...............

Seja bem-vindo

Woensdag 17 december 2014

O meu irmão

Festa das crianças

Um ano passado escrevi este texto .

Olho para a minha prenda com grande laço brilhante que jaz por baixo da árvore Natalícia. O meu pensamento desvia-se para a festinha do ano passado. O meu irmão ainda estava presente, fitava petrificado em frente, inacessível a qualquer emoção. Olhos mortos. Demência e afeição um pelo outro são insuperáveis grandezas, carinho e um nada de reconhecimento. A época de Natal é para pensar nos outros e ter uma atenção extremosa com aqueles que se tornaram inacessíveis.

O meu irmão faleceu esta semana.

In deze periode van overvloed laten we even stilstaan bij hen die onbereikbaar zijn geworden voor dit alles.

Stuur door Reageer op dit bericht

18 reacties op dit bericht

Gotha17 december 2014 om 18:13

gothicpictures

Eveninggreetings from Gotha

Claire17 december 2014 om 17:35

Hier mijn Kerstaward voor jou voor de fijne vriendschap en de lieve bezoekjes

Lieve midweekse groetjes van Claire.

Erwin17 december 2014 om 15:52

Lieve groetjes

rudi17 december 2014 om 15:40

Ja Alfacinha, het leven is nu eenmaal nemen & geven

benthe17 december 2014 om 13:37

Voor jou mijn kerstaward voor je bezoekjes en vriendschap

Liefs van Benthe

Nikki17 december 2014 om 13:32

Een fijne namiddag gewenst lieve blogvriendin

Gouden hartje Ik heb geen hartje van zilver
En ook geen hartje van goudMaar wel een hartje die van je houdLiefs Nikki

Dini17 december 2014 om 12:31

Dinicreatief

Dag Alfacinha,wens je een fijne midweek, lieve groetjes Dini

Annie & Rogier17 december 2014 om 10:45

Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK

Vele lieve groetjes vanwege Annie & Rogier

Mari@nne17 december 2014 om 10:05

Ik wens jou een heel fijne dag Alfacinha met veel bezoek op je blogje,

mia17 december 2014 om 09:47

Groetjes op woensdag mateke

Alleen door zuur komt men tot zoet.

Groetjes en knuffels,

LIEFS MIA.

noella17 december 2014 om 09:00

goedemorgen

eens een kijkje nemen mag altijdiedereen is van harte welkomklik op de foto hieronderen je kom op mijn 2 blog terecht

gita17 december 2014 om 08:49

Midweekgroetjes maatje...

Jos Vande Ghinste17 december 2014 om 08:37

Goedemorgen Alfacinha.Met de paraplu in de hand komt men door gans Bloggenland !!!!!

We zijn vandaag woensdag 17 december.Het heeft de ganse nacht geregend en het ziet er niet naar uit dat het in de eerste uren zal ophouden.Dus een paraplu zal zeker goed van pas komen en ik heb gisteren mijn auto nog zo mooi gewassen.Zonde !!! Onderussen zijn we terug in de helft van deze werkweek.Ik wens Jullie geen regen maar héél veel zon toe maar dan moeten Jullie naar Thailand vliegen waar het nu tussen de 30 en de 35 graden warm is.Zaaaaalig !!!!Met deze utopie wens ik Jullie een mooie en een gezellige midweek toe met vele lieve en hartelijke groetjes vanwege Jos.

meeuw17 december 2014 om 06:17

goeiemorgen !

heb mijn kerstpakje al gekregen ... gisterenavond voet omgeslagen, straks naar dokter ! liefs meeuw

Martine17 december 2014 om 06:03

Midweekgroetjes!

Bloemen geef je niet met je handen,
maar met je hart !

Jeske17 december 2014 om 06:02

Sterkte maatje

Het geluk is een parfum
wij kunnen het niet over een ander uitstorten
zonder dat er enige druppels op onszelf vallen

ik wens je graag een toppie midweekske toe
Veel liefs van ons

Diana17 december 2014 om 04:54

Lieve groetjes dikke knuffel lieverd

Patty en Freddy17 december 2014 om 02:33

Midweeksegroetjes....

Met een knipoog en een glimlach,
wensen wij een bijzonder fijne dag.
Lieve groetjes van Freddy en Patty
en een dikke knuffel van onze vier kapoentjes.

Reageer op dit bericht

Dinsdag 16 december 2014

Uma selfie

...

DESAFIO NR°79
>

<

UMA SELFIE Ao alvor, pensei que seria fantástico poder encontrar de novo os meus falecidos pais. Impossível! Então, encontrei-os no dia seguinte no parque, sentados num banco. A minha mãe tricotava para a neta um cachecol, o pai lia o jornal. Embora o encontro fosse muito curto, mãe queria saber tudo sobre a família e pai começava a falar sobre a competição…Foram quase felizes, num sempre muito pequeno. Tirei uma selfie com eles, no caso de ninguém acreditar. Bij het ontwaken van de dag ,kwam ik op het gedacht dat het weleens tof zou zijn om mijn overleden ouders nog eens tegen te komen . Kan niet, wel ik kwam ze de volgende dag tegen in het park. Moeder vroeg honderd uit over de familie en vader begon over de voetbalcompetitie .Ze waren gelukkig .Ik nam snel een selfie van ons . Voor het geval dat niemand mij zou geloven.

15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 15 december 2014

feira de Natal

Imagem:Stad Antwerpen

O centro da cidade de Antuérpia será novamente palco de um feira de Natal, sendo o mote ideal para uma visita à cidade!

Overal kunt je genieten van een kerstmarkt ook in Antwerpen

18 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 14 december 2014

Lisboa ,a linda

...

A esplanada no largo das Portas do Sol espreita o Tejo por cima de Alfama ,um bairro fascinante a qualquer hora do dia . Van op het terras largo das Portas do Sol heeft men een verre blik op de taag en de oude wijk Alfama ,die op geen enkel uur van de dag U zal vervelen.

14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 13 december 2014

jornal,longe

lisboa Jornal, longe Que faremos destes jornais, com telegramas, notícias,
anúncios, fotografias, opiniões...?
Caem as folhas secas sobre os longos relatos de guerra:
e o sol empalidece suas letras infinitas.
Que faremos destes jornais, longe do mundo e dos homens?
Este recado de loucura perde o sentido entre a terra e o céu.
De dia, lemos na flor que nasce e na abelha que voa;
de noite, nas grandes estrelas, e no aroma do campo serenado.
Aqui, toda a vizinhança proclama convicta:
"Os jornais servem para fazer embrulhos".
E é uma das raras vezes em que todos estão de acordo.
Cecília Meireles, in "Mar Absoluto" Wat doet ge met kranten met hun ellen lange verhalen die nergens echt over iets gaan en waarvan de letters na een tijdje vergelen. Wij hier in de buurt zijn ervan overtuigd dat ze enkel dienen voor viskoppen en aardappelschillen in te draaien .

14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 12 december 2014

O casamento da galinha

...

O casamento da galinha . Museum da cidade Lisboa

Havia uma vez uma galinha nova na capoeira que precipitadamente se casou com o galo de serviço.

Coitado! Ainda cega de amor descobriu apenas à noite, quando foi dormir no galinheiro que não estava a única noiva do Senhor Galo. Ainda pior, teve de brigar com as outras para um lugarzinho no poleiro.

Ora ,o galo simulou ignorância mas estava em segredo contente com a sua conquista nova .
Ao alvor começou sem parar a cantar de felicidade tão alto que a lavradora zangada acabou o canto com o fiado machado. Ai! A nossa galinha recém-casada andava chocada entre as outras galinhas.

Que lamentável noiva ! Dia em dia porá o seu ovo sem a esperança de conhecer a maternidade.

Toen het stapelverliefd kippetje met de haan trouwde kwam ze er pas ´s avond achter , op het moment dat ze op stok ging dat dat ze niet de enigste bruid van meneer was . Ze moest zelfs ruzie maken om een plekje op de stok te krijgen . En hij die deed of zijn neus bloedde. Maar bij ochtendschemering kraaide hij zo hard en zo dikwijls van geluk dat de boerin met het hakbijl kwam en hem het zwijgen oplegde . Daar zat ze dus, pas getrouwd en al weduwe, tussen al die ander kakelende kippen.

Och zo triest ,dag in dag uit legde zij haar ei , zonder de hoop op moederschap.

16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 11 december 2014

estação Sintra

...

Estação Sintra >

À tarde, a camioneta tinha parado em pleno coração da vila. Turistas tirando fotografias percorrem desordenados para todos os lados. Ali à beira do caminho, com no fundo o imponente palácio real, há uma fila longa de vendedores de souvenirs. Fazem bons negócios, há um vaivém de coches e todas as esplanadas cheiram a café e bolos. "Eis a pátria no seu esplendor", pensou para consigo o reformado encostado à parede do café Paris na mágica Sintra. De bus stopte in het hart van het stadje .Fototrekkende toeristen liepen alle kanten op. Hier aan de kant van de weg met op de achtergrond het imposante koninklijk paleis stond er een rij souvernirverkopers . Ze deden gouden zaken ,koetsen reden op en aan, en op alle terrassen rook het naar koffie en heerlijk gebak ." ons landje op zijn best "dacht de oude man leunend tegen de gevel van Café Paris in het mooie Sintra.

15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 10 december 2014

mãezinha

MãezinhaA terra de meu pai era pequena
e os transportes difíceis.
Não havia comboios, nem automóveis, nem aviões, nem misséis.
Corria branda a noite e a vida era serena.Segundo informação, concreta e exata,
dos boletins oficiais,
viviam lá na terra, a essa data,
3023 mulheres, das quais
45 por cento eram de tenra idade,
chamando tenra idade
à que vai do berço até à puberdade.28 por cento das restantes
eram senhoras, daquelas senhoras que só havia dantes.
Umas, viúvas, que nunca mais (oh! nunca mais!) tinham sequer sorrido
desde o dia da morte do extremoso marido;
outras, senhoras casadas, mães de filhos…
(De resto, as senhoras casadas,
pelas suas próprias condições,
não têm que ser consideradas
nestas considerações.)Das outras, 10 por cento,
eram meninas casadoiras, seriíssimas, discretas,
mas que por temperamento,
ou por outras razões mais ou menos secretas,
não se inclinavam para o casamento.Além destas meninas
havia, salvo erro, 32,
que à meiga luz das horas vespertinas
se punham a bordar por detrás das cortinas
espreitando, de revés, quem passava nas ruas.Dessas havia 9 que moravam
em prédios baixos como então havia,
um aqui, outro além, mas que todos ficavam
no troço habitual que o meu pai percorria,
tranquilamente no maior sossego, às horas em
que entrava e saía do emprego.Dessas 9 excelentes raprigas
uma fugiu com o criado da lavoura;
5 morreram novas, de bexigas;
outra, que veio a ser grande senhora,
teve as suas fraquezas mas casou-se
e foi condessa por real mercê;
outra suicidou-se
não se sabe porquê.A que sobeja
chama-se Rosinha.
Foi essa que o meu pai levou à igeja.
Foi a minha mãezinha. (António Gedeão)

Moeke
Het dorp van mijn vader was klein
en moeilijk bereikbaar
Er waren geen treinen,geen autoos,
geen vliegtuigen noch raketten.
De avonden verliepen er mild en het leven was er  rustig
Volgens concrete en juiste informatie
van oficiele publicaties
leefden daar   in ´t dorp van toen
3023 vrouwen vanwaar
45 percent van jonge leeftijd
genaamd de prille jeugd
van wieg tot puberteit
  28 percent van de overige. Waren
Dames, zoals je die vroeger enkel kenden.
Sommigen, weduwen ,die nooit meer (ach! nooit meer)
sinds het overlijden van hun tedere echtgenoot hadden gelachen  ;
Anderen, getrouwden dames,moeders van kinderen...
( Van de overige dames ,getrouwd vlgs hun eigen
voorwaarden ,moeten niet worden in beshouwing genomen in deze opsomming )

De 10 percent die overbleven ,
waren huwbare ,discrete meisjes ,
maar omwille van temperament ,of door een of andere verborgen reden,
geen kansen hadden gekregen tengunste van het huwelijk .
Behalve deze meisjes
waren er nog, 32,mits foutmarge ,
die in het zachte licht van de vooravond
zich achter de gordijnen zetten te borduren
stiekem loerend, wie door de straat kwam
9 daarvan woonden in bescheiden huisjes ,hier en daar verspreidt ,maar die allen op de weg lagen die mijn vader  liep, op zijn grootste gemak ,op de uren dat hij naar en terug van zijn werk kwam.
Van die 9 voortreffelijke meisjes
ging eentje op de vlucht met een boerenknecht.
5Stierven jong, aan de pokken.
Een ander  bleek bestemt een grote dame te worden , ondanks haar lage afkomst , trouwde en werdt gravin bij koninklijke genade;
eentje pleegde zelfmoord
men weet niet waarom.
Wie nog overbleef
droeg de naam Roosje
Zij was diegene die mijn vader naar het altaar bracht
´T was mijn Moeder.

16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 9 december 2014

Um vinho bom para as festas

Não há nada que combine melhor com um almoço , ou um fim de tarde entre amigos do que um bom copo de vinho. Branco, tinto, rosé, reserva, nova colheita, verde, maduro, alentejano ou do Douro, vinho generoso, tranquilo ou espumante .
Seja qual for a sua escolha, copo ao alto,saúde e bom proveito!.
Welk wijntje uit Portugal je kiest het is altijd kwaliteit dat je proeft.
Heft het glas op en Proost.

19 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 8 december 2014

Eça Queiroz

Eça de Queirós (25 november 1845 - 16 augustus 1900) wordt over het algemeen beschouwd als de beroemdste Portugese schrijver uit de realistische stroming. Hij wordt vaak gezien als de Portugese tegenhanger van de Franse Gustave Flaubert, en staat gelijk gerangschikt onder de groten zoals Dickens, Balzac en Tolstoj.
'... ....O mal da cidade
.....O Homem pensa ter na Cidade a base de toda a sua grandeza e só nela tem a fonte de toda a sua miséria. Vê, Jacinto! Na Cidade perdeu ele a força e beleza harmoniosa do corpo, e se tornou esse ser ressequido e escanifrado ou obeso e afogado em unto, de ossos moles como trapos, de nervos trémulos como arames, com cangalhas, com chinós, com dentaduras de chumbo, sem sangue, sem fibra, sem viço, torto, corcunda - esse ser em que Deus, espantado, mal pode reconhecer o seu esbelto e rijo e nobre Adão! Na cidade findou a sua liberdade moral: cada manhã ela lhe impõe uma necessidade, e cada necessidade o arremessa para uma dependência: pobre e subalterno, a sua vida é um constante solicitar, adular, vergar, rastejar, aturar; rico e superior como um Jacinto, a Sociedade logo o enreda em tradições, preceitos, etiquetas, cerimónias, praxes, ritos, serviços mais disciplinares que os dum cárcere ou dum quartel... A sua tranquilidade (bem tão alto que Deus com ela recompensa os Santos) onde está, meu Jacinto? Sumida para sempre, nessa batalha desesperada pelo pão, ou pela fama, ou pelo poder, ou pelo gozo, ou pela fugidia rodela de ouro! Alegria como a haverá na Cidade para esses milhões de seres que tumultuam na arquejante ocupação de desejar - e que, nunca fartando o desejo, incessantemente padecem de desilusão, desesperança ou derrota? Os sentimentos mais genuinamente humanos logo na Cidade se desumanizam! Vê, meu Jacinto! São como luzes que o áspero vento do viver social não deixa arder com serenidade e limpidez; e aqui abala e faz tremer; e além brutamente apaga; e adiante obriga a flamejar com desnaturada violência. As amizades nunca passam de alianças que o interesse, na hora inquieta da defesa ou na hora sôfrega do assalto, ata apressadamente com um cordel apressado, e que estalam ao menor embate da rivalidade ou do orgulho. E o Amor na Cidade, meu gentil Jacinto? Considera esses vastos armazéns com espelhos, onde a nobre carne de Eva se vende, tarifada ao arrátel, como a de vaca! Contempla esse velho Deus do Himeneu, que circula trazendo em vez do ondeante facho da Paixão a apertada carteira do Dote! Espreita essa turba que foge dos largos caminhos assoalhados em que os Faunos amam as Ninfas na boa lei natural, e busca tristemente os recantos lôbregos de Sodoma ou de Lesbos!... Mas o que a Cidade mais deteriora no homem é a Inteligência, porque ou lha arregimenta dentro da banalidade ou lha empurra para a extravagância. Nesta densa e pairante camada de Ideias e Fórmulas que constitui a atmosfera mental das Cidades, o homem que a respira, nela envolto, só pensa todos os pensamentos já pensados, só exprime todas as expressões já exprimidas: - ou então, para se destacar na pardacenta e chata rotina e trepar ao frágil andaime da gloríola, inventa num gemente esforço, inchando o crânio, uma novidade disforme que espante e que detenha a multidão como um mostrengo numa feira. Todos, intelectualmente, são carneiros trilhando o mesmo trilho, balando o mesmo balido, com o focinho pendido para a poeira onde pisam, em fila, as pegadas pisadas; - e alguns são macacos, saltando no topo de mastros vistosos, com esgares e cabriolas. Assim, meu Jacinto, na Cidade, nesta criação tão antinatural onde o solo é de pau e feltro e alcatrão, e o carvão tapa o Céu, e a gente vive acamada nos prédios como o paninho nas lojas, e a claridade vem pelos canos, e as mentiras se murmuram através de arames - o homem aparece como uma criatura anti-humana, sem beleza, sem força, sem liberdade, sem riso, sem sentimento, e trazendo em si um espírito que é passivo como um escravo ou impudente como um histrião... E aqui tem o belo Jacinto o que é a bela Cidade!
Eça de Queirós, in 'A Cidade e as Serras'.....

17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 7 december 2014

Cerveja Belga

...

Este blogue sempre recomendará a cerveja belga
Em 1491, o bailo ordenou a proibição para importar cerveja em Bruges. Mesmo aqueles que fora das muralhas foram apanhados pelos guardas em estado de embriaguez deviam como punição andar pelas ruas sem roupas e apenas uma pipa em torno do corpo nu. Durante 5 anos os cidadãos de Bruges obedecem a lei com muito sede. Afinal estiveram fartos de beber água de má qualidade e decidirem fazer a sua própria cerveja. Sons elogios, três vezes hurra, de novo, o povo estava contente, a cidade ter a sua própria cerveja " Brugse Tripel " A cerveja tornou-se uma bebida popular e na época das grandes epidemias de peste e cólera foram atribuídas características medicinais à cerveja. Não totalmente injustificada, pois nesse período a água para o uso diário foi tomado de rios e canais.O maior responsável pela propagação de bactérias patogénicas. A cerveja foi graças ao processo de cozimento livre de bactérias e assim ofereceu uma alternativa segura para água.

Brugge 1491. Brugge staat droog. De baljuw heeft beslist dat er geen bier meer in Brugge mag worden binnengebracht Wie buiten de stadswallen toch betrapt wordt op het drinken van bier, wordt een "buytendrincker" genoemd en in zijn blootje met een "tunne" om zijn lijf de straat op gestuurd. Vijf jaar lang zijn de Brugse burgers gehoorzaam, maar dan is de maat vol. De nuchtere Bruggelingen besluiten zelf hun bier te brouwen. Er klinkt gejuich, driewerf hoera, tripel hoera: de Brugse Tripel is geboren. Het Brugse volk is tevreden, hun stad heeft nu zijn eigen bier: Brugse Tripel, de smaak van een stad..

_______

13 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 6 december 2014

São Nicolau ,enganou-se

...

6 decembro -São Nicolau

S. Nicolau tornou-se numa tradição em toda a Europa. É conhecido como figura lendária que distribui prendas . A festa de S. Nicolau é celebrada a 6 de Dezembro, com a entrega de presentes

A carta que a minha sobrinha escreveu a São Nicolau .
Caro São ,

Os meus desejos para este ano " uma conta bancária muita grossa e um corpo súper magro"
Eu apreciaria muito que o são Nicolau não mistura os dois desejos um com o outro, como aconteceu o ano passado
agradeço de antemão
Joana

Een brief aan sinterklaas:
mijn wens voor dit jaar is een dikke vette bankrekening en een slank lichaam.
Het zou fijn zijn als u deze 2 niet door elkaar zou halen, zoals vorig jaar.
Bij voorbaat dank...

14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 5 december 2014

este blog não é um folheto

Lissabon op haar mooist, wordt op alle manieren vereeuwigd
Claro, este blog não é um folheto de férias. No entanto, eu faço todas as forças do mundo para compartilhar com outros a minha admiração por este Portugal que amo

Lisboa

18 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 4 december 2014

Nariz, nariz, e nariz

...

Nariz, nariz, e nariz

Bocage

Nariz, nariz, e nariz,
Nariz, que nunca se acaba;
Nariz, que se ele desaba,
Fará o mundo infeliz;
Nariz, que Newton não quis
Descrever-lhe a diagonal;

Nariz de massa infernal,
Que, se o cálculo não erra,

Posto entre o Sol e a Terra,
Faria eclipse total

Neus,neus,en neus

Bocage

Neus,neus,en neus

Neus, waar geen eind aan komt

Neus ,ach als hij valt

zou het de wereld ongelukkig maken
Neus die Newton niet wilde

Beschrijf hem diagonaal

Neus van afschuwelijke grootte

indien de berekening klopt,

en geplaatst tussen de zon en aarde

zou het een volledige zonverduistering maken

20 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 3 december 2014

bocage

Chamo-me Manuel Maria Barbosa du Bocage.....Magro, de olhos azuis, carão moreno, Bem servido de pés, meão na altura, Triste de facha, o mesmo de figura, Nariz alto no meio, e não pequeno;

Manuel Maria barbosa du Bocage(1765-1805) beroemste zoon van SETÚBAL en dichter

16 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 2 december 2014

céu

...

Desafio RS nº19 : Histórias em 77 palavrasNada fácil-Nada mais fácil – dizia o pai à filha. – Quem aprende a andar bicicleta não esquece. Mas Isabel achou muito maçador. – Ó pai, por favor, não me largue. Corre ao lado dela, a mão agarrando-a para que se mantenha equilibrada. Ao ganhar velocidade cresce a confiança dela. – Ó pai, solta-me. Evidentemente, quer prevenir que não caia. Largará a filha? Afinal a sua menina deve ser independente, ter vida própria e, ensiná-la a pedalar na bicicleta, nada mais fácil. Niets is zo gemakkelijk als leren fietsen,maar toen hij zijn dochertje losliet heeft hij het toch even moeilijk gehad.

17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 1 december 2014

Vinho Português

Por mais raro que seja,
ou mais antigo,
Só o vinho é deveras excelente.
Aquele que tu bebes, docemente,
Com teu mais velho e silencioso amigo.

(Mário Quintana)

wijn uit Portugal een uitstekende keuze voor uw feesttafel

os vinhos de Portugal
não podem faltar na sua mesa

15 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 30 november 2014

Nadador sedutor

...

ALGARVE

Peço-te, Algarve, que digas
Por que és terra feiticeira?

A graça das raparigas...
As flores d'amendoeira...
Os gracejos, as cantigas...
O trajar da montanheira...

Os bailaricos mandados
Com poesia brejeira...
Os doces aprimorados...
A suave medronheira...

Lendas... Mouras encantadas...
O encanto da cor trigueira
E as chaminés rendilhadas
Quem seria a bordadeira?..

Diz, Algarve, como tu és
Um amor p'ra a vida inteira!

Comer figos da figueira...
Os saborosos mariscos...
Cataplanas, que petiscos!
Tentação à bebedeira...

Nadar no mar ternura
O oceano é banheira...
Praias sem fim de lonjura
A areia é longa esteira...

O sol! O sol está despido
É um Deus à soalheira...
O luar dá-lhe um vestido
E sonhos por travesseira...

Simplesmente enfeitiçados
Os corações, os sentidos,
Há lindos olhos fechados
A ti, ALGARVE, rendidos!

Poema: Manuel Ponce (Faro)

ALGARVE
Ik vraag je , Algarve zeg het me
waarom ben je zo´n betoverend met je stranden
Is het de elegantie van de meisjes
De amandelbloesem
De moorse legendes
De lekkere zeevruchten
Het baden in de oceaan
de eindeloze stranden
Gij zijt een liefde voor het ganse leven

14 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 29 november 2014

Beba um café

Café A Brasileira
A Brasileira do Chiado mantém uma identidade muito própria, quer pela especificidade da sua decoração quer pela invasão de estrangeiros curiosos. Tem esplanada grande onde os turistas observam os passantes e ao passar os passantes observam os estrangeiros.

Bekend uihangbord van café A brasileira in Lissabon . Het café heeft zijn prachtig decor uit vorige eeuw behouden en heeft een groot terras waar de vele toeristen de voorbijgangers begapen en de voorbijgangers de vreemdelingen .

17 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 28 november 2014

Mercado do Livramento

Setúbal- mercado do livramento

Histórias em 77 palavras

Desafio nº 78 – escrever sem C P S T

Ao folhear o velho álbum, eu vira alguém que o nome ignoro.
Reagi admirado:
– Ó mãe, quem é?
– Ora, é um afim da avó.
George, e ao lado dele Maria.
Um amor malfadado.
Maria morreu duma doença irremediável.
George reduzido a um grande vazio negro, enviou o álbum à família no dia que morreu, revólver na mão.
Aqui a vinda da mágoa que George deixou ao fim da vida.
Oh, querida Maria, uma vida vazia, não quero viver.

"Heb ik werkelijk tweeënhalve maand zonder jou geleefd"

En op haar graf schoot hij zich door het hoofd.

22 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

18 reacties op dit bericht

Alleen door zuur komt men tot zoet.Groetjes en knuffels, LIEFS MIA.

Reageer op dit bericht

wijn uit Portugal een uitstekende keuze voor uw feesttafel

os vinhos de Portugalnão podem faltar na sua mesa

Meer van CASA PORTUGUESA

Alleen door zuur komt men tot zoet.

Groetjes en knuffels,

LIEFS MIA.

os vinhos de Portugal
não podem faltar na sua mesa