|
O rio
Da mata no seio umbroso, No verde seio da serra, Nasce o rio generoso, Que é a providência da terra. Nasce humilde; e, pequenino, Foge ao sol abrasador; um fio d'água, tão fino, Que desliza sem rumor.
Entre as pedras se insinua, Ganha corpo, abre caminho, Já canta, já tumultua, Num alegre borburinho. Agora ao sol, que o prateia, Todo se entrega, a sorrir; Avança, as rochas ladeia, Some-se, torna a surgir.
Recebe outras águas, desce As encostas de uma em uma, Engrossa as vagas, e cresce, Galga os penedos, e espuma.
Agora, indí´mito e ousado, Transpíµe furnas e grotíµes, Vence abismos, despenhado Em saltos e cachoeiríµes.
E corre, galopa, cheio De força; de vaga em vaga, Chega ao vale, alarga o seio,
Expande-se, abre-se, ingente, Por cem léguas, a cantar, Até que cai finalmente, No seio vasto do mar . . . Mas na triunfal majestade Dessa marcha vitoriosa, Quanto amor, quanta bondade Na sua alma generosa!
A cada passo que dava O nobre rio, feliz Mais uma árvore criava, Dando vida a uma raiz. Quantas dádivas e quantas Esmolas pelos caminhos! Matava a sede das plantas E a sede dos passarinhos . . .
Fonte de força e fartura, Foi bem, foi saúde e pão: Dava í s cidades frescura, Fecundidade ao sertão . . .
Nas suas águas se encerra; Devemos ser como o rio, Que é a providência da terra:
Bendito aquele que é forte, E desconhece o rancor, E, em vez de servir a morte, Ama a vida, e serve o Amor!
Autor: Olavo Bilac CENTER>
|
3 reacties op dit bericht
Zaterdaggroetjes voor een lief maatje
Wel een moeilijke taal,waarschijnlijk niet gemakkelijk om dit te leren!!!
Prettig weekend
weekendgroetjes
Lieve vrienden, wij komen jullie een
superfijn weekend wensen
Veel liefs van Freddy en Patty en
een dikke knuffel van onze drie lieve rakkers.