceitos, etiquetas, cerimónias, praxes, ritos, serviços mais disciplinares que os dum cárcere ou dum quartel... A sua tranquilidade (bem tão alto que Deus com ela recompensa os Santos) onde está, meu Jacinto? Sumida para sempre, nessa batalha desesperada pelo pão, ou pela fama, ou pelo poder, ou pelo gozo, ou pela fugidia rodela de ouro! Alegria como a haverá na Cidade para esses milhões de seres que tumultuam na arquejante ocupação de desejar - e que, nunca fartando o desejo, incessantemente padecem de desilusão, desesperança ou derrota? Os sentimentos mais genuinamente humanos logo na Cidade se desumanizam! Vê, meu Jacinto! São como luzes que o áspero vento do viver social não deixa arder com serenidade e limpidez; e aqui abala e faz tremer; e além brutamente apaga; e adiante obriga a flamejar com desnaturada violência. As amizades nunca passam de alianças que o interesse, na hora inquieta da defesa ou na hora sôfrega do assalto, ata apressadamente com um cordel apressado, e que estalam ao menor embate da rivalidade ou do orgulho. E o Amor na Cidade, meu gentil Jacinto? Considera esses vastos armazéns com espelhos, onde a nobre carne de Eva se vende, tarifada ao arrátel, como a de vaca! Contempla esse velho Deus do Himeneu, que circula trazendo em vez do ondeante facho da Paixão a apertada carteira do Dote! Espreita essa turba que foge dos largos caminhos assoalhados em que os Faunos amam as Ninfas na boa lei natural, e busca tristemente os recantos lôbregos de Sodoma ou de Lesbos!... Mas o que a Cidade mais deteriora no homem é a Inteligência, porque ou lha arregimenta dentro da banalidade ou lha empurra para a extravagância. Nesta densa e pairante camada de Ideias e Fórmulas que constitui a atmosfera mental das Cidades, o homem que a respira, nela envolto, só pensa todos os pensamentos já pensados, só exprime todas as expressões já exprimidas: - ou então, para se destacar na pardacenta e chata rotina e trepar ao frágil andaime da gloríola, inventa num gemente esforço, inchando o crânio, uma novidade disforme que espante e que detenha a multidão como um mostrengo numa feira. Todos, intelectualmente, são carneiros trilhando o mesmo trilho, balando o mesmo balido, com o focinho pendido para a poeira onde pisam, em fila, as pegadas pisadas; - e alguns são macacos, saltando no topo de mastros vistosos, com esgares e cabriolas. Assim, meu Jacinto, na Cidade, nesta criação tão antinatural onde o solo é de pau e feltro e alcatrão, e o carvão tapa o Céu, e a gente vive acamada nos prédios como o paninho nas lojas, e a claridade vem pelos canos, e as mentiras se murmuram através de arames - o homem aparece como uma criatura anti-humana, sem beleza, sem força, sem liberdade, sem riso, sem sentimento, e trazendo em si um espírito que é passivo como um escravo ou impudente como um histrião... E aqui tem o belo Jacinto o que é a bela Cidade! Eça de Queirós, in 'A Cidade e as Serras'..... |
18 reacties op dit bericht
gothicpictures
Olá Alfacinha
Que continues a dar-nos no teu blog toda a alegria que nos faz feliz.
Boas Festas com muita amizade.
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK
dag Alfacinha
Best dat ik dat kanonvuur niet was Alfacinha
Fijn weekend Alfacinha, en bedankt voor jou mooie respons op mijn blog.
Dinicreatief
mijn aangenaamste weekendgroetjes..mooi hier
Een fijn weekend gewenst
Goedemorgen Alfacinha.Ik wens Je een fijne voorlaatste zaterdag van 2014 toe !!!!!
We zijn vandaag zaterdag 20 december.Het weekend heeft terug zijn intrede gedaan.Voor mij is het terug een minivoetbalweekend want deze middag om 12u45 is er indoortraining van onze U13A1 in de sporthal vlak bij mijn appartement en deze avond ga ik naar onze eerste ploeg gaan kijken tegen Menen.Vandaag wordt het zo goed als een droge dag en hopelijk krijgen we het zonneke te zien en het blijft zacht met temperaturen die de 10 graden kunnen bereiken.Ik wens Jullie nog een fijne zaterdag en een gezellig voorlaatste weekend van 2014 toe met vele lieve en hartelijke groetjes vanwege Jos.
Weekend groetjes maatje ...
goedemorgen
Weekendgroetjes
Jij je bent jezelf je blijft jezelf
Je doet wat moet en mag
Wat fijn dat jij je zelf mag
Dat je met je zelf kunt leven
Een soort geschenk
Nikki
Fijn weekend maatje !
Een fijne start van het weekend...geniet ervan!
Tevreden schijnen is een grote kunst.
Tevreden zijn is een groter 'Kunst.
Tevreden worden is een groot geluk.
Tevreden blijven is een meesterstuk.
Veel liefs van ons
fijne dag !
laat ons stil genieten van Kerst ... zoals enkel een kind dat kan !
liefs meeuw
Weekendgroetjes!
Wie verwachtingen met zich meedraagt,
is als een reiziger die gebukt gaat onder zijn bagage.
Hij komt amper vooruit
weekendgroetjes
Het geluk is als de zon,
je mag er niet met open ogen naar kijken.
Samen met onze vier schatjes
komen wij een fijn weekend wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty en
een dikke knuffel van onze vier lieve rakkers.
Lieve groetjes dikke knuffel lieverd