Eiser M. Sala LLobet

Bevallen van eene Dochter C. P. SALA, geb KNAAPEN.

Leyden, 29 September 1862

(Betreft Maria Johanna)

Bevallen van een Zoon C. P. SALA, geb. KNAAPEN

Leyden, 11 Maart 1864.

Betreft Hendrikus Wilhelmus

Getrouwd:

J. H. SALA van Leiden

C. P. KNAAPEN.

’s Gravenhage

den 11 Julij 1860.

Eenige en algemeene kennisgeving.

Ondertrouwd:

J. H. SALA van Leiden

C. P. KNAAPEN.

’s Gravenhage

den 28 Junij 1860.

Algemeene kennisgeving.

Getrouwd:

LOUIS JOSEPH SALA,

Ontvanger van ’s Rijks Belastingen, en

HELENA ALDEGONDA BOERACKER.

Reek, den 25sten October 1848

Eenige kennisgeving.

De ondergeteekende. de BIERBROUWERIJ, genaamd ’T HERT, aan de Heerengracht alhier, van de Heeren GEBs. SALA, op heden overgenomen hebbende zal die Zaak voor zijne rekening, onder leiding van den Heer C. F. SALA voortzetten; terwijl hij de vrijheid neemt zich in de welwillende attentie zijner geëerde Stadgenooten en verdere Begunstigers aan te bevelen, belovende, door eene prompte en solide bediening, zich het vertrouwen waardig te maken, dat zijne Voorgangers een geruimen tijd mochten ondervinden

Leyden

1 November 1850

G. W. van der SPRUYT

De ondergeteekenden hebben de eer, ingevolge bovenstaande advertentie, hunne Stadgenooten en verdere Begustigers te berigten, dat zij door aankoop Eigenaars geworden zijn van de BIERBROUWERIJ, genaamd HET HERT, gelegen op de Heerengracht, binnen deze Stad, met voornemen, dezelfde Affaire op den 1sten October aanstaanden, onder de Firma van GEBROEDERS SALA voort te zetten, waarbij zij zich bevlijtigen zullen, door eene solide behandeling, het vertrouwen waardig te blijven, waarmede zij zich vleijen, op eene gustige wijze vereerd te zullen worden.

Leyden den 28 September 1840

C. A. Sala

C. F. Sala

C. D. Sala

Betreft Carolus Antonius, Carolus Franciscus en Carolus Dominicus

 Maria Ann Sala

Michaël As - 24-11-2007  00:000 uur

Keelkanker. Zuster Maria Anna Sala kijkt de arts voor haar aan. De man heeft haar zojuist verteld dat de ziekte ongeneeslijk is. Hoelang ze nog te leven heeft? Hij kan het haar niet vertellen. Natuurlijk mag ze blijven lesgeven.

Kinderen de weg naar hun Schepper wijzen. Anders wil ze niet, meer heeft ze ook nooit willen doen. Als vijfde van acht kinderen was de Italiaanse ingetreden bij de zusters van Sint-Marcellina. Ze is gelukkig in het klooster, maar moet dat na niet al te lange tijd verlaten als van thuis die noodkreet komt: moeder is ernstig ziek en vader heeft zijn geld verloren. Niemand weet hoeveel pijn het doet het klooster te moeten verlaten. Als de grootste problemen voorbij zijn, keert Maria Anna naar de zusters terug.

Veertig jaar lang mag ze als religieuze lesgeven, de leerlingen zijn gek op haar. Niet dat ze altijd zo gemakkelijk is, nee, ze vinden haar maar wat streng. Ze hebben het grootste ontzag voor de zuster die zo lief is. Als er problemen zijn, is zij een echte moeder.

Een van de leerlingen is Giuditta Alghisi, die jaren later op de trappen van de Sint-Pieter Giorgio Montini zal ontmoeten. Uit dit huwelijk komen drie jongens voort, onder wie Giovanni Battista, de latere paus Paulus VI.

Verschillende keren in haar leven wordt Maria Anna Sala overgeplaatst. Klagen doet ze niet, wel doet het veel pijn. Eens schrijft ze hoeveel moeite het haar kost: “Tijdens het nalezen van deze brief realiseerde ik me ineens dat misschien de indruk wordt gewekt dat ik hier niet gelukkig zou zijn, maar dat is niet zo. Het doet me pijn jullie te moeten verlaten, maar God is goed voor mij.”

Eigenlijk vergeet iedereen dat zuster Maria Anna kanker heeft. Zij praat er niet over en de jaren tikken weg. Niemand weet hoeveel pijn zij lijdt. Op een dag stort de religieuze voor de klas ineen. Ze kan niet meer, tumoren hebben het lichaam uitgeteerd. In het ziekenhuis van het Marcellinaklooster in Milaan wordt zij verzorgd. Maria Anna Sala, die een bijzondere devotie tot de gekruisigde Christus heeft, wil haar lijden aan Hem opdragen. Als de ogen de pijn niet langer kunnen verbergen, blijft haar gezicht een en al vrede, geen kreun of zucht zal ooit haar mond verlaten. Op 24 november 1891 geeft het lichaam het op.

Leerlingen, zusters en artsen zijn het er zonder uitzondering over eens dat hier een heilige is gestorven. Als dertig jaar later het lichaam voor het zaligverklaringsproces wordt opgegraven, is het ongeschonden, alsof Maria Anna zojuist is overleden.

Paus Johannes Paulus II verklaart Maria Anna Sala in 1980 zalig.

KN Archief

http://theblackcordelias.wordpress.com/2008/11/24/blessed-maria-anna-sala/

MILAAN, 23-11. In Milaan is een klacht ingediend tegen de 18-jarige Luigi Sala die zich onder een valse naam uitgaf voor leraar geschiedenis en als zodanig een maand lang les gaf voordat het schoolhoofd er achter kwam dat de nieuwe leerkracht alleen maar voetbal sprak. het onderwerp kon blijkbaar niet alle leerlingen boeien. Leergierigen lichtten het schoolhoofd in en deze op zijn beurt lichtte de politie in.
Het blijkt dat Luigi meer roepingen heeft gehad. Hij heeft zich ook voorgedaan als priester. In dit ambt droeg hij missen op en nam hij de biecht af.

Zierikzeesche Nieuwsbode 24-11-1966

Een hoogst zeldzame begrafenisplechtigheid had verleden week te Milaan plaats. De overledene, die men begroef, was een millionair, Fedele Sala genaamd.

In plaats van een treurmarsch speelde het muziekcorps op verlangen van de overledene, den Koningsmarsch, den Garibaldimarsch, het volkslied en ten slotte de vrolijke arias uit de Bella Gigogin. Het lijk werd verbrand. Het testament van Sala was even eigenaardig als zijne begrafenis. Hij vermaakte aan de vereeniging voor lijkverbranding 200,000 frs., en aan zijn eenigen neef slechts fr. 170,000. Al het overige vermaakte hij aan nuttige instellingen en verschillende werklieden-vereenigingen. Het mooie weder, tijdens de begrafenis, belette de stipte uitvoering der beschikkingen van den overledene. Hij had namelijk bepaald, dat, in geval het bij zijne begrafenis zou regenen, de executeurs-testamentairs alle vigilanten van Milaan moesten huren, niet om het lijk te doen volgen, maar om allen van het kerkhof naar huis te rijden, die hem bij de verbranding de laatste eer bewezen.

Sala heeft als kok in Afrika zijn eerste geld verdiend, waarmede hij naar Amerika trok, alwaar hij als koopman in huiden groote sommen verdiend heeft. Nadat hij zich uit de zaken teruggetrokken had, vestigde hij zich in zijn vaderstad Milaan, waar hij om zijne mildheid en eigenaardigheden populair is geworden.

Zierikzeesche Nieuwsbode 22-03-1883

BINNENLAND

De herdenking van Koningin Emma.

De afdeeling 's-Gravenhage en omstreken van het Algemeen Nederlandsen Verbond heeft gisteravond in Pulchri Studio een bijeenkomst gehouden ter herdenking van de Koningin-Moeder. Op het podium was een portret van de overleden Vorstin, met rouwfloers omkleed, geplaatst, te midden van een eenvoudige palmversiering.
De voorzitter, luit.-generaal W. Lasonder sprak een kort openingswoord, waarin hij schetste hoe diep alle Nederlanders, waar ter wereld zij zich ook bevonden, getroffen waren door het verlies, dat ons land door het overlijden van Koningin Emma leed. Spreker verzocht den aanwezigen zich van hun zetels te verheffen en een gedachte te wijden van diepe vereering en groote dankbaarheid jegens de Koningin-Moeder.

Mevrouw Henriëtte Sala, aan den vleugel begeleid door den heer J.P.J. Wierts zong vervolgens twee coupletten van het Wilhelmus en eenige liederen van Valerius. Daarna betrad prof. dr. H. Brugmans uit Amsterdam het podium. hij hield een rede over H.m. de Koningin-Moeder als vorstin.

Vlissingse Courant 21-03-1935