|
Het boek Valbrona un paese e la sua banda (1848-1998) werd geschreven door Fulvio Paredi ter gelegenheid van het 150-jarig bestaan van het muziekkorps van Valbrona. Het is een lijvig boek met ontzettend veel foto’s over de tijd van toen en nu. Het bevat een schat aan informatie over het plaatselijk muziekkorps vanaf de oprichting tot op heden. Een aantal pagina’s zijn gewijd aan de familie Sala die door de jaren heen een belangrijke rol heeft gespeeld in het bestaan van ‘la banda’. De heer F. Paredi, de huidige dirigent van het korps, heeft dit boek samengesteld en in eigen beheer uitgegeven. Hij is gehuwd met Ottilia Roncareggi, dochter van Lucia Sala.
De familie Sala te Valbrona stamt af van Paolo Luigi Sala, jongste broer van Giuseppe (België) en van Luigi (Nederland).
De heer F. Paredi heeft ons de toelating gegeven een aantal bladzijden met vertaling op de weblog te plaatsen. Con i ringraziamenti a Fulvio Paredi
FAMIGLIA SALA
Dall'alto in basso: Paolo, Renzo e Franco Sala. Famiglia originaria di Pusiano. Sin dal 1861 a Sala Paolo fu Omobono veniva rinnovato "il Permesso per l'esercizio di Osteriaposta in questo Comune di Valbrona in via della Chiesa Parrocchialeporta n.510 sotto l'insegna della sirena."23. Da Osteria con rimessa per ricovero carrozze e stalla per i cavalli ad oggi: albergo moderno e funzionale, l'attivita è continuata ininterrottamente di padre in figlio. Nel 1995 l'Albergo Sala è stato premiato con medaglia d'oro e diploma dalla Camera di Commercio della Provincia di Como con la seguente motivazione: "per over onorato l'imprenditorialita commerciale svolgendo ininterrotta attività da anni 134, con zelo professionale ed infaticabile impegno." La famiglia Sala ha sempre sostenuto la Banda, garantendone continuita e sviluppo, ricoprendo incarichi di primissimo piano all'interno del direttivo. Ricordiamo:
Presidente Paolo Sala (Paulin) (1884 - 1952) Professione: commerciante con negozio di generi alimentari nella casa paterna. Capitano, fu fondatore e Presidente della locale sezione Alpini in congedo (una delle prime in provincia). Segretario Politico del Fascio Valbronese dal 1926 al 1930, sostenitore e Presidente del Patronato Scolastico e membro della Pro Loco. Fu segretario e cassiere del Corpo Musicale durante la presidenza Volpini. Ne fu Presidente egli stesso dal 1935 al 1938.
Presidente Renzo Sala (1902 - 1985) Fratello di Paolo. Albergatore, appassionato di musica si dilettava a suonare strumenti a corda e a plettro. Con altri dilettanti del paese formò una piccola orchestrina che spesso durante l'estate rallegrava i numerosi villeggianti, i "sciuri" che soggiornavano in albergo e si godevano il fresco serale comodamente seduti sotto il pergolato tra interminabili partite a "tresette, scopa e briscola". Fu animatore della Societa Sportiva Valbronese. Fu Presidente della Banda dal 1972 al 1980, in anni di lenta ripresa.
Presidente Franco Sala Nato nel 1944. Albergatore. Presidente dal 1980 al 1985. È il Presidente che negli anni '80 apre il nuovo corso del Corpo Musicale, dopo aver ereditato senza perplessità l'incarico dal padre Renzo. È il momento del cambiamento di immagine e di qualità. Viene formato il Consiglio Direttivo, ogni componente ha un compito ben preciso. Attraverso i corsi di orientamento musicale nelle fila della Banda entrano nuove leve, ragazzi e, per la prima volta, ragazze. La nuova divisa, l'organizzazione del Primo Raduno Bandistico (giunto alla quindicesima edizione), gli innumerevoli servizi in paese e fuori testimoniano l'inizio di anni intensi, ricchi di soddisfazioni e di entusiasmo giovanile.
Il 12 luglio 1973 un grave lutto colpisce la famiglia del Presidente Ren¬zo Sala.
De familie Sala
Van boven naar onder: Paolo, Renzo en Franco Sala.
De familie is afkomstig uit Pusiano. Sinds 1861 1) werd voor Paolo 2) Sala, zoon van wijlen Omobono, de vergunning vernieuwd ‘“voor de uitbating van de Osteriaposta (Herberg of afspanning) in deze gemeente Valbrona gelegen ‘via della Chiesa Parrocchiale (Kerkstraat – nu Via Vittorio Veneto) n° 510 met het embleem van de zeemeermin’ (23). Deze beroepsactiviteit is zonder onderbreking doorgegeven van vader op zoon: eerst een herberg met een schuur voor de koetsen en een stal voor de paarden en nu vandaag een modern en functioneel hotel. In 1995 werd de Albergo Sala bekroond met de gouden medaille en het diploma van de Kamer van Koophandel van de Provincie Como met volgende motivering: ‘Om met beroepsijver en onvermoeibare inzet eer te hebben betoond aan het ondernemerschap gedurende 134 ononderbroken jaren’. De familie Sala heeft steeds het muziekkorps gesteund. Zij stond borg voor continuïteit en verdere groei en nam de voornaamste taken van het bestuur op zich.
Zo herinneren wij ons:
Voorzitter Paolo Sala (Kleinzoon van Paolo Sala en zoon van Carlo Sala 1854 – 1936) (Paulin) (1884-1952) Beroep: handelaar met winkel in levensmiddelen in het ouderlijke huis. Hij was kapitein en stichter-voorzitter van de plaatselijke afdeling van de Alpenjagers met verlof (een van de eerste in de provincie). Hij was politiek secretaris van de ‘Fascio Valbronese’ van 1926 tot 1930, beschermheer en voorzitter van het Schoolpatronaat en lid van ‘Pro Loco’. Hij was secretaris en penningmeester van het muziekkorps tijdens het voorzitterschap Volpini. Zelf was hij voorzitter van 1935 tot 1938.
Voorzitter Renzo Sala (1902-1985) Broer van Paolo en herbergier. Hij was gepassioneerd door muziek en bespeelde graag snaar- en plectruminstrumenten. Samen met andere liefhebbers uithet dorpvormde hij een orkestje. In de zomer speelden ze vaak voor de talrijke gasten, de ‘eekhoorns’, die in het hotel verbleven en onder de pergola genoten van de avondkoelte terwijl ze eindeloze partijtjes kaart speelden ‘tressete, (Drie zevens) scopa, e briscola’ (Klaverjassen). Hij was de bezieler van de sportvereniging van Valbrona en voorzitter van het muziekkorps van 1972 tot 1980. Het waren jaren van langzame heropleving.
Voorzitter Franco Sala Geboren in 1944. Hoteluitbater en voorzitter van het muziekkorps van 1980 tot 1985. Hij is de voorzitter die in de jaren ’80 de nieuwe koers inluidt van het muziekkorps nadat hij zonder aarzelen de taak van vader Renzo heeft overgenomen. Hij verandert het imago en de kwaliteit van het muziekkorps. Er wordt een bestuursraad samengesteld met voor elk lid een welomlijnde taak. Via de lessen muzikale oriëntatie binnen het muziekkorps, sluiten nieuwe leden aan, jongens en voor het eerst ook meisjes. Het nieuwe uniform, de organisatie van de ‘Primo Raduno Bandistico’ (Bijeenkomst met deelneming van verschillende muziekkorpsen) (samen met de 15de editie), de talloze opdrachten in binnen- en buitenland getuigen van intense jaren, met veel voldoening en jeugdig enthousiasme.
Op 12 juli 1973 wordt de familie van voorzitter Renzo Sala echter getroffen door een zware beproeving.
1) Onlangs, na het verschijnen van dit boek, werd de vergunning van 1860 ontdekt bij het opruimen van de archieven van het oude gemeentehuis te Valbrona. Ook deze vergunning is in het bezit van de familie Sala. (Valbrona) 2) Jongste broer van Giuseppe en Luigi Sala geboren in 1816, twee jaar na het vertrek van zijn broers (Brief Angelina Sala - zie archief)
|